เมื่อฉันต้องกลายเป็นสาวชาวนายุค 2499 のすべてのチャプター: チャプター 51 - チャプター 60

72 チャプター

ตอนที่ 50 ของหวาน

“เอ็งอย่าแย่งข้าสิ นี่ฝีมือของเมียข้านะ” เสียงตีมือพร้อมกับเสียงเอ็ดตะโรดังขึ้นจากวงของชายหลากหลายวัย            เช่นเดียวกับวงของเด็ก ๆ รุ่นเดียวกับพี่น้องของชะอม “มะขาม พี่ชะอมนี่สุดยอดเลยสามารถสอนแม่ข้าทำของอร่อยแบบนี้ออกมาได้” เจ้าแดงพูดอย่างไม่หวงคำชมหลังจากกินน่องไก่ย่างจนปากมันกับหยิบส้มตำปลาร้าเข้าปาก            “เจ้าแดงเอ็งกินให้เรียบร้อยสิ เส้นมะละกอจะกระเด็นอยู่รอมร่อ พี่ชะอมบอกว่าเวลากินต้องปิดปากไม่อย่างนั้นอาจทำให้อาหารติดคอ” เจ้ากล่ำติงเพื่อนหลังจากกลืนน้ำตกหมูลงคอ            “อืม ข้าขอโทษ” เจ้าแดงพยักหน้าพูดขึ้นในลำคอ            กลุ่มเด็กนั้นมีกลุ่มของมะขามนี่แหละที่พอกินส้มตำใส่พริกเม็ดสองเม็ดได้ ส่วนอีกกลุ่มที่อายุน้อยกว่านี้ชะอมให้กินแต่หมู่ย่างกับไก่ส่วนส้มตำนั้นหล่อนเกรงว่าอาจทำให้น้อง ๆ ปวดท้องจึงไม่ได้ให้กิน
last update最終更新日 : 2026-02-19
続きを読む

ตอนที่ 51 จดหมาย

นับตั้งแต่ที่ชะอมได้เริ่มสอนคนในหมู่บ้านรวมถึงหมู่บ้านใกล้เคียง ทางด้านของวิสุทธิ์เมื่อเห็นว่าผลที่ได้นั้นเป็นไปตามที่ต้องการดังนั้นจ้าตัวจึงได้เดินทางกลับเมืองหลวง            เวลาผ่านไปอีกปีกว่าทั้งชะอม โมก และพร้อมต่างพากันขึ้นชั้นประถมหก ส่วนมะขามตัวน้อยเองก็ได้ไปโรงเรียนแล้วเช่นกัน            “พี่จ๋า หนูหิวจัง” เด็กชายวิ่งมาหาพี่สาวเมื่อเห็นกลุ่มของพี่ ๆ เดินมา “หิวก็มากินสิ ว่าแต่เพื่อนของน้องล่ะ” ชะอมพูดหลังจากพวกเธอหาที่นั่งได้            “ไปซื้อน้ำจ้ะ เจ้าพวกนั้นให้หนูมาจองโต๊ะเอาไว้ก่อนกลัวพวกพี่มาจะไม่มีที่นั่ง”            “น้องสองคนนั่งไปก่อนนะ ชะอมเอาน้ำอะไรเดี๋ยวพี่ไปซื้อมาให้” โมกถามคนเป็นน้องสาวเพราะมะขามนั้นเจ้าตัวมีแก้วน้ำวางอยู่แล้ว            “เอาน้ำเปล่า
last update最終更新日 : 2026-02-20
続きを読む

ตอนที่ 52 เมืองหลวง

“พ่อจะไปเมืองหลวงทางไหนจะไปรถไฟหรือจะไปทางเรือ” ทองคำถามขึ้นในเช้าวันต่อมา            “ไปทางรถไฟ ข้ากลัวหลาน ๆ เมาเรือ” บุญมีไม่มีทางบอกเด็ดขาดว่าเจ้าตัวไม่ค่อยถูกกับแม่น้ำสายใหญ่            “พ่อกับแม่ดูแลเด็ก ๆ ได้แน่นะ ฉันกับเจ้าก้อนเองก็อยากไปด้วยแต่ก็จนใจเพราะงานที่บ้านก็มีค่อนข้างมาก” ทองคำถามขึ้นอีกครั้งอย่างเป็นห่วง            “ดูแลได้สิ ข้าแก่จนหัวขาวขนาดนี้แล้วนะ อีกอย่างหากเอ็งไม่ไว้ใจข้าแต่อย่างน้อยก็ไว้ใจลูกหลานของเอ็งหน่อย” บุญมี พูดขึ้นเสียงดังท่าทางขึงขัง            “พ่อก็อย่าไปเดินหลงที่ไหนล่ะ เขาว่าเมืองหลวงไม่เหมือนกับบ้านเรารถราก็เยอะ คนเองก็มากหากหลงไปจะลำบากเวลาไปไหนก็ตามหลานเอาไว้ดี ๆ”            “เจ้าคำ ข้าโตแล้วนะ ไม่ใช่เด็ก” บุญมีหนวดกระดิกหลังจากได
last update最終更新日 : 2026-02-20
続きを読む

ตอนที่ 53 แผนร้าย?

เมื่อคนทั้งหมดเดินออกมาด้านนอกพวกเขาก็ต่างพากันทักทายประสิทธิ์พ่อของโกศลพร้อมกัน            “เหนื่อยกันหรือเปล่า ไปกันเถอะฉันได้ว่าจ้างรถมารออยู่แล้ว” ชายสูงวัยพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม            “ขอบคุณมากครับ ผมเกรงใจเหลือเกินที่ทำให้คุณต้องมาลำบากไปด้วย”            “คิดอะไรอย่างนั้นล่ะครับ อย่างไรซะพวกเราก็นับว่าเป็นทองแผ่นเดียวกัน” คุณประสิทธ์ตบบ่าของบุญมีกล่าวอย่างเป็นกันเอง             เมื่อพวกเขาเดินออกมาจากสถานีรถไฟ สองตาของผู้เยือนเมืองกรุงเป็นครั้งแรกต่างพากันมองด้วยความตื่นตะลึงยกเว้นเพียงชะอม ที่สองตาของเธอกลับเปล่งประกายอย่างคาดไม่ถึง            นี่ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหม ที่ตัวเองได้มาเห็นภาพของเมืองหลวงของประเทศในปี 2503    &n
last update最終更新日 : 2026-02-20
続きを読む

ตอนที่ 54 อย่างนี้ก็ได้เหรอ

“ปู่จ๋า ไหวไหม” ชะอมถามพลางลูบหลังให้ชายวัยกลางคนหลังจากที่พวกเธอขึ้นจากเรือ            “หวะ..ไหว” พูดยังไม่ทันขาดคำ เสียงจากอาการคายของเก่าทิ้งของบุญมีก็ดังขึ้นอีกครั้ง            “อาบุญมี ทำไมถึงไม่บอกผมล่ะครับว่าอาเมาเรือ ผมจะได้ให้กินยาเอาไว้ก่อน” โกศลพูดไปก็เอายาดมแกว่งบริเวณปลายจมูกของเขา            “อาไม่ได้เมา อาแค่ไม่ชิน พวกเราไปกันเถอะ ตอนนี้อารู้สึกดีขึ้นมากแล้ว” บุญมียังคงปากแข็งจนสายใจอดที่จะมองค้อนสามีเสียไม่ได้            “พี่จะกลัวเสียหน้าทำไม หากตอนนั้นกินยาตอนนี้ก็ไม่ต้องมาคายของเก่าอยู่ตรงนี้หรอก อย่างนี้ฉันว่าขายหน้ามากกว่าอีกนะ” สายใจกระซิบเหน็บแนมเสียงเบาด้วยกลัวคนด้านข้างจะอาย            “..” บุญมีพูดไม่ออกร้องไห้ไม่ได้เมื่อได้ยินคำกล่าวประชดประชันของ
last update最終更新日 : 2026-02-20
続きを読む

ตอนที่ 55 แอบอ้าง

เช้าวันต่อมาหลังจากชะอมร่วมรับประทานอาหารเช้ากับทุกคนจนเสร็จเสียงรถยนต์คันหนึ่งก็แล่นมาจอดถึงหน้าประตูของตัวคฤหาสน์หลังนี้            “หลานไปคนเดียวได้แน่นะลูก” สายใจถามอย่างกังวลเนื่องจากทางฝ่ายนั้นไม่ได้กล่าวชวนเธอ            “น้องสายใจไม่ต้องเป็นห่วงนะ ฉันเองก็ไปด้วยแม้ว่าเขาไม่เชิญ ทว่าฉันเชิญตัวเองได้เหมือนกัน มีอย่างที่ไหนกล้ามาท้าแขกของฉันถึงถิ่น” น้ำเสียงของคุณหญิงพิศมัยเต็มไปด้วยความไม่พอใจ            และยิ่งเมื่อหล่อนได้รู้ว่าใครเป็นผู้อยู่เบื้องลึกเบื้องหลังแม้ว่าเธอพอจะทราบมาว่าคุณหญิงสมรได้เกริ่นกับพี่เขยมาก่อนหน้าก็ตามในเรื่องที่อยากได้ตัวชะอมไปเป็นแม่งาน            ทว่าสิ่งที่รู้มาจากเด็กหญิงผู้ที่ตนรักประดุจหลานในอกก็ทำให้เธอต้องแต่งกายอย่างงดงามเพื่อไปเยือนสถานที่แห่งนั้นก่อนวันงานด้วยความอยากดูสีหน้าคนที่กล้าท้าทายตน
last update最終更新日 : 2026-02-20
続きを読む

ตอนที่ 56 ขว้างงูไม่พ้นคอ

“ภรรยาคุณจะไม่ไปงานวันเกิดของทางนั้นจริงเหรอครับ หากคุณไม่ไปผมเองก็ไม่อยากไปเหมือนกัน” คุณประสิทธิ์ถามภรรยาคู่ทุกข์ที่กำลังนั่งฟังมะขามเล่านิทานด้วยท่าทางสนุก            “ไม่ไปค่ะ คุณพี่ก็หาข้ออ้างไม่ต้องไปสิคะ” คุณหญิงพิศมัยพูดอย่างไม่อนาทรร้อนใจใด ๆ ทั้งสิ้น            ในระหว่างที่คุณประสิทธิ์กำลังมีท่าทางลังเลก็มีหญิงชายคู่หนึ่งเดินเข้ามา มะขามจึงได้หยุดเรื่องเล่าก่อนลุกขึ้นยืนยกมือขึ้นไหว้ผู้มาใหม่ด้วยความเคารพ            “ไหว้พระเถอะหลานชาย” ท่านชายวิสุทธิ์กับคุณหญิงผู้เป็นภรรยารับไหว้เด็กชายด้วยรอยยิ้มเอ็นดู            เมื่อผู้มาใหม่นั่งลงหลังจากที่เจ้าบ้านทักทายเรียบร้อย มะขามจึงได้เดินเข้ามาทางเรือนครัวฝรั่งที่คนเป็นพี่กำลังทดลองหมักยีสต์            “ย่าจ๋า พี่จ๋า ป
last update最終更新日 : 2026-02-21
続きを読む

ตอนที่ 57 ความวัวไม่ทันหาย ความควายเข้ามาแทรก

ยังไม่ทันที่ลออจะหยิบจับสิ่งใดก็มีเสียงพิธีกรประกาศชื่อของชะอมให้ออกมาด้านหน้าซึ่งคนทั้งโต๊ะโดยเฉพาะคุณหญิงพิศมัยถึงกับงุนงงทีเดียว            “เกิดอะไรขึ้นจู่ ๆ ทำไมพิธีกรถึงประกาศชื่อของชะอมล่ะ”            ยังไม่ทันที่คนทั้งโต๊ะจะได้คำตอบเสียงของพิธีกรก็เอ่ยเร่งอีกครั้ง “เอาอย่างไรดีคะคุณไพลิน” พิศมัยถามอย่างลังเล            “ชะอม หลานคิดว่ายังไงหากหลานไม่อยากออกไปฉันจะให้คุณพี่ออกหน้า” คุณหญิงถามกับเด็กหญิงผู้ตกอยู่ในหัวข้อสนทนา            “หนูออกไปได้ค่ะ” คำตอบของชะอมทำให้แขไขยิ้มกว้างอย่างพอใจ “คุณต้องตอกหน้าผู้หญิงคนนั้นให้หน้าหงายไปเลยนะคะ”            “คุณแขไข” คุณหญิงไพลินผู้เป็นป้าปราม แม้ว่าเจ้าตัวเองก็คาดหวังอยากให้เป็นเช่นนั้นเหมือนกัน   &
last update最終更新日 : 2026-02-21
続きを読む

ตอนที่ 58 ไม่คิดค้าน

ลออผู้ตอบโต้ไม่ได้จำต้องล่าถอยไปอย่างกระฟัด กระเฟียด            “ฮ่า ๆ สะใจจริง ฉันไม่รู้มาก่อนเลยว่าคุณชะอมจะมีมุมแบบนี้ด้วยปกติจะเห็นเป็นคนเงียบ ๆ ติดจะนิ่งเกินไปเสียด้วยซ้ำ” แขไขยกนิ้วเช็ดหางตาหลังจากหัวเราะจนพอใจ            “มันก็ต้องมีบ้างนั่นแหละค่ะ ไม่อย่างนั้นเขาจะคิดว่าเราหงอ” ชะอมตอบตามตรง            “ว่าแต่พวกเรายังจะไปขี่ม้ากันอยู่หรือเปล่า” พร้อมถามเด็กหญิงทั้งสองภายในกลุ่ม            “ฉันว่าวันนี้ฤกษ์ไม่ดีเสียแล้วละค่ะ พวกเราไปดูหนังกันดีกว่าไหมคะ เพื่อนของฉันบอกว่ามีหนังผีเข้ามาใหม่” แขไขถอนหายใจก่อนจะถามความคิดเห็นของพวกเขา            “ฉันเห็นด้วยไปดูหนังกันดีกว่า” ชะอมเห็นด้วยเนื่องจากเธออยากรู้ว่าโรงหนังในยุคนี้เป็นอย่างไร    &n
last update最終更新日 : 2026-02-21
続きを読む

ตอนที่ 59 ไม่มีที่ไหนสุขใจเท่าบ้านเรา

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วในที่สุดก็ถึงวันที่ครอบครัวของบุญมีทั้งห้าคนจะต้องเดินทางกลับต่างจังหวัด            “ฉันไม่อยากให้คุณจากไปเลย” แขไขจับมือของชะอมเอาไว้เอ่ยน้ำตาคลอ            “เอาไว้ช่วงปิดภาคเรียนคุณก็ไปเยี่ยมฉันสิคะ ฉันจะพาคุณไปไหว้พระประจำจังหวัดและพาคุณท่องเที่ยวไปตามคันนา”            “ฉันไม่รู้ว่าจะมีโอกาสเช่นนั้นเมื่อไหร่” เด็กหญิงผมยาวเอ่ยเสียงเศร้า “มีแน่นอนค่ะ ฉันเชื่อเช่นนั้น”            “หากฉันลงไปหาเธอไม่ได้เธอก็ขึ้นมาหาฉันนะ” แขไขกล่าวเสียงเจือสะอื้น            “ได้ค่ะ คุณเลิกร้องไห้เถอะตาบวมหมดแล้วระวังจะไม่งามเอานะคะ” ชะอมปลอบเสียงอ่อน            เสียงหวูดของรถไฟร้องเตือนเป็นสัญญาณว่ากำลัง
last update最終更新日 : 2026-02-21
続きを読む
前へ
1
...
345678
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status