All Chapters of Strange Proposal : Chapter 21 - Chapter 30

Diego POV Nasa kwarto kami ngayon ni Alex at nasa tapat siya ng salamin habang nag susuklay. Pinagmamasdan ko siya sa kaniyang ginagawa. Kinuha niya ang hair blower. Tumayo ako sa kama saka lumapit sa kanya. Ako na ang nag hair blower sa kanya at nagsuklay. "Wow! Ang sweet naman ng Dy ko ahh. Ganyan ka din ba kay Sam?" Napatigil ako sa tanong nya pero ngumiti at tumango na lamang ako. Nalungkot ang mukha niya pero bigla din siyang ngumiti, pero halatang peke. "Nakausap mo na ba siya?" Tanong nya sakin umiling ako kasabay nob bigla siyang tumayo at humiga nang patagilid sa kama. Natatakot na naman ako sa naging reaksyon niya kaya lumapit ako agad sa tabi niya. "Mahal mo pa ba siya Diego?" Lalo akong natakot sa tawag niya sakin. "Yeah." Pag amin ko sa kaniya ayoko lang magsinungaling. "Pero hindi kagaya ng pagmamahal ko sayo. Mahal ko siya dahil parte sya ng nakaraan ko dahil katulad ng Bestie mo kababata ko din siya. Dahil busy si Mom and Dad kaya siya ang naging katuwang k

Alex POV Ilang araw na kaming maayos na nagsasama ni Diego. Napakamaalaga niya ang sarap pala niyang magmahal. Pupunta ako sa opisina nya para i surprise sya. Pero feeling ko alam nya na dadating ako eh pero nagkukunwari lang sya para hindi ako magtampo. Nasa tapat na ko ng building. Ngumiti sakin yung guard pero parang may iba, binalewala ko na lang. Pagdating ko sa tapat ng office nya nakayuko yung assistant nya siguro kasi madami na namang ginagawa. "Hi ate Elma Tara kain tayo! May dala kong pagkain." Nagulat sya nang nakita niya ko. " M-mam wala po si Sir Diego nasa site po. Kung gusto nyo po iwan nyo na lang po yung food tapos imemesage ko po si Sir na pumunta po kayo." Tumango ako at ngumiti "Wag na tayo na lang" Agad akong lumapit sa pinto dahil alam kong nandyan siya. " Surprised D-dy." Nagulat ako sa nakita ko "M-mam wag na po k- Mam s-" Bago nya pa sinabi yung sasabihin nya. Nakita ko na. Sana sinunod ko na lang si Ate Elma sana hindi ko na lang binuksan yung pin

Diego POV Ilang araw na akong hirap na hirap sa mga nangyayari sa buhay ko. Shit… parang hindi ko na kaya. Gusto kong alagaan si Alex, pero paano naman si Sam? Wala siyang alam sa lahat ng nangyayari. May sakit siya, at ayokong mapahamak siya. Konsensya ko kapag nagkasakit ulit siya—wala naman siyang kasalanan. Ako ang may kasalanan sa lahat. Hindi ko na maibibigay kay Alex ang mga pangako ko. Mahal ko siya… mahal na mahal. Pero alam kong malakas siya, matapang. Kakayanin niya ang lahat. Hindi tulad ni Sam—mahina, laging nakasandal sa akin at sa Mommy niya. Kapag may problema siya, hindi niya kayang lampasan mag-isa. Naalala ko noong high school kami, nang iligtas ko si Sam mula sa kamay ng Tatay niyang nananakit sa kanya. Tinawag ko sina Vince para tulungan ako. Bugbog ang katawan niya, takot na takot, umiiyak. Niyakap ko siya noon dahil alam kong ako na lang ang meron siya. Nangako akong kahit kailan, hinding-hindi ko na siya hahayaang masaktan. Mabilis na naka-recover si S

Alex POV Isang linggo nang medyo maayos kami. Eto na ang oras na ibibigay ko na sa kanya yung mga kailangan niyang papers. Kaya niyaya ko si Diego sa park para naman din maarawan ako. Gusto ko namang malibang kahit papano, kaya nagdala kami ng mga pagkain—parang picnic na lang. Nasa park na kami at binuhat niya ako papuntang damuhan. Ayoko sana, pero mapilit talaga siya. Nakatingin ako sa mga batang naglalaro kasama ang kanilang ama. "Anong iniisip mo? Yung ano, ang nasa damdamin mo ngayon?" Napalingon ako sa nagsalita. Ngayon lang niya ako tinanong ng ganito—yung tungkol sa iniisip ko lagi sa baby eh. "Ahh… naalala ko kasi si Bestie at si Tatay. Ganyan kami maglaro noon, bonding lagi namin ni Tatay," natawa ako ng mahina. "M-mahal mo ba si Bestie mo?" Tumango ako at hindi na lumingon. Naaliw kasi ako sa mga laro ng mag-aamang naglalaro. "Namimiss mo na ba si Tatay, Alex?" Tumango lang ulit ako. "Oo nga pala, Diego. Salamat kasi kahit sa ganitong paraan, napapakita mo

Diego POV Kinakabahan ako habang pauwi na ako sa bahay nina Mom at Dad—dahil doon na rin nakatira ang asawa ko. Pagdating ko pa lang, halata ang gulat nila nang makita ako, lalo na nang mapansin nila ang maleta na dala ko. Hindi talaga nila inaasahan ang pag-uwi ko. Napangiti ako nang makita ko si Alex. Suot niya ang isa sa mga maternity dress na binili ko. Sa kabila ng lahat, sexy pa rin siya sa paningin ko—at napakaganda. Tuwang-tuwa si Mommy, pero si Alex… wala akong mabasang kahit anong reaksyon sa mukha niya. Maraming tanong si Mommy, pero ang mga sagot ko’y salungat sa gusto niyang marinig. May dahilan ako—ayokong biglain si Alex at ang mga magulang ko sa magiging desisyon ko. Ayoko na silang madismaya kung sakaling magkamali na naman ako. Ako ang sumama kay Alex sa check-up niya sa OB. Kaya pala mabagal ang lakad niya. Habang nasa sasakyan kami, ni minsan ay hindi siya tumingin o sumulyap man lang sa akin. Palagi lang siyang nakatanaw sa labas ng bintana. Pagdating