All Chapters of เมียเด็กของภาคิน NC+: Chapter 31 - Chapter 40

“ทำไมเฮียถึงอยู่ที่นี่ได้” ขนมเค้กรู้สึกสับสน ไม่แปลกที่เขาจะอยู่ในสถานที่แบบนี้ แต่มันแปลกตรงที่ทำไมถึงบังเอิญมาเจอกันแบบนี้ได้ ราวกับว่ามันเป็นเรื่องตั้งใจของใครบางคน ขนมเค้กเตรียมเค้นความจริงจากปากเพื่อนสาว แต่เจ้าหล่อนก็ไหวตัวทัน หนีไปหลบหลังกวินเป็นที่เรียบร้อย เมื่อเห็นท่าทางของบิวตี้แบบนั้นเธอก็เข้าใจทันทีว่าตัวเองนั้นถูกหลอกแล้ว “แสบนักนะ” ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าบิวตี้จะร่วมมือกับพี่ภาคินวางแผนให้ทั้งคู่ออกมาเจอกันแบบนี้ “ขอโทษนะเพื่อนรัก” บิวตี้ยิ้มเจื่อนให้ขนมเค้กส่งท้าย ก่อนที่ร่างบางของเธอจะถูกภาคินฉุดเข้ามาในอ้อมกอด “คิดถึงจังเลยครับ” เขากอดหอมเธอท่ามกลางสายตาของนักท่องราตรีมากมาย “ปล่อยนะคะ” “รู้หรือเปล่าว่ามีแต่คนมองหนูเต็มไปหมด เฮียหวงนะครับ” ภาคินกระชับอ้อมกอดแน่นยิ่งขึ้น ซุกหน้าไปกับลำคอขาวของขนมเค้กอย่างเอาแต่ใจ “วันนี้หนูโสดค่ะ” เธอเถียงออกไปอย่างคนประชด

เมื่อดูออกว่าเธอนั้นกำลังเก็บซ่อนอาการเขินอาย ชายหนุ่มไม่รอช้ารีบคว้าร่างบางเข้ามาประชิด ในท่าที่คนตัวเล็กคร่อมกลางลำตัวหน้า โดยหันหน้าเข้าหากัน ทำให้หน้าอกอวบอยู่ระดับสายตาของเขาพอดิบพอดี “อย่าว่าเฮียใจร้ายเลยนะ แต่เฮียขอเอาหนูก่อนแล้วพรุ่งนี้ค่อยง้อต่ออีกทีนะครับ” สิ้นสุดประโยคบอกเล่า เพราะเขาไม่เคยต้องการคำตอบตั้งแต่แรก ปากหนาโน้มลงสัมผัสเนินอกแผ่วเบา จูบย้ำ ๆ พลางสูดดมกลิ่นหอมอ่อนของคนเบื้องหน้าอย่างคนโหยหา “อ๊ะ!” จังหวะที่เขาขมเม้นเนินเนื้อจึงทำให้ขนมเค้กเผลอส่งเสียงหวานใสออกมา มันเป็นเรื่องจริงที่ร่างกายเธอนั้นตอบสนองเขาไปทิศทางเดียวกัน “ข้างล่างของเฮียมันปวดไปหมด มันคิดถึงหนูทุกคืนเลยรู้ไหมครับ” เขาเงยหน้าขึ้นไปกระซิบข้างหูคนด้านบนด้วยน้ำเสียงแหบพร่าที่เต็มไปด้วยความเสน่หา แถมสัมผัสด้านล่างนั้นก็ช่วยยืนยันคำพูดเขาได้เป็นอย่างดี แท่งกายใหญ่ขยายภายใต้ผิวน้ำ แต่มันกำลังกล่าวทักทายเนื้ออวบอูมข้างใต้อยู่เช่นกัน เพราะเธอนั้นนั่งกดทับของเขาไว้อย่างจัง จนรู้สึกได้ถึงความแข็งแกร่

-เที่ยงของอีกวัน- “งื้อ~ หนัก” คนตัวเล็กที่ขยับตัวไม่ถนัดร้องออกมาด้วยความงัวเงีย ร่างกายสาวหนักอึ้ง ปวดเมื่อยไปทั่วทั้งร่างกาย เมื่อตื่นเต็มตา ก็เหมือนเห็นภาพเมื่อคืนฉายขึ้นมาในหัวเป็นฉาก ๆ อย่างชัดเจน “เฮียบ้า!! นี่แหน่ะ” ตุบ ตุบ สองมือเล็กยกขึ้นมาทุบร่างหนาของภาคินอย่างหัวเสีย เธอโกรธที่แพ้ให้กับคนหื่นกามอย่างเขาอีกแล้ว “หนูคะ พอแล้ว” เขาเองก็ตื่นเต็มตาเพราะถูกเสียงเล็กรบกวน ไหนจะถูกทุบตีอีก ไม่ใช่ว่าเขาเจ็บอะไร แต่ภาคินกลัวมือเล็ก ๆ ของขนมเค้กจะเจ็บเองมากกว่า “หนังเฮียหนาหรือยังไง หนูเจ็บมือหมดแล้ว” สาวน้อยเง้างอหนักกว่าเดิม ทั้งที่พยายามทุบตีเขาแต่เธอกลับรู้สึกเจ็บเอง “คนดี…จะให้เฮียทำอะไรก็ได้ กลับมาคืนดีกันเถอะนะครับ” ร่างหนาเอียงมองอีกคนด้วยแววตาอ่อนโยน เขาพร้อมที่จะทำอย่างที่พูดทุกอย่าง “ลองคุกเข่ากอดขาหนูดูสิคะ เผื่อจะใจอ่อน” ขนมเค้กแกล้ง

ขนมเค้กไม่ลืมนำชุดคลุมสีขาวตัวบางมาสวมทับอีกรอบ เพราะถึงจะไม่ค่อยมีคนก็เถอะ แต่ถ้าต้องเดินไปอวดสายตาคนอื่นแบบโต้ง ๆ เธอก็ไม่กล้า และที่สำคัญที่สุดเลยกฌคือคนตัวโตข้าง ๆ คงจะไม่ยอมเป็นแน่ การที่เขาให้เธอแต่งตัวแบบนี้ได้ก็นับว่าดีแค่ไหนแล้ว “พร้อมแล้วค่ะ” เธอบอกเขาที่ใส่เพียงเสื้อยืดตัวบางสีขาว กับกางเกงขาสั้นสำตัวหลวม น่าแปลกที่เขาแต่งตัวแบบนี้ก็ยังดูดีมากอยู่ดี “ไปครับ” ทั้งสองจูงมือกันเดินออกไปยังหาดเล็ก ๆ ไม่ไกล่ที่พักมากนัก สถานที่แห่งนี้ถูกจัดเตรียมไว้รองรับนักท่องเที่ยว โดยมีเก้าอี้ชายหาดตั้งเรียงเป็นคู่ ๆ อยู่ห่างกันออกไป แม้จะมีนักท่องเที่ยวไม่มาก แต่ทั้งคู่กลับเป็นจุดสนใจไปเรียบร้อยแล้ว แม้จะไม่ได้ใส่ใจสายตาคนอื่นแต่ก็แอบอึดอัดไม่น้อย “ห้อมถอดผ้าคลุมออกนะครับ” ภาคินโอบไหล่บางไว้ เขาก้มกระซิบบอกข้างหูเธอน้ำเสียงเชิงดุดัน “แบบนี้ก็น่าเสียดายแย่เลย” เธอแสร้งทำหน้าเหมือนเสียดาย

“อื้ม~” มือแกร่งโน้นใบหน้าสวยเข้ามาใกล้ก่อนจะประกอบริมฝีปากบางด้วยความคะนึงหา เขามอบจูบแสนหวานแต่ก็แฝงไปด้วยความเร่าร้อนให้แด่เธอแทนความในใจ เขาที่เคยเป็นคนที่ไม่ดีพร้อมสำหรับใคร แต่กลับทำได้ทุกอย่างเพื่อเธอจนน่าแปลกใจ จากคนที่เที่ยวเตร่หาผู้หญิงมาสนองความใคร่โดยไม่คิดอะไร กลับต้องมาสยบแทบเท้าแม่สาวน้อยคนนี้เสียได้ “อื้อ…” คนตั้วเล็กร้องประท้วงเพราะกำลังจะขาดอากาศหายใจ เขาจำทำให้เธอตามในวันแรกของการแต่งงานเลยหรือไง ถึงเล่นจูบไม่ยอมให้ได้หายใจเลยแบบนี้ “อ่า…ในเมื่อเราแต่งงานกันแล้ว” ภาคินเว้นช่วงแล้วฉายแววตาเจ้าเลห์ออกมา “ละ…แล้วทำไมคะ” คนตัวเล็กที่รู้สึกถึงความไม่ปลอดภะยเอ่ยถามกลับไป “เฮียก็จะรักหนูทุกวันทุกคืน รักจนกว่าหนูจะท้องลูกของเฮีย บอกจนกว่าหนูจะร้องขอชีวิ! …” มือเล็กรีบกขึ้นมาปิดปากคนตัวโตทันที่ เมื่อเขาพูดเรื่องไร้ยางอายออกมาได้หน้าตาเฉย “หยุดเลยนะคะ หนูบอกแล้วไงว่าขอเรียนจบก่อน” สาวน้อ