เผือกร้อนอ้อนรัก NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 5의 모든 챕터: 챕터 131 - 챕터 140

“ไปกันเถอะ” เขาเอ่ยชวนแล้วเริ่มวิ่งนำหน้าออกไป แทมมิร่ารีบก้าวเท้าตาม สองหนุ่มสาววิ่งไปด้วยกันบนเส้นทางที่มีโคมไฟข้างทางสายเล็กเปิดเป็นระยะพอให้เห็นทาง“แม่ครัวตื่นกันแต่มืดเลย” แทมมิร่าเอ่ยเป็นการชวนคุยเขาชะลอฝีเท้าลงรอให้หล่อนวิ่งมาเคียงข้าง ระยะทางน่าจะประมาณครึ่งไมล์ จากแคมป์ไปยังน้ำตก อากาศยามรุ่งสางมีความชื้นเย็นและสัมผัสได้ถึงความบริสุทธิ์ของธรรมชาติได้อย่างชัดเจนทั้งสองวิ่งด้วยกันอย่างเงียบๆ ดื่มด่ำกับบรรยากาศจนกระทั่งถึงน้ำตก แทมมิร่าหยุดวิ่งแล้วสูดออกซิเจนเข้าปอดด้วยความเหนื่อย เสียงหอบแฮ่กๆ ทำให้ไทสันซึ่งเดินยืดแขนสุดเหนือศีรษะและบิดตัวไปมาต้องหันมามอง ชายหนุ่มจุดยิ้มออกมากับสภาพดาราดังที่ยืนก้มเอามือเท้าไปบนเข่าทั้งสองข้าง เขาเดินไปหา“ไม่ควรหยุดกะทันหัน คุณควรเดินต่อแล้วยกมือทำแบบนี้” เขาเอ่ยแนะนำพร้อมกับทำให้ดู หล่อนเงยหน้าขึ้นมอง เขาเห็นดวงหน้านวลมีเหงื่อผุดพราย ไทสันขยับไปใกล้ดึงผ้าเช็ดตัวบนบ่าของตัวเองมาซับให้ตรงหน้าผาก ขมับและปลายจมูกโด่งงามของหล่อนแทมมิร่านิ่งไปกับท่าทางเป็นสุภาพบุรุษและอ่อนโยนที่เขากำลังทำอยู่ ใบหน้าคมสันดูอารมณ์ดีพิลึก มีรอยยิ้มติดอยู่ตรงมุมปาก

“รื้อทำไม”ไทสันเอ่ยถาม มองไปยังประตูห้องน้ำเห็นยังคงปิดอยู่ สวนด้านตะวันออกนั้นเบอร์นาโดได้ทำเป็นสวนดอกไอริสทุกสายพันธุ์หลากสีลานตาไปหมด มีศาลาและมุมน้ำตกเล็กเอาไว้นั่งพักผ่อน“ก็จะลงจัสมินกับดอกไม้ไทยให้นายหญิง จะทำศาลาแบบเก๋งจีนเหมือนบ้านคุณตาที่เมืองไทยและทำโน่นนี่นั่นที่ยังไม่ได้แพลนอีกหลายอย่าง”เมอร์ฟีตอบ ไทสันทำเสียงรับรู้ในลำคอ เจ้านายของเขาไม่ทำอะไรมากทุกวันนี้ กาสิโนที่ขายไปนั้นก็ยังไม่ได้ขายทั้งหมดยังคงถือหุ้นอยู่ครึ่งหนึ่ง แต่ให้หุ้นส่วนบริหารแทน เจ้านายนั่งกินผลประโยชน์อย่างเดียว ผับอีกสองผับให้คนสนิทดูแลโดยแบ่งหุ้นให้สี่สิบเปอร์เซ็นต์ ผับที่แอลเอที่เขากับเมอร์ฟี่ทำงานเป็นบาร์เทนเดอร์เมื่อแรกพบกันนั้นเจ้านายขายไปก่อนหน้าที่จะแต่งงาน งานอดิเรกคือซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ ส่วนงานหลักตอนนี้คืองานรื้อสวนที่มีพื้นที่หลายเอเคอร์ เรื่องรื้อนั้นเจ้านายเก่งไม่แพ้ใคร แม้แต่สเตฟาน แม็คเคนซี่ มาเห็นแล้วยังยอมถอยให้“แล้วตกลงทำไมมึงถึงแย่งงานคนสวนทำ”ไทสันวกมาเรื่องที่เมอร์ฟียืนรดน้ำต้นไม้แทนการอยู่ในห้องฟิตเนสในเวลาเช้าตรู่เช่นนี้“เอ่อ...กูปากเร็วเองงานนี้ กูเคยเห็นมีนาเขาปลูกดอกมะลิก

ไทสันเดินไปนั่งเก้าอี้ข้างแทมมิร่า หล่อนเพิ่งทานได้นิดหนึ่ง แต่ในจานหล่อนไม่มีอะไรมาก แค่ไส้กรอก ขนมปังปิ้ง ไข่ดาวราดซอสมะเขือเทศและน้ำผลไม้กับกาแฟ“แค่นั้นพอหรือ” เขาเอ่ยอย่างไม่สนใจสายตาไม่พอใจของทอม บาเรส“เช้าแค่นี้พอแล้ว”หล่อนตอบ ไทสันเห็นทอมหยิบขนมปังปิ้งไปทาเนยและแยมสตรอเบอรี่ให้หล่อน แทมมิร่าเอ่ยขอบคุณ“แทมทำเองได้ค่ะ คุณไม่เห็นต้องลำบากเลย” หล่อนเอ่ยพร้อมกับยิ้มให้ทอม“ไทสัน คุณไม่ต้องห่วงแทมมี่หรอกนะ อยู่กับผมแล้วรับรองความปลอดภัย ผมดูแลแทมมี่มาตลอด เวลาอยู่ในกองแบบนี้”ทอมเอ่ยกับไทสัน เป็นการประกาศอย่างกลายๆ ว่าเขาเป็นสุภาพบุรุษและเป็นผู้ชายเพียงคนเดียวที่ได้สิทธิพิเศษในการอยู่ใกล้ชิดกับแทมมิร่า“ครับ”ไทสันเอ่ยสั้นๆ แล้วนั่งทานอาหารอย่างไม่สนใจทอม แทมมิร่าแอบขำที่เห็นทอมทำตาขุ่นใส่ไทสัน แทมมิร่าเชื่อแล้วล่ะว่าไทสัน มาร์กอสมีความสามารถพิเศษในการกวนประสาทและกวนอารมณ์คนโดยที่ไม่ต้องพูดอะไรมากมายเมื่อถึงเวลาถ่ายทำ ฉากเป็นแนวป่า มีการสร้างกระท่อมที่เป็นสถานที่พบศพที่ลูกความของนางเอกในเรื่องถูกกล่าวหาว่าเป็นมือสังหาร นางเอกจะต้องเดินสำรวจโดยมีพระเอกมาเป็นเพื่อนด้วยผู้กำกับนั่

“คุณถอดเสื้อก่อนดีกว่า” หล่อนเอ่ยขึ้น ไทสันขึ้นทำตาม เขาดึงเสื้อขึ้น“อย่าเพิ่ง เดี๋ยวจะโดนแผล”หล่อนรีบร้องบอก ร่างบางขยับมาใกล้แล้วช่วยดึงเสื้อขึ้นจนพ้นแขนข้างที่เลือดไหล หล่อนลุกขึ้นยืนระหว่างขาของเขาเพื่อช่วยดึงออกทางศีรษะไทสันแกล้งทำเสื้อติดทำให้ร่างบางเสียหลักล้มไปบนตัก“อุ๊ย!”หล่อนอุทานไม่ได้สงสัยเลยว่าเขาแกล้ง เพราะรู้สึกสงสารเขาอย่างเดียวเวลานี้ สงสารที่เขาต้องมาเจ็บตัวเพราะหล่อนตั้งแต่วันแรกของการทำหน้าที่บอดีการ์ด แทมมิร่ารีบขยับลุกขึ้นแล้วดึงเสื้อออกให้เขาจนสำเร็จ ไทสันซ่อนยิ้มเอาไว้อย่างมิดชิด กลิ่นหอมกรุ่นที่เขาคุ้นชินจมูกลอยอยู่ใกล้ๆแบบนี้ทำให้ต้องเผลอสูดลมหายใจเข้าไปอย่างสุดลึก เขาชอบกลิ่นนี้วันหลังจะต้องสืบดูแล้วหาเอาไปฉีดในห้องบ้าง คงจะทำให้ห้องสดชื่นขึ้นพิลึก ชายหนุ่มคิดอย่างอารมณ์ดีอยู่คนเดียว“ผมไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก”“ไม่ต้องมาทำเก่ง ฉันรู้ว่าคุณอึดและถึก ก็แค่อยากจะตอบแทนที่คุณช่วยฉันเอาไว้ ก็เท่านั้นเอง จะได้ไม่ต้องติดค้างเป็นหนี้บุญคุณกันไม่สิ้นสุด”หล่อนเอ่ยออกมา ไทสันพยักหน้ารับทราบ แทมมิร่าค้อนให้นิดหนึ่งที่เขายอมรับข้ออ้างของหล่อนง่ายๆ เวลาอยากให้ค้านก็ไม

“หนาวเหรอ” เขาหันมาถามเมื่อเห็นหล่อนยกแขนขึ้นกอดอก“นิดหน่อย ลืมเอาเสื้อแจ็คเก็ตมาด้วย”หญิงสาวตอบ ไทสันขยับไปยืนซ้อนด้านหลังแล้วโอบแขนไปรอบเอวเล็ก แทมมิร่าสะดุ้งและยืนตัวแข็งไม่คิดว่าเขาจะทำแบบนี้“ไม่ต้องเกร็งน่า ผมแค่อยากช่วยให้คุณอุ่นขึ้นเท่านั้นเอง” เสียงทุ่มเอ่ยดังอยู่ข้างหู ลมหายใจร้อนเป่ารดแถวข้างแก้มและขมับ แทมมิร่าหน้าร้อนผ่าว พยายามผ่อนลมหายใจและคลายอาการเกร็งลงไปทีละน้อย รับรู้ถึงร่างสูงใหญ่อบอุ่นที่ยืนโอบกอดกระชับร่างหล่อนอยู่“วิสกี้ขวดนี้สู้ขวดเมื่อสามปีที่แล้วไม่ได้นะ คุณว่าไหม”เขาเอ่ยเบาๆ แทมมิร่าไม่กล้าหันไปทางขวาเพราะใบหน้าของเขาอยู่ตรงนั้น ต่อมาดูเหมือนเขาจะถือวิสาสะเอาคางมาเกยบนไหล่ของหล่อนด้วย หญิงสาวหัวใจเต้นแรงอยู่ในอก พยายามสูดลมหายใจเข้าสุดลึกเพื่อให้มันสงบและเต้นช้าลงเขากับหล่อนไม่ได้ทะเลาะกันเป็นเวลาถึงครึ่งชั่วโมงแล้วตอนนี้ นอกจากไม่ทะเลาะกันแล้วยังซดเหล้าด้วยกันและเวลานี้ร่างสูงของเขาก็ยืนโอบแนบชิดอยู่ด้านหลัง นี่หล่อนกำลังทำอะไรอยู่ แล้วแบบนี้มันคืออะไร ทำไมถึงยอมให้เขากอดเอาคางเกยไหล่และเป่าลมหายใจร้อนระอุรดต้นคอเช่นนี้ในอ้อมแขนแข็งแรงหัวใจรู้สึกปลอด