All Chapters of The Billionaire Who Watched me Die: Chapter 121 - Chapter 130

176 Chapters

Chapter 121. Pagsaksak sa sariling Secretarya?!"

“Pwede na ba akong umalis?” tanong ni Mrs. Montale matapos ang kanilang pag-uusap. “Yes, Mrs. Montale,” sagot ni Mrs. Huston. “By the way… kumusta na ang apo ko?” “Don’t worry about Elina,” mahinahong sagot ni Mrs. Montale. “Maayos naman siya. Kasalukuyan siyang nag-aaral sa mansion.” “Gano’n ba…” bahagyang tumango si Mrs. Huston. “Bibisita ako roon sa mga susunod na araw,” dagdag pa ni Mrs. Huston. “Sure,” sagot ni Mrs. Montale. “Maiwan na kita. May pupuntahan pa ako.” “Pupunta pa ako sa opisina ng Madam CEO. Kakausapin ko siya tungkol sa bagay na napag-usapan natin.” “Okay…” maikli niyang sagot. Ngunit habang papalabas si Mrs. Montale ng opisina, may palihim na ngiti ang sumilay sa labi ni Mrs. Huston. Pagkalabas ni Mrs. Montale ay agad na may tinawagan si Mrs. Huston sa kanyang cellphone. “Gawin niyo na ang iniuutos ko,” malamig niyang utos. “Ngayon din.” Samantala… Sa opisina ng Madam CEO, isang staff ang biglang lumapit sa mga bodyguard na nakabantay sa pinto. “Pinap

Chapter 122. "

“Isa kang kriminal!” sigaw ng isa sa mga empleyado. “Kriminal ka!” sabay-sabay na sigaw ng karamihan habang nagkakagulo ang buong hallway. “Wag niyo akong pagbintangan!” mariing depensa ni Zamarha, nanginginig ang kanyang boses. “Wala akong ginawang kasalanan! Wala akong ginawang masama sa secretary ko!” Huminga siya nang malalim bago muling nagsalita. “May CCTV sa buong gusali! Mapapatunayan doon na hindi ako ang gumawa niyan!” Ngunit hindi na nakinig ang karamihan. “Wag ka nang magsinungaling!” sigaw muli ng isa. “Isa kang impostor! Hindi lang iyon—mamamatay-tao ka pa!” dagdag pa ng iba. Mas lalo pang lumakas ang bulungan at sigawan sa paligid. Ilang sandali pa… Narinig ang malakas na sirena ng ambulansiya na huminto sa labas ng gusali. Agad na pumasok ang mga paramedic at mabilis na nilapitan ang nakahandusay na si Secretary Susan. “Bigyan niyo kami ng daan!” utos ng isa sa kanila habang inilalagay si Susan sa stretcher. “S-sama ako!” agad na sabi ni Zamar

Chapter 123. ATTY.ALJHON BUENAVENTURA

“Wag niyo akong hawakan. Kusa akong sasama—dahil alam kong wala akong kasalanan!” mariing sabi ni Zamarha, pilit pinapanatili ang natitirang dignidad kahit unti-unti na siyang inilalayo. “Dapat lang na sumama ka! Pagpasok mo sa bilangguan, hindi ka na makakaalis doon dahil patong-patong ang kaso mo! Isa kang murderer at impostor!” sunod-sunod na sigaw ng ilan, umaalingawngaw sa buong opisina habang papalayo siya. Tahimik sandali ang paligid, ngunit agad itong napalitan ng bulungan at tensyon. “Anong mangyayari ngayon sa Montellana Group kung walang CEO?!” biglang sabat ni Theariza sa kanyang ina na si Mrs. Montale, halatang may halong pag-aalala ngunit may ibang ibig ipahiwatig ang tono. “Hindi mo kailangang sabihin ‘yan sa ganitong sitwasyon, anak,” seryosong sagot ni Mrs. Montale, pinipigilan ang sarili. “Tama siya, Mrs. Montale… paano tatakbo ang Motellana kung walang CEO?!” s

Chapter 124.

Sa loob ng interrogation room… Malamig ang hangin sa loob ng silid. Tanging tunog ng umiikot na bentilador at mahinang pagkaluskos ng papel ang maririnig. Nakaupo si Zamarha sa isang metal na upuan, nakaposas ang dalawang kamay sa mesa. Bahagyang nakayuko ang kanyang ulo, ngunit ang mga mata—matatag at hindi sumusuko. Biglang bumukas ang pinto. Pumasok ang dalawang imbestigador, kasunod si Atty. Aljhon Buenaventura. “Simulan na natin,” malamig na saad ng isa sa mga pulis, sabay upo sa tapat niya. Inilapag nito ang isang folder sa mesa—mabigat ang tunog na parang hudyat ng laban na hindi madaling matatapos. “Zamarha Montellana… ikaw ay iniimbestigahan kaugnay sa pananaksak kay Secretary Susan,” diretsong sabi nito. Tahimik si Zamarha. Dahan-dahan niyang itinaas ang tingin. “Hindi ko siya sinaksak,” kalmado ngunit matibay niyang sagot. Nagkatinginan ang dalawang imbestigador. “May CCTV footage na nagsasabing ikaw ang huling taong kasama niya bago siya matagpuang

Chapter 125...

“Naparito ako para bigyan ng hustisya ang pagkamatay ni Secretary Susan!” Agad napalingon ang lahat sa biglaang pahayag. “Pagkamatay?” mariing sagot ng imbestigador, halatang naiinis. “Ano’ng sinasabi mo? Hindi pa siya patay. Nasa ospital siya ngayon at mahigpit na binabantayan ng pulis.” Bahagyang napangiti si Theariza, ngunit malamig ang kanyang mga mata. “Talaga?” tila inosenteng tanong niya. “Akala ko… pinatay mo na ang secretary ng tunay na CEO.” "Parang ata't kang mamatay ang secretary ko. Alam kong hindi ako pababayaan ng secretary ko, at alam kong mabubuhay siya, para ihayag ang tunay na salarin!" Naging mabigat ang hangin sa loob ng silid. Ramdam ang tensyon na unti-unting umiinit. “Stop!” malakas na sabat ng imbestigador. “Nakakaabala ka na sa isinasagawa naming interogasyon.” Lumingon ito sa mga kasama. “Madam, maaari po bang lumabas muna kayo.” Hindi agad gumalaw si Theariza. Sa halip, dahan-dahan siyang humakbang palapit sa mesa at may inilapag na isang

Chapter 126.

Sa loob ng presinto, biglang nabasag ang katahimikan. “Sir! Nawawala po si Zamarha!” Napalingon ang lahat. Agad tumayo ang imbestigador mula sa kanyang upuan. “Anong ibig mong sabihin na nawawala?!” mariing tanong niya. “Pagbalik po namin sa detention room… wala na po siya! Bukas ang selda pero walang bakas ng sapilitang paglabas,” hingal na ulat ng pulis. “Imposible!” singhal niya. “May naka-duty doon, ‘di ba?! Nasaan ang mga bantay?!” “Sir… nandoon pa rin po sila. Ayon sa report, inilipat daw po si Madam Zamarha para sa follow-up questioning—” “Sinong nag-utos?!” putol niyang tanong. Saglit na natahimik ang pulis. “Wala pong malinaw na pangalan sa logbook, sir… pero may entry po ng transfer.” Lalong sumama ang timpla ng imbestigador. Agad siyang naglakad palabas ng opisina. “Check the CCTV. Lahat ng entry at

Chapter 127

“Mama, alam niyo na ba ang balita?” tanong ni Theariza, hindi maitago ang pananabik sa kanyang boses. “Maganda ba ang balitang nasagap mo?” malamig ngunit matalim ang sagot ng kanyang ina. “Oo, mama… sobrang ganda. Mas maganda pa sa inaasahan natin.” “Kung gano’n, huwag mo nang patagalin, Althea. Ayoko ng paikot-ikot.” “Tumakas si Zamarha.” bahagyang bumaba ang boses ni Theariza, ngunit ramdam ang saya. “At sa pagtakas niya… mas pinatunayan lang niya na isa siyang impostor at isang murderer.” “Hmm…” mahinang tugon ng ina. “Hindi siya kasing talino ng inaakala ko.” “Mas lalala ang kaso niya, mama. Wala na siyang kawala ngayon. Habang tumatagal siyang nagtatago, mas lalo siyang lulubog. Ito na ang pagkakataon natin…” bahagyang ngumiti si Theariza, “para mamili ng papalit sa Motellana Group.” “Tama ka.” sagot ng kanyang ina, mas naging seryoso ang tono. “Matagal na nating hinihintay ang pagkakataong ‘to. At ngayon… k

Chapter 128. Isla Mujeres

“Maraming salamat sa inyo, Atty. Aalis na kami… at huwag kayong mag-alala kay Darryl. Ako na ang bahala sa kanya hanggang sa tuluyan siyang gumaling.” “Umaasa kami sa inyo, Madam CEO.” “Ang anak ko… paano siya?” biglang napahinto si Zamarha, tila kinurot ang kanyang puso. “Alam kong hahanapin niya ako…” saglit siyang natahimik, saka marahang napabuntong-hininga. “Pero mas makakabuti kung mananatili muna siya sa mansion habang nag-aaral. May tiwala ako sa inyo, Atty. Alam kong hindi ninyo pababayaan ang anak ko.” “Tama po kayo, Madam CEO. Kami na po ang bahala sa bata. At huwag na rin po kayong mag-alala kay Thearonna—may tatlo po siyang batikang bodyguard. Anumang oras, kaya nila siyang protektahan.” “Maraming salamat… Sige na, umalis na kayo. Baka abutan pa kayo ng mga pulis dito.” Ilang sandali pa ang lumipas… Unti-unting lumayo ang barko, tinatahak ang malawak na karagatan patungo sa Isla Mujeres—ang pribadong isla na pagmamay-ari ng pamilya ni Raven Darry Montellana. Ilang

Chapter 129. Motellana Group Board of Director

“Mama… thank you so much po talaga sa pagtulong ninyo para mahalal ako bilang CEO ng Motellana Group,” masayang saad ni Theariza habang mahigpit na yumayakap kay Mrs. Montale. Halata sa kanyang boses ang tuwa—ngunit sa ilalim nito, may bahid ng sabik na ambisyon. Marahang tinapik ni Mrs. Montale ang likod ng anak at bahagyang lumayo upang titigan ito. “Iha… huwag muna tayong makampante,” seryoso niyang saad. “Oo, sinabi kong tutulungan kitang mahalal bilang CEO—gagamitin ko ang pangalan at impluwensya ko. Pero tandaan mo… nasa Board of Directors pa rin ang huling desisyon.” Saglit na natahimik si Theariza, ngunit agad din siyang ngumiti—kumpiyansa, halos may halong paniniguro. “Alam ko po ‘yon, mama,” sagot niya. “At alam din nila kung gaano kabigat ang pangalan mo sa industriya. Isa kang respetadong CEO sa sarili nating kumpanya… at ngayon, tinutulungan mo lang ang Motellana. Hindi ba’t sapat na ‘yon para pumabor sila sa a

Chapter 130. 4years ago!

“Tama ang anak ko.” malamig ngunit matigas na sambit ni Mrs. Montale habang dahan-dahang pumapasok sa boardroom, suot ang kanyang mamahaling bestida at may mapangmataas na tingin sa lahat. Agad na napatayo ang ilang directors. “Madam Montale… naparito po kayo?” medyo alanganing tanong ng isa, halatang kinakabahan. Hindi siya ngumiti. Sa halip ay tinaasan niya lang ito ng kilay. “Hindi ba’t dapat lang?” sagot niya, may halong panghahamak. “Narito ako para itama ang pagkakamali ninyo. Ang anak ko ang karapat-dapat pumalit sa posisyon ng CEO ng Motellana Group.” Nagkatinginan ang mga directors. May ilan na tila sang-ayon, ngunit may ilan ding nag-aalinlangan. Biglang bumukas ang pinto. BANG! Pumasok ang isang lalaking may matalim na titig—si Atty. “Anong karapatan ninyo—” malakas at buo ang boses niya, “—na basta na lang alisin ang kasalukuyang CEO ng Motellana Group?!” Natahimik ang buong silid. Naglakad siya papasok, bawat hakbang ay may bigat. “Sigurado na ba k

...

11 12 13 14 15

...

SCAN CODE TO READ ON APP