Lahat ng Kabanata ng The Billionaire Who Watched me Die: Kabanata 61 - Kabanata 70

“Walang mangyayari sa baby mo,” mabilis na sagot ni Harvey, kahit siya mismo ay hindi sigurado. Pero hindi na niya pwedeng ipakita ‘yon. Napalingon siya sa kaliwa—wala. Sa kanan—walang kahit anong sasakyan. Tahimik. Masyadong tahimik. “Sh*t…” bulong niya, mas lalong kinakabahan. “Hindi pwede ‘to…” “binata…” mahina ang boses ni Theariza, halos pabulong. “Nahihilo ako…” “Hoy! Huwag!” agad siyang napayuko sa harap nito. “Tumingin ka sa’kin. Huwag mong ipikit ang mata mo.” Napakapit si Theariza sa braso niya, nanginginig. “Ang sakit na sobra…” bulong niya, napapangiwi. “Parang may humihila sa loob…” Napakagat ng labi si Harvey, hindi alam ang gagawin. “Okay… okay… sandali lang…” sabi niya, pilit pinapakalma ang sarili kahit nanginginig na rin ang boses niya. “Mag-iisip ako… mag-iisip ako…” Mabilis niyang sinilip ang kalsada—malayo, may ilaw ng paparating. “May sasakyan!” sigaw niya. Agad siyang tumayo at kumaway nang malakas. “HOY! TULONG! PARA PO!” sigaw niy

“Magkano ba ang kailangan mo para lubayan mo ang pamilya ko?! Lalo na ang anak kong si Theariza?!” muling umalingawngaw sa pandinig ni Theariza ang mga salitang iyon—malalakas, matutulis, at puno ng galit na tila ba paulit-ulit na sumasaksak sa kanyang isipan. Napapikit siya sandali. Parang bumalik sa kanya ang eksenang iyon—ang nanginginig na boses, ang nag-aapoy na mga mata, at ang matinding tensyon na bumalot sa paligid. Hindi niya alam kung bakit, pero may kung anong bigat na unti-unting dumadagan sa kanyang dibdib. “Ano na naman ‘yan, Ma? Paano na naman siya nadamay? Lalo na kay Ate Theariza?” baling na tanong ni Harvey, bakas sa mukha ang pagkalito habang bahagyang nakakunot ang noo. Hindi niya maitago ang pagtataka—parang hindi na ito bago, pero hindi pa rin niya lubos maintindihan. “I told you, Harvey! Isa siyang baliw!” madiing sagot ng kanyang ina, halos pasigaw na, habang nanlilisik ang mga mata. “Kanina lang, pagsundo ko sa kapatid mo, nandoon ang babaeng ‘yan—nagwawa

“Ituloy mo lang ang ginagawa mo, Sweetheart… iisipin nilang tulog na tayo kapag hindi tayo sumagot sa katok nila,” anas ni Althea sa tenga ni Alexander, halos pabulong at may halong pang-aakit ang kanyang tinig habang mabilis ang tibok ng kanyang puso. Dahil doon, tila lalo pang nag-init ang dugo ni Alexander. Hindi na siya nagdalawang-isip at ipinagpatuloy ang kanyang paggalaw, mas naging mariin at puno ng pananabik ang bawat indayog niya sa katawan ni Althea. “Aaaah… aaaaah… aaah!” sabay na ungol ng dalawa, puno ng init at emosyon ang silid—ngunit biglang naputol ang sandaling iyon nang marahas na bumukas ang pinto, at tumambad ang isang bodyguard. Nanlaki ang mga mata ni Althea sa gulat at agad na napuno ng galit ang kanyang mukha. “Bastos ka! Hindi mo ba nakikitang may ginagawa kami?!” galit na sigaw niya sa guard, habang pilit tinatakpan ang sarili. Ngunit ang bodyguard ay nanatiling walang ekspresyon, tila ba wala siyang nakitang kakaiba—parang normal na lamang sa kani

“Anong karapatan mong sumabat sa usapan naming mag-iina! Sampid ka lang sa pamamahay na ito!” galit na saad ni Mrs. Montale kay Riza. Halos manginig ang hangin sa bigat ng boses ng ginang. Matalim ang kanyang tingin, para bang kayang hiwain ang pagkatao ni Riza anumang oras. Agad namang siniko ni Harvey si Riza para tumigil siyang magsalita. Ramdam ang tensyon—isang maling galaw na lang at tuluyan nang sasabog ang lahat. Ngunit hindi napigilan ni Riza ang magsalita muli. Bahagya siyang ngumiti—mahinhin sa panlabas, ngunit may tinatagong talim. “Naku… sorry po Mama, hindi pa po pala kami kasal ni Harvey. Pasensya na po, Tita…” kunwaring saad ni Riza. Sa isip-isip niya: Pasensya ka na bunso… pero kailangan talaga kitang gamitin pansamantala para mabawi ko ang pwesto ng babaeng ’yan sa buhay ko… “Okay lang ako, Mama,” biglang sagot naman ni Althea. Mahina at tila nanginginig ang kanyang boses. Bahagya siyang yumuko, wari’y natatakot. Ngunit kung mapapansin—may kakaibang k

“A-anong ginagawa mo rito?!” gulat na tanong ni Alexander, ngunit sa halip na mandiri sa sinapit niya kay Theariza ay tila mas nangingibabaw pa ang pagkabigla sa kanyang mukha. Halos nanlaki ang mga mata ni Alexander habang nakatitig sa babaeng nasa harapan niya. Hindi na hinintay ni Alexander ang anumang paliwanag. Agad niyang hinila si Theariza sa braso at marahas siyang dinala palabas ng Mansion. “Excuse me! Bitawan mo ako!” pilit na kumakawala si Theariza habang halos makaladkad siya ng lalaki sa malawak na sala ng Montale Mansion. Sa galit at pagkataranta, nakalimutan niyang nasa Montale Mansion siya at hindi sa sarili nilang mansion kung saan sanay siyang kontrolado ang lahat. Samantala, si Harvey ay tulalang pinagmasdan ang eksena. Nakatayo lamang siya sa gilid ng hapagkainan habang nakapamulsa ang mga kamay. Ngunit ang mga mata niya ay nakasunod sa bawat galaw ni Alexander na halos kaladkarin na palabas si Theariza. “Ano problema ng lalaking ’yon kay ate Riza?