Alle Kapitel von ชุนหนี ฮู้เกินโคลนใบไม้ผลิคุ้มราก: Kapitel 101 – Kapitel 110

“ข้ายังไม่แพ้!” นางตอบกลับเสียงดัง “นี่เพิ่งจะข้อที่สอง! ยังเหลือข้อสุดท้าย! ท่านอาจารย์... ได้โปรด...ตั้งโจทย์ข้อต่อไปด้วยเถอะเจ้าค่ะ”หยางซือเจ๋อลูบเคราของตนเองอย่างพึงพอใจ “ดีมาก! มีน้ำอดน้ำทน!” เขายิ้มกว้าง “เช่นนั้น... จงฟังโจทย์ข้อสุดท้ายให้ดี ข้อนี้... จะตัดสินทุกสิ่ง”บรรยากาศในโรงอาหารตึงเค

หวังจื้อหาวที่เพิ่งจะมารับหน้าที่พี่เลี้ยงหลังจากที่การประลองเสร็จสิ้นไปแล้ว ถึงกับยืนนิ่งอย่างไม่เข้าใจสถานการณ์... (เหตุใดเหล่าศิษย์พี่ที่ปกติจะหลีกเลี่ยงวิชาคำนวณราวกับสิ่งน่ารังเกียจ จึงได้ดูกระตือรือร้นที่จะเข้าเรียนกับเด็กสี่ขวบกันถึงเพียงนี้?)“ศิษย์พี่ท่านช่างโชคดีนักที่ได้ติดตามอาจารย์น้อย”

ในขณะที่หวังจื้อหาวยังคงลังเลอยู่นั้น เสิ่นหลิวเวยก็ไม่รอช้า นางหันไปที่เตาอีกใบหนึ่งทันที“พี่เสี่ยวชิง พวกเรามาทำมะเขือเทศผัดไข่กันเจ้าค่ะ”“ได้เลยเจ้าค่ะ คุณหนู” เสี่ยวชิงรับคำ ไม่นานหลังจากนั้นกลิ่นหอมเปรี้ยวอมหวานก็ได้ลอยขึ้นมาผสมผสานกับกลิ่นหมูตุ๋นตอนนี้หวังจื้อหาวที่ตั้งท่าจะปฏิเสธถึงกับต้องล

โจวหยวนที่เพิ่งจะได้รับไก่ทอดชิ้นโตมาไว้ในมือ หันมาเห็นพ่อครัวแม่ครัวทั้งสามยืนทำหน้าตกตะลึงอยู่พอดี“โอ้! ท่านลุงท่านป้า! มาลองชิมนี่สิขอรับ! อร่อยกว่าอาหารที่พวกท่านทำร้อยเท่าเลย!”คำพูดที่ไร้เดียงสาแต่แทงใจดำนี้ ทำให้พ่อครัวแม่ครัวทั้งสามถึงกับหน้าเขียว! “อะไรกัน! มันจะอร่อยกว่าฝีมือข้าได้อย่างไ

“ถ้าเช่นนั้นเจ้าก็ลองดูเถอะ ข้าอ่านมันมาสามวันสามคืนแล้ว...แม้จะเข้าใจความหมายตามตัวอักษร... แต่กลับไม่อาจเข้าใจแก่นแท้ของมันได้” เขากล่าวพลางชี้ไปยังบทที่สิบเอ็ดในตำรา“ข้าเข้าใจ... ว่าภาชนะจะมีประโยชน์ก็ต่อเมื่อมันว่างเปล่าพอที่จะใส่ของได้... แต่ข้า... ไม่อาจเข้าใจความหมายที่แท้จริงของ อู๋ จือ อี่