Tous les chapitres de : Chapitre 61 - Chapitre 70

กรี๊ด....ตู้ม!!! อะ...อ่าว... “-__-” สามคนทำสีหน้ายิ้มไม่ออกกับภาพที่เห็น ทั้งมองไปมาแลกสายตาให้กัน เสียงกรีดร้องบวกกับเสียงคล้ายบางสิ่งร่วงน้ำสร้างความตระหนกให้กับผู้ร่วมงาน โดยมีสี่พี่น้องตระกูลฟู่ยืนมองสตรีทั้งสองตกน้ำ และไม่นานในงานก็มีเสียงโวยวายของสตรีสูงวัยและวัยสาวสองคน หาก

ในรถม้าของรุ่ยอ๋องที่มีเด็ก ๆ อยู่สี่คนและมีผู้ใหญ่หนึ่งเดียวคือหลี่เค่อหรือรุ่ยอ๋อง บรรยากาศเงียบงันจนรับรู้ได้ถึงความอึดอัด แต่รุ่ยอ๋องไม่ได้บังคับให้นางพูดหรือเล่าเรื่องทั้งหมด เพียงแต่นั่งเป็นเพื่อนนางมาถึงจวนตระกูลฟู่ที่เป็นเรือนพระราชทานที่ไม่ใช่จวนดั้งเดิมของต้นตระกูล เมื่อรถม้าจอดนิ

“คุณชายยังไม่กลับอีกหรือ” “นางเป็นอย่างไรบ้าง” เหลียงจื่อเพ่ยไม่ตอบคำถามแต่เลือกที่จะถามกลับถึงอาการของนาง “ความเย็นเข้าแทรก น้ำในทะเลสาบหนาวเย็นนัก ทำให้คุณหนูใหญ่ฟู่มีอาการหนาวสั่นอยู่สักสองวัน แต่หากใช้เตาอุ่นมือ กับกินยาตามที่เขียนเทียบยาให้ก็จะหายเร็ว” ฟังจบเหลียงจื่อ

“เสด็จอา!” ซานลู่ไม่พอใจที่โดนขัดใจทั้งดิ้นรนขัดขืน “เจ้าดื้อรั้นเกินไปแล้ว ข้าจะให้เสด็จพี่จัดการเจ้า” ซานลู่ถือว่าเป็นองค์หญิงที่เสด็จพ่อทรงโปรดที่สุดจึงดื้อรั้นเอาแต่ใจเป็นเรื่องธรรมดา แต่ทว่ากลับมีคนมาขัดใจนางเสียได้ เจ้าเด็กพวกนี้ทำให้นางเป็นตัวตลกในงานเลี้ยงยอมไม่ได้

“ข้าแทงต่ำ” ซานลู่หยิบตำลึงทองมาวางยี่สิบตำลึงฝั่งที่แต้มต่ำ เพราะเมื่อครู่แทงสูงออกต่ำ ก่อนหน้าแทงต่ำออกสูง ก็ให้มันรู้ไปนางแทงอะไรจะออกตรงข้ามไปเสียหมด “ท่านแน่ใจนะ” คนที่เขย่าลูกเต๋าบิดยิ้ม และบางคนเริ่มรู้ทางของโรงพนันเริ่มแทงต่างจากสตรีแต่งกายเป็นชายผู้นี้ “แน่!” น้ำเสียงหนักแ