All Chapters of เมีย 2021: Chapter 121 - Chapter 130

[ PART น้ำหวาน ]ฉันมองผู้ชายที่นั่งอยู่ตรงหน้าของตัวเองไม่วางตา ฉันกำลังมองว่า ตัวเองเป็นผู้หญิงที่โชคร้ายมาก ที่ต้องมาเจอผู้ชายที่เป็นแฟนเก่าแบบพี่แบงค์ ตอนแรกๆ ที่เราคบกัน เขาดีนะ เขาพูดจากับฉันดีมาก การกระทำในช่วงแรกเริ่ม ทุกๆ อย่างมันดีหมด และไม่เคยคิดและเผื่อใจเอาไว้ ว่าวันหนึ่ง เขาจะมาออกลาย ฉันจับได้ ว่าเขามีคนอื่น ผู้หญิงคนนั้น เป็นคนที่ฉันไม่รู้จัก แต่มันก็เจ็บมากๆ ที่โดนหักหลัง จนกระทั่งมารับรู้อีกว่า เพื่อนสนิทของฉัน ก็มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับแฟนฉันเหมือนกัน มันยิ่งทำให้ฉันเสียใจ ฉันเองก็ไม่ได้มีเพื่อนมาก ไม่อยากเปลี่ยนเพื่อนไปเรื่อยๆ รู้สึกเหมือนต้องมาศึกษานิสัยใจคอกันใหม่ ฉันจึงเลือกที่จะคบเพียงแค่เพื่อนกลุ่มเดิม วันที่รู้ว่าเพื่อนในกลุ่มเดียวกัน มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับแฟนฉัน แม้จะมีโอกาสได้เห็นกับตา แม้จะไม่ได้เห็นหน้าตรงๆ แต่ฉันเชื่อว่า ทุกคนสามารถประติดประต่อเรื่องราวในชีวิตของตัวเองได้ ฉันเป็นคนไม่ค่อยพูด เป็นคนที่ถูกสอนให้แคร์และรักษาน้ำใจของคนรอบข้างมากๆ แม้ลึกๆ เหมือนจะรู้ทุกอย่าง แต่ฉันก็ไม่ยอมพูดมันออกมาและวันที่ไปเที่ยวทะเล คือวันที่เพื่อนของฉันยอมรับ

"บะ บ้า พึ่งรู้เลยนะ ว่าพี่เป็นคนที่ทะลึ่งที่สุดเท่าที่เคยเจอมาเลย" น้ำหวานรีบพูดเร็วจนลิ้นแทบจะพันกัน จากนั้น เธอก็รีบใช้หลังมือเช็ดน้ำตาออกจากพวงแก้มลวกๆ แล้วรีบเดินตรงไปยังห้องน้ำโดยไว เห็นไหมล่ะ สุดท้าย วิธีของผม มันก็ทำให้เธอหยุดร้องไห้จนได้ เธออาจจะไม่รู้ ว่าผม แพ้น้ำตาผู้หญิงสุดๆ ไปเลย หลังจากที่น้ำหวานหายเข้าไปในห้องน้ำ ผมก็ทำการเปิดทีวีด้วยช่องปกติตามเดิม แกร๊ก~ แล้วคนที่ก้าวขาออกมาจากห้องน้ำ ก็เอ่ยถามทำลายความเงียบขึ้นมา"หิวแล้วอ่ะ พี่อยากกินอะไร""ตามใจเธอ ถ้าจะสั่ง ใช้โทรศัพท์ฉันก็ได้" ผมหันไปมองอีกคน และพบว่า น้ำหวานมองผมแบบไม่ละสายตา ผมจึงทำการล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงยีนส์ แล้ววางมันลงบนโต๊ะกระจก เพื่อรอให้อีกคนมาใช้งาน"พี่ ไม่มีความลับอะไรเลยจริงดิ""อื้อ""แปลกจัง" ผมจ้องหน้าเธอแทนการตั้งคำถาม น้ำหวานจึงเดินมาหาผม แล้วนั่งลงบนโซฟาตัวเดียวกัน "แฟนเก่าฉัน หวงโทรศัพท์ยิ่งกว่าอะไร เขาตั้งรหัสหน้าจอ ไม่เคยยื่นโทรศัพท์ให้ฉันง่ายๆ เหมือนกับว่า เขามีความลับอยู่ในนั้นและไม่อยากให้เห็นมัน ฉันก็เข้าใจว่า ผู้ชายมักจะโลกส่วนตัวสูงแบบนั้นกันทุกคน" แล้วผมก็ดึงสายตากลั

ผมขอ แต่เธอเม้มปาก พยายามเบือนหน้าหนี ไม่คิดเลยว่า การที่เราเอาตัวเองเข้ามาใกล้ใครสักคนมากๆ มันจะทำให้ความรู้สึกภายในใจ ที่ไม่เคยรู้สึกกับใครมาก่อน หวั่นไหวได้มากขนาดนี้ระยะเวลา กับความมั่นใจที่เคยมี ตอนนี้ไม่ได้ช่วยอะไรเลย"ฉันอ่านข้อความในโทรศัพท์ของเธอมา" แล้วคำพูดของผม ก็ส่งผลให้อีกคนหันกลับมามองสบตากันตามเดิม"ก็ตามที่ฉันบอกเธอ มันดังอยู่หลายครั้ง ฉันก็เลยไปเปิดดู และได้เห็นกับตา ว่าผู้ชายคนนั้นยังพยายามที่จะรั้งเธอกลับไป" "..." "เธอจะต่อว่า หาว่าฉันวุ่นวายกับเรื่องส่วนตัวของเธอก็ได้นะ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าทำไมฉันถึงต้องทำแบบนี้ แต่ฉันไม่สามารถปล่อยผ่านได้จริงๆ" "ช่างมันเถอะ ฉันไม่ได้คิดจะกลับไปแล้ว ฉันแค่ใช้ไลน์เดิม เขาก็เลยยังส่งข้อความมาได้" ผมเลือกที่จะพยักหน้ากลับไป แม้ภายในใจจะรู้สึกไม่ค่อยจะโอเคสักเท่าไหร่ แต่นั่นมันก็เป็นเรื่องที่เธอจะต้องตัดสินใจด้วยตัวเอง"ถ้าพี่ไม่โอเค ฉันบล็อกได้" คำพูดที่ดังออกมาจากริมฝีปากอวบอิ่มนั่นอีกครั้ง เรียกสายตาของผมให้หยุดมองที่เธอทันที"เธอแคร์ฉันขนาดนั้น?" ดวงตากลมโตกลิ้งไปกลิ้งมา แต่ทว่า บนใบหน้ามีรอยยิ้มจางๆ"คะ แคร์มั้ง" "อยากได

"ดูปากกูใหม่ กูยังไม่มีเมีย!" ผมยืนยันเสียงดัง ส่วนผู้ฟัง เปล่งเสียงหัวเราะดังๆ ออกมาเช่นกันช่างหัวมันสิ ไม่เชื่อ ไม่ฟัง ก็เรื่องของมันเลยครับ!ผมเดินผละห่าง ตรงมาที่โรงอาหาร สั่งก๋วยเตี๋ยวร้อนๆ แบบที่ชอบ แต่เพื่อนเวรก็ยังตามมาอยู่ได้"ถามจริงเว้ยหลาม เวลามึงอยู่ใกล้น้องน้ำหวาน มึงใจเต้นแรงปะวะ""วุ้นเส้นหมูน้ำตกพิเศษครับ" "ในฐานะที่เราเป็นเพื่อนกันมานาน กูว่ากูรู้นิสัยและรู้สเปคสาวของมึงนะ" "เอาน้ำเยอะๆ นะครับ เติมพริกเผาให้ผมด้วย" "เฮ้ยหลาม ขาวๆ สวยๆ หมวยๆ ผมยาวๆ แบบนั้นน่ะ สเปคมึงเลยถูกไหมวะ""ถั่วงอกล่ะครับ มีถั่วงอกสดเพิ่มหรือเปล่า" "น้องโคตรขาว" "ใช่ครับ ถั่วงอกที่ขาวๆ ไอ้เหี้ยบาส" ผมหันมาตะเบ็งเสียงใส่ไอ้เพื่อนรักตัวดีที่ปั่นอยู่ข้างๆ ส่วนมันน่ะเหรอ หัวเราะลั่นออกมาทันที"ฮ่าๆ ใช่แล้วเพื่อนหลาม ถั่วงอกน่ะขาวๆ ขาวเหมือนผิวน้องน้ำหวานของมึงเลย" "อย่ามีแบบกูบ้างก็แล้วกัน มีขึ้นมาเมื่อไหร่ จะปั่นให้สาสมกับที่มึงปั่นกูวันนี้เลย""โทษทีครับเพื่อนหลาม เพื่อนบาสยังโสดสนิท โสดมากๆ ส่วนคนที่ชิ่งมีแฟนไปก่อน ก็แค่ก้มหน้า ตอบคำถามที่เพื่อนถามออกไปก็แค่นั้นเอง""รำคาญ" ผมว่าเข้าให้ ก่

"พี่เป็นผู้ชายที่น่ารักดีนะ ไม่อยากจะเชื่อเลย ว่าฉันจะได้มาเจอผู้ชายแบบพี่" แล้วผมควรรู้สึกแบบไหนกับคำพูดนี้ดี ควรตอบกลับไป ว่าถ้าชอบผู้ชายแบบนี้ แบบที่ผมเป็น เธอก็ควรรักษาผมไว้ หากพูดแบบนั้น เธอจะหัวเราะเยาะผมไหม"คิดไรอ่ะ" เสียงนั้นดังขึ้นใหม่ ซึ่งเมื่อกี้ผมพลาด ไม่ได้มองที่หน้าจอโน๊ตบุ๊กเลย"กำลังคิด ว่าเธอจะมาไม้ไหนกันแน่" น้ำหวานเอียงคอมองผม แววตาคู่นั้นแสดงออกชัดเจน ว่าเธอกำลังคิดบางอย่าง เรามองสบตากัน ก่อนที่เธอจะเป็นฝ่ายเอ่ยมันออกมา"จริงๆ แล้ว ฉันเตือนตัวเองมาโดยตลอดเลยนะ ว่าประสบการณ์ความรักในครั้งแรก เป็นบทเรียนที่จะทำให้ฉันระวังตัวเองมากขึ้น โดยเฉพาะกับความรักครั้งใหม่ แต่วันนี้ฉันขอยอมรับตรงๆ ว่าฉันไม่สามารถทำได้" "..." "ฉันไม่เคยเจอใครนิสัยดีแบบพี่ ไม่เคยเจอคนแบบนี้มาก่อนเลย" "ไม่ต้องเอาฉันไปเทียบกับแฟนเก่าของเธอแล้ว ฉันไม่เคยคิดที่จะแข่งกับใคร" "แต่ที่ฉันพูด ที่ฉันเปรียบเทียบ มันเป็นเพราะเขาสู้พี่ไม่ได้เลย" "แต่เธอก็เคยรักเขา" คำพูดของผมทำอีกคนชะงักไป สุดท้ายเธอก็หลบสายตา โดยการวางศีรษะซบลงที่บ่าของผมตามเดิมผมไม่ชอบพูดเรื่องเก่า หรือพูดถึงอะไรที่มันผ่านมาแล้วหรอก