ว่างจากศึกรบมาจัดหนักศึกรัก 의 모든 챕터: 챕터 21 - 챕터 30

ตอนที่สิบเจ็ด มีเมียแล้วแน่นอนว่าตวนมู่เจียวมักสวมเสื้อคลุมและปิดบังไม่ให้ผู้ใดเห็นเนื้อตัวและใบหน้าชัดเจน แต่ยามนี้มีโยวหย่งคังอยู่เคียงข้าง เขาจึงไม่ยอมให้นางปิดบังความงดงามนวลเนียนอีกชายหนุ่มในเผ่าต่างมองสาวงามด้วยความอาวรณ์หากรู้ว่าอาเจียวงามเพียงนี้คงไม่ปล่อยนางไปง่ายๆ พวกเขาช่างโง่เขลานัก ไม่รู้จักแวะเวียนมาสอดส่องโยวหย่งคังเห็นสายตาเหล่านั้นจึงโอบกอดสาวงามอย่างหวงแหนพร้อมส่งสายตาดุดันแม่ทัพหนุ่มควบม้ากลับเข้าเมืองด้วยความเร็วจนตวนมู่เจียวได้แต่ซบหน้ากับอกอุ่นด้วยถูกทั้งแรงลมและฝุ่นผงจนไม่อาจลืมตากว่าจะได้ยินเสียงผู้คนทักทายและลืมตาขึ้นมองรอบข้าง หญิงสาวก็ต้องก้มหน้าลงอีกคราด้วยความเขินอาย“ท่านแม่ทัพ พาผู้ใดมาด้วยหรือ”“เมียข้า”“หา! ท่านแม่ทัพมีเมียแล้วหรือ”“ใช่ พวกเจ้ารู้จักนางเอาไว้” จู่ๆโยวหย่งคังก็หันใบหน้างามให้ทหารที่ทักทายได้เห็น“โอ้ว...งามมาก มิน่าท่านแม่ทัพจึงตกลงปลงใจได้เร็วเช่น

ตอนที่สิบเก้า สุรารสชาติใหม่ เสื้อผ้าที่เปียกชุ่มแนบเรือนร่างทำให้คนสติแตกยิ่งขึ้น แม่ทัพหนุ่มมองร่างบางตรงหน้าด้วยสายตาราวมีไฟแผดเผาเมียสาวไม่ได้ครั่นคร้ามแม้สายตาของสามีจะแทบหลอมละลายร่างกายของนางแล้วร่างบางยืนขึ้นแล้วค่อยๆถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้นพลางใช้มือลูบไล้สุราบนตัวให้ไหลไปทั่วผิวเนื้อนวล“อยากลองชิมสุรารสชาติใหม่ของตวนมู่เจียวหรือยัง”โยวหย่งคังเดินเข้าหาร่างบางราวละเมอ พลางแลบลิ้นตวัดเลียไล่ฉกชิมสุราตามเนื้อตัวของภรรยาสาว“อืม...นับว่าแปลกใหม่”มือใหญ่กอบกุมเขี่ยวนรอบเม็ดสีทับทิมซึ่งพุ่งชี้หน้าก่อนจะบีบบี้แล้วใช้ฝ่ามืออันร้อนผ่าวลากเลื่อนฟอนเฟ้นบีบขยำแตงลูกใหญ่ขณะเดียวกันริมฝีปากอุ่นร้อนปัดผ่านสัมผัสตุ่มเนื้อที่แข็งชูชันแล้วแลบลิ้นออกมาตวัดเลียเบาๆเป็นการหลอกล่อก่อนจะทาบทับดูดเลียขบเม้มเม็ดชมพูใหญ่เสียงดังจ๊วบจ๊าบ“เห็นทีต้องชิมให้ทั่ว”มือทั้งสองจับก้อนเต้าสองข้างให้แนบชิดกันเพื่อตวัดเลียไปทั่วโดยบดเน้นยังจุกชมพูสลับไปมาพร้อมดูดกลืนจนเต

ตอนที่ยี่สิบเอ็ด ขี่ม้าเดิมทีเจ้าเมืองซุนยังลังเลใจ แต่เมื่อออกสำรวจเมืองในวันหนึ่งแล้วได้เห็นท่าทางว่าง่ายคล้อยตามของโยวหย่งคังผิดกับท่วงท่ายามฆ่าฟันศัตรูที่เคยเห็นเจ้าเมืองซุนจึงตัดสินใจด้วยถึงอย่างไรมีบุตรเขยเป็นแม่ทัพย่อมมีความก้าวหน้ากว่าพ่อค้าหรือขุนนางทั่วไป“เขาไร้บิดามารดาไม่มีญาติผู้ใหญ่ หากแต่งเข้ามาย่อมอยู่ในโอวาทของท่านพ่อนะเจ้าคะ”เหตุผลของซุนหลี่ฮวาทำให้เกิดงานพบปะสังสรรค์ในวันนี้เมื่อบิดาเปิดโอกาส บุตรสาวจึงไม่ลังเลเดินเข้าใกล้แล้วย่อกายเป็นการขอบคุณอีกครั้งอย่างชดช้อย“ขอบคุณท่านแม่ทัพโยว สุราจอกนี้ข้าขอดื่มคารวะท่าน”ซุนหลี่ฮวาหยิบกาจากสาวใช้มารินใส่จอกให้แม่ทัพหนุ่มด้วยตนเองหญิงสาวพยายามใช้เสน่ห์ที่มีอย่างเต็มที่ด้วยหวังให้ชายหนุ่มได้หลงใหลในความงามอีกทั้งจริตอันเปี่ยมไปด้วยความเป็นสตรีชั้นสูงนางทั้งงดงามอ่อนหวานเหนือกว่าสตรีนอกด่านอันหยาบกร้านมากนัก ไม่ว่าชายใดได้พบล้วนติดตาต้องใจหลงใหลอยากสู่ขอนางไปเป็นภรรยาบุตรสา

ตอนที่ยี่สิบสามเปิดหูเปิดตา“อื้อ...ท่านพี่ เดี๋ยวข้าตก”“ไม่มีวัน แท่งหยกของพี่เสียบคาอยู่ในร่องของเจ้าเยี่ยงนี้ จะตกได้อย่างไร”“ว้ายยย โยกแรงเกินไปแล้ว”“เจ้าม้าคงคึกคักด้วยรู้สึกร่วมไปกับพวกเรา”ตวนมู่เจียวเพิ่งเปิดโลกอย่างแท้จริงด้วยยามนี้ตนเองถูกร่วมรักสอดใส่โดยยังคงสวมใส่เสื้อผ้าและนั่งอยู่บนหลังม้าโยวหย่งคังเอนร่างบางให้คว่ำหน้าลงกับลำตัวม้า ใช้มือหนึ่งแหวกร่องช่องทางชโลมลูบไล้หาน้ำหวานก่อนจะควักแท่งหยกของตนเองขึ้นถูไถยังร่องสีหวานเมื่อได้จังหวะแท่งแกร่งจึงผลุบหายเข้าไปในโพรงถ้ำชื้นขณะชายหนุ่มโยกร่างพาความแข็งใหญ่มุดเข้ามุดออกเป็นจังหวะเดียวกับการโยกเคลื่อนของม้ายามนี้แม่ทัพหนุ่มรู้สึกคึกคักยิ่งจึงจับเอวคอดให้เลื่อนเข้าใกล้พลางเสือกแทงอย่างสนุกสนานปัก ปัก ปักตวนมู่เจียวถูกแรงโยกทั้งของม้าและของสามีจนหัวสั่นหัวคลอนได้แต่จับเชือกบังคับม้าไว้มือหนึ่งส่วนอีกมือจิกลงบนต้นขาแกร่งด้วยความซ่านเสียวอื้อ...อู๊ย

ตอนที่ยี่สิบห้า เขาอีกแล้วหรือลี่ปี้เคยโดนแต่ความทะนุถนอมไหนเลยจะเคยพบความรุนแรง คณิกาสาวแผดเสียงร้องเรียกให้คนช่วยจนแหบแห้งแต่กลับไม่มีผู้ใดเปิดประตูเข้ามาเมื่อตระหนักได้ว่าพวกเขาคงตกลงกับแม่เล้าเอาไว้อย่างดิบดีแล้ว คณิกาสาวจึงเออออผ่อนตามสุดท้ายเสียงที่เปล่งออกมาจึงได้แปรเปลี่ยนเป็นเสียงครวญครางซ่านกระเซ่าพร้อมเสียงแหบพร่าของเหล่าคหบดีที่รุมล้อมจนสุขสมใจกว่าแม่เล้าใหญ่จะเปิดประตูเข้ามาในยามเช้า ก็พบกับร่างยับเยินที่นอนจมน้ำกามาของคณิกาคนงาม“พวกเขาช่างป่าเถื่อนนัก สอดใส่ทิ่มแทงทั้งร่องหน้าร่องหลัง อีกทั้งยังยัดใส่ปากจนข้าไม่อาจพูดจา ยามแท่งเนื้อทั้งสามจ้วงโจนดุดันอยู่ในกาย ข้าแทบขาดใจตายทีเดียว ฮือๆๆๆ” คณิกาสาวเอ่ยฟ้องพลางบีบน้ำตาเพื่อเรียกร้องความเห็นใจเมื่อคืนแม้จะเสียวสะท้านเกินคาดฝัน แต่ความรุนแรงดุเดือดช่างเกินทานทนเช่นกันเพียงคิดถึงตอนที่แท่งกายทั้งสามทิ่มแทงทะลุทะลวงในช่องทางทั้งสามของนาง พวกเขาทำราวกำลังแข่งขันกันว่าผู้ใดจะเสร็จสมก่อนจึงทั้งเสือกเข้าดึง