جميع فصول : الفصل -الفصل 40

Inilapag ni Tyler ang isang itim na folder sa harap ko pagdating na pagdating namin sa opisina niya. "Study this file," utos niya.Agad ko itong kinuha at binuklat. Bumungad sa akin ang profile ng isang kilalang businessman mula sa isang engineering and construction firm. Pamilyar ang pangalang iyon sa akin dahil narinig ko na ito noong minsang umuwi si Rowan sa bahay. Kung hindi ako nagkakamali, ang lalaking ito ang mortal na karibal ni Rowan sa kanilang industriya."What’s with Villaflor Construction?" tanong ko habang nakakunot ang noo."Ililipat natin ang project na hawak ni Rowan sa kanila," kaswal na sagot ni Tyler.Lalong kumunot ang noo ko sa gulat. "Ipupull-out mo ang project?"Bahagyang tumaas ang sulok ng labi ni Tyler at dahan-dahan siyang umiling. Itinuro niya ang folder na hawak ko. "You will make Villaflor Constructs take the project from Rowan’s team."Mas lalong nagsalubong ang aking mga kilay. Hindi ko pa rin makuha ang punto niya. "Bakit natin gagawin iyon?"Sumanda

"What's your name, lady?" nakangiting tanong ni Mr. Villaflor habang hindi inaalis ang tingin sa akin.Agad akong tumayo para magbigay-galang at nakipagkamay sa kanya. "I’m Sophia Aragon, sir," magalang kong sagot.Ngumiti si Mr. Villaflor at marahang pinisil ang aking kamay bago binitawan. "Ramon Villaflor. Ngayon lang kita nakita rito."Tumango ako at nagkunwaring pagod ang mga mata. "I just wanted to unwind, sir. My boss is giving me a hard time lately."Humalakhak si Mr. Villaflor sa narinig at bakas ang kuryosidad sa kanyang mukha. "And what kind of work is keeping you so busy that it's giving you such a hard time?""I’m working as the assistant to Mr. Tyler Santibañez of The Santibañez Group," diretsahan kong sagot. "Hindi ko alam na ganito pala ang pakiramdam na magtrabaho sa kanya."Biglang maniningkit ang mga mata ni Mr. Villaflor at tila nag-iba ang timpla ng kanyang mukha nang marinig ang pangalan ng kumpanya. "Tyler Santibañez. Nothing new. He’s known for making his employ

TYLERPagdating namin sa ospital ay agad kong binuhat si Sophia papasok. Halos magiba ko ang pintuan ng emergency room habang sumisigaw ako para humingi ng tulong."Emergency! Someone help her!" sigaw ko sa mga staff.Agad na lumapit ang dalawang nurse bitbit ang isang stretch-bed at maingat nilang kinuha si Sophia mula sa aking mga bisig at dinala sa general ward. Lumapit naman ang duty doctor at agad na sinuri ang kanyang mga mata at pulso."What happened to her, Sir?" tanong ng doktor habang inaasikaso ang paglilinis sa sugat ni Sophia sa kamay."She was drúgged and she won't wake up. Please, do something," diretsahan kong sagot habang pilit kong pinapakalma ang aking sarili.Mabilis na kumilos ang mga nurse para lagyan siya ng IV drip at kumuha ng blood samples. Nanatili lang ako sa gilid habang pinapanood silang gamutin siya. Matapos ang ilang sandali ay bumaling muli sa akin ang doktor."Wala naman kaming nakitang malalang problema, Sir. Napalakas lang ang dosis ng pampatulog na

Hindi ko alam kung anong oras na nang magising ako kinabukasan. Pero mula sa aking bintana ay nakita kong sikat na sikat na ang araw sa labas. Naalala ko ang sabi ni Tyler kagabi na hindi ko muna kailangang pilitin ang sarili kong magtrabaho kung hindi ko pa kaya. Dahan-dahan akong nag-inat ng katawan bago bumangon at iginalaw-galaw ang aking ulo. Sa kabutihang palad ay hindi na ako nahihilo katulad kagabi, pero ramdam ko pa rin na medyo mabigat ang aking pakiramdam. Siguro nga ay kailangan ko lang talaga ng mahabang pahinga. Bumaba na ako sa kama at doon ko lang napansin na hindi na pala ako nakapagbihis kagabi. Matapos kong mag-ayos ng sarili at maligo ay bumaba na ako sa kusina para mag-almusal.Pero natigilan ako nang makarating sa kusina dahil sa sobrang kalat niyon. Nagkalat ang mga balat ng sibuyas sa counter, nakabukas ang refrigerator, at ang mga pinagbalatan ng gulay ay nakatambak lang sa lababo. Tila may bagyong dumaan sa kusinang dati ay palaging malinis at maayos.Nang

TYLERPagbaba ko ng sasakyan ay agad akong sinalubong ng aking mga tauhan na nagbabantay sa safe house. Mula sa labas ay mukhang normal na bahay lang ito sa isang tahimik na subdivision, pero ang totoo ay isa itong kuta na walang sinumang makakarinig sa anumang sigaw na manggagaling sa loob.Inayos ko ang aking suit at tahimik na naglakad papasok. Sumakay kami ni Axel sa elevator patungo sa basement. Pagbukas ng pinto ay agad na bumungad sa akin mukha ni Ramon Villaflor.Doon ay naabutan ko siya na nakatali nang patiwarik sa gitna ng silid. Hubad ang matanda at nanginginig ang buong katawan. Habang pinapanood ko siya ay paulit-ulit siyang nilulublòb ni Oliveros sa isang malaking drum na puno ng yelo at tubig.Sa tuwing iaahon siya ay maririnig ang kanyang naghahabol na hininga at mga pagsamò na tila ba biktima siya sa sitwasyong ito."Mr. Santibañez... pakiusap! Tama na! Wala akong ginawang masama kay Sophia!" sigaw ni Ramon habang humihikbi at sumúsuka ng tubig nang makita ang presen