All Chapters of Married to my Ex's Billionaire Uncle: Chapter 31 - Chapter 40

Zamira Rios POV Kung may natutunan man ako sa short-lived na pananatili ko sa mundo ng mga bilyonaryo, ’yun ay ang katotohanang walang holiday ang pagnanasa ni Santiago Del Fierro. Akala ko talaga ay ligtas na ako dahil umaga na, maliwanag ang sikat ng araw, at may nakahanda pang waffles sa harap namin. Pero putsa, ang daling nabura ng agahan nang magsimula na namang gumapang ang mga labi niya sa panga ko. “Santi, wait lang—yung kape ko baka lumamig,” seryoso kong pakiusap habang pilit kong itinutulak ang matitigas niyang balikat. Subalit ang lolo niyo, parang walang naririnig. Mas lalo niyang hinigpitan ang pagkakayakap sa baywang ko, forcing my lower abdomen to press completely against his hard, linen-clad thighs. Ang dulas ng oversized shirt na hineram ko sa kanya ay hindi naging sapat na harang para itago ang nagbabagang tensyon sa pagitan namin. “Let it freeze, Zamira,” he growled softly in his signature paos register, his voice dropping into that deep velvet tone that always

Zamira Rios POV Kung may nakasulat man sa manual ng pagiging asawa ng isang bilyonaryo na nagsasabing bawal mapahiya pagkatapos ng isang marahas at makasalanang serye ng negosasyon sa terrace, siguradong hindi ko nabasa ’yun. Kasalukuyan akong nakaupo sa silya habang pinapakalma ang nagwawala kong hininga, pilit na isinasara ang mga butones ng oversized blue shirt ni Santi na literal na kulang na lang ay sumuko sa tindi ng pagkakahila niya kanina. Ang sarap sana ng pakiramdam, kaso ang laking problema ng hitsura ko ngayon. Gulo-gulo ang buhok ko na parang dinaanan ng super typhoon, tapos ang labi ko naman ay namumula at bahagyang mapait pa dahil sa natirang chocolate lava cake. “You’re staring at the empty plate like it personally insulted you, Zamira,” panunuya ng dambuhalang lalaki sa harap ko. Lumingon ako kay Santi. Ang bilyonaryong ’to, parang hindi man lang nabawasan ng kahit isang porsyento ng lakas! Naka-tayo siya malapit sa glass table, calmly adjusting his gray lounge pan

Zamira Rios POV Kung may handbook man para sa kung paano makipag-away sa isang bilyonaryo habang suot mo ang sarili niyang polo at wala kang saplot sa ilalim, paki-drop naman ang link sa Viber ko ngayon din. Dahil seryoso, mahirap panindigan ang galit kung ang dambuhalang lalaking umaamin sa paninira ng kumpanya niyo ay nakatayo sa harap mo nang halos hubad, amoy peppermint, at may tumutulong tubig pa mula sa basang buhok pababa sa abs niya. “Physical assets lang ba talaga ang tingin mo sa akin, Santi? Isang premyo matapos mong lasunin ang shipping line namin?” singhal ko, pilit kong pinatigas ang boses ko kahit na ang totoo ay nanginginig na ang hawak ko sa pulang folder. I raised my chin, aiming for that ultimate corporate queen defense mechanism, pero sa tindi ng lapit niya, mas mukha akong pusa na nagwawala sa harap ng isang leon. Santi didn’t even flinch. Sa halip, mas lalo pa siyang sumandal sa lamesa, effectively trapping my thighs between his gray lounge pants at ang matigas

Zamira Rios POV Kung may ituturo man akong crash course para sa mga papasok sa isang arranged marriage sa isang bilyonaryo, panuntunan numero uno: Huwag na huwag kang makikipag-away sa ibabaw ng mahogany desk kung wala kang dalang dalawang pamalit na damit. Dahil sa tindi ng naganap na executive override kanina, ang hineram kong oversized blue shirt ni Santi ay mukhang basahan na naipit sa elevator ng Del Fierro Holdings. Nakalubog ako sa dambuhalang porcelain bathtub ng master’s bathroom, pinaliligiran ng makakapal na vanilla-scented bubbles habang sinusubukang ibalik ang katinuan sa katawan ko. Ramdam ko pa rin ang bawat panginginig ng mga hita ko. Seryoso, para akong sumalang sa isang magdamag na accounting audit na walang break. “Putsa talaga, Zamira. Sobrang daling ma-gaslight ng physical reactions mo,” pabulong kong saway sa sarili ko habang pinapalo nang mahina ang tubig. Pero anong gagawin ko? Ang hirap maging matigas ang paninindigan kung ang kalaban mo ay may six-pack abs

Zamira Rios POV Kung may balak man kayong makipag-merger sa loob ng isang luxury tub na puno ng foam, siguraduhin niyo ring may emergency cleaning crew na paparating pagkatapos. Dahil ang mamahaling marmol na sahig ng banyo ni Santi ay mukhang naging skating rink na sa tindi ng natapon na tubig at vanilla-scented bubbles galing sa marahas naming session kanina. Dahan-dahan kong ibinaba ang mga paa ko mula sa kandungan niya, sinusubukang tumayo nang tuwid kahit na ang mga tuhod ko ay parang jelly na kulang na lang ay sumuko sa gravity. Slide. “Whoa! Putsa—!” Mabilis na gumapang ang kamay ko sa hangin, naghahanap ng kahit anong pwedeng kapitan bago pa man tuluyang sumakop ang likod ko sa basang sahig. But before I could execute a major accident report, isang dambuhalang braso na naman ang bumanat sa baywang ko. Santi effortlessly pulled me back against his solid chest, his wet, charcoal gray lounge pants dripping heavily onto my bare feet. “Masyadong mabilis ang asawa ko pagkatapos