All Chapters of Married to my Ex's Billionaire Uncle: Chapter 21 - Chapter 30

Zamira Rios POV Mabilis kong sinalo ang sarili ko bago pa man tuluyang maglapat ang mga labi namin sa gitna ng VIP executive lounge. Itinukod ko ang dalawang palad ko sa magkabilang balikat niya, pinipigilan ang dambuhala niyang frame na tuluyang gumuho sa ibabaw ko habang si Ariella naman ay busy pa rin sa pagtalikod at pag-eexamine sa abstract painting na nakasabit sa dingding. “Santi, dahan-dahan naman sa deliverables! Sabi ko kape, hindi bibig mo!” pabulong kong asik, my breathing instantly going shallow habang nakatitig sa mapaglarong ngiti na sumilay sa perpekto niyang labi. “Nandito pa si Ariella, o. Konting preno sa pagiging predatory CEO!” Bahagyang dumaing si Santi, a low rumble of disappointment vibrating from his chest. Dahan-dahan niyang binitawan ang baba ko pero hindi siya lumayo. He stayed close enough for me to feel the radiating heat from his navy blue suit. “You’re always so vocal when we’re in public, Zamira,” he murmured, his paos and velvet voice dropping into

Zamira Rios POV Kung may natutunan man ako sa panonood ng mga legal drama habang kumakain ng chips sa condo ko, ’yun ay ang huwag na huwag kang aasta na parang panalo ka na kung hindi mo pa nakikita ang huling alas ng kalaban mo. At sa kaso nina Don Alberto at Nico? Mukhang nagdala sila ng kutsilyo sa isang barilan kung saan si Santiago Del Fierro ang may-ari ng buong armory. Nanatili akong tuwid ang upo, ang aking siko ay nakatukod sa lamesa habang pinapanood ang reaksyon ng Chairman. Si Lolo Greggy ay dahan-dahang tumingin sa lumang envelope, pagkatapos ay kay Santi na kasalukuyang naglalabas ng isang sleek, black leather-bound flash drive mula sa bulsa ng kanyang navy blue vest. “Alberto, Nico,” panimula ni Santi, his baritone voice dropping into a dangerously smooth register na awtomatikong nagpatahimik sa buong silid. Inilapag niya ang flash drive sa ibabaw ng mahogany table at dahan-dahang ipinaladpad ito patungo sa unahan ng Chairman. “You both spent the entire night digging

Zamira Rios POV Kung may adjustment period man ang paglipat mula sa pagiging isang hamak na single lady patungo sa pagiging asawa ng pinakamayamang lalaki sa bansa, siguradong wala akong nakuha na ganoon. Diretso sabak agad ang lolo niyo. Habang ang kotse ay marahang pumasok sa dambuhalang gate ng mansyon ni Santi, doon ko lang dahan-dahang binawi ang labi ko mula sa mapang-angkin at seryosong halik niya. Hingal na hingal ako, at ramdam ko ang matinding init na namuo sa pagitan ng mga hita ko habang nakaupo pa rin ako sa kandungan niya sa likod ng silver Rolls-Royce. Inayos ko ang nagusot kong ivory-white pantsuit, partikular na ang mga butones ng vest ko na halos matanggal na dahil sa pagmamadali ng mga kamay niya kanina. “You’re breathy, Zamira,” bulong ni Santi, his hoarse and velvet voice vibrating right against my collarbone habang dahan-dahan niya akong inilalapag pabalik sa tabi niyang upuan. May sumilay na napakaliit at mapaglarong ngiti sa perpekto niyang mga labi. “Mukhang

Zamira Rios POV Kung ang bawat subo ng ribeye steak ay may kasamang ganitong klaseng titig mula sa isang bilyonaryo, siguradong mabilis akong magkaka-hyperacidity. Ang higpit ng hawak ng kamay ni Santi sa hita ko sa ilalim ng lamesa ay hindi man lang lumuwag hanggang sa matapos kaming kumain. It was firm, heavy, and completely distracting, na parang sinisiguro niya na kahit busog ang tiyan ko, ang utak ko naman ay mananatiling gutom sa presensya niya. “Matunaw ako, Del Fierro,” pabulong kong asik habang ibinababa ang tinidor ko at sadyang tinatapik ang malaki niyang kamay palayo sa balat ko. “Sabi mo pakakainin mo muna ako? E, parang ako naman ang kinakain mo gamit lang ang mga mata mo, ah.” Santi calmly picked up his table napkin, wiped his perfect lips with the grace of a royal entity, and let out a low, vibrating chuckle. “I am simply monitoring my investments, Zamira. At saka, you look flushed. Masarap ba ang steak, or is the body heat from my side too much for you to handle?”

Zamira Rios POV Kung may certificate of exhaustion lang na ibinibigay pagkatapos ng isang matinding gabi ng physical merger, siguradong may frame na ’to sa pader ng kwarto ko ngayon. Nagising ako habang ang dulas ng mamahaling satin sheet ay nakapulupot sa hubad kong katawan. Pagmulat ng mga mata ko, sinalubong ako ng sinag ng araw na tumatagos sa dambuhalang glass window ng master's bedroom. Ramdam ko ang pamilyar na kirot sa bawat kalamnan ko—isang solidong patunay na si Santiago Del Fierro ay hindi lang basta bihasa sa pagpapatakbo ng mga holding firms, kundi napakahusay din pagdating sa over-time shifts sa kama. Lumingon ako sa gilid ko, pero malamig na ang unan. Wala na ang lolo niyo. "Seryoso, saan ba gawa ang energy ng lalaking ’yun? Amoy pera at bakal?" bulong ko sa sarili ko habang dahan-dahang umuupo, hinihila ang kumot para takpan ang katawan ko. Tumayo ako at binitbit ang sarili ko patungo sa banyo. Matapos ang isang mahabang shower na literal na nagpabalik ng kahit li