บทที่ 1

เช้าวันถัดมา ทั้งสองอยู่ในสภาพเสื้อผ้าไม่เรียบร้อย ถูกเฉียวเนี่ยนอวี่ เพื่อนสมัยเด็กของเขาเห็นเข้า เธอเหมือนถูกฟ้าผ่า ดวงตาแดงก่ำก่อนจะวิ่งออกไป แต่กลับถูกรถบรรทุกที่เสียการควบคุมพุ่งชน เสียชีวิตในที่เกิดเหตุทันที

ตั้งแต่นั้นมา ฉางหลีก็รู้สึกว่าลี่เยี่ยนโจวเหมือนกลายเป็นคนละคนไปเลย

เขาจัดการงานศพของเฉียวเนี่ยนอวี่อย่างเยือกเย็น แต่งงานกับเธออย่างเยือกเย็น นอนกับเธอทุกคืนอย่างเยือกเย็น จากนั้นก็พูดอย่างเยือกเย็นว่ายังไม่อยากมีลูก และพาเธอไปทำแท้งครั้งแล้วครั้งเล่า

การทำแท้งครั้งที่สิบแปด ฉางหลีมีอาการตกเลือดอย่างหนัก นอนบนโต๊ะผ่าตัด และได้ยินหมอโทรหาเขา

ส่วนเขายังคงเยือกเย็นเหมือนเดิม “ตายหรือยัง? รอให้ตายแล้วค่อยแจ้งฉัน”

ในวินาทีนั้น ฉางหลีก็เข้าใจในที่สุดว่า เขาเกลียดเธอ

เขาเกลียดที่เธอเป็นฝ่ายยอมตัวเป็นยาถอนพิษให้เขา และเกลียดที่ความผิดพลาดโดยบังเอิญของเธอทำให้เฉียวเนี่ยนอวี่ต้องตาย

ในวินาทีที่ฉางหลีสิ้นใจบนเตียงผ่าตัด ความเสียใจก็แผ่ซ่านไปทั่วทั้งร่าง

เมื่อเธอลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก็พบว่าตัวเองได้กลับมาเกิดใหม่ กลับมาในวันที่ลี่เยี่ยนโจวถูกวางยาวันนั้น…

มองดูผู้ชายที่ปกติแล้วเย็นชา สูงส่งจนยากจะล่วงเกิน แต่ตอนนี้กลับปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกไปสองสามเม็ด หางตาแดงระเรื่อ นอนอยู่บนเตียง ราวกับคนที่แตะต้องไม่ได้ถูกดึงลงจากที่สูง ทำให้หัวใจของฉางหลีเต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อน

ในชาติที่แล้ว เธอก็ถูกลี่เยี่ยนโจวในสภาพแบบนี้ล่อลวง จนเกิดความปรารถนา ไม่สนว่าเขาเป็นเพื่อนของพ่อ ไม่สนว่าเขาอายุมากกว่าเธอสิบสองปี และไม่สนอะไรทั้งนั้น จนยอมเป็นยาถอนพิษให้เขา

แต่ต่อมาเธอถึงได้รู้ว่า ลี่เยี่ยนโจวกับเฉียวเนี่ยนอวี่ต่างก็มีใจให้กันมานานแล้ว เพียงแต่ยังไม่ทันได้เปิดเผยความรู้สึก เธอกลับแทรกเข้ามาก่อน

หรือบางทีสวรรค์อาจสงสารเธอ ถึงได้ให้เธอกลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง ในวันที่เป็นจุดตัดสินชะตาชีวิตของเธอในภายภาคหน้า!

ในชาตินี้ สิ่งเดียวที่ฉางหลีอยากทำ ก็คือทำให้ลี่เยี่ยนโจวกับเฉียวเนี่ยนอวี่ได้สมหวังกัน

เธอไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว รีบหยิบโทรศัพท์จากกระเป๋าแล้วกดโทรหาเฉียวเนี่ยนอวี่ทันที

สิบนาทีต่อมา เฉียวเนี่ยนอวี่ก็รีบมาถึงอย่างเร่งรีบ

ฉางหลีรีบคว้ามือเธอไว้ “ฉันรู้ว่าเขาชอบเธอ แล้วเธอก็ชอบเขา เพียงแต่ยังไม่มีจังหวะเหมาะที่จะเปิดเผยความรู้สึกกัน ตอนนี้เขาถูกวางยาและต้องการเธอ นี่แหละคือโอกาสที่ดีที่สุดที่จะเปิดใจต่อกัน”

ตอนที่เฉียวเนี่ยนอวี่รับโทรศัพท์ เดิมทีก็ยังเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งอยู่แล้ว พอได้ยินฉางหลีพูดแบบนี้ สีหน้าก็ยิ่งซับซ้อนขึ้น และกลัวว่าจะเป็นกับดักอะไรบางอย่าง

“ฉางหลี เธอกำลังคิดจะทำอะไรกันแน่? เธอชอบเยี่ยนโจวไม่ใช่เหรอ ตอนนี้เขาถูกวางยา เธอไม่ฉวยโอกาส กลับเรียกฉันมา แล้วยังจะช่วยให้พวกเราได้ลงเอยกันอีก?”

เมื่อได้ยินประโยคนี้ ฉางหลีก็หัวเราะเยาะตัวเองเบา ๆ

ตอนนี้เองก็เป็นช่วงที่เธอตามจีบลี่เยี่ยนโจวเสียจนคนทั้งเมืองรู้กันหมด

เมื่อก่อน เธอเคยคิดว่าแค่พยายามให้มากพอ สักวันก็ต้องข้ามผ่านช่องว่างด้านฐานะและอายุไปได้ แต่ตอนนี้กลับเพิ่งเข้าใจว่า ถ้าเขาไม่ได้รักเธอ ต่อให้เธอทุ่มเทมากแค่ไหน สุดท้ายชีวิตที่เหลือก็มีแต่ความทุกข์

ในชาติที่แล้ว เธอผิดพลาดอย่างร้ายแรง

เธอส่ายหน้า “ไม่ชอบแล้ว ต่อไปนี้จะไม่ชอบอีกแล้ว”

ทันทีที่พูดจบ เสียงครางทุ้มที่ถูกกลั้นเอาไว้ก็ดังขึ้นมาจากในห้อง

“เขาใกล้จะทนไม่ไหวแล้ว ถ้าเธอไม่เข้าไปตอนนี้ ก็จะไม่ทันแล้ว”

เฉียวเนี่ยนอวี่มองตามสายตาของเธอเข้าไปในห้อง แววตาฉายความลังเลวูบหนึ่ง

สุดท้ายเฉียวเนี่ยนอวี่กัดฟันแน่น ราวกับถูกโน้มน้าวแล้ว “งั้นเธอยังจะอยู่ที่นี่ทำไม จะยืนฟังจะยืนฟังเขามีอะไรกันหรือไง?”

ร่างของฉางหลีชะงักแข็งไปเล็กน้อย ก่อนจะเบี่ยงตัวหลีก เปิดทางให้ผู้หญิงตรงหน้าเดินเข้าไป

ในวินาทีที่มือของเฉียวเนี่ยนอวี่แตะลงบนใบหน้าของลี่เยี่ยนโจว ฉางหลีก็ปิดประตูลงทันทีโดยไม่ลังเล

ถัดมา เสียงครางทุ้มของผู้ชายและเสียงหอบหวานของผู้หญิงก็ดังลอดออกมาจากประตูหนาหนักนั้น เข้าสู่ข้างหูของฉางหลี

เสียงร่วมรักที่ดังต่อเนื่องครั้งแล้วครั้งเล่า ราวกับค้อนหนักที่กระหน่ำทุบลงบนหัวใจของฉางหลี จนแหลกสลายไม่เป็นชิ้นดี เจ็บปวดจนแทบแหลกเป็นเลือดเนื้อ

เธอเหมือนสูญเสียแรงทั้งหมดไป ทรุดตัวนั่งลงกับพื้น

น้ำตาไหลพรั่งพรูออกมาจากหางตาอย่างไม่อาจหยุดได้ แต่ทั่วทั้งร่างของฉางหลีกลับรู้สึกเหมือนได้ปลดปล่อยอย่างประหลาด

ในที่สุดเธอก็สามารถหลุดพ้นจากชะตากรรมในชาติที่แล้วได้

ฉางหลีรีบปาดน้ำตาที่เปื้อนเต็มใบหน้าอย่างลนลาน ก่อนจะเซไปเซมา วิ่งตรงกลับไปยังห้องของตัวเอง

คืนนั้น คนสองคนในห้องข้าง ๆ ปล่อยตัวตามใจตลอดทั้งคืน

ส่วนฉางหลีไม่ได้นอนเลยทั้งคืน

พอฟ้าสาง โทรศัพท์จากพ่อของฉางหลีก็ดังเข้ามา

“อาหลี ลูกอยากมาอยู่ต่างประเทศกับพ่อไหม?”

เมื่อหลายปีก่อน ฉางซื่อ กรุ๊ปวางแผนจะบุกตลาดต่างประเทศในคราวเดียว พ่อของฉางหลีจึงเดินทางไปต่างประเทศเพียงลำพัง และเพราะกลัวว่าจะไม่มีเวลาดูแลลูกสาว เขาเลยฝากฉางหลีไว้ให้เพื่อนต่างวัยของเขาอย่างลี่เยี่ยนโจวช่วยดูแล

การดูแลครั้งนี้กินเวลายาวนานหลายปี

ต่อมา ฉางหลีตกหลุมรักลี่เยี่ยนโจว ดังนั้นแม้ว่าธุรกิจของฉางซื่อ กรุ๊ปในต่างประเทศจะมั่นคงแล้ว และพ่อของเธอจะเสนอให้รับเธอกลับไปอยู่ด้วยหลายครั้ง ก็ยังถูกเธอปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ตอนนี้ ลี่เยี่ยนโจวกับเฉียวเนี่ยนอวี่ได้เปิดเผยความรู้สึกและคบหากันแล้ว เธอก็ควรจะจากไปเพื่อใช้ชีวิตของตัวเองเสียที

คิดมาถึงตรงนี้ ฉางหลีก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ

“พ่อ หนูยินดีไปต่างประเทศค่ะ”

ดูเหมือนจะไม่คาดคิดว่าลูกสาวของตัวเองจะยอมตกลงกะทันหัน น้ำเสียงของพ่อฉางที่ปลายสายจึงตื่นเต้นเป็นพิเศษ

“ลูกรัก ในที่สุดลูกก็คิดได้แล้ว พ่อบอกลูกตั้งนานแล้วว่าลี่เยี่ยนโจวไม่เหมาะกับลูก ลูกยึดติดเกินไป มันไม่มีทางได้ผลหรอก! ลูกอยากมีความรักไม่ผิด แต่ต้องเลือกคนให้ถูก พ่อคัดสรรคู่หมั้นไว้ให้ลูกแล้ว อายุไล่เลี่ยกับลูก พอลูกมาถึงต่างประเทศ ก็ลองใช้เวลากับเขาให้มากขึ้น ลองเปิดใจให้คนอื่นบ้าง ยังไงก็ไม่เสียหาย”

คำพูดของพ่อฉางทำให้ดวงตาที่บวมแดงของฉางหลียิ่งเอ่อคลอไปด้วยน้ำตาอีกครั้ง

ในชาติก่อน พ่อก็เคยเตือนเธอแบบนี้ แต่เธอกลับดื้อดึงไม่ยอมฟัง จนปล่อยให้ชีวิตสูญเปล่าไปทั้งชีวิต

เธอบีบฝ่ามือตัวเองแน่น แล้วฝืนยิ้มออกมาเล็กน้อย

“พ่อ หนูจะฟังพ่อทุกอย่าง อีกสักครู่หนูจะไปจัดการเรื่องย้ายถิ่นฐานค่ะ”