All Chapters of รักนอกพันธสัญญา: Chapter 1 - Chapter 8

บ้านนิรุต"พี่เราไปไหนเหรอพาฝัน" เมื่อเข้ามาภายในบ้าน นิรุตก็เอ่ยถามลูกสาวบุญธรรมที่เขากับภรรยาเลี้ยงมาตั้งแต่อายุของเธอยังไม่ถึงเดือน"เห็นบอกว่าเพื่อนตอนสมัยเรียนมหาลัยโทรมาชวนออกไปช้อปปิ้งค่ะคุณพ่อ" เสียงหวานตอบกลับไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้มตามประสา"ยิ่งช่วงนี้เงินก็ไม่ค่อยมีอยู่ด้วย แต่ยังจะออกไปช้อปปิ้งอยู่อีกนะลูกสาวคนนี้เนี่ย" นิรุตบ่นอุบ เพราะเดวาเป็นคนที่ชอบช้อปปิ้งและชอบแต่งตัว ซึ่งผิดกับพาฝันที่เป็นลูกบุญธรรม แต่ไม่ค่อยใช้เงิน ตั้งแต่เด็กจนโต เธอจะใส่เสื้อผ้าของเดวาที่ไม่ใช้แล้ว ซึ่งก็ยังใหม่อยู่ พาฝันก็ไม่ได้เรื่องมาก และเธอก็พอใจทุกสิ่งที่ตัวเองได้ "แล้วหนูล่ะ ไม่อยากออกไปช้อปปิ้งเหมือนพี่สาวเราบ้างเหรอ""ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณพ่อ เพราะของใช้ต่างๆที่พี่เดวาให้พาฝันมาใช้ก็ยังใหม่ทุกอย่าง" ทั้งเสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้าที่เดวาให้เธอมาใช้นั้น ล้วนแล้วแต่เป็นของแบรนด์เนมทั้งนั้น และยังใหม่อีกด้วย เนื่องจากว่าเดวาใช้แค่ไม่กี่ครั้งก็ส่งต่อให้เธอใช้ และเธอก็ใช้ไม่ทันเหมือนกัน เพราะปกติพาฝันจะไม่ค่อยออกไปเที่ยวไหน นอกจากว่านานๆครั้งเพื่อนที่เคยเรียนมหาลัยเดียวกันจะโทรมาชวนออกไปเที่ยวบ้าง

เมื่อเดวากลับมาถึงบ้าน นิรุตก็บอกว่ามีเรื่องจะคุยด้วย ดังนั้นเดวาจึงเข้าไปในห้องนั่งเล่น ซึ่งตอนนี้แม่ของเธอนั่งอยู่ด้วยสีหน้าไม่ค่อยสู้ดี"คุณแม่ไม่สบายหรือเปล่า ทำไมถึงทำหน้าแบบนั้นคะ" เดวาเอ่ยถาม พลางหย่อนสะโพกนั่งลงข้างผู้เป็นแม่"แม่มีเรื่องไม่สบายใจน่ะ" เพียงจันทร์ตอบกลับไปด้วยสีหน้ามีความเป็นกังวล"เรื่องอะไรเหรอคะคุณแม่ที่คุณแม่บอกว่าไม่สบายใจ""คืออย่างนี้นะเดวา คือ...บริษัทของเรากำลังจะเจ๊ง ดังนั้นพ่อก็เลยไปขอยืมเงินคุณเอลตันห้าสิบล้าน และคุณเอลตันก็ให้พ่อมาแล้วด้วย" นิรุตที่นั่งสีหน้าหนักใจอยู่เอ่ยขึ้น เมื่อลูกสาวเอ่ยถาม"บริษัทของเรากำลังจะเจ๊งเหรอคะคุณพ่อ" เธอถามด้วยความตกใจ ไม่อยากจะเชื่อว่าบริษัทผลิตยางรถยนต์ของพ่อเธอที่มีมานานหลายสิบปีจะเจ๊งได้"ใช่ลูก""แล้วคุณพ่อคุณแม่จะหนักใจไปทำไมคะ ก็ในเมื่อคุณเอลตันให้ยืมเงินแล้ว""คุณเอลตันมีข้อแม้ว่าให้ลูกไปอยู่กับเขา แล้วเงินห้าสิบล้านที่เขาให้พ่อมาจะไม่เอากลับ""ให้หนูไปอยู่กับคุณเอลตันเนี่ยนะคะ" เธอเอ่ยถามด้วยท่าทีตกใจ และไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง"ใช่ และคุณเอลตันบอกว่าจะแต่งงานกับลูก ลูกเคยเจอกับคุณเอลตันครั้งนึงแล้วใช่ไหมลูก

เมื่อนิรุตกลับมาถึงบ้าน เขาก็ให้คนใช้ไปตามพาฝันมาพบเขาในห้องนั่งเล่น"คุณพ่อมีอะไรจะคุยกับพาฝันเหรอคะ" พาฝันเอ่ยถามขึ้นเมื่อเธอหย่อนสะโพกนั่งลงบนโซฟา"คืออย่างนี้นะลูก ตอนนี้บริษัทของเราขาดสภาพคล่องและกำลังจะเจ๊ง แล้วทีนี้พ่อก็ไปยืมเงินของคุณเอลตันมาห้าสิบล้าน เพื่อเอามาฟื้นฟูบริษัท แต่คุณเอลตันมีข้อแม้ว่าต้องให้เดวาไปอยู่กับเขา...""...คุณเอลตันเขาชอบพี่เราน่ะ และเขาก็อยากจะแต่งงานกับพี่เรา แล้วทีนี้พี่เราบอกว่ายังไม่พร้อมที่จะมีครอบครัวในตอนนี้ และพ่อก็คิดและไตร่ตรองดูแล้วว่า กว่าที่พี่เราจะพร้อม พ่อก็เลยอยากให้ลูกไปอยู่บ้านคุณเอลตันแทนพี่เขาก่อน เพื่อเป็นหลักประกันและยืนยันความบริสุทธิ์ใจว่าพ่อไม่ได้มีจุดประสงค์ที่จะเบี้ยวหนี้ของเขา...""...พาฝันพอจะช่วยพ่อได้ไหมลูก ถ้าพี่ของเราพร้อมที่จะไปอยู่กับคุณเอลตันเมื่อไหร่ ลูกก็กลับมาอยู่บ้านได้เหมือนเดิม""ได้ค่ะคุณพ่อ พาฝันจะไปอยู่กับเขาเพื่อเป็นหลักประกันว่าเราไม่ได้มีจุดประสงค์จะเบี้ยวหนี้เขา" เธอตอบออกไปอย่างเต็มใจและหนักแน่น เพราะเธออยากจะตอบแทนบุญคุณที่คุณพ่อคุณแม่เลี้ยงดูเธอดีมาตลอดยี่สิบเอ็ดปีที่ผ่านมา และรวมไปถึงพี่เดวาก็ดีกับเธอ

บ้านเอลตันเมื่อเอลตันทำธุระเสร็จก็กลับมาบ้านเลย เขาไม่ได้ไปที่ไหนต่อ ปกติเอลตันจะเที่ยวกลางคืน และเที่ยวผู้หญิงตามประสาหนุ่มโสดที่ต้องการปลดปล่อยอารมณ์นั้นออกมาแต่พอหลังจากคืนนั้นกับเดวา เขาก็ไม่อยากไปนอนกับผู้หญิงอื่นอีกเลย เนื่องจากว่าเขาไม่มีอารมณ์อยากจะทำเรื่องแบบนั้นกับใครเลย เขารอเวลาเพื่อที่จะทำกับเดวาคนเดียวเดวาคือผู้หญิงที่เขาชอบตั้งแต่แรกเห็น เขารู้สึกหลงใหลในตัวเธอ และเขาจะไม่มีวันนอกกายเธอไปทำแบบนั้นกับผู้หญิงอื่นเด็ดขาด เขาจะรอวันที่เดวามาอยู่กับเขาในฐานะภรรยาของเขา เขาจะรอคอยเธออย่างใจเย็นและมีความหวังว่าถ้าเธอพร้อมที่จะมาอยู่กับเขาเมื่อไหร่ วันนั้นเขาคงมีความสุขมากแน่ๆ"คุณเอลตันคะ ไม่ทราบว่าคุณเอลตันจะทานอาหารเย็นไหมคะ ถ้าคุณทาน เดี๋ยวพาฝันจะไปตั้งโต๊ะให้ค่ะ" หญิงสาวเดินเข้ามาเอ่ยถามคนตัวสูงที่เข้าบ้านมาด้วยรอยยิ้มสดใส"อืม เธอไปเตรียมตั้งโต๊ะเถอะ เดี๋ยวฉันขึ้นห้องไปอาบน้ำก่อนแล้วค่อยลงมากิน""ค่ะ" ว่าแล้ว เจ้าของส่วนสูงหนึ่งร้อยแปดสิบเจ็ดเซนติเมตรก็สาวเท้าขึ้นชั้นสองไป ก่อนที่ร่างเล็กจะเข้าครัวไปจัดเตรียมอาหารให้เขาเวลาต่อมาเมื่อเอลตันมานั่งประจำที่ยังโต๊ะอาหาร จ