7 เย้ายวนและเร่าร้อน

"จะยืนอาลัยอาวรณ์อยู่อีกนานไหม"

"ขอโทษค่ะ" เธอหันกลับมา แล้วเอ่ยขอโทษเขา

"เอากระเป๋าเสื้อผ้าไปเก็บไว้ในห้องนอน เสร็จแล้วก็เข้ามาพบฉันในห้องนี้"

"ค่ะ แล้วห้องนอนอยู่ตรงไหนเหรอคะ"

"ออกจากห้องนี้ไป เดี๋ยวลูกน้องฉันจะพาเธอไปเอง"

"อ๋อค่ะ" รับคำเสร็จ พาฝันก็ออกจากห้องไปหยิบกระเป๋าเสื้อผ้าที่วางอยู่ด้านนอก แล้วเดินตามลูกน้องของเขาไปเข้าห้องนอนชั้นล่างที่อยู่ติดบันได

หลังจากที่เธอเอากระเป๋าไปไว้ในห้องนอนเรียบร้อยแล้ว จากนั้นเธอก็เข้ามาพบเขาอีกครั้งตามที่เขาบอก ก่อนเรียวปากชมพูจะเอ่ยถามออกไป

"อยู่ที่นี่พาฝันจะต้องทำอะไรบ้างคะคุณเอลตัน"

"ทำงานบ้านทุกชนิด และเธอจะต้องทำคนเดียว เพราะคนใช้เพิ่งลาออกไปเมื่ออาทิตย์ก่อน ฉันไม่อยากหาคนใช้ใหม่ ฉันก็เลยให้เธอทำหน้าที่คนใช้ก็แล้วกัน และเธอจะต้องทำอาหารให้ฉันกินทุกวันด้วย" เขาบอกออกไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบ สีหน้าเรียบเฉย

"ได้ค่ะคุณเอลตัน" เธอรับคำอย่างไม่เรื่องมาก เพราะงานที่เขาบอกให้เธอทำนั้นไม่ได้หนักหนาอะไรเลย และเรื่องทำกับข้าวเธอก็ถนัดอยู่แล้ว

"อยู่ที่บ้านเธอคงไม่ต้องทำเองสินะ เพราะมีคนใช้"

"ค่ะ"

"งั้นอยู่ที่นี่เธอก็ทำให้คุ้มค่ากับที่เธอไม่ต้องทำที่บ้านก็แล้วกัน ทำจนกว่าเดวาจะเข้ามาอยู่ที่นี่ ถ้าเดวาย้ายมาอยู่ที่นี่เมื่อไหร่ หน้าที่ตัวประกันอย่างเธอก็หมดประโยชน์ และเธอก็ออกไปจากบ้านฉันได้เลย และเงินที่ฉันให้พ่อเธอยืมไป ฉันก็จะไม่เอาคืน"

"ค่ะคุณเอลตัน"

"งั้นก็ออกไปได้แล้ว และไปทำอาหารเช้าให้ฉันด้วย วันนี้ฉันยังไม่ได้กินอะไร"

"ได้ค่ะ" รับคำเสร็จ พาฝันก็เดินออกจากห้องไปเข้าห้องนอน แล้วจัดการเอาเสื้อผ้าออกมาจากกระเป๋าและไปแขวนไว้ในตู้เสื้อผ้า

เมื่อจัดของทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว จากนั้นเธอก็เข้าไปในห้องครัว เพื่อที่จะทำอาหารให้เขาทาน

เวลาต่อมา

เมื่อพาฝันทำอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว จากนั้นก็นำมาวางไว้บนโต๊ะอาหาร ก่อนที่เธอจะเข้าไปบอกเขาที่นั่งอยู่ในห้องทำงาน

"คุณเอลตันคะ พาฝันทำอาหารเสร็จแล้วค่ะ"

"อืม เดี๋ยวฉันออกไป" เอลตันรับคำ โดยที่เขาไม่ได้เงยขึ้นไปมองเธอที่ยืนอยู่

"ค่ะ" รับคำเสร็จ หญิงสาวก็ออกจากห้องทำงานไป

เมื่อพาฝันออกจากห้องทำงานไปได้ไม่นาน ร่างสูงก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วออกจากห้องไปนั่งที่โต๊ะอาหารที่จัดเตรียมเอาไว้เรียบร้อยแล้ว

"ตักข้าวสิ" เอลตันบอกร่างบางที่ยืนรอรับคำสั่งอยู่

"ค่ะ" รับคำเสร็จ เธอก็เดินมาหยิบโถข้าวที่วางอยู่บนโต๊ะแล้วตักข้าวใส่จานให้เขา จากนั้นก็ไปยืนอยู่ที่เดิม

เมื่อหญิงสาวตักข้าวใส่จานให้เขาแล้ว จากนั้นเอลตันก็ลงมือรับประทานอาหาร แต่เมื่อตักเข้าปากคำแรก เขามีความรู้สึกว่า กับข้าวที่เธอทำนั้นอร่อยถูกปากเขามาก และรสชาติของอาหารก็อร่อยกว่าฝีมือคนใช้คนก่อนที่เพิ่งลาออกไป

เอลตันทานไปเรื่อยๆจนหมดจาน แล้วบอกให้เธอตักข้าวเพิ่ม ทั้งที่ปกติเขาไม่เคยทานข้าวสองจาน แต่วันนี้อาหารอร่อย เขาจึงอดใจไม่ไหว ก็เลยต้องตักเพิ่มอีกจาน

เมื่อเขาทานอิ่มแล้ว จากนั้นเขาก็ออกจากบ้านไปขึ้นรถ โดยมีลูกน้องเป็นคนขับให้ เพราะส่วนมากเขาจะไม่ขับเอง นานๆครั้งเขาถึงจะขับบ้าง

วันต่อมา

ด้านเดวากับแองจี้

​​​​วันนี้เดวาโทรนัดกับแองจี้ให้มาเจอกันในห้างสรรพสินค้า ตามประสาคนชอบเที่ยว และชอบช้อปปิ้งแบบเธอ

"เธอไม่กลัวเหรอเดวาที่ให้น้องสาวเธอไปอยู่กับคุณเอลตันแบบนั้น" แองจี้เอ่ยขึ้น หลังจากเดวาเล่าเรื่องทั้งหมดให้เธอฟัง

"จะกลัวอะไรล่ะ ทำไมฉันจะต้องกลัวด้วย"

"ผู้หญิงกับผู้ชายอยู่ในบ้านหลังเดียวกันสองต่อสองนะเดวา มันอาจจะมีเรื่องอย่างว่าเกิดขึ้นได้นะเธอ"

"ฉันไม่กลัวหรอกเรื่องนั้น เพราะคุณเอลตันชอบฉัน เขาไม่มีทางที่จะทำเรื่องแบบนั้นกับพาฝันหรอก และฉันก็รู้ด้วยว่าคุณเอลตันชอบผู้หญิงเร่าร้อนแบบฉัน ส่วนพาฝันเป็นผู้หญิงหงิมๆ เรียบร้อยแบบนั้น คุณเอลตันเขาไม่ชอบหรอก และอีกอย่างพาฝันก็เป็นคนที่ไม่สนใจเรื่องผู้ชายซะด้วยสิ เคยมีคนมาจีบเยอะแยะตอนสมัยเรียน แต่พาฝันก็ไม่สนใจใครแม้แต่คนเดียว"

"เธอรู้ได้ยังไงว่าคุณเอลตันชอบผู้หญิงแบบเธอ" แองจี้ถาม

"ก็คืนนั้นตอนที่เรากำลังทำเรื่องนั้นกันอยู่ คุณเอลตันเขาพูดกับฉันตลอดเวลา จนกระทั่งเสร็จไปสามยก"

"คุณเอลตันพูดว่ายังไงเหรอเดวา" แองจี้ถามต่ออย่างอยากรู้

'ซี้ด อื้ม ผมชอบคุณเดวา ผมชอบผู้หญิงหุ่นเย้ายวนและเร่าร้อนแบบคุณ คุณคือผู้หญิงในสเปคของผมเลยนะรู้ตัวหรือเปล่า'

'จริงเหรอคะ'

'อื้ม ซี้ดด จริงสิ ผมอยากเอาคุณทุกวันเลยรู้ไหม คุณทำให้ผมมีอารมณ์ แค่ผมเห็นคุณครั้งแรก ผมก็มีอารมณ์ และอยากกระแทกคุณมากเลย'

'งั้นก็เอาฉันแรงๆเลยค่ะ ทำฉันแรงๆ ทำให้สมกับที่คุณอยากได้ฉัน'

'ได้อยู่แล้ว'

ตั่บ!! ตั่บ!! ตั่บ!!

'อ๊า อ๊า'

'ซี้ด อาา'

"ฟังดูเธอเล่าแล้ว ฉันว่าคุณเอลตันเขาหลงใหลในตัวเธอมากเลยนะเดวา" แองจี้เอ่ยขึ้นหลังจากที่เดวาเล่าเหตุการณ์ในคืนนั้นให้เธอฟังอย่างละเอียด

"อืม เขาหลงฉันหนักมากเลยแหละ เพราะฉันรู้ว่าเขาหลงฉันมากไง ฉันก็เลยยอมให้พาฝันไปอยู่กับคุณเอลตัน และการที่พาฝันไปอยู่กับเขาก็ไม่ได้ไปอยู่ในฐานะผู้หญิงของเขาสักหน่อย แต่พาฝันไปอยู่ในฐานะคนงานของคุณเอลตันต่างหาก หรือเรียกง่ายๆก็คือไปเป็นคนใช้ของคุณเอลตันนั่นแหละ คุณเอลตันนอนชั้นบน ส่วนพาฝันก็นอนห้องข้างล่าง" ที่เธอรู้ เพราะเมื่อคืนเธอโทรไปถามพาฝัน เมื่อเธอรู้แบบนั้น เธอก็รู้สึกโล่งใจ

"น้องสาวเธอเป็นคนพูดง่ายดีนะ ไม่ว่าใครใช้ให้ทำอะไรก็ทำได้ทั้งนั้น"

"พาฝันเขาเป็นคนพูดง่ายมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วแหละ"

"อืม งั้นเราไปช้อปปิ้งกันต่อเถอะเดวา"

"อืม ไปกัน" จากนั้น สองสาวก็ไปเดินดูของกันต่อ ตามประสาสาวไฮโซ