Alle Kapitel von ไม่ไหวจะรัก (เซต รักรั้งรอไม่ไหว): Kapitel 11 – Kapitel 20

มิวรารู้ตัวอีกทีก็มาถึงหน้าคอนโดที่พักของตนแล้ว ตาเธอบวมฉึ่งเพราะร้องไห้มาตลอดทาง ร้องจนเหนื่อย สะอื้นจนมึน เลยหยุดร้อง แชมเปญราคาแพงที่สั่งมาดื่มแกล้งคนกำลังย้อนกลับมาทำร้ายตัวเธอเองดื่มไปกี่แก้วก็ลืมนับ แต่มันก็มากพอที่จะทำให้คนที่ไม่ค่อยดื่มอย่างเธอรู้สึกว่าพื้นที่ยืนอยู่โคลงเคลง ราวกับโลกหมุนเคว้ง ปั่นป่วนมวนท้องไปหมดแล้วตอนนี้“อยากอ้วกชะมัด รีบกลับห้องดีกว่า”ระหว่างเมาเหล้ากับเมารัก ไม่รู้ว่าเธอเมาอะไรจะมากกว่ากันตอนนี้ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนข้อความในมือถือดังไม่หยุด มิวราควักมันออกมาดูด้วยสายตาพร่าเลือน มองดูชื่อที่แจ้งเตือนหัวใจก็กระตุก เป็นใครได้นอกจากธรรศ หรือเขาจะรู้สึกผิดกับเธอขึ้นมาเสียแล้วล่ะ ที่ทิ้งให้เธอต้องกลับบ้านคนเดียว เขาอาจจะเป็นห่วง...ฝันไปเถอะ!TeddyT: มิว เมื่อกี้เธอตั้งใจแกล้งพี่ใช่ไหม อยากฉีกหน้าพี่ต่อหน้าลูกน้องหรือไง เธอจงใจสั่งของแพงๆ มาแล้วทิ้งให้พี่จ่ายคนเดียว โอนเงินคืนมาเดี๋ยวนี้เลยนะคนครึ่งหนึ่งTeddyT: อย่ามาทำเป็นเงียบ ถ้าเธอโอนเงินมาแล้วขอโทษพี่ดีๆ พี่อาจจะยอมยกโทษให้สักครั้งก็ได้“ยกโทษงั้นเหรอ ไอ้บ้านี่” มิวราแทบปรี๊ดแตกเธอทำอะไรผิ

เพียะ!จู่ๆ มือเล็กก็ฟาดที่แก้มเข้าให้เต็มแรงโดยไม่ทันตั้งตัว จนทำเอามึนงงเห็นดาวยิบๆ ไปชั่วขณะ พอตั้งสติได้ มือข้างเดิมก็เงื้อขึ้นอีกรอบ แต่คราวนี้เขาไม่ยอมเป็นเป้านิ่งให้ตบแล้ว“หยุดนะ” ชายหนุ่มรีบคว้ามือเธอไว้ทันที“ปล่อยน้า...มาจับทำไม ฉันจะตบ ตบให้หายแค้น คนบ้า คนนิสัยเสีย”“ไปโดนตัวไหนมาเนี่ย แรงเยอะชะมัด” เจ้าของห้องบ่นพึมพำ วันนี้มันวันอะไร อยู่ๆ ก็ซวยโดนตบไม่รู้เรื่องแบบนี้“หยุดนะคุณ ไม่งั้นผมจะแจ้งตำรวจจับคุณ ฐานบุกรุกและทำร้ายร่างกาย”ได้ผล...หญิงสาวหยุดอาละวาดทันทีเมื่อได้ยินคำว่าตำรวจ“ตำรวจอะไร แจ้งทำไม ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด ไอ้พี่ธรรศบ้านั่นต่างหากที่ทำผิด” คนเมาเถียงกลับเสียงอู้อี้“คุณนั่นแหละที่ผิด”เจ้าของห้องหนุ่มพยายามทำขึงขังใส่ เขารวบข้อมือเล็กทั้งสองข้างของเธอไว้แน่นด้วยมือเพียงข้างเดียวเพื่อไม่ให้เธออาละวาดไปมากกว่านี้“ฉันผิดยางงาย”“ข้อแรกคุณเข้าห้องผิด และข้อสองตบผิดคน ข้อสามผมไม่ใช่ไอ้พี่ธรรศบ้า แฟนคุณ ไม่ใช่คนที่คุณจะมาตบตีทำร้ายร่างกายได้นะ” เสียงดุเข้มแทงใจดำของคนฟังจนน้ำตารื้นขึ้น ในสมองผุดภาพที่คนรักอี๋อ๋อกับสาวอื่น และขับรถผ่านหน้าเธอไปอย่างเลือดเย็น แ

ผู้หญิงที่ไร้เสน่ห์ แต่กลับมีแรงดึงดูดอย่างน่าประหลาดชายหนุ่มโน้มริมฝีปากเข้าหาและจูบเธออีกครั้ง คราวนี้เขาไม่ออมมือแล้ว เสียงหอบหายใจของเธอแรงขึ้นจนทรวงอกกระเพื่อมไหวเบียดอกแกร่งของเขา ในตอนที่เขาดูดดุนปลายลิ้นแทรกเข้าไปในโพรงปากอวบอิ่มรสแชมเปญของเธอ พร้อมกับกวาดชิมไล่ต้อนปลายลิ้นเล็กๆ ที่ไม่ยอมโดนต้อนฝ่ายเดียว แต่กลับทำใจกล้าแลกลิ้นตอบกลับมาชายหนุ่มค่อยๆ ช้อนร่างของเธอขึ้นมาอุ้มเหมือนอุ้มเด็กน้อยเข้าสะเอวและตรงไปที่เตียงของเขา ก่อนจะวางเธอลง โดยที่ริมฝีปากยังไม่ยอมแยกจากกัน เขาพยายามห้ามใจไม่ให้ล่วงเกินเธอมากไปกว่าจูบ เพียงเพราะไม่อยากเอาเปรียบคนเมาแถมยังมีพันธะแต่ทว่าคนเมานี่สิ กลับจ้องเอาเปรียบเขาไม่หยุด ทั้งกอด ทั้งหอม มือไม้ลูบไล้ไปทั่วไม่หยุด จนแทบจะห้ามใจไม่ไหว ยามที่มือซุกซนนั่นไต่ลงล่างไปทักทายร่างกายส่วนที่กำลังพองตัวในรอบหลายปีที่ไม่ได้ใช้งานกับใคร คืนนี้อาจจะได้ใช้กับยัยหื่นตรงหน้าก็ได้ในตอนที่เขากำลังชั่งใจว่าจะไปต่อดีไหม จู่ๆ ก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขัดจังหวะเสียก่อน จะไม่รับก็หนวกหู จนสุดท้ายเขาก็ต้องถอนริมฝีปากออก“อือ...” แม่ตัวดีมองตามริมฝีปากเขา ดูก็รู้ว่าติดใจ อยา

“เวรเอ๊ย!”มิวราวางมือถือลงบนโต๊ะราวกับมันเป็นของร้อน ธรรศห่วงแต่เงินที่ตัวเองเสียไปเมื่อคืน ไม่ได้รู้สึกผิดที่เอาใจผู้หญิงอื่นต่อหน้าเธอด้วยซ้ำ ไหนจะทิ้งให้เธอต้องกลับบ้านคนเดียว คนรักกันแบบใดเนี่ยหญิงสาวเหลือบมองเวลาที่ใกล้จะถึงสิบโมงที่เขายื่นเส้นตายไว้ติ๊ง!TeddyT: อ่านแล้วทำไมไม่ตอบ โอนเงินหรือยังเนี่ยมิวราหลับตาแน่น พยายามนับหนึ่งถึงสิบเพื่อระงับอารมณ์ที่กำลังคุกรุ่นภายใน เธอไม่ได้พิมพ์ตอบ เพราะในหัวตอนนี้ไม่มีข้อความที่ดีเลยสักคำ ถ้าตอบตอนนี้คงแตกหักแน่นอนเธอนิ่งไปครู่หนึ่งจนพี่นิ้งที่นั่งข้างๆ ต้องสะกิดถามด้วยความตกใจ“มิว...เป็นอะไรหรือเปล่า หน้าซีดกว่าเดิมอีกนะเนี่ย ไปพักก่อนไหม เดี๋ยวพี่ดูงานทางนี้ให้”“ไม่...ไม่เป็นไรค่ะพี่นิ้ง มิวไหว” มิวราฝืนกัดฟันตอบ ทั้งที่ความเจ็บแปลบแล่นปลาบไปทั่วขั้วหัวใจ ยาพาราที่เพิ่งกินไปดูเหมือนจะเอาไม่อยู่เสียแล้ว เมื่อความเสียใจมันรุนแรงกว่าพิษไข้หลายเท่า“งั้นก็ตามใจ ถ้าไม่ไหวก็บอกพี่แล้วกันนะ อ้อ จริงสิ มิวอย่าลืมตามคอนเฟิร์มเรื่องห้องฮันนิมูนสวีตในแพคเกจของลูกค้าให้พี่ด้วยนะ เช็กกับแผนกฟร้อนต์อีกทีว่าวันที่สิบเจ็ดนี้ได้ห้องไหน พี่จะได้แ

“ตายแล้วคุณน้อง ทำไมหน้าซีดเป็นกระดาษขนาดนั้นล่ะ” นิ้งอุทานลั่นเมื่อเห็นสีหน้าของเพื่อนรุ่นน้องที่เดินตัวงอเข้ามา“มิวปวดท้องค่ะ ปวดหัวด้วย สงสัยจะเป็นไข้ทับระดู” หญิงสาวกัดฟันบอก อดน้อยใจไม่ได้ ขนาดคนอื่นยังมองออกว่าวันนี้สภาพเธอไม่ปกติ แต่ธรรศกลับไม่เห็นความผิดปกติเลยสักนิด เขาคงห่วงอย่างเดียวคือทวงเงินจากเธอเนี่ยแหละ“พี่ว่าไปหาหมอหน่อยดีไหม หรือไม่ก็กลับไปพักที่บ้านสักวัน”“วันนี้งานเยอะด้วยสิคะ งั้นเดี๋ยวมิวขอดูอีกหน่อยแล้วกันค่ะ ถ้าไม่ไหวจริงๆ คงต้องขอลาครึ่งวัน”“งั้นก็ตามใจ ถ้าไม่ไหวก็บอกพี่แล้วกันนะ”มิวราพยายามสูดหายใจเข้าลึกๆ กลับมานั่งที่โต๊ะทำงานด้วยร่างกายที่สั่นเทา เธอพยายามฝืนคีย์ข้อมูลฟังก์ชั่นประจำวันให้เสร็จตามหน้าที่ แต่ความปวดหน่วงที่ท้องน้อยก็เริ่มทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนเหงื่อเย็นผุดเต็มหน้าผาก หูอื้อ สมองมึนชาเธอหยิบโทรศัพท์มาเลื่อนไปที่ชื่อของธรรศ ที่เธอตั้งไว้เป็นเบอร์โทรฉุกเฉินอันดับหนึ่งมาถึงสี่ปี หากเธอโทรหาเขาตอนนี้ ธรรศจะรับไหมนะ เขาคงจะยังเคืองอยู่ แต่หากเธอบอกว่าไม่สบาย เขาก็ต้องเป็นห่วงบ้างล่ะ ในฐานะคนรักกัน มิวราพยายามคิดเข้าข้างตัวเองเป็นครั้งที