All Chapters of แชทลับสื่อรัก: Chapter 1 - Chapter 10

สัญญาปลอมเริ่มต้นคนสับสน ต้องอดทนเล่นละครซ่อนความเขิน หนุ่มหน้าดุซ่อนความรักไว้เหลือเกิน แค่บังเอิญหรือตั้งใจ...ใครรู้ดีติ๊ง!เสียงแจ้งเตือนข้อความดังขึ้นท่ามกลางความเงียบในห้องนอนสี่เหลี่ยมที่เปิดแอร์เย็นเฉียบ คินน์นอนคว่ำหน้าซุกหมอนอยู่บนเตียง มือหนึ่งกำโทรศัพท์แน่นราวกับจะขย้ำมันให้แหลกคามือN: สรุปคือมึงไปจูบเขา แล้วเขาก็บังคับให้มึงเป็นแฟน? คุ้มดีนี่ Kinn: คุ้มบ้าอะไรเล่า! มึงไม่เห็นหน้าไอ้เถื่อนนั่นตอนมันทวงค่าเสียหาย หน้าอย่างกับสิงโตหิวเนื้อ กูเกือบโดนต่อยแล้วไหมล่ะ! Kinn: แล้วพรุ่งนี้กูต้องทำไงวะ N กูต้องแกล้งเป็นแฟนมันจริงๆ เหรอ แค่คิดก็ปวดประสาทแล้วคินน์พิมพ์รัวๆ ระบายความอัดอั้น ก่อนจะถอนหายใจยาวเหยียด เขาพลิกตัวนอนหงาย ยกแขนขึ้นก่ายหน้าผาก ภาพเหตุการณ์เมื่อตอนกลางวันที่โรงอาหารยังคงฉายวนซ้ำเป็นแผ่นเสียงตกร่อง สัมผัสหยาบกระด้างและกลิ่นนิโคตินจางๆ ยังคงติดอยู่ที่ปลายจมูกจนเขาต้องยกมือขึ้นถูริมฝีปากตัวเองแรงๆอีกฟากหนึ่งของเมือง ภายในห้องพักแคบๆ ที่มีเพียงโต๊ะคอมพิวเตอร์และเตียงเดี่ยว นอร์ธนั่งเอนหลังพิงเก้าอี้เกมมิ่ง สายตาคมกริบจ้องมองหน้าจอที่เต็มไปด้วยตัวอักษรของคินน

โทรศัพท์สั่นระรัวตัวแทบแข็ง ต้องรีบแสร้งตีหน้าตายซ่อนความลับ รอดตัวไปแบบฉิวเฉียดหวุดหวิดนัก แต่ความรักที่ปิดไว้...สั่นยิ่งกว่าอากาศยามบ่ายที่ร้อนอบอ้าวดูเหมือนจะหยุดนิ่งไปชั่วขณะสายตาของคินน์จับจ้องไปที่กระเป๋ากางเกงยีนส์ของนอร์ธที่เพิ่งหยุดสั่นไปเมื่อเสี้ยววินาทีที่แล้ว สลับกับมองใบหน้าคมคายที่บัดนี้นิ่งสนิทราวกับรูปสลักหิน"มึงใช่ไหม...?" คินน์ทวนคำถามซ้ำ เสียงของเขาสั่นพร่า หัวใจเต้นกระหน่ำรัวจนแทบทะลุซี่โครง สมองปะติดปะต่อเรื่องราวอย่างรวดเร็ว... แผ่นแปะแก้ปวด อาหารที่สั่ง ความรู้ใจ และจังหวะโทรศัพท์สั่นที่พอดีเป๊ะราวกับจับวางนอร์ธยังคงยืนนิ่ง ไม่แสดงอาการลุกลี้ลุกลน ไม่มีเหงื่อแตกพลั่ก ไม่มีแววตาเลิ่กลั่ก มีเพียงดวงตาสีเข้มดุดันที่จ้องกลับมาอย่างไม่สะทกสะท้านมือหนาที่หยาบกร้านล้วงลงไปในกระเป๋ากางเกงยีนส์ช้าๆ คินน์กลืนน้ำลายดังเอื๊อก เตรียมตัวรับฟังคำสารภาพ หรือไม่ก็คำแก้ตัวน้ำขุ่นๆนอร์ธดึงสมาร์ทโฟนของตัวเองออกมา หน้าจอที่สว่างวาบขึ้นมาไม่ได้เป็นหน้าต่างแอปพลิเคชันแชทสีดำมืดอย่างที่คินน์คาดคิด... แต่มันคือแอปพลิเคชัน LINE ที่กำลังมีการแจ้งเตือนเด้งรัวๆ เป็นพายุชายหนุ่มร่า

ความลับพังทลายเมื่อสบตา สติหลุดลนลานต้องหนีหน้า ตามง้อขอโทษที่หลอกมา เพราะความรักที่ซ่อนไว้...มันใหญ่เกิน ความเงียบในร้าน 'Book & Bean' อื้ออึงจนแทบจะกลายเป็นเสียงวิ้งในโสตประสาทคินน์นั่งแปะอยู่บนพื้นท่ามกลางกองหนังสือที่หล่นกระจาย ดวงตากลมโตสั่นระริกขณะจ้องมองใบหน้าของนอร์ธที่อยู่หลังเคาน์เตอร์ สลับกับหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่สว่างวาบ สมองของเดือนสถาปัตย์กำลังประมวลผลย้อนหลังอย่างบ้าคลั่ง‘N... กูว่ากูใจเต้นกับไอ้เถื่อนนี่ว่ะ ทำไงดี’ข้อความที่เขาพิมพ์ส่งไปเมื่อตอนบ่ายผุดขึ้นมาในหัวราวกับตัวหนังสือสีเลือด!ฉิบหายแล้ว... ฉิบหายแล้ว!!! คินน์ไม่ได้โกรธที่ถูกหลอก... แต่เขา 'อับอาย' จนอยากจะแทรกแผ่นดินหนี! ไอ้คนที่เขาระบายความรู้สึกบ้าๆ บอๆ ใส่ ไอ้คนที่เขายอมรับหน้าด้านๆ ว่าเผลอใจเต้นแรงด้วย... ก็คือไอ้เถื่อนหน้าดุที่ยืนทำตาโตอยู่ตรงหน้านี่เอง! มันรู้มาตลอด! มันอ่านทุกข้อความ! มันเห็นเขากลายเป็นไอ้ลูกหมางี่เง่ามาตั้งสามปี!ใบหน้าขาวเนียนของคินน์แดงเถือก ลามไปถึงใบหูและลำคอ ความร้อนพุ่งปรี๊ดขึ้นหน้าจนน้ำตาแห่งความอับอายเริ่มรื้นขึ้นมาที่ขอบตา"คินน์..." นอร์ธได้สติก่อน ชายหนุ่มเสียงสั่น ร

จับมือกันอยู่ดีๆ เพื่อนดันเห็น เกิดอาการซ่อนเร้นจนสับสน แก้ตัวน้ำขุ่นๆ ชวนขบขันกันทุกคน ยิ่งดิ้นรนยิ่งโดนแซว... แฟนวิศวะแสงแฟลชจากกล้องโทรศัพท์มือถือของแจ็คสว่างวาบเข้าตา คินน์สะดุ้งสุดตัวราวกับถูกไฟช็อต ร่างโปร่งกระชากมือตัวเองออกจากการเกาะกุมของนอร์ธอย่างรวดเร็วชนิดที่ว่าถ้าเกิดประกายไฟได้คงเกิดไปแล้ว!"ชะ... เชี่ย! ไม่ใช่นะเว้ย! พวกมึงเข้าใจผิดแล้ว!"คินน์แหกปากลั่นถนนเจริญกรุง ใบหน้าขาวเนียนที่เพิ่งซับสีเลือดจากความเขินเมื่อครู่ ตอนนี้แดงเถือกลามไปถึงยันคอหอย สมองของเดือนสถาปัตย์ผู้ชาญฉลาดประมวลผลหาทางรอดอย่างบ้าคลั่ง ในขณะที่แก๊งเสื้อช็อปนับสิบชีวิตยืนอ้าปากค้าง สลับกับมองหน้านอร์ธและคินน์ไปมา"เข้าใจผิดอะไรวะคินน์! เมื่อกี้กูเห็นเต็มสองตาว่าไอ้นอร์ธมันจับมือมึงเดินยิ้มหน้าบานออกมาจากซอย!" แจ็คตะโกนกลับ มือยังคงถือโทรศัพท์ถ่ายคลิปไม่ยอมลดลง "นี่มึงสองคนไม่ได้แค่เล่นละครตบตาแฟนเก่าตามที่ข่าวลือในมอเขาว่ากันเหรอวะ! มึงคบกันจริงดิ!""บ้า! คบจริงที่ไหนเล่า! กู... กู..." คินน์ละล่ำละลัก สายตาล่อกแล่กมองซ้ายมองขวา ก่อนจะโพล่งประโยคแรกที่แล่นเข้ามาในหัวออกไป "กูสะดุดล้ม! เออ! ถนนมัน

คำลวงสาดซัดดั่งพายุคลั่ง แผลเก่าตอกย้ำจนใจพังต้องหนีหาย ปิดกั้นทุกทางหลบซ่อนตัวคล้ายคนตาย พลิกแผ่นดินแทบมลาย...ตามหาหัวใจที่หลุดลอยติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!เสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันต่างๆ ในโทรศัพท์ของทุกคนในสตูดิโอสถาปัตย์ดังขึ้นแทบจะพร้อมกัน ราวกับมีใครมากดปุ่มระเบิดเวลาคินน์นั่งตัวแข็งทื่ออยู่ที่โต๊ะดราฟต์ไฟ ดวงตากลมโตจ้องค้างอยู่ที่หน้าจอโทรศัพท์ของมิกซ์ ตัวอักษรในแคปชั่นเพจแฉรายวันมหาลัยพร่ามัวไปหมด เสียงซุบซิบนินทาที่เคยดังแว่วๆ ตอนนี้เริ่มขยายวงกว้างและพุ่งเป้ามาที่เขาโดยตรง"เฮ้ย... ในเพจบอกว่าคินน์แอบคบซ้อนตั้งแต่วันปฐมนิเทศเลยว่ะ" "จริงดิ? มิน่าล่ะ พอเลิกกับพี่เต้ปุ๊บก็เปิดตัวคบเด็กช่างปั๊บ ไวไปป่าววะ" "ดูหน้าใสๆ ไม่น่าเชื่อเลยเนอะว่าจะเป็นคนแบบนี้ สงสารพี่เต้ว่ะ โดนสวมเขามาตั้งสามปี"เสียงกระซิบกระซาบจากโต๊ะรอบๆ แม้จะพยายามกดให้เบา แต่มันกลับดังก้องอยู่ในโสตประสาทของคินน์ชัดเจนทุกถ้อยคำภาพในอดีตเมื่อสามปีก่อนตีรวนขึ้นมาเป็นฉากๆ... วันที่เต้แอบไปมีคนอื่น แต่กลับจัดฉากโยนความผิดให้คินน์เป็นคนงี่เง่า วันที่เพื่อนหลายคนตีตัวออกห่างเพราะเชื่อคำโกหกของเต้ วันที่เขาต้องฝืนย