The Stalker - ภารกิจลับจับผิดแฟน(ปลอม)

พวงกุญแจสื่อรักทักให้สืบ

แอบกระคืบตามติดประชิดร่าง

แกล้งปลอมตัวพรางหน้าหลบตามทาง

ความลับบางเริ่มกระจ่างกลางสายตา

แสงแดดรำไรยามบ่ายส่องลอดใบไม้ลงมาตกกระทบบนพื้นคอนกรีตหน้าคณะวิศวกรรมศาสตร์

คินน์ยืนหลบอยู่หลังต้นตีนเป็ดน้ำขนาดใหญ่ สภาพของเดือนคณะสถาปัตย์ผู้หล่อเนี้ยบในวันนี้ ถูกแทนที่ด้วยเสื้อฮู้ดโอเวอร์ไซส์สีดำสนิท หมวกบัคเก็ตที่ดึงลงมาปิดจนถึงคิ้ว และหน้ากากอนามัยที่ปิดบังใบหน้าไปแล้วกว่าครึ่ง ในมือของเขากำโทรศัพท์มือถือแน่น หน้าจอแชทที่คุยกับ 'N' เมื่อคืนยังคงเปิดค้างไว้

Kinn: พรุ่งนี้เลิกเรียนแล้วไปไหนวะ N N: ทำงานพาร์ทไทม์ ทำไม จะเลี้ยงข้าวหรือไง

คินน์สูดหายใจลึก พยายามหรี่ตามองลอดกิ่งไม้ไปยังใต้ถุนตึกวิศวะ เขาเพิ่งสืบมาจากเพื่อนว่าวันนี้นอร์ธเลิกเรียนตอนบ่ายสามโมงตรง และตอนนี้ก็บ่ายสามสิบห้านาทีแล้ว

ติ๊ด...

เสียงสแกนบัตรผ่านประตูดังขึ้น ร่างสูงใหญ่คุ้นตาในชุดนักศึกษาที่ไม่เรียบร้อยนักเดินล้วงกระเป๋าออกมาจากตัวอาคาร นอร์ธดูโดดเด่นสะดุดตาด้วยส่วนสูงและออร่าความกดดันที่แผ่ออกมารอบตัว ชายหนุ่มขยี้ผมที่ยุ่งเหยิงของตัวเองลวกๆ ก่อนจะเดินก้าวยาวๆ มุ่งหน้าไปยังป้ายรถเมล์หน้ามหาวิทยาลัย

"เอาล่ะวะ เป็นไงเป็นกัน" คินน์พึมพำกับตัวเอง กระชับหมวกบัคเก็ตให้แน่นขึ้น แล้วค่อยๆ ย่องตามเว้นระยะห่างอย่างระมัดระวังที่สุดเท่าที่สกิลของนักศึกษาสถาปัตย์ที่ถนัดแต่จับดินสอดราฟต์แบบจะทำได้

นอร์ธก้าวขึ้นรถเมล์ปรับอากาศสายประจำ คินน์รีบวิ่งหน้าตั้งกระโดดขึ้นประตูหลังในวินาทีสุดท้ายก่อนที่ประตูจะปิดลง เขารีบทิ้งตัวลงนั่งที่เบาะหลังสุด หยิบหนังสือเล่มหนาขึ้นมาบังหน้า แอบลอบมองแผ่นหลังกว้างของคนที่นั่งอยู่แถวกลางรถ

รถเมล์แล่นผ่านการจราจรที่ติดขัดของกรุงเทพฯ คินน์ใจเต้นตุ๊มๆ ต่อมๆ ทุกครั้งที่นอร์ธขยับตัว หรือหันหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง เขาพยายามจินตนาการว่าคนหน้าดุระดับหมาบ้าลานเกียร์อย่างนอร์ธ จะไปทำงานพาร์ทไทม์ที่ไหน? การ์ดคุมผับ? เด็กช่างในอู่ซ่อมรถ? หรือเด็กยกของในโกดัง?

สามสิบนาทีต่อมา นอร์ธกดกริ่งและก้าวลงที่ป้ายรถเมล์ย่านเจริญกรุง ย่านที่เต็มไปด้วยตึกแถวเก่าแก่และคาเฟ่ลับๆ สไตล์วินเทจ คินน์รีบลงตามและเดินสะกดรอยเข้าไปในซอยเล็กๆ ที่ร่มรื่นไปด้วยต้นไม้ใหญ่

ฝีเท้าของนอร์ธหยุดลงที่หน้าร้านอาคารพาณิชย์สองคูหาที่ถูกรีโนเวทใหม่ บานประตูไม้สักเก่าแก่มีป้ายไม้เล็กๆ แขวนไว้ว่า 'Book & Bean' คินน์เบิกตากว้าง... ร้านหนังสือมือสองควบคู่กับคาเฟ่เล็กๆ เนี่ยนะ? ไอ้เถื่อนนี่ทำงานที่นี่เหรอ!?

เขาเบียดตัวหลบหลังซอกตึกฝั่งตรงข้าม รอจนกระทั่งนอร์ธผลักประตูกระจกเข้าไป เสียงกระดิ่งลมดังกรุ๊งกริ๊งแว่วมาให้ได้ยิน คินน์รออีกห้านาทีเพื่อให้แน่ใจ ก่อนจะสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ ผลักประตูกระจกตามเข้าไป

กลิ่นกาแฟคั่วบดหอมกรุ่นผสมผสานกับกลิ่นกระดาษเก่าๆ ลอยแตะจมูกทันทีที่ก้าวพ้นประตู บรรยากาศในร้านเงียบสงบ แสงไฟสีส้มสลัวๆ ให้ความรู้สึกอบอุ่น คินน์เดินก้มหน้าก้มตาตรงดิ่งไปยังมุมหนังสือวรรณกรรมแปลที่อยู่ลึกสุดของร้าน หยิบหนังสือขึ้นมาหนึ่งเล่มกางออกบังหน้า แล้วแอบมองผ่านช่องว่างระหว่างชั้นวาง

สิ่งที่คินน์เห็น ทำให้หัวใจของเขาเต้นผิดจังหวะไปหนึ่งบีท...

นอร์ธไม่ได้อยู่ในชุดเสื้อช็อปหรือชุดนักศึกษาหลุดลุ่ยอีกต่อไป ชายหนุ่มสวมเสื้อยืดสีขาวสะอาดทับด้วยผ้ากันเปื้อนสีน้ำตาลเข้ม ผมที่เคยมัดลวกๆ หรือปล่อยยุ่งเหยิงถูกเซตเปิดหน้าผาก เผยให้เห็นโครงหน้าคมคายที่ดูสว่างและสะอาดตาขึ้นอย่างน่าประหลาด

แต่สิ่งที่ทำให้คินน์แทบหยุดหายใจ ไม่ใช่รูปลักษณ์... แต่เป็นการกระทำ

นอร์ธกำลังยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์บาร์ มือใหญ่ที่คินน์เคยคิดว่าหยาบกระด้าง กำลังค่อยๆ ดริปกาแฟอย่างใจเย็น สายตาที่เคยมองคนอื่นอย่างดุดัน บัดนี้ทอดมองสายน้ำร้อนที่ไหลผ่านผงกาแฟด้วยความอ่อนโยน

เมี๊ยว~

แมวส้มตัวอ้วนกลมกระโดดขึ้นมาบนเคาน์เตอร์ เอาหัวถูไถแขนล่ำๆ ของนอร์ธ ชายหนุ่มหน้าดุหลุดยิ้มบางๆ ออกมา—รอยยิ้มที่อ่อนโยนจนคินน์ตาพร่า—เขาเอื้อมมือไปเกาหลังหูแมวส้มตัวนั้นอย่างทะนุถนอม

"อย่าเพิ่งกวนสิเจ้านาย ขอชงกาแฟก่อน" น้ำเสียงทุ้มต่ำที่เคยตะคอกใส่เต้ บัดนี้งึมงำคุยกับแมวด้วยความนุ่มนวล

ภาพตรงหน้ามัน Contrast กับฉายาหมาบ้าลานเกียร์อย่างสิ้นเชิง! แต่มันกลับเข้ากันได้ดีกับภาพของ 'N' เพื่อนในแชทที่มักจะส่งรูปสติกเกอร์แมวโง่ๆ มาให้เขาดูเวลาที่เขาเครียดไม่มีผิด!

คินน์กำขอบหนังสือแน่น ความรู้สึกสับสน ตื่นเต้น และหวั่นไหวตีรวนกันไปหมดในอก เขาต้องพิสูจน์ให้แน่ใจ ขั้นตอนสุดท้ายของแผนการจับผิดมาถึงแล้ว

ช่วงเย็นที่ลูกค้าน้อยลง นอร์ธยกคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กมาตั้งที่มุมเคาน์เตอร์เพื่อทำงาน คินน์ที่ซุ่มอยู่หลังชั้นหนังสือหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา นิ้วเรียวสั่นเล็กน้อยขณะพิมพ์ข้อความหาใครบางคน

เขาจ้องมองนอร์ธผ่านช่องว่างของชั้นหนังสือ ตาไม่กระพริบ

Kinn: แอบอู้งานอยู่ป่าว N

คินน์กดส่งข้อความ...

ติ๊ง!

เสียงแจ้งเตือนสั้นๆ ดังขึ้นจากโน้ตบุ๊กของนอร์ธ!

คินน์เบิกตากว้างจนแทบถลน นอร์ธที่กำลังพิมพ์งานอยู่ชะงักมือทันที ชายหนุ่มก้มลงมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ ริมฝีปากหยักลึกกระตุกยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง—เป็นยิ้มที่เต็มไปด้วยความเอ็นดูแบบที่คินน์ไม่เคยได้รับในชีวิตจริง นอร์ธละมือจากงานแล้วพิมพ์ข้อความบางอย่างลงไป

ครืด...

โทรศัพท์ในมือคินน์สั่นเตือนแทบจะในวินาทีเดียวกัน

N: รู้ได้ไงวะ กำลังคิดถึงมึงอยู่พอดีเลยเนี่ย ลูกค้าไม่มี โคตรเบื่อ

หลักฐานคาตา... คาตาแบบไม่ต้องสืบต่ออีกแล้ว!

หัวใจของคินน์พองโตจนคับอก ความรู้สึกโกรธที่โดนหลอกแทบไม่มีเหลือ มีแต่ความรู้สึกชาวาบไปทั้งร่าง ไอ้เพื่อนแชทปากหมาแสนดีที่เขาแอบรู้สึกดีด้วยมาตลอดสามปี... คือไอ้เถื่อนหน้าดุที่ขโมยจูบแรกของเขาไปดื้อๆ และบังคับให้เขาเป็นแฟนกำมะลอ!

คินน์ก้าวถอยหลังด้วยความช็อก ขาของเขาเผลอไปชนเข้ากับรถเข็นเก็บหนังสือที่จอดอยู่ด้านหลังอย่างจัง

โครม!!

กองหนังสือหลายสิบเล่มร่วงหล่นลงมากระแทกพื้นเสียงดังสนั่นลั่นร้าน!

"เฮ้ย!" นอร์ธสะดุ้งสุดตัว รีบผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้และชะโงกหน้ามองข้ามเคาน์เตอร์มายังต้นเสียง

คินน์ตกใจจนลนลาน หมวกบัคเก็ตหลุดร่วงไปกองกับพื้น หน้ากากอนามัยที่ปิดบังใบหน้าอยู่ก็เลื่อนหลุดลงมากองที่ปลายคาง เขาเงยหน้าขึ้นด้วยความตื่นตระหนก

สายตาคมกริบของหนุ่มวิศวะในชุดผ้ากันเปื้อน สบเข้ากับดวงตากลมโตของเดือนสถาปัตย์ที่เบิกกว้างด้วยความช็อก

เวลาในร้าน 'Book & Bean' เหมือนถูกกดปุ่มหยุดนิ่ง เสียงเพลงแจ๊สเบาๆ ที่เปิดคลอหายไปจากโสตประสาทของคินน์ มีเพียงเสียงหัวใจของเขากับสายตาของนอร์ธที่จ้องมองมาอย่างตกตะลึงไม่แพ้กัน

นอร์ธมองคินน์ สลับกับมองหน้าจอโน้ตบุ๊กของตัวเองที่มีข้อความแชทของ 'Kinn' โชว์หราอยู่...

ความลับ... แตกกระจายไม่มีชิ้นดี!