All Chapters of เฉินซินเยว่ เพียงเงาจันทรา: Chapter 1 - Chapter 10

เสียงความเคลื่อนไหวด้านนอกทำให้เฉินซินเยว่ลืมตานางขยับตัวลุกเพราะไม่คิดว่าตัวเองฟังผิด กระท่อมของนางนับเป็นสถานที่ต้องห้ามของคนในหมู่บ้าน ทั้งนี้ก็เพราะใบหน้าของนางมีปานรูปจันทร์เสี้ยว ซึ่งคนในหมู่บ้านต่างก็คิดว่านั่นเป็นตราของปีศาจ เป็นตราแห่งความชั่วร้ายที่มีแต่ความอัปมงคลเงาความเคลื่อนไหววูบเข้ามาใกล้ แต่หญิงสาวเพียงร้องได้เสียงหนึ่ง ผ้าผืนหนากลับถูกปิดลงมา นางได้แต่ดิ้นรนขลุกขลัก ในใจหวาดกลัวจนแทบสิ้นสติเสียงซุบซิบกันของบุรุษหลายคน ทำให้นางตื่นตระหนกอย่างถึงที่สุด กระทั่งกลิ่นจางๆ บางอย่างบนผ้ากระสาเข้าจมูก สติของเฉินซินเยว่ก็ดับวูบบทสนทนาเลือนรางที่นางได้ยิน ทำให้นางได้แต่รู้สึกอดสู“ไม่ผิดตัวแน่หรือ”“จะผิดตัวได้อย่างไร ไม่เห็นจันทร์เสี้ยวนั่นหรือ”“แต่...มิใช่ว่านางเป็นสตรีอัปลักษณ์หรอกหรือ”“จะรู้ได้อย่างไร ไม่เคยมีใครเข้ามาพบปะและพูดคุยกับนางเสียหน่อย เรื่องที่นางเป็นสตรีอัปลักษณ์ก็พูดต่อๆ กันมาทั้งนั้น”“นั่นสินะ หากไม่นับว่าปานนั่นเด่นชัด เสี้ยวหน้าอีกข้างของนาง...นี่มิใช่โฉมสะคราญผู้หนึ่งหรอกหรือ”“เฮ้อ...ช่างน่าเสียดาย นางชื่ออะไรนะ”“นางแซ่เฉิน มีนามว่าซินเยว่”“ซินเ

ได้ยินดังนั้นหญิงสาวพลันมุ่นคิ้ว “ก่อนหน้านี้มีหลายคนถูกส่งมาบูชายัญ พวกนางล้วนไปที่นั่นหรือเจ้าคะ”หลางจวินชะงักก่อนหันกลับมามองนาง “บุรุษเผ่าหมาป่าของเรามีเจ้าสาวที่มีตราซึ่งถูกประทับเอาไว้ หากเจ้าหมายถึงเจ้าสาวคนก่อนๆ อาจจะใช่ พวกนางเคยถูกส่งตัวไปที่นั่น”“แต่...ทุกปีมีสตรีถูกส่งขึ้นมา”รอยยิ้มของเขาทำให้นางขนลุก ลางสังหรณ์บางอย่างบอกนางว่า...ไม่ใช่ทุกคนจะมีชีวิตรอด!!!“บางครั้งความงมงายของมนุษย์ก็เข้าขั้นโง่งม ภัยธรรมชาติและโรคระบาด มิได้เกิดขึ้นเพราะเทพผู้ปกปักขุนเขาเสมอไป แต่บางครั้งกลับเป็นเพราะน้ำมือของมนุษย์” เขากล่าวออกมาเสียงเรียบ“ท่านหมายความว่าอย่างไรเจ้าคะ”“โรคระบาดเกิดขึ้นเพราะความเลินเล่อและความมักง่าย อุทกภัยเกิดขึ้นเพราะพวกเขาตัดไม้บนเขาจนเหี้ยน เช่นนี้ยังโทษว่าเป็นเพราะเทพเจ้าพิโรธได้อีกหรือ”เฉินซินเยว่รับฟังด้วยท่าทีสงบ นางเองก็เคยคิดว่าชาวบ้านช่างงมงาย หากแต่วันนี้นางกลับได้พบกับเขา หลางจวิน บุรุษผู้ลึกลับซึ่งปรากฏตัวท่ามกลางป่าเขามืดมิด“แล้วครั้งนี้ที่พวกเขาส่งข้ามาเล่าเจ้าคะ”“เจ้ามาเพราะต้องมา” หลางจวินกล่าวจบก็หันกลับไป มือใหญ่จับจูงมือของหญิงสาวให้ออกเดิน

การไหว้ฟ้าดินที่ไร้ซึ่งแขกเหรื่อ กลับไม่ได้ทำให้เฉินซินเยว่รู้สึกเคว้งคว้าง ตรงกันข้ามนางกลับรู้สึกยินดียิ่งนัก มือที่กุมมือนางบีบเล็กน้อยจือหลานกระซิบบอกให้นางหายเกร็ง ทั้งยังคอยแนะนำขั้นตอนต่างๆ ให้นางในยามที่รู้สึกว่านางทำอะไรไม่ถูก“หนึ่งคำนับฟ้าดิน!” เสียงของจือหลานดังก้อง“สองคำนับบุพการี” มู่หย่งจวินยิ้มกว้างเพราะเขาทำหน้าที่เป็นทั้งบิดาและมารดาของบ่าวสาว“สามบ่าวสาวคำนับกันและกัน!”เฉินซินเยว่ที่มีผ้าคลุมหน้าสีแดงถูกพยุงเข้าไปในห้องหอซึ่งตบแต่งด้วยกลิ่นอายมงคล เดิมทีนางไม่เคยใฝ่ฝันถึงการแต่งงานมาก่อน ดังนั้นจึงไม่หวังว่าจะมีแขกเหรื่อมากมายหรืองานแต่งงานใหญ่โตจือหลานทำหน้าที่อบรมเรื่องสามเชื่อฟังสี่คุณธรรมกับนางด้วยน้ำเสียงเอื้ออารี เฉินซินเยว่รับฟังอย่างตั้งอกตั้งใจ กระทั่งอีกฝ่ายยื่นหนังสือเล่มหนึ่งให้นาง“นี่เป็นขุมทรัพย์ล้ำค่าเชียวนา เจ้าอย่าเห็นว่าข้าเป็นสตรีที่ลุ่มหลงเรื่องนี้จนหมกมุ่น ข้าเห็นว่าทั้งเจ้าเพิ่งมาอยู่ใหม่ ทั้งยังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเผ่าพันธุ์หมาป่า ดังนั้นจึงอยากให้การแต่งงานราบรื่น”หนังสือภาพเล่มนั้นทำให้นางหน้าแดงก่ำ เพราะมันคือตำราหยินหยาง ซึ่งเต็มไปด้ว

สาบเสื้อด้านหน้าถูกแหวกออก หลางจวินพรมจุมพิตลงไปยังลาดไหล่ สองขากางออกพร้อมกับบังคับให้ท่อนขาเพรียวที่พาดอยู่เปิดออกกว้าง ไม่นานเสื้อของนางก็ถูกดึงร่นลงตามลาดไหล่ ร่างของเฉินซินเยว่หลงเหลือเพียงเอี๊ยมและกางเกงแพรเนื้อนุ่มริมฝีปากร้อนผ่าวไล้วน ปลายลิ้นร้อนลวกยังคงลากไล้ไปตามลำคอขาวผ่อง มือใหญ่บัดนี้สอดเข้าไปในเอี๊ยม กอบกุมบีบเคล้นความอ่อนนุ่ม ทำให้ร่างอรชรแอ่นหยัดด้วยความหวิวไหวเอี๊ยมสีแดงปลิวหาย กางเกงถูกดึงร่น มือใหญ่ข้างหนึ่งไล้วนลงไปยังต้นขาเพรียวเนียนนุ่ม ส่วนอีกข้างก็รั้งใบหน้านวลให้แหงนเงยขึ้นมารับจุมพิตลึกล้ำรุกเร้ากายเล็กสะท้านไหวกับสัมผัสของเขา นางร้อนวูบวาบไปทั้งกายกับสัมผัสอันแนบชิดและเร่าร้อน กระทั่งมือที่ไต่วนสัมผัสแตะต้องยังจุดเร้นลับกลางกาย ร่างเล็กจึงสะดุ้งเฮือกท่อนขาเนียนหนีบเข้าหากัน หากแต่เขาไหนเลยจะยินยอม สองขานำทางบีบให้นางเปิดอ้า มือหนึ่งกดน้ำหนัก ไม่นานปลายนิ้วใหญ่ก็สามารถจุ่มจ้วงเพื่อเปิดทางร่างหอมกรุ่นอ่อนระทวย ลมหายใจของนางหอบโยน แต่เขากลับปลอบโยนด้วยจุมพิตที่ประพรมไปยังข้างแก้ม เสียงครางหวานแว่วทำให้ลมหายใจของหลางจวินหอบหนัก ปลายนิ้วของเขาเริ่มขยับ ยิ่ง

มือใหญ่ทั้งสองข้างกดสะโพกนิ่มให้นางตอบรับจังหวะสอดแทรก ความกล้าแกร่งของเขากระทั้นเข้าหาความอ่อนนุ่มเป็นจังหวะเชื่องช้า และนั่นยิ่งทำให้ความหวิวไหวซาบซ่านสั่นคลอนเฉินซินเยว่นางจุมพิตตอบรับเขาอย่างเต็มใจ เอวอ่อนเริ่มแอ่นเข้าหาเขาโดยที่นางเองก็ไม่อาจห้ามความเร่าร้อนของเขาแผดเผานางจนแทบละลาย ความสุขสมอาบย้อมกายนางจนเต็มตื้น กายแกร่งของเขาเหยียดขยายร่างอ่อนนุ่ม ตีตราทั่วทุกอณูของนางให้เป็นของเขา ครอบครองทั่วตารางของร่างเนียนนุ่มอย่างหลงใหลในถังน้ำร้อนหลางจวินวางนางลงบนตัก วางเฉินซินเยว่ลงคร่อมความกล้าแกร่งร้อนเร่า นางอ่านเจอว่าท่วงท่านี้บุรุษจะชมชอบเป็นพิเศษ เนื่องจากพวกเขารู้สึกว่าการสอดประสานจะลึกล้ำจนซาบซ่านไปทั้งกายเฉินซินเยว่กดเขาเอาไว้ใต้ร่างด้วยท่าทีเงอะงะ นางยกกายขึ้นเล็กน้อย ก่อนนั่งลงครอบครองเขาด้วยจังหวะที่เขาเองก็ช่วยนางหยัดรับความสุขสมในทุกจังหวะทำให้เขาสะท้าน เจ้าร่างงามที่กดความแข็งขึงของเขาด้วยความเร่าร้อน ทำให้เขาหัวใจเต้นรัว มือใหญ่คว้าสะโพกนุ่ม ยกนางขึ้นก่อนที่เอวสอบจะสอดเสยขึ้นมาจากเบื้องล่างจังหวะที่เขากดนางลงหาตัว การสอดประสานที่ลึกล้ำมากขึ้น ๆ ทำให้คนทั้งสองสั่