“รุ่นนี้ 28 หยวนจ้ะ มาใหม่ล่าสุด แต่ฉันก็เห็นนะว่ามีถูกกว่านี้อีก แต่ฉันชอบสีของมันนะ”“เหรอ ๆ”แต่โชคดีเหลือเกินที่ลูกสาวป้าหวังออกมาตามเสียก่อน เพราะต้องการของในมือป้าหวังไปทำกิน“แม่...” เสียงเรียกลั่น“ป้าไปก่อนนะ วันหลังจะมาคุยด้วยใหม่”“จ้ะ”“เฮ้อ... อวี้ซินนี่ช่างเก่งจริง ๆ รู้จักหาเงิน ต่อไป ฉันต้องขยันหาเงินให้เหมือนอวี้ซิน มีข้าวของใหม่ ๆ เข้าบ้านตลอด” ป้าหวังยังพึม ๆ พำ ๆ ตอนที่เดินห่างออกไป“แม่... พ่อ...”“อี้หลัน พ่อกับแม่กลับมาแล้ว” เจี้ยนหมิงส่งเสียงดัง และหันไปบอกน้องสาวอวี้ซินหัวใจพองโต เธอหันไปสบตาสามี แล้วส่งยิ้มอบอุ่นให้ เด็กสองคนวิ่งเข้ามากอดแม่อย่างคิดถึง“นึกว่าไม่กลับเสียอีกค่ะ”“กลับสิ แม่เป็นห่วงลูกมา รีบทุกอย่าง”“แม่ครับ พ่อครับ ได้อะไรมาฝากหนูมั่ง” เจี้ยนหมิงสนใจกล่องที่พ่อแบกเข้าบ้านมามากว่า อวี้เหวินเจ๋อรีบวางเอาไว้บนโต๊ะ น้ำหนักสองกิโลกรัม ก็หนักไม่ใช่เล่น ๆ “แม่จ๋า พ่อจ๋า วันนี้หนูนอนกลางวันด้วยนะคะ” อี้หลันส่งเสียงร่า สนใจที่จะรายงานว่าตัวเองเป็นเด็กดีมากกว่า“เก่งมาก เด็ก ๆ ต้องนอนพักในตอนกลางวันด้วย จะได้ไม่งอแงไง แล้วเจี้ยนหมิง นอนกลางวันไหม”“
اقرأ المزيد
