“โห! แบบนี้มันก็ต้องมีครอบครัวสิคะ” อีหลันถามอีกนั่นแหละ“มันก็ไม่แน่ แต่ไม่ต้องกลัว มันไม่มีผิดแน่ ๆ แต่ถ้าตัวโต ๆ รับประกัน อย่างอี้หลันนี่”“ทำไมคะ”“ก็เป็นอาหารอร่อยของงูได้”“พ่อขา หนูกลัว” สาวน้อยวิ่งเข้าไปหาพ่อ เขาจึงอุ้มเธอขึ้นมา อวี้ซินขมวดคิ้ว แต่ปรึกษาหงส์ขาวในใจ‘หงส์ขาว เราจะทำอะไรงูดี งูนี่กินได้’[เหมือนที่ลุงคนนั้นบอก ซุปงูตุ๋นสมุนไพร บำรุงกำลัง กินง่าย ไม่มีกลิ่นคาว ฉันมีสมุนไพรนะ ขายแค่ชุดละ 15 แต้ม หรืองูผัดพริกขิงและเผ็ดหอมกลบกลิ่นได้ดี]‘ดี! ฉันจะทำทั้งสองเมนูเลย ขอสมุนไพรมาสามชุด คงจะต้องใช้เยอะ งูมันตัวใหญ่’[ฉันเอาใส่ในตู้กับข้าวนะ ปัจจุบัน แต้มคงเหลือ 15,167]“พี่พาเด็ก ๆ เข้าบ้านเถอะ” อวี้ซินส่งลูกชายให้กับสามีอีกคน“ลุงเหนียนค่ะ ช่วยฉันทำงูหน่อย”“ได้สิ”“แบ่งครึ่ง ๆ ค่ะ ลุงเอาไปครึ่งตัว หนูเอาไปครึ่งตัว”“ขอบใจนะ โปรตีนชั้นยอดเชียวนา”“จ้ะ เริ่มลงมือทำกันเถอะลุง ถ้าจัดการงูพวกนี้เป็นชิ้น ๆ แล้ว ฉันจะทำซุปกับผัด ลุงก็พากลับบ้านไปครึ่งหนึ่ง”เสียงของเธอยังสั่นน้อย ๆ ลุงเหนียนหัวเราะแหะ ๆ พลางพับแขนเสื้อขึ้นสูง“ได้สิ งูแบบนี้เนื้อมันแน่น ทำกินดีนัก ขอบใจที่แบ
اقرأ المزيد
