All Chapters of สามีชั่วช้าหวนคืน: Chapter 1 - Chapter 10

เสกสรรนั่งพนมมือ ปากกำลังจะแย้มถามสิ่งที่ตนต้องการรู้แต่หลวงตากลับพูดขึ้นมาก่อน “โยมจะได้สัตว์สองเท้าในคราวเดียวกันถึงสามตัว เพศเมียสองเพศผู้หนึ่ง” “สัตว์สองเท้า” เสกสรรพึมพำออกมาเสียงแผ่ว สัตว์สองเท้าถ้าไม่ใช่เป็ดไก่สำหรับเขาก็คงเป็นคน เขาเองก็ไม่ใช่คนโง่เขลาที่จะแปลความหมายของหลวงตาไม่ออก “หลวงตาหมายถึงผมจะมีเมียเป็นแม่ม่ายลูกติดหรือครับ” เสกสรรค่อนข้างตื่นเต้นกับสิ่งที่หลวงตาทัก ตลอดชีวิตเขาโหยหาสิ่งนี้ “จะว่าอย่างนั้นก็ได้ แต่หนทางมันไม่ได้ราบรื่นนัก” “นานไหมครับหลวงตา” ถึงจะเป็นแม่ม่ายแต่เขาก็ยังยินดีรับเธอเป็นภรรยา เขามีเงินมากมายที่จะเลี้ยงดูพวกเขา คงเป็นดังที่คนอื่นเคยว่าไว้ ว่าคนในอยากออกคนนอกอย่างเข้า คนที่กำพร้าพ่อแม่ตั้งแต่เด็ก และอยู่คนเดียวมาจนถึงตอนนี้ มันก็รู้สึกโดดเดี่ยวมากเป็นธรรมดา “แค่ฝันตื่นหนึ่งโยมก็จะได้พบแล้ว” ดวงตาคนฟังเป็นประกายพราวระยับเมื่อคิดว่าตัวเองจะมีเมียกับเขาสักที “แล้วผมต้องทำยังไงถึงจะพอแก้ไขให้มันราบรื่นได้ครับ” “ทำบุญ” “หลวงตาหมายถึง…” “ทำบ

เสกสรรวาดขาขึ้นซ้อนรถมอเตอร์ไซด์เพื่อน จากนั้นศราวุธก็ขับรถออกไปยังถนนกลางหมู่บ้าน มุ่งหน้าสู่ถนนใหญ่ทางเข้าหมู่บ้าน ซึ่งเป็นทางเชื่อมต่อระหว่างอำเภอ ศราวุธจอดรถเมื่อมาถึงศาลารอรถหน้าทางเข้าหมู่บ้าน “ให้กูอยู่เป็นเพื่อนไหม” ตอนนี้ก็มืดมากแล้ว “ไม่ต้อง อีกหน่อยกุลก็คงจะมา” ทีแรกกุลชาบอกว่าจะมารอเขาแต่ทำไมเธอยังไม่มาอีก สายตากวาดมองไปทั่วบริเวณ มีเพียงรถกระบะหนึ่งคันจอดอยู่ฝั่งตรงข้าม “เออ งั้นกูกลับก่อน” ว่าจบศราวุธก็ขับรถออกไป คนที่นัดกับเขาไว้จึงเดินออกมาจากที่ซ่อน พร้อมกับยิ้มหวานให้คนตรงหน้า เสกสรรก็ยิ้มตอบด้วยความดีใจพูดออกมาน้ำเสียงเจือตำหนิเล็กน้อย “ทำไมไปหลบอยู่ตรงนั้นล่ะ” “ก็ฉันกลัวคนเห็นนี่นา” เขาคิดว่าเธอจะเบี้ยวนัดเสียแล้ว “งั้นเราก็รีบไปกันเถอะ” เสกสรรพอจะเดาได้ว่ารถกระบะคันนั้นคือรถที่กุลชาเช่ามาให้ไปส่งในตัวอำเภอ “เดี๋ยวก่อนสิ” “ยังมีอะไรอีก” “พี่เอาเงินมาด้วยรึเปล่า” “เอามาสิ นี่ไง” เสกสรรพูดพลางหยิบเงินสี่หมื่นบาทที่ใช้หนังยางรัดออกมาจากกระเป๋าสะพา

เสกสรรยื่นเงินให้ลุงขับสามล้อพอหันกลับมาก็ต้องตกใจ ภรรยากับลูกเดินถือกระเป๋าตามกันมา โดยมีแม่ยายเดินขนาบข้าง “ยุกับลูกจะไปไหน” “ฉันกับลูกจะไปอยู่บ้านแม่ค่ะ” เธอตอบเสียงเรียบ แต่ในใจเขารู้ว่าเธอกำลังโกรธ ผู้หญิงคนนี้เมื่อโกรธจนถึงขีดสุดเธอเลือกที่จะเงียบมากกว่าโวยวาย “แล้วพี่จะอยู่กับใคร” “ถุย แล้วพี่จะอยู่ใคร” แม่ยายว่าเสียงเย้ยหยัน “ถามออกมาได้… ทำไม เมียใหม่เขาเฉดหัวส่งกลับมาหรือไง ถึงได้กลับมาทำตาละห้อยใส่เมียแบบนี้” “ฉันไม่ได้หนีตามใครทั้งนั้นแหละแม่” “แล้วเงินล่ะ เงินหายไปไหน” เสกสรรมองดูลูกชายลูกสาวด้วยความสงสาร เขาไม่อยากให้ลูกต้องมาได้ยินความเลวของพ่อเลย “ไข่เจียว ไข่ตุ๋น อยู่กับพ่อนะ ถ้าเราสองคนทิ้งพ่อไป แล้วพ่อจะอยู่กับใคร” เสกสรรพูดออกมาจากใจจริง ในเมื่อเขาย้อนกลับมาอยู่ในร่างนี้แล้ว มีลูกมีภรรยาเป็นตัวเป็นตนแล้วยังจะให้เขาอยู่คนเดียวอีกหรือ เขาคงไม่ยอมให้เป็นอย่างนั้น ลูกทั้งสองได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกสงสารพ่อจับใจ “แม่คะ หนูจะอยู่กับพ่อค่ะ” ทั้งที่ในใจก็คิดถึงแม่ แต่

เขาเดินออกมาข้างนอกก็พบว่าภรรยานอนหลับตาอยู่ ลูกทั้งสองหันมามองพ่อ “พ่อจะไปไหนเหรอคะ” ยุพาได้ยินเสียงลูกจึงลืมตาขึ้น เสกสรรเหล่มองภรรยาที่ยังนอนนิ่งแล้วตอบลูก “พ่อจะไปบ้านย่า ไข่เจียวกับไข่ตุ๋นอยู่เป็นเพื่อนแม่นะ เดี๋ยวพ่อก็กลับมา” “ครับ/ค่ะ” พวกเขารู้สึกดีขึ้นที่หลายชั่วโมงแล้วที่พ่อพูดดีด้วย ไม่ตะคอกใส่เหมือนทุกครั้งที่ลูกถามว่าพ่อจะไปไหน เสกสรรมองภรรยาอีกครั้งแต่ไม่ได้เอ่ยอะไร เพราะเธอก็คงไม่อยากคุยกับเขาเช่นกัน เขาเดินลงเรือนจากไปอย่างเงียบ ๆ วันนี้เขาจะบากหน้าไปยืมเงินพ่อกับแม่ เพื่อใช้เป็นข้ออ้างกับเมีย เพราะเงินในมิติจะหยิบออกมาใช้โดยไม่มีที่มาที่ไปไม่ได้ เขาเดินไปที่รถซาเล้งแล้วขับออกไปบ้านแม่ ยังดีที่ครอบครัวของเขายังมีรถไถเดินตามพร้อมกับรถอีแต๊ก และรถมอเตอร์ไซด์พ่วงข้างอีกคัน เท่านี้การใช้ชีวิตก็ไม่ได้ถือว่าเลวร้ายอะไร เสกสรรจอดรถซาเล้ง แล้วเดินเข้าไปหาแม่กับพ่อที่นั่งอยู่บนแคร่ข้างบ้านสองชั้นที่เป็นครึ่งปูนครึ่งไม้ พ่อกับแม่มีลูกสองคนคือเขากับน้องสาวชื่อสุกัญญา น้องสาวแต่งงานกับสุขสันต์ตอนนี้มีลูกสาวด้วยกันหนึ่งคนชื่อจุ๊บแจง น

จากนั้นก้มหน้าก้มตาเช็ดตัวให้เธอด้วยท่าทางเงอะงะ มือก็เช็ดสะเปะสะปะปัดผ่านเนินเนื้อนุ่มไปหลายครั้ง ถึงร่างกายเธอจะซูบผอมลงไปบ้างแต่ผู้หญิงก็ยังเป็นผู้หญิงอยู่วันยังค่ำ กระทั่งเจ้าก้อนซาลาเปากลม ๆ ขาว ๆ ที่มีเสื้อชั้นในโอบอุ้มไว้อย่างทะนุถนอมก็ยังลอยเด่นอยู่ตรงหน้า เขาไม่เคยเห็นสิ่งนี้เต็มสองตาแบบนี้มาก่อน ถ้าเปิดออกมาจะขนาดไหน เขาอาจจะเป็นลมหมดสติไปก็ได้ในความทรงจำร่างเดิมมันก็เลือนรางเต็มทีเพราะถึงร่างนี้จะมีอะไรกับภรรยาก็มีแบบส่ง ๆ ตัวเองเสร็จสมก็เป็นอันจบสิ้นแล้วก็หลับไปอย่างง่ายดาย ไม่เคยสนใจความรู้สึกของภรรยา และก็ปิดไฟทุกครั้ง ภาพภรรยาตอนร่างกายเปล่าเปลือยจึงไม่ค่อยชัดนัก พอมาเห็นด้วยตาตัวเองมันก็อดตัวสั่นงันงกไม่ได้ สามสิบปีเชียวนะที่เขาไม่เคยแตะต้องผู้หญิงเลย เช็ดด้านหน้าเสร็จก็ย้ายไปเช็ดด้านหลัง เขาค่อยรู้สึกผ่อนคลายลงบ้าง แต่สายตาก็ยังแอบสำรวจเรือนร่างของภรรยาอย่างจงใจ ก็คนมันไม่เคยเห็นนี่นา ดวงตาคมเข้มหรี่ลง ความเจ็บปวดก่อตัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน สายตามองรอยแผลเป็นและรอยช้ำบนแผ่นหลัง และตามแขนของภรรยาที่เกิดจากเขาเป็นคนทำให้มันเกิดขึ้น รอยแผลเป็นนั้นเกิดจากการที่เขาใช้สายไฟฟ