บทที่ 16ชุ่ยจูที่กระซิบอยู่ข้างกายแฝงความสะใจไว้ไม่มิดเพราะบ่าวตัวน้อยนั้นแค้นคนพวกนั้นที่คิดจะแย่งตำแหน่งชายาของเจ้านายตนอย่างหน้าด้าน ๆ ต่างกับเฟยอวี้ที่นิ่งสงบ จะบอกว่านางโกรธสามีหรือ ...ก็ไม่เลย เพราะหากไม่ใช่ชิงเยียนที่เผชิญชะตาเช่นนั้นก็อาจจะเป็นนางที่คนตระกูลฉู่ไม่เคยหวังดีด้วยก็เป็นได้นางเพียงรู้สึกเวทนาวูบหนึ่งก่อนจะแทนที่ด้วยความเย็นชา นางวางค่าชาก่อนจะลุกเดินออกมาขึ้นรถม้า“ไปที่ตรอกทิศใต้”รถม้าโดยสารมุ่งหน้าไปยังตรอกเล็กที่ไร้ผู้คนพลุกพล่านก่อนที่เฟยอวี้จะสั่งให้สารถีหยุดรถห่างจากเป้าหมายเล็กน้อย นางแง้มม่านหน้าต่างมองดูบ้านหลังหนึ่งที่ไม่เล็กไม่ใหญ่ รอดูอยู่ครู่หนึ่งประตูก็เปิดออกพร้อมกับสตรีโฉมสะคราญในชุดเนื้อผ้าดีเดินออกมา โดยมีบ่าวคอยประคองอยู่อย่างระมัดระวัง เพราะสตรีนางนั้นท้องโตจนเห็นชัดว่ากำลังตั้งครรภ์...เป็นอย่างที่นางคิดไว้ไม่มีผิดเฟยอวี้ย้อนนึกถึงชาติก่อน ในช่วงเวลาก่อนที่นางจะสิ้นใจนั้นนางได้รับรู้ว่าพี่ใหญ่ต่างมารดาอย่าง ฉู่หยุนเซียว ผู้แสนทะนงตนเคยทะเลาะกับพี่สะใภ้อย่างรุนแรงเรื่องที่เขาแอบซุกซ่อนอนุไว้นอกจวนรู้อีกทีก็นำอนุผู้นั้นพร้อมเด็กชายมาบอกให้พี
اقرأ المزيد
