Todos os capítulos de เมียในนาม (เวียร์&พะพาย): Capítulo 1 - Capítulo 9

เมียในนาม (เวียร์&พะพาย)"ฉันยื่นข้อเสนอให้เธอ 20ล้านแลกกับเด็กคนนี้" ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นน้ำเสียงเรียบนิ่ง นั่งมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างจริงจังถ้าถามว่าเธอมีอะไรที่น่าสนใจไหม บอกเลยว่าไม่ เธอดูนิ่งๆ เงียบๆ แต่มีสิ่งหนึ่งที่เธอไม่เหมือนคนอื่นคือความเจ้าเล่ห์ในดวงตาของเธอ"พายไม่ได้ต้องการเงินค่ะ พายขอแค่ให้เขาเติบโตมาอย่างสมบูรณ์แบบในชีวิตก็พอค่ะ" เธอเอ่ยตอบน้ำเสียงหนักแน่นชีวิตของเธอมันลำบาก พ่อแม่ก็ตายจากไปตั้งแต่เธอยังเด็กๆ ตอนนี้เธอมีแค่ยายที่ต้องรักษาชีวิตเอาไว้"ฉันจะไม่เอาเปรียบเธอ เธอเอาเงินไป ส่วนลูกจะเป็นของฉันแต่เพียงผู้เดียว""..." ถามว่ารักลูกมั้ย ใจหนึ่งก็รักมาก แต่อีกใจก็ไม่อยากเห็นลูกมาลำบากมีชีวิตแบบเธอ อย่างน้อยถ้าอยู่กับเขา ลูกคงมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบที่สุดแน่ๆ"ถ้าเธอตกลงกับข้อเสนอนี้ เธอก็เซ็นสัญญาได้" เขายื่นเอกสารไปวางไว้ตรงหน้าของเธอ ก่อนที่จะวางปากกาไว้ตรงข้างๆ เอกสาร"พายขอเพิ่มสัก2ข้อได้มั้ยคะ""ได้สิ! เธอเขียนเพิ่มได้เลยตามใจเธอ"พะพายเขียนข้อเสนอที่เธอเพิ่งนึกขึ้นได้ลงไปด้วยอีก2ข้อ1.ลูกต้องมีสิทธิ์ทุกอย่างในการตัดสินใจของตัวเอง2.เธอขอแบ่งเงินที่เธอได้ให้ลูก 10

(เช้าวันใหม่)เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นทำให้เจ้าของมือถือเอื้อมมือออกมาจากใต้ผ้าห่มควานหามือถือที่กำลังส่งเสียงอยู่ในตอนนี้ แล้วกดปิดเสียงของนาฬิกาปลุกในทันที ชายหนุ่มลืมตาตื่นขึ้นทันทีก่อนที่จะมองไปรอบๆ ห้อง สายตาคมของเขาเลื่อนมาหยุดมองอยู่ที่เรือนร่างเล็กที่นอนอยู่ข้างกายของเขา ก่อนที่ใบหน้าคมจะเผลอหลุดยิ้มออกมาเพียงครู่เดียวเท่านั้น ก่อนที่จะเปลี่ยนสีหน้าเป็นเรียบนิ่งเช่นเดิม"ความรู้สึกแปลกใหม่ดี" เขาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา จ้องมองคนที่นอนอยู่ใต้ผ้าห่มอย่างจริงจัง ความรู้สึกแปลกใหม่ที่เขาว่าก็คือ ชายหนุ่มไม่เคยนอนร่วมเตียงกับสาวที่เลขาหามาให้เลยสักคน แต่เธอคนนี้เป็นคนแรกที่เขานอนร่วมเตียงด้วย หรือเป็นเพราะว่าเมื่อคืนเขาเผลอหลับไปโดยที่ไม่รู้ตัว แล้วที่สำคัญปกติแล้วผู้หญิงที่เลขาส่งมาให้จะเป็นคนคุมเกมมากกว่า เพราะว่าผู้หญิงที่ถูกส่งมาทุกคนจะเป็นงานกันหมดแล้ว ทว่ากับเธอคนนี้มันไม่ใช่เพราะดูจากเมื่อคืนแล้วเธอไม่เป็นงานอะไรเลยสักอย่าง อีกอย่างเมื่อคืนชายหนุ่มเป็นคนคุมเกม"คุณ!" เรือนร่างเล็กลืมตาตื่นขึ้นมา ทันทีที่เห็นว่าเวียร์จ้องมองอยู่ก็ต้องตกใจ ทำให้ชายหนุ่มเบนหน้าหนีก่อนที่จะเอ่

(หลายอาทิตย์ผ่านไป)(บ่อน MR.)ผู้คนมากมายชายหญิง บางคนก็มากับภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย บางคนก็มากับเด็กที่เลี้ยงดู บางคนก็มากับเมียลับๆ ซ่อนๆ ที่นี่คือแหล่งอบายมุขทุกๆ อย่างทั้งพนันทั้งเหล้าเบียร์ อีกทั้งยังมีงานบริการอีกด้วย เวียร์ดูแลที่นี่ต่อจากรุ่นพ่อ หลังจากที่พ่อเสียไปได้หลายปีเวียร์ก็รับไม้ต่อให้มาดูแลที่นี่ต่อ เขาเป็นนักธุรกิจวัยรุ่นสมัยใหม่เขาจับทางธุรกิจได้ดี มันเลยทำให้บ่อนMR. เจริญรุ่งเรืองไปได้ไกลกว่าตอนที่พ่อของเขาควบคุมอยู่"วันนี้มีของเข้ามา นายจะไปดูไหมครับ" ของที่ว่าคือผู้หญิงผู้หญิงที่เข้ามาที่นี่เข้ามาด้วยใจทั้งหมด ไม่มีการบังคับขู่ขืนใจทั้งนั้น เธอสมัครเสนอตัวเข้ามากันเองถึงที่นี่จะเป็นที่ไม่ดี ที่สีเทาสีดำ แต่ที่นี่ก็ไม่เคยบังคับใจใครทั้งนั้น ทุกคนล้วนเข้ามาด้วยใจของตัวเอง"ไม่ มึงจัดการเลย""แล้วที่บริษัทล่ะครับ" ภูมิเลขาคนสนิทเอ่ยถาม เพราะหลายอาทิตย์แล้วที่เขาไม่ยอมเข้าไปที่บริษัท แต่ถึงเขาจะไม่เข้าไป ก็ไม่เป็นอะไร เพราะที่บริษัทปกติดีทุกอย่าง ภูมิจัดการงานทุกอย่างแทนเขาหมดแล้ว ภูมิเป็นเลขาคนสนิทคนเดียวที่ทำทุกอย่างแทนให้กับเวียร์ เรียกได้ว่าอยู่กันมานานอยู่กั

เนื้อหาต่อจากเดิม...เวียน์จ้องมองใบหน้าหวานอย่างจริงจัง เขาไม่วางตาจากเธอเลยสักนิดเดียว ที่ทำงานมีเยอะแยะทำไมไม่เลือกทำหน่อย ทำไมถึงเลือกมาในที่แบบนี้"พอค่ะ" พะพายกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ลงคอก่อนที่จะเอ่ยตอบกลับเขาอย่างกล้าหาญ"กล้าดี" เวียร์ยกยิ้มที่มุมปากอย่างพอใจ กล้าดี กล้ามาที่ตอบแบบนี้"คุณถามพายก็แค่ตอบถามความจริง""ก็ไม่ได้ว่าอะไรซะหน่อย""ค่ะ""ที่บ้านจนมากเหรอถึงต้องใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้นแบบนี้" เวียร์เอ่ยถามน้ำเสียงดุ ก่อนที่จะฟาดมือหนาลงไปที่ขาอ่อนของพะพายเสียงดังฟังชัด ทำเอาเรือนร่างเล็กลูบขาตัวเองไปมาเพราะเจ็บที่ถูกมือใหญ่ตีเพียะ!"คุณ! พายเจ็บนะ" พะพายเอ่ย"ถ้าเจ็บก็แต่งตัวให้มันดีๆ" เวียร์เอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินไปทิ้งตัวนั่งลงข้างพะพาย "บอกเหตุผลได้ไหมทำไมถึงต้องทำงานอะไรแบบนี้""ก็มันได้เงินดี ได้เงินง่าย""รู้! มีเหตุผลอื่นอีกไหม""ไม่มีค่ะ" พะพายเอ่ยตอบพร้อมกับขยับเรือนร่างเล็กออกห่างจากเขาเพียงเล็กน้อย"ไม่ต้องหนี ยังไงก็หนีไม่พ้นอยู่ดี""..." พะพายนั่งนิ่งไม่ขยับตัวอีก"ได้เงินไปแล้ว เธอก็ควรทำงานนะ" เวียร์เอ่ยส่งสายตามองไปที่ซองเงินที่อยู่ในมือของพะพาย"คุณอยากให้พายทำอะ

มหาวิทยาลัย รถสปอร์ตคันหรูแล่นเข้ามาในรั้วมหาลัย ทำให้ทุกสายตาหันมาจับจ้องที่รถสปอร์ตทันที ชายหนุ่มขับรถมาจอดที่หน้าตึกคณะบริหารธุรกิจ ตามที่หญิงสาวเอ่ยบอก พะพายเลือกเรียนคณะนี้ เพราะคิดว่ามีประโยชน์กับเธอมากที่สุด อีกอย่างเธอถนัดทางด้านนี้มากกว่า ในเมื่อได้ทุนเรียนมา ก็ต้องเลือกในสิ่งที่คิดว่าตัวเองทำได้ดีที่สุด "ขอบคุณนะคะ ถ้าไม่ได้คุณ พายคงแย่" เธอรีบเอ่ยขอบคุณเขาทันทีที่รถยนต์จอดสนิท "อืม" เขาพยักหน้ารับ ทำสีหน้าเคร่งขรึม "ขอบคุณอีกครั้งนะคะ" เธอเอ่ยขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่จะเปิดประตูรถแล้วลงจากรถไปทันที เวียร์มองแผ่นหลังของคนตัวเล็กจนสุดสายตา ก่อนที่เธอจนหายลับไปจากสายตาของเขา หลังจากที่จอดมองดูอยู่สักพัก ชายหนุ่มก็เคลื่อนรถออกจากตรงนี้ทันที บริษัทรถยนต์ รถสปอร์ตคันหรูแล่นเข้ามาจอดที่ลานจอดรถvip เป็นโซนจอดระดับผู้บริหาร ประธานบริษัท เจ้าของบริษัทอย่างเวียร์ ทันทีที่รถยนต์จอดสนิท ร่างสูงใหญ่กำยำก็เปิดประตูลงจากรถสปอร์ตคันหรูทันที เวียร์เดินตรงเข้ามาภายในบริษัท พนักงานชายหญิงแล้วก็ลูกน้องคนสนิท ต่างก็พากันก้มหัวให้ทันทีที่เห็นเขา ชายหนุ่มเดินตรงไปที่ลิฟต์ส่วนตัวทันที โดย