บทที่ 6

เนื้อหาต่อจากเดิม...

เวียน์จ้องมองใบหน้าหวานอย่างจริงจัง เขาไม่วางตาจากเธอเลยสักนิดเดียว ที่ทำงานมีเยอะแยะทำไมไม่เลือกทำหน่อย ทำไมถึงเลือกมาในที่แบบนี้

"พอค่ะ" พะพายกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ลงคอก่อนที่จะเอ่ยตอบกลับเขาอย่างกล้าหาญ

"กล้าดี" เวียร์ยกยิ้มที่มุมปากอย่างพอใจ กล้าดี กล้ามาที่ตอบแบบนี้

"คุณถามพายก็แค่ตอบถามความจริง"

"ก็ไม่ได้ว่าอะไรซะหน่อย"

"ค่ะ"

"ที่บ้านจนมากเหรอถึงต้องใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้นแบบนี้" เวียร์เอ่ยถามน้ำเสียงดุ ก่อนที่จะฟาดมือหนาลงไปที่ขาอ่อนของพะพายเสียงดังฟังชัด ทำเอาเรือนร่างเล็กลูบขาตัวเองไปมาเพราะเจ็บที่ถูกมือใหญ่ตี

เพียะ!

"คุณ! พายเจ็บนะ" พะพายเอ่ย

"ถ้าเจ็บก็แต่งตัวให้มันดีๆ" เวียร์เอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินไปทิ้งตัวนั่งลงข้างพะพาย "บอกเหตุผลได้ไหมทำไมถึงต้องทำงานอะไรแบบนี้"

"ก็มันได้เงินดี ได้เงินง่าย"

"รู้! มีเหตุผลอื่นอีกไหม"

"ไม่มีค่ะ" พะพายเอ่ยตอบพร้อมกับขยับเรือนร่างเล็กออกห่างจากเขาเพียงเล็กน้อย

"ไม่ต้องหนี ยังไงก็หนีไม่พ้นอยู่ดี"

"..." พะพายนั่งนิ่งไม่ขยับตัวอีก

"ได้เงินไปแล้ว เธอก็ควรทำงานนะ" เวียร์เอ่ยส่งสายตามองไปที่ซองเงินที่อยู่ในมือของพะพาย

"คุณอยากให้พายทำอะไร"

"แล้วแต่เธอ ขอแค่ให้คุ้มกับเงินที่ฉันเสียไปก็พอ"

"..." เรือนร่างเล็กนั่งนิ่งเม้มริมฝีปากเป็นเส้นตรง ก่อนที่มือเล็กจะยกขึ้นมาจับสายเสื้อของตัวเองถอดออกทั้งสองข้าง ทำเอาเวียร์ยกยิ้มที่มุมปากอย่างพอใจ

"จะทำอะไร" เวียร์เอ่ยถามมองการกระทำตรงหน้า

"ก็.." พะพายไม่รู้ว่าจะต้องเอ่ยพูดอย่างไร ถ้าจะพูดไปตรงๆ มันก็น่าอายอีกอย่างเรื่องอย่างว่าเธอก็ไม่เคย คืนนั้นเป็นคืนแรกของเธอด้วยซ้ำ เขาก็เป็นคนแรกของเธอ

"ทำเป็นเหรอ?" เวียร์เลิกคิ้วสูงเอ่ยถาม

"ไม่เป็นค่ะ"

"หึ!"

"คุณสอนพายได้ไหม" พะพายหันกลับมาสบตาเวียร์ทันที

"ได้ซิ ถ้าเธอยอมเป็นนักเรียนที่ดีแล้วเชื่อฟังฉัน" เวียร์เอ่ยพร้อมกับยกยิ้มที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์

"ค่ะ" พะพายเอ่ยตอบรับ เธอเองก็ไม่มีทางเลือกเพราะถ้าไม่ทำแบบนี้เธอก็ไม่รู้แล้วว่าจะต้องทำยังไง อีกอย่างเงินที่ได้มาจากเขามันก็เยอะมากมาย มากมายจนไม่รู้ว่าจะต้องชดใช้ยังไงดี

"ไปอาบน้ำ" เวียร์เอ่ยพร้อมกับส่งสายตามองไปที่ห้องน้ำ

"ค่ะ" พะพายทำตามอย่างว่าง่าย หญิงสาวยันตัวลุกขึ้นจากที่เตียงนอน เดินตรงเข้าไปในห้องน้ำ คนตัวเล็กหายเข้าไปในห้องน้ำนานเป็นชั่วโมง นานจนคนที่นอนรออยู่ด้านนอกอย่างใจจดใจจ่อจนต้องยันตัวลุกขึ้นไปเคาะประตูห้องน้ำเพื่อเอ่ยเรียกคนที่อยู่ด้านใน

ก๊อกๆ

"ยังอยู่ดีใช่ไหม" เวียร์เอ่ยถามขึ้น พร้อมกับยืนพิงกับผนังห้องน้ำ

"อยู่ค่ะ กำลังจะเสร็จแล้ว" พะพายเอ่ยตอบ เธอเองก็พยายามดึงเวลา พยายามทำใจอยู่นาน แต่สุดท้ายเธอก็รู้อยู่แล้วว่ายังไงก็หนีไม่รอดอยู่ดี

"คิดว่าตายในห้องน้ำแล้ว" เวียร์เอ่ย

เพียงครู่เดียวประตูห้องน้ำก็ถูกเปิดออกมาพร้อมกับเรือนร่างเล็กที่มีผ้าขนหนูพันอยู่รอบอก หญิงสาวเดินออกมาจากห้องน้ำเงยหน้าสบตากับชายหนุ่ม

"เตรียมตัวมาดี" เวียร์เอ่ยขึ้นพร้อมกับช้อนตัวเธอขึ้นอุ้มในท่าเจ้าสาว เดินตรงไปที่เตียงนอน พร้อมกับวางเธอลงที่เตียงอย่างเบามือที่สุด

"พายต้องทำอะไรบ้างคะ"

"นอนเฉยๆ" เวียร์เอ่ยพร้อมกับดันเรือนร่างเล็กให้นอนราบไปกับเตียงนอน พร้อมกับขึ้นคร่อมเธอในทันที

ชายหนุ่มโน้มใบหน้าเข้าใกล้เธอมากขึ้นกว่าเดิม ปลายจมูกคมสัมผัสลงไปที่ซอกคอขาวเบาๆ เขาซุกไซ้อยู่ที่ซอกคอขาวอย่างพอใจ ก่อนที่จะค่อยๆ ขยับปลายจมูกลงต่ำขึ้นเรื่อยๆ ปลายจมูกคมไล่ต่ำลงมาที่ไหปลาร้าของเธอ เขาประทับรอยแดงเอาไว้ที่ไหปลาร้าของเธอหนึ่งรอย

"อื้อ~" เสียงครางของเธอเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากเล็กอย่างแผ่วเบา

"หอม" เวียร์เอ่ยขึ้นพร้อมกับดมกลิ่นกายของเธอ

ชายหนุ่มเลื่อนปลายจมูกลงต่ำยิ่งกว่าเดิม คืนนั้นที่มีอะไรกันเขาไม่ได้เล้าโลมเธอด้วยซ้ำ เขาแทบจะจำอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง ยังดีที่ยังจำชื่อของเธอได้ ในเมื่อคืนนี้มีสติเขาเลยจะทำในแบบที่เขาอยากจะทำบนเรือนร่างของเธอ

เวียร์ใช่มือหนาข้างหนึ่งจับผ้าขนหนูที่พันเรือนร่างเล็กเอาไว้ให้หลุดออกจากร่างกายของเธออย่างช้าๆ เสียงของหัวใจหญิงสาวเต้นแรงจนคนที่อยู่ด้านบนได้ยิน ไม่วายเขายังยกยิ้มอย่างพอใจอีกด้วย

"ใจเย็นๆ ไม่ต้องตื่นเต้น" เวียร์เอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้ม

"อย่าแกล้งได้ไหมคะ" พะพายเอ่ยก่อนที่จะเบนหน้าหนีเขา เธอพยายามหลบสายตาที่เจ้าเล่ห์ของเขา

"เปล่าแกล้ง แค่ตั้งใจนิดหน่อย" เวียร์เอ่ยเลื่อนสายตาลงต่ำ สายตาของเขาหยุดมองอยู่ที่เนินอกขาวอวบอิ่มของพะพาย ก่อนที่ใบหน้าคมจะก้มลงไปเชยชมที่ยอดเม็ดบัวที่อยู่บนเนินอกของเธออย่างตามใจตัวเอง

"อื้อ~" พะพายส่งเสียงครางทันทีที่ลิ้นร้อนสัมผัสลงไปที่ยอดเม็ดบัวเม็ดนั้นของเธอ

"คะ..คุณ!"

"อื้อ~"

"ห้องมันเก็บเสียงแล้ว เธอไม่ต้องเก็บเสียงปล่อยได้ตามสบาย" เวียร์ผละริมฝีปากออกจากยอดเม็ดบัว

"..." ยิ่งเวียร์อนุญาตให้ปล่อยเสียง เธอก็ยิ่งเก็บเสียงเอาไว้ให้มากกว่าเดิม

"แน่ใจนะว่านี้คือสิ่งที่เธออยากทำ" เวียร์เอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง ถึงเขาจะเป็นผู้ชายที่ชอบผู้หญิงว่านอนสอนง่าย แต่เขาก็ไม่ชอบบังคับใจใครเช่นกัน

"..." พะพายหลบสายตาของเขา เธอเม้มริมฝีปากเป็นเส้นตรง

"ให้คิดดีๆ ไม่ชอบบังคับใจใคร" เขาเอ่ย

"แน่ใจค่ะ พายแน่ใจ" พะพายเอ่ยน้ำเสียงหนักแน่ เธอแน่ใจ เธอตัดสินใจดีแล้วแน่นอน

"ก็ดี แต่ไม่ใช่วันนี้ วันนี้ไม่มีอารมณ์" เวียร์เอ่ยก่อนที่จะปล่อยให้คนตัวเล็กเป็นอิสระ ทันทีที่เธอเป็นอิสระเธอก็รีบห่มผ้าในทันที

"ค่ะ" พะพายเอ่ยตอบรับกำชับผ้าห่มในมือเอาไว้จนแน่น "พายขอถามอะไรหน่อยได้ไหมคะ"

"ว่ามา" เวียร์เอ่ยพร้อมกับยันกายลุกขึ้นยืน ก่อนที่จะเดินไปนั่งลงที่โซฟาตัวใหญ่แล้วยกเท้าขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะกระจกแทนการวางไว้ด้านล่าง

"คุณเป็นเจ้าของที่นี่เหรอคะ" เธอสงสัยตั้งแต่เห็นเขาแล้ว แต่แค่ยังไม่มีโอกาสเอ่ยถาม ตอนนี้มีโอกาสแล้วเลยอยากถามดูสักหน่อย

"อืม ทำไม" เวียร์เลิกคิ้วสูง

"เปล่าค่ะ แค่สงสัย"

"ไปใส่เสื้อผ้า เดี๋ยวให้คนไปส่งบ้าน"

"ค่ะ" พะพายเอ่ยตอบรับพร้อมกับยันตัวลุกขึ้นจากเตียงนอน เดินพันผ้าขนหนูเข้าไปภายในห้องน้ำ เพียงครู่เดียวเธอก็เดินออกจากห้องน้ำพร้อมกับเสื้อผ้าชุดน้อยชิ้นนั้นของเธอ ทำเอาชายหนุ่มรู้สึกหัวเสียของมาอีกครั้ง

"ไม่มีตัวที่ดีกว่านี้แล้วเหรอ" เวียร์เอ่ยถามอย่างหัวเสีย จ้องมองเรือนร่างเล็กด้วยสายตาดุๆ

"คุณก็ถอดเสื้อเชิ้ตของคุณออกมาซิคะ" พะพายเอ่ยยิ้มๆ

"หึ!" เวียร์หัวเราะในลำคอเล็กน้อย ก่อนที่จะยันกายลุกขึ้นยืนแล้วค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อที่ล่ะเม็ดพร้อมกับเดินเข้ามาใกล้ๆ เรือนร่างเล็กไปด้วย มือเขาก็ทำหน้าที่ปลดกระดุม ส่วนเท้าของเขาก็ทำหน้าที่เดินเข้ามาหาเธอที่ล่ะเก้า

"ใส่ซะ!" เวียร์หยุดยืนอยู่ตรงหน้าของพะพาย ถอดเสื้อเชิ้ตที่เขาสวมใส่อยู่ออกก่อนที่จะวางมันใส่ศีรษะของเธอ แล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำทันที

"ขอบคุณค่ะ" พะพายเอ่ยขอบคุณก่อนที่จะสวมใส่เสื้อของเขาทันที แล้วเดินมาทิ้งตัวนั่งลงที่โซฟาใหญ่ เพื่อรอเขา

เวียร์หายเข้าไปในห้องน้ำเพียงครู่เดียวเท่านั้นก่อนที่จะเดินออกมา เขาเปลือยกายท่อนบนออกมาจากห้องน้ำ ทำให้คนตัวเล็กเห็นสัดส่วนบนของเขาอีกครั้ง ทำเอาเธอตาค้างเลยทีเดียว

"เก็บน้ำลายด้วย" เวียร์เอ่ยขึ้น พร้อมกับเดินหายเข้าไปในห้องอีกห้องที่เชื่อมอยู่กับห้องนอน

"ผู้ชายปากร้าย" พะพายเอ่ยน้ำเสียงแผ่วเบา เธอนั่งรอเขาอยู่เงียบๆ นิ่งๆ

เวียร์หายเข้าไปในห้องนั้นอยู่นานหลายนาที ก่อนที่จะเดินออกมาพร้อมกับเสื้อผ้าชุดใหม่ที่เขาสวมใส่อยู่ เขาเป็นผู้ชายที่ไม่ว่าจะใส่ชุดไหนเขาก็หล่อมากจริงๆ เขาเป็นผู้ชายที่ภายนอกดูโหด นิ่งๆ เข้มๆ ส่วนภายในจิตใจเขาดูเหมือนจะเป็นคนดี แต่ก็แค่เหมือนนะ เพราะเขาก็ยังคงปากร้ายอยู่ดี

******

เอาจริงบักเวียร์ก็ร้ายลึกแล้วก็เจ้าเล่ห์เหมือนกันนะ