Chapter EightyNanatili akong nakatitig sa bintana ng sasakyan habang dahan-dahang nagbabago ang tanawin. Mula sa pinong buhangin at malawak na asul ng karagatan ng Casiguran, unt-unti kaming nilalamon ng makapal na gubat at matatayog na puno ng Sierra Madre. Ang bawat liko ng gulong sa sementadong kalsada ay tila isang mabigat na hampas sa aking dibdib. Pakiramdam ko, sa bawat kilometrong lumilipas, unt-unting binubura ng tadhana ang natitirang bakas ng isang buwan kong pamumuhay bilang si Rosa.Sa loob ng sasakyan, walang maririnig kundi ang swabe at tahimik na ugong ng makina at ang malamig na sipol ng aircon. Ang marangyang amoy ng leather ay tila lason na dahan-dahang pumapatay sa natitirang amoy ng alat at tuyong damo na nakakapit sa aking balat."You are remarkably quiet today, Rosita," basag ni Alexander sa katahimikan.Hindi ko siya nilingon. Nanatili ang aking tingin sa labas, pinapanood ang anino ng mga bundok. "Ano pa ang gusto mong sabihin ko, Alexander? Nandito na ako. N
Last Updated : 2026-05-23 Read more