Lahat ng Kabanata ng Under the Mayor's Command: Kabanata 41 - Kabanata 50

Chapter FourtyLumipas ang pitong araw mula nang lisanin ni Alexander ang Laguna. Pitong araw na tila ba naging pitong taon sa bagal ng bawat oras. Ang karinderya ni Aling Belen ay bumalik na sa dati nitong ingay, ang walang katapusang kalansing ng mga kubyertos, ang halakhakan ng mga tricycle driver na nagrereklamo sa init ng panahon, at ang malakas na boses ni Saling habang nag-aabot ng order.Ngunit para sa akin, ang bawat tunog ay tila ba muffled—parang nasa ilalim ako ng malalim na tubig, malabo at malayo. Nakikisalamuha ako, naghihiwa ng rekado, at naghahain ng pagkain, pero ang isip ko ay laging lumilipad pabalik sa eksena sa kusina kung saan kinulong ako ni Alexander sa kaniyang anino. Isinusuot ko ang asul na shawl tuwing gabi kapag tapos na ang trabaho, at sa bawat pagkakataon na dumidikit ang malambot na tela sa aking balat, tila ba bumabalik ako sa mga pasilyo ng mansion niya sa Maynila.Isang gabi, habang nakaupo ako sa likod ng kusina at pinapanood ang mga bituin sa gitn

Chapter Fourty-TwoSa bawat pagdaan ng mga segundo sa loob ng opisinang iyon, ang tensyon na naipon sa loob ng ilang linggong pagkakalayo ay tila isang bombang sumabog. Alexander didn't just want me back, he wanted to consume every part of the woman who dared to flee from his side. Ang katahimikan ng City Hall sa labas ng kaniyang pinto ay kabaligtaran ng nagngangalit na bagyo sa loob ng silid na ito.Inalis niya ang kaniyang pagkakatali sa kaniyang kurbata nang hindi pinuputol ang titig sa akin, ang kaniyang mga mata ay tila nagbabaga, naging madilim na abo sa tindi ng pagnanasa. Marahas niyang isinantabi ang mga mamahaling fountain pen, ang gintong nameplate niya, at ang mga papeles ng proyekto sa ibabaw ng kaniyang mesa upang bigyang-daan ang aking katawan. Nang iangat niya ako at isandal sa malamig na kahoy, napa-ungol ako sa gulat. Ang kaibahan ng lamig ng mesa at ng init ng kaniyang mga palad sa aking hita ay nagpadala ng kuryente sa aking buong pagkatao."You have no idea how m

Chaptee Fourty-FourAng bawat paghinga namin ni Alexander ay nagsisilbing musika sa tahimik at madilim na silid ng kaniyang penthouse. Nanatili siyang nakadapa sa ibabaw ko nang ilang sandali, ang kaniyang pawis ay humahalo sa akin, at ang init ng kaniyang balat ay tila ba nanunuot sa aking mga buto. Hindi ko magawang gumalaw, ang bawat kalamnan ko ay tila ba naging likido matapos ang marahas ngunit matamis na engkwentrong iyon sa kaniyang kama. Ang penthouse na ito, na dati ay tila isang malamig at sterile na monumento ng kaniyang yaman, ay nabahiran na ng init ng aming pagnanasa.Dahan-dahan siyang tumagilid at hinila ako sa kaniyang tabi, niyayakap ako nang mahigpit habang ang aking ulo ay nakasandig sa kaniyang matipunong dibdib. Naririnig ko ang unt-unting pagbagal ng pintig ng kaniyang puso, isang ritmo na tanging ako lang ang may pribilehiyong makarinig nang ganito kalapit. Dito, sa gitna ng katahimikan ng gabi sa BGC, ang Mayor na kinatatakutan ng mga tiwali at hinahangaan ng

Chapter Fourty-SixMatapos ang marahas na engkwentro sa loob, lumabas kami ni Alexander na tila walang nangyari. Iyon ang kaniyang galing, ang kakayahang magsuot ng maskara ng pagiging pormal at strikto sa harap ng kaniyang mga tauhan, habang ako naman ay pilit na itinatago ang panginginig ng aking mga tuhod. Ang amoy ng kaniyang pabango ay nakakabit pa rin sa aking balat, humahalo sa alikabok ng Manila."I want the progress report on my desk by Monday," utos ni Alexander sa kaniyang head engineer habang naglalakad kami pabalik sa sasakyan. "And make sure the security protocols for Ms. Rosita are doubled. I don't want anyone—and I mean anyone—getting close to her without my clearance."Sumakay kami sa SUV at binalot muli kami ng katahimikan, ngunit sa pagkakataong ito, mas kalmado na ang hangin. Hinawakan niya ang aking kamay, ang kaniyang mga daliri ay marahang sumisingit sa pagitan ng mga daliri ko."You look pensive," puna niya, hindi inaalis ang tingin sa labas ng bintana habang b

Chapter Fourty-EightHindi ko na natiis ang bigat sa aking dibdib habang nakaupo sa main table. Ang bawat halakhak ng mga politiko sa paligid ko ay tila ba tunog ng mga kuko na kumakalmot sa aking balat. Ang bawat sulyap na ibinigay sa akin ni Klea habang naglalapag ng pagkain ay tila isang lason na unt-unting pumapatay sa akin."Excuse me, Alexander. Pupunta lang akong restroom," pabulong kong sabi, pilit na pinapakalma ang aking boses na nanginginig.Hindi siya sumagot agad. Hinawakan niya ang aking pulsuhan sa ilalim ng mesa, ang kaniyang mga daliri ay tila ba sinusukat ang tindi ng aking kaba. Tinitigan niya ako nang matagal bago dahan-dahang binitawan ang aking kamay."Five minutes, Rosita. Huwag mong subukan ang pasensya ko."Mabilis akong tumayo at naglakad palabas, hindi patungo sa restroom kundi sa Service Entrance. Natagpuan ko si Klea sa isang makitid na hallway, nakasandal sa pader at hinihingal, bitbit ang isang tray ng mga gamit na baso."Klea," tawag ko, ang boses ko ay