Lahat ng Kabanata ng Under the Mayor's Command: Kabanata 51 - Kabanata 60

Chapter FiftyAng biyahe pabalik sa penthouse mula sa hotel ay balot ng isang uri ng katahimikan na nakakasakal. Sa loob ng sasakyan, hindi bumibitaw ang kamay ni Alexander sa aking hita, ngunit ramdam ko ang tensyon sa kaniyang mga daliri.Alam ko ang iniisip niya. Alam ko ang bigat ng bawat salitang binitawan ni Doña Estela sa gala. Anim na buwan. Anim na buwang pagtatago sa Laguna, anim na buwang pag-aakalang malaya na ako, pero sa isang sulyap lang ng kaniyang ina, tila ba bumalik ako sa pagiging labing-pitong taong gulang na Rosita, ang batang ulila na pumasok sa mansion nila bitbit ang takot at ang pangako ng pagsisilbi.Nang makarating kami sa penthouse, hindi niya ako hinayaang makahakbang nang mag-isa. Binuhat niya ako patungo sa malawak na sala at marahas na isinandal sa pader. Ang liwanag ng buwan ay tumatama sa kaniyang mukha, ipinapakita ang bagsik ng isang lalakeng handang pumatay para sa kaniyang pag-aari."Huwag mong iisipin ang mga sinabi niya," utos ni Alexander, ang

Chapter Fifty-TwoAng umaga ay dumating na may dalang kakaibang bigat. Matapos ang gabing puno ng tensyon at ang pagkakatuklas ko sa maliit na pulang ilaw sa smoke detector, tila ba naging isang malaking entablado ang buong penthouse. Bawat galaw ko, bawat paghinga, ramdam ko ang mapanuring mata ng kung sinumang nanonood sa kabilang dulo ng camera.Hindi ko masabi kay Alexander ang tungkol sa camera habang nasa loob kami ng silid. Paano kung pati ang boses namin ay naririnig?Nakatayo ako sa harap ng salamin, pilit na inaayos ang kwelyo ng aking blusa para itago ang mga bagong marka sa aking leeg. Napa-arko ang aking tindig nang maramdaman ko ang mga braso ni Alexander na pumalupot sa aking baywang mula sa likod."You're too quiet this morning, Rosita," bulong niya, ang kaniyang panga ay nakapatong sa aking balikat. "Iniisip mo pa rin ba ang nangyari kagabi?""Alexander, kailangan nating mag-usap. Pero hindi rito," pabulong kong sagot, sapat na para siya lang ang makarinig. Tumingin a

Chapter Fifty-FourAng bawat segundo sa loob ng madilim na bodegang iyon ay tila isang taon. Ang lamig ng semento ay humahalo sa init ng dugong umaagos mula sa sugat sa aking noo. Nakabitin pa rin ang aking mga kamay, at ang bawat hininga ko ay nagdudulot ng hapdi sa aking tadyang. Napa-arko ang aking katawan sa tindi ng bigat ng sarili kong timbang, habang ang kalawanging tubo sa itaas ay naglalabas ng tunog na tila ba nakikisabay sa kaba ng aking dibdib.Lumapit sa akin si Doña Estela. Ang kaniyang mamahaling sapatos ay tumatama sa maruming sahig, isang tunog na nagpapabalik sa akin sa mga gabing pilit kong nililinis ang bawat sulok ng mansion na ito. Ginamit niya ang dulo ng kaniyang tungkod para itaas ang aking baba."Look at you, Rosita," aniya, ang boses ay puno ng kasuklam-suklam na aliw. "Diyan ka nagsimula, 'di ba? Sa sahig. Sa dumi. Akala mo ba dahil sa anim na buwang pagpapanggap mo bilang isang 'lady' ay nabura na ang amoy ng putik sa balat mo? You are a thief. A servant w

Chapter Fifty-SixNagising ako sa loob ng isang kwarto na hindi pamilyar sa akin. Hindi ito ang penthouse sa Maynila. Ang mga pader ay yari sa madilim na kahoy at bato, at ang dambuhalang bintana ay nagpapakita ng makapal na fog sa labas. Ramdam ko ang lamig ng bundok kahit na balot ako ng makapal na duvet. Ngunit mas ramdam ko ang bigat ng braso na nakapulupot sa aking baywang.Lumingon ako nang bahagya at nakita ko si Alexander. Gising na siya, nakasandal sa headboard habang nakatitig sa akin. Ang kaniyang mga mata ay tila ba nag-aabang sa bawat galaw ko."You're finally awake," boses niya, malalim at puno ng awtoridad."Alexander, nasaan tayo? Bakit ang tahimik dito?" pabulong kong tanong. Sinubukan kong bumangon, pero bago pa ako makalayo, hinila niya ako pabalik nang marahas pero maingat.Napa-arko ang aking likod sa kaniyang dibdib. Naramdaman ko ang kaniyang ilong na dumaan sa gilid ng aking leeg, isang haplos na nagpadala ng kuryente sa buong katawan ko."Stay," he whispered,

Chapter Fifty-EightNanatili ang aming mga katawan na magkadikit sa gitna ng dining hall, kung saan ang tanging liwanag ay ang sikat ng araw na pilit kumakawala sa makapal na hamog ng bundok. Ang katahimikan sa loob ng mansion ay tila ba nagbibigay-diin sa bawat marahas naming paghinga. Hindi ako makagalaw. Ang lamig ng madilim na kahoy ng lamesa sa aking likuran ay direktang sumasalungat sa nag-aapoy na init ni Alexander na kasalukuyan pa ring nakabaon sa aking kailaliman.Dahan-dahan niyang inangat ang kaniyang mukha mula sa aking leeg. Ang kaniyang mga mata ay tila ba dalawang pirasong uling na nagniningas pa rin sa pagnanasa, walang kahit anong bakas ng pagsisisi sa ginawa niyang pag-angkin sa akin sa harap ng hapag-kainan."I could feel your heart racing against my chest, Rosita," bulong niya. "Tell me... are you still afraid of me? Or is this heartbeat for the pleasure I just gave you?""Hindi ko na alam, Alexander," pabulong kong sagot, habang ang aking mga daliri ay pilit na k