All Chapters of เด็กเลี้ยงของคุณอา NC30+: Chapter 11 - Chapter 20

บทที่12เจ้าขาของผมงั้นเหรอ“เจ้าขาไม่สบายตอนนี้พักผ่อนอยู่ อายังไม่ได้ชำระความเรื่องที่แกแอบขโมยรถอาไปไหนจะบัตรเครดิตอีก ดีนะพ่อแกชดใช้มาแล้วไม่งั้นอาเอาเลือดหัวแกออกแน่!” ศิลามองหน้าหลานชายที่สอดส่องสายตาเข้าไปในครัวแต่พอเห็นป้าผึ้งเดินออกมาก็หมดอะไรตายอยากขึ้นมาทันที“เจ้าขานอนอยู่ที่ห้องเหรออาผมไปเยี่ยมก่อนดีกว่า”“เดี๋ยว!! ไอ้คำว่าเจ้าขาของผมเนี่ย แกอย่าเอาไปพูดที่ไหนให้คนเข้าใจผิดล่ะ และอย่ามาพูดให้อาได้ยินด้วย”“ผมรู้ครับว่าอารักเจ้าขาเหมือนลูก ผมเข้าใจอาก็อายุไม่ใช่น้อยๆแล้วคงอยากมีลูกเป็นของตัวเองเอางี้ผมจะให้พ่อมาทาบทามเจ้าขาก็แล้วกัน งั้นผมไปดูเจ้าขาก่อนดีกว่า” นทีเดินหนีคนเป็นอาเพื่อจะไปหาเจ้าขาโดยที่ไม่รู้เลยว่าตอนนี้เจ้าขานอนพักอยู่ที่ห้องของคนเป็นอาต่างหากคอนโดทวีสุขศิลาเดินเข้ามาในห้องของริต้าตอนนี้เป็นเวลา10โมงแล้วแต่เจ้าของห้องยังนอนไม่รู้เรื่องเลย เมื่อวานก็ไม่มีงานแต่เที่ยวจนดึกดื่น ถามว่าผมรู้ได้ยังไงน่ะเหรอก็ผมเห็นสตอรี่ไอจีไอ้หลานชายไงล่ะ ผมเก็บเสื้อผ้าที่เธอถอดทิ้งไว้ตามพื้นใส่ตะกร้าอีกทั้งยังเก็บขยะของเธอที่ทานแล้วทิ้งไว้บนโต๊ะใส่ถุงขยะอีก“ริต้า!” แรงเขย่าเ

บทที่14หลงเด็กหรือเปล่าวันต่อมา...ศิลาตื่นขึ้นมาก็ไม่เจอเจ้าขาแล้วเมื่อคืนไม่ได้ทำอะไรเลยแค่นอนกอด ลูบหัวจนเธอหลับไปแต่มันกับทำให้ศิลารู้สึกดีจนอธิบายไม่ถูกเลย เพียงแค่ออกมาจากห้องของเจ้าขาศิลาก็รีบเดินกลับขึ้นไปบนห้องเพื่ออาบน้ำแต่งตัว แต่หารู้ไม่ว่าตอนที่ตนนั้นเดินออกมาจากห้องเป็นเวลาที่ลุงเรืองเดินมาเตรียมอุปกรณ์ทำสวนทำให้ลุงเรืองตกใจแต่ก็ต้องรีบเอามือปิดปากตัวเอง หากปากพร่อยไปอาจจะถูกไล่ออกก็ได้//ศิลา// ผมเดินลงมาก็เห็นเจ้าขากำลังจัดโต๊ะอาหารพอดีวันนี้มีแกงจืดเต้าหู้หมูสับ กาแฟ ขนมปัง ผลไม้ ทุกอย่างถูกจัดเรียงไว้บนโต๊ะอย่างเป็นระเบียบถ้าเป็นป้าส้มก็คงเอามาวางและให้ผมเลือกเอง“รับอะไรเพิ่มอีกไหมคะ อันนี้ผลไม้หนูปลอกใส่กล่องไว้ให้คุณอาเอาไปทานที่โรงพยาบาลค่ะ” เจ้าขายิ้มบางๆแต่การทำอาหารใส่กล่องให้ผมแบบนี้มันทำให้ผมยิ้มไม่หุบเลย บ้าจริงต้องจูบ ต้องหอมก่อนไปทำงานด้วยไหม“คุณศิลายิ้มอะไรคะ” ป้าผึ้งเดินออกมาเห็นเจ้านายของตัวเองกำลังยิ้มหน้าบ้านก็อดที่จะถามไม่ได้ แต่พอถามก็ไม่ได้คำตอบอะไรนอกจากสายตาของเจ้านายที่ตำหนิเธอน้อยๆว่าไม่ควรยุ่งเรื่องของเจ้านายโรงพยาบาล ศิลาเดินขึ้นมาบนห้

บทที่16หนูยอมให้คุณอาลงโทษแล้วค่ะNC หลังจากวางสายจากริต้าผมก็ยิ่งมั่นใจว่าเธอกับผมคงไปกันไม่รอด ผมโยนโทรศัพท์ไว้บนที่นอนเดินทางมาเหนื่อยๆขอเอนหลังสักหน่อยดีกว่า เจ้าขาคงไม่ไปไหนเพราะเธอนั่งห้อยขาเล่นน้ำอยู่หน้าที่พักด้วยความเหนื่อยล้าจากการขับรถศิลาจึงผล็อยหลับไปเจ้าขาที่อยากเล่นน้ำแต่พอเข้ามาขออนุญาตชายหนุ่มแต่ผู้ปกครองดันหลับเธอเลยไม่อยากปลุกเลยแอบไปเล่นน้ำเพียงคนเดียว ห่วงยางอันใหญ่กำลังถูกเจ้าขานอนอยู่ด้านบนและปล่อยไหลไปตามกระแสน้ำ ความเย็นของน้ำและบรรยากาศที่ร่มรื่นทำให้เจ้าขาเล่นสนุกจนลืมเวลาไปเลยตอนนี้มีกลุ่มวัยรุ่นที่นั่งดื่มเหล้ากันอยู่กำลังจ้องมองมาที่เธออย่างกับเสือที่เห็นเหยื่อ กลุ่มวัยรุ่นที่นั่งอยู่มองซ้ายมองขวาเมื่อไม่เห็นใครก็กระโดดลงไปเพื่อหวังไปดึงห่วงยาที่เจ้าขานอนอยู่เข้ามา จะได้ทำอะไรสะดวกๆแต่เสียงน้ำมันทำให้เจ้าขารู้สึกตัวเธอจึงรีบโดดลงจากห่วงยางแต่สายตาของพวกผู้ชายที่ค่อยๆเดินเข้ามาหาเธอมันทำให้เธอต้องว่ายน้ำหนี วัยรุ่นสามคนกำลังตามเธอพร้อมกับเสียงหัวเราะ ภาพนี้มันเหมือนกับสิ่งที่เธอเคยเห็นในซ่องตอนถูกจับไปขาย ใบเฟิร์นเพื่อนของเธอได้ขึ้นแขกทีเดียว3คน พวกมันต

บทที่18หลานสาวสวยจังเลยนะคะ หลายวันผ่านไป ศิลาทำงานกลับบ้านมืดแทบทุกวันแต่กลับมาก็มีเจ้าขาดูแล ช่วงนี้ลูกสาวป้าผึ้งคลอดลูกเลยต้องลาไปช่วยดูแลหลาน เจ้าขาเลยต้องดูแลบ้านทำหน้าที่แทนป้าผึ้งทุกอย่างวันนี้ศิลากลับมาบ้านเกือบ3ทุ่มแต่พอกลับมาก็เห็นเจ้าขานอนหลับคาหนังสืออยู่บนโซฟาก็อดที่จะเข้ามาดูไม่ได้“เจ้าขาไปนอนบนห้องฉันดีกว่าเนอะ” ผมรีบอุ้มเธอขึ้นมานอนบนห้องของผม บรรยากาศข้างนอกฝนตกมันน่านักวันนี้คงทำงานบ้านจนเหนื่อยสินะ ดูสิหลับปุ๋ยเลยผมเดินลงมาดูความเรียบร้อยด้านล่างมีข้าวผัดกุ้งแลปไว้บนโต๊ะรอผมด้วย น่ารักไปอีกนะเธอเนี่ย ผมจัดการทานข้าวล้างจานอย่างอื่นก็ไม่มีอะไรแล้วเธอทำงานบ้านทุกอย่างหมดแล้วกลับขึ้นมาบนห้องผมก็เห็นเจ้าขาลุกขึ้นมานั่งมองซ้ายมองขวาผมเลยให้เธอนอนที่ห้องผมซึ่งเธอก็ยอมนอนอย่างว่าง่ายวันต่อมา วันนี้เจ้าขาต้องเริ่มไปเรียนในความโชคดีของการได้เข้าเรียนที่นี่ก็คือบารมีของศิลาที่เหมือนมีใบเบิกทางให้เธอกับนทีได้เข้ามาเรียน การมาเรียนวันแรกมีกิจกรรมมากมายเธอได้เจอเพื่อนใหม่ชื่อแป้ง แป้งเป็นลูกสาวร้านทองส่วนนทีก็พาเพื่อนๆของตนเองที่ตามติดมาเรียนด้วยกันเข้ามาทักทายเจ้าขาทุ

บทที่20ไม่ยอมจบ วันต่อมา..เมื่อคืนผมอธิบายเรื่องของผมกับริต้าไปแล้วแต่ดูเหมือนว่าเจ้าขาจะไม่สนิทใจวันนี้ผมเลยอาสาไปส่งเธอเอง อย่างน้อยจะได้คุยกันด้วย ผมลงมาจากห้องหลังจากกลับขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว พอลงมาข้างล่างก็เห็นริต้านั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหาร ส่วนเจ้าขาเสิร์ฟอาหารให้ริต้าอยู่ ไอ้นทีก็มองผมอย่างเหนื่อยใจ เออเหนื่อยว่ะ“ศิลาคะ ริต้าลางานเพื่อมาอยู่กับคุณเลยนะ ริต้าให้หลานคุณทำข้าวต้มกุ้งของโปรดคุณด้วย ตอนแรกริต้าจะสั่งมาให้แต่กลัวไม่ถูกใจคุณ”ผมมองหน้าเจ้าขาที่พยายามหลบหน้าผม ผมเลยจำใจต้องเดินมานั่งหัวโต๊ะส่วนหลานชายผมก็ก้มหน้าก้มตากินไม่พูดไม่จากับใคร“ศิลาคะริต้าขอโทษนะริต้ารู้ตัวดีกว่าริต้าติดเที่ยว ติดเพื่อนแต่หลังจากนี้ริต้าจะเลิกทุกอย่างเพื่อมาดูแลศิลาเลยดีไหมคะ” สาวสวยพยายามเอาอกเอาใจชายหนุ่มทุกอย่าง แต่สายตาของศิลากับมองหาเจ้าขาที่เดินเข้าไปในครัว“ป้าผึ้งครับเรียกเจ้าขามากินข้าวหน่อยจะได้ไปเรียนพร้อมผมเลย” ผมหันไปสั่งป้าผึ้งโดยไม่ได้สนใจริต้าที่พยายามเอาใจผมเลยเจ้าขาเดินออกมาจากในครัวศิลาเลยขยับเก้าอี้อีกข้างให้เจ้าขาเธอเลยต้องยอมเดินมานั่งทานข้าวเงียบๆ“หลานสาวสวยมากเลยสนใจ