เจ้าของหัวใจรัตติกาล의 모든 챕터: 챕터 61 - 챕터 70

93 챕터

บทที่ 37 การเจอกันครั้งแรก

ราวหนึ่งเดือนให้หลังคฤหาสน์กลางไร่ไวน์เงียบสงบเหมือนทุกวันที่ผ่านมา อากาศยามเย็นเจือกลิ่นอายขององุ่นพันธุ์ดีที่อยู่ในเถาวัลย์ เสียงรองเท้าแตะเบา ๆ ลงบนพื้นหินอ่อนในเรือนกระจกที่เต็มไปด้วยผลงานศิลปะของคุณหนูคนเล็กตระกูลหวังจังหวะก้าวเดินของผู้มาใหม่เนิบช้าราวกับไม่แน่ใจว่าตนกำลังจะเดินเข้าสู่ความรู้สึกแบบใด บรูคลินก้าวเข้ามาในเรือนกระจกอย่างระมัดระวังร่างกายของเธอแม้จะฟื้นตัวได้เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์แล้ว ทว่าก็ยังมีบ้างที่อาการปวดหัวมักจู่โจมเข้าเล่นงาน ฉะนั้นเธอจึงหลีกเลี่ยงที่จะเคลื่อนไหวเร็วเกินไปและระวังไม่ให้ศีรษะไปกระแทกกับอะไรเข้า“แอล” เสียงหวานเอ่ยเรียกชื่อเจ้าของบ้านที่นัดเธอมาทานข้าวเย็นด้วยกัน ทว่าแทนที่จะเห็นเจ้าของชื่อ กลับปรากฏร่างสูงสง่าของใครบางคนที่เธอ…ไม่คุ้นไม่ใช่ไม่เคยเห็นเขา เธอจำได้ว่าวันที่เธอฟื้นขึ้นมาในโรงพยาบาลเขาอยู่ตรงนั้น หากแต่เธอนึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกว่าเขาเป็นใครและเขาก็ไม่ได้มาให้เธอเห็นหน้าอีกเลยกระทั่งวันนี้…ร่างสูงใหญ่ในเสื้อเชิ้ตสีเข้มที่พับแขนขึ้นถึงศอกหันมาทันทีเมื่อได้ยินเสียงที่ของเธอ นัยน์ตาคมดุที่ไม่เคยแสดงอารมณ์สั่นไหว ในเวลานี้สั่นสะท้า
last update최신 업데이트 : 2026-04-16
더 보기

บทที่ 38 พัง

การใช้ชีวิตของคุณหนูฮาเซงาวะดำเนินไปอย่างเข้าร่องเข้ารอยตามวิถีเดิมก่อนจะมีเรื่องวาเลนเซียเข้ามา แม้ความทรงจำบางบางส่วนจะหล่นหายทว่าไม่ได้กระทบกับการใช้ชีวิตของเธอมากนักบรูคลินที่สง่างามในสายตาของคนรอบข้างในเวลานี้กลับมาเป็นหญิงสาวบ้างานคนเดิม ทั้งงานในฟาร์ม งานในร้านอาหาร และงานอื่น ๆ ของตระกูลฮาเซงาวะที่ได้รับมอบหมายเธอก็ทำมันได้อย่างเพอร์เฟ็คอย่างเช่นในวันนี้ที่เป็นฤดูเก็บเกี่ยวมะเขือเทศ คุณหนูของฟาร์มก็ลงมาเก็บเกี่ยวกับบรรดาคนงานด้วยตัวเองอย่างที่ชอบทำภายในโรงเรือนมะเขือเทศพันธุ์พิเศษ ร่างบอบบางในชุดทะมัดทะแมงย่อตัวลงใช้กรรไกรตัดผลมะเขือเทศสีแดงสุกใส่ตะกร้าไม้สานอย่างคล่องแคล่วทว่าชั่วขณะหนึ่งกลับมีความรู้สึกบางอย่างผุดขึ้นในใจ เมื่อ…“คุณชายมาร์คัส…” เสียงพี่พลอย หัวหน้าคนงานที่นั่งตัดผลผลิตอยู่ไม่ไกลนักเอ่ยพึมพำเบา ๆ ทว่าคนที่ยังติดอยู่ในห้วงความคิดไม่ได้สนใจเสียงพึมพำนั้น สมองที่พร่ามัวค่อยประมวลผลหาเศษส่วนความทรงจำบางอย่าง ขณะวางผลมะเขือเทศสุกลงในตะกร้าข้างกาย ก่อนที่ฝ่ามือที่สัมผัสกับดินตรงโคนต้นจะทำให้ความรู้สึกบางอย่างวาบขึ้นในใจกลิ่นอายของดินร่วน กลิ่นแสงแดดอ่อน ๆ กลิ
last update최신 업데이트 : 2026-04-16
더 보기

บทที่ 38 พัง [2]

แม่งได้ทีเอาใหญ่…อยากประเคนตีนหนัก ๆ ให้มันแดกข้อหาซ้ำเติมก็กลัวว่าสันดานชั่วจะไปถึงหูน้องสาวของมัน ที่สุดแล้วทายาทมาเฟียตระกูลใหญ่จึงทำได้เพียงผ่อนลมหายใจออกมาอย่างคนขี้แพ้“พวกมึงรู้ไหม เขาอยู่ห่างจากกูแค่ไม่กี่ไร่ แต่แม่งเหมือนอยู่กันคนละโลก”คนที่กำลังพรั่งพรูความในใจหัวเราะขื่นในลำคอ ก่อนยกแก้วขึ้นจรดริมฝีปากแล้วเทน้ำสีอำพันขมเฝื่อนลงลำคอ“เขามาหาแอลบ่อยก็จริง แต่กับกูเขามีระยะห่าง กูโคตรคิดถึงช่วงเวลาที่กูได้กอด ได้จูบ ได้…”“ฮึ่ม” พนินห์กระแอมในลำคอแผ่วเบา เบรคประโยคที่อาจจะหมิ่นเหม่ของไอ้เพื่อนตัวดีเอาไว้ ฝ่ามือแกร่งก็คลึงขมับด้วยความอ่อนใจ“กูแม่งโง่ฉิบหาย เพราะความมั่นหน้าเหี้ย ๆ ที่เอาแต่คิดว่าเขาจะอยู่กับกูตลอดไป คิดว่าเขาไม่มีทางตัดกูได้ แต่ความจริงคือเขาตัดกูทิ้งคนเดียวเลยว่ะ”“…”“เขาจำทุกคนในชีวิตได้ยกเว้นกู มันเจ็บเหมือนจะตายให้ได้เลยว่ะ” ธารามมองหน้าเพื่อนแล้วกล่าวเบา ๆ“คงต้องรอเวลา ระหว่างนี้มึงก็ชดใช้กรรมไป” คนฟังหัวเราะขื่นอีกครั้ง นัยน์ตาคู่คมแดงระเรื่อแบบที่พวกเพื่อนไม่เคยเห็น“กูยอมทุกอย่าง เอาทั้งนั้นขอแค่เขาให้โอกาส” เสียงในห้องเงียบลง มีเพียงเสียงน้ำแข็งละ
last update최신 업데이트 : 2026-04-16
더 보기

บทที่ 39 ถ้าผมสัมผัสคุณอีกครั้ง…

ช่วงสายของวันหยุดหลังจากที่เจอกับเพื่อนบ้านโดยบังเอิญระหว่างใส่บาตร บรูคลินก็ถูกชักชวนจากเอลล่าหวังให้ไปช่วยเธอคัดเลือกผลงานศิลปะที่จะใช้จัดแสดงในหอศิลป์ลอยน้ำของตระกูลลูเธอร์แม้จะไม่ค่อยรู้รายละเอียดเกี่ยวกับผลงานที่ควรนำไปจัดแสดงมากนัก ทว่าเธอก็ตอบตกลง เพราะเอลล่าหวังเปรียบเสมือนน้องสาวแท้ ๆ ของเธอคนหนึ่ง ไม่มีเลยสักครั้งที่เธอจะปฏิเสธหญิงสาวที่เป็นดั่งแสงสว่างให้กับโลกใบนี้เธอรักรอยยิ้มของน้องสาวคนนี้ที่สุด“ทำไงดีพี่บรูคลิน จู่ ๆ นักกายภาพก็เลื่อนนัดมาเป็นวันนี้” ดวงหน้าหวานยู่เล็กน้อยขณะผ่อนลมหายใจออกมาอย่างรู้สึกผิด เพราะเธอรบกวนเวลาพี่สาวแล้วยังต้องปล่อยให้อีกฝ่ายรออยู่คนเดียว“แอลไปทำกายภาพก่อนเลย เดี๋ยวพี่ดูหนังรอ”“จะเบื่อไหมดูคนเดียว”“ไม่เบื่อจ้ะ นาน ๆ โมกะจะไม่เรียกประชุม มีหนังต่อคิวให้ดูเพียบ”“โอเค งั้นเดี๋ยวแอลมานะคะ” ว่าจบคุณหนูคนเล็กของตระกูลหวังก็นั่งวีลแชร์ออกจากเรือนกระจกแห่งนี้โดยมีผู้ติดตามคอยระแวดระวังอำนวยความสะดวกให้เป็นอย่างดีหลังคาและม่านอัตโนมัติในเรือนกระจกถูกสั่งปิดเพื่อสร้างบรรยากาศ ก่อนที่หนังจะฉายวนไป คุณหนูฮาเซงาวะนอนทอดสายตามองหน้าจอขนาดใหญ่นิ่ง
last update최신 업데이트 : 2026-04-16
더 보기

บทที่ 39 ถ้าผมสัมผัสคุณอีกครั้ง… [2]

“คุณเคยจูบฉันตรงนี้…เหรอคะ?” เสียงไม่คงที่กับร่างบางที่สั่นระริกทั้งที่เขายังไม่ทันจะเริ่มด้วยซ้ำเรียกรอยยิ้มบางให้ปรากฏบนใบหน้าคมคายพริบตานั้นราวกับมีบางอย่างขาดผึง กลิ่นอายลุ่มลึกของป่าฤดูฝนกรุ่นผ่านริมฝีปากอิ่มเมื่ออีกฝ่ายประทับจุมพิตลงมา สัมผัสเหนือความคาดหมายนั้นทั้งอ่อนโยน ลึกซึ้ง คล้ายทุกความรู้สึกที่เขากักเก็บมานานถูกสารภาพผ่านจูบนี้คนตัวสั่นพับเปลือกตาแน่น หัวใจเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง แขนของเธอยกขึ้นโอบรอบลำคอแกร่งของเขาก่อนจะเผยอริมฝีปากเล็กน้อยเปิดทางให้ปลายลิ้นอุ่นร้อนเข้ามากระตุ้นความทรงจำให้อย่างเต็มใจแม้ในเวลานี้ สมองจะยังจำท่าทางที่อีกฝ่ายอยากครอบครองไม่ได้ ทว่าร่างกายกลับจดจำสัมผัสของอีกฝ่ายได้อย่างแม่นยำ มันรู้ว่าควรจะตอบรับเขาอย่างไรคนความจำหล่นหายจมดิ่งอยู่ท่ามกลางความปรารถนาที่สมองควบคุมไม่ได้อย่างลืมตัวจูบลึกซึ้งดำเนินไปอย่างระมัดระวัง ก่อนที่มาเฟียหนุ่มจะค่อย ๆ ถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง เขามองคนตรงหน้าด้วยความรู้สึกหลากหลายที่อัดแน่นอยู่กลางโพรงอกจู่ ๆ ความรู้สึกกลัวก็วาบผ่านเข้ามาในหัวใจที่กระหน่ำเต้นบ้าคลั่งหากสัมผัสของเขาพาเธอย้อนกลับไปยังตอนที่เธอจำทุก
last update최신 업데이트 : 2026-04-16
더 보기

บทที่ 40 ตื่นจากฝันที่หวานที่สุด

“อะ…อื้มมม…” เสียงครางหวานดังในลำคอระหง ขณะที่ริมฝีปากหยักยังคงบดจูบซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างแผ่วเบา และอ่อนโยนราวกับกลัวว่าเธอจะหลุดลอยไปจากอ้อมแขนของเขาเนื้อกายอ่อนนุ่มที่เปลือยเปล่าตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้สั่นสะท้านภายใต้สัมผัสเฉียบขาดของเขา ริมฝีปากร้อนลวกลากไล้มาถึงเนินเต้าอวบอิ่มที่ปลายยอดสีชมพูอ่อนชูชันเย้ายวนเขาโน้มลงครอบครองมันช้า ๆ ลิ้นร้อนตวัดไล้เลียดูดดึงตักตวงเอาเนื้อหวาน ๆ เข้าปากซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่รู้เบื่อ ไม่ใช่เพียงเพื่อดับความปรารถนาที่มันปะทุบ้าคลั่ง หากแต่เพื่อประทับรอยรักลงในหัวใจและจิตใต้สำนึกของเธอเผื่อว่าเธอจะจำเขาได้…“อื้มม...มาร์คัส...” เสียงครางพร่าไม่รู้ตัวหลุดลอดริมฝีปากอิ่ม คนใต้ร่างเผลอครางหวิวทุกครั้งที่ปลายลิ้นเขากระดกไล้เลียปลายยอดชูชันถี่รัวมาเฟียหนุ่มเงยหน้าขึ้นสบดวงตาเบลอปรือของคนใต้ร่างอ่า ดีเป็นบ้า…อย่างน้อย...ร่างกายเธอก็ยังจำเขาได้มาเฟียหนุ่มโน้มตัวลงมาจูบริมฝีปากอิ่มอีกครั้งอย่างแผ่วเบา พยายามข่มกลั้นความดิบหยาบเพราะสัญชาตญาณเอาไว้ให้ลึกที่สุด จริงอยู่ที่มันอาจจะช่วยกระตุ้นให้เธอจำสัมผัสเขาได้ แต่เขาไม่อยากให้เธอตื่นกลัว ไม่อยากให้เธอผวา อยากถนอ
last update최신 업데이트 : 2026-04-16
더 보기

บทที่ 40 ตื่นจากฝันที่หวานที่สุด [2]

“มะ...ไม่ไหวแล้ว...” ร่างบางแอ่นเข้าหาอย่างลืมตัวสองมือเล็กขยุ้มเส้นผมหนานุ่ม ในขณะที่สะโพกมนก็บิดเร่าไม่ต่างกับจะหลอมละลายใต้ปลายลิ้นของเขามาร์คัสเงยหน้าขึ้นมองภาพตรงหน้า ดวงตาสีรัตติกาลเปี่ยมไปด้วยความรัก ความโหยหา และความหวงแหนที่ไหลเอ่อจนแทบระเบิดออกมาร่างสูงโน้มตัวขึ้นไปทาบทับร่างบาง กอบกุมใบหน้าเล็กไว้ในมือแกร่ง ก่อนจะกดจูบแนบแน่นลงบนริมฝีปากอิ่มนุ่ม อีกฝ่ายจูบตอบเขาอย่างหวั่นไหว มือเล็กไล้ขึ้นโอบรอบลำคอแกร่ง รับรู้ถึงหัวใจที่เต้นสั่นไหวไม่แพ้กันของคนตรงหน้าสองร่างแนบชิดกันในจังหวะที่ช้าลง ทว่าแน่นลึก เปี่ยมไปด้วยความโหยหา ความรัก ความคิดถึงที่สะสมมานานเกินควรเสียงหอบหายใจแผ่วเบาเสียงหัวใจที่เต้นระรัวเสียงเนื้อกระทบเนื้ออ่อนหวานในห้วงคืนที่มีเพียงพวกเขาและในที่สุด เสียงหวานพร่าเรียกชื่อเขาก็สะท้อนก้องไปทั่วหัวใจอีกครั้ง“ฉันจะจดจำคุณ มาร์คัส”มาเฟียหนุ่มเบนยิ้ม กระชับกอดเธอแน่นเข้าด้วยความรู้สึกที่เริ่มมีหวังไม่เป็นไร ต่อให้เธอจำเขาไม่ได้ ต่อให้ต้องเริ่มใหม่อีกกี่ครั้งขอเพียงเธอให้โอกาสกัน เขาจะไม่มีวันยอมแพ้บรูคลินผ่านค่ำคืนลึกซึ้งมาด้วยการที่อีกฝ่ายปรนเปรอทุกสัมผัสใ
last update최신 업데이트 : 2026-04-16
더 보기

บทที่ 41 โหยหา

เป็นเวลาร่วมสัปดาห์ที่ติดต่อบรูคลินไม่ได้ มาร์คัสทำทุกทาง ใช้เส้นสาย ใช้เครือข่ายที่มีทั้งบนดินและใต้ดินเพื่อหาเบาะแสของคนที่เขาคิดถึงสุดหัวใจ เช็กทุกเที่ยวบินที่บินออกนอกประเทศ เช็กทุกสถานที่ที่เธอเคยไปและคาดว่าจะไป ทว่า…ว่างเปล่าวันนี้ก็เช่นกัน ไร้เบาะแส ไร้ร่องรอย ไร้ข่าวของเธอพวงมาลัยรถหรูในมือเขากำมันแน่นจนข้อนิ้วขาว มาร์คัสหวังกวาดสายตาไปตามถนนที่ตัดผ่านใจกลางเมืองเขาโทรหาเธออีกครั้ง แล้วเสียงที่ไม่ได้รับการตอบกลับจากปลายสายก็ดังขึ้น เขาจอดรถเทียบฟุตบาทแล้วพิมพ์ข้อความลงในช่องสนทนาMarcus : ยัยเด็ก บอกฉันทีว่าเธอปลอดภัยMarcus : ได้โปรด บรูคลินเหมือนเช่นทุกครั้ง ไม่มีแม้แต่เครื่องหมายแสดงว่าอ่าน ครั้นจะโยนโทรศัพท์ลงเบาะข้างคนขับ ข้อความบางอย่างก็ถูกส่งเข้ามาLahm : เฮียมึงต้องดูวิดีโอที่แนบมาถูกกดเปิดทันที นั่นเป็นภาพจากกล้องวงจรปิดตรงหน้าบ้านของบรูคลินที่เพิ่งจะถูกกู้คืนมาได้ คุณหนูฮาเซงาวะถือกระเป๋าใบใหญ่ออกจากบ้านแล้วขึ้นรถตู้สีดำที่จอดรออยู่โดยไม่ลังเลเรียวคิ้วเข้มที่พาดเหนือนัยน์ตาสีรัตติกาลขมวดเข้าหากันแน่น ปลายนิ้วกดย้อนดูวิดีโออีกครั้ง ก่อนที่ข้อความถัดมาจากลาห์มจะ
last update최신 업데이트 : 2026-04-16
더 보기

บทที่ 42 ทวงคืน

กาสิโนตระกูลหวังเป็นครั้งแรกในรอบหลายสัปดาห์ที่มาเฟียหนุ่มเข้ามาจัดการงานที่คั่งค้างในกาสิโนสาขาหลัก หลังจากเสร็จจากงานกองโต ร่างสูงก็ย้ายมานั่งที่โซฟาตัวโต ก่อนที่กำปั้นซีด ๆ จะกดแนบอยู่ตรงหน้าผากมืออีกข้างจับโทรศัพท์ไว้แน่น จ้องข้อความที่ส่งไปซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า ทั้งหมดล้วนไม่มีแม้แต่การกดเข้ามาอ่านมาเฟียหนุ่มผ่อนลมหายใจเหนื่อยล้าออกมา ทว่าพริบตานั้นราวกับสวรรค์เกิดเมตตาคนบาปหนา เครื่องหมาย ‘อ่านแล้ว’ ปรากฏขึ้นบนหน้าจอมาเฟียใหญ่ชะงักค้างในวินาทีนั้น ราวกับมีแสงสว่างสายหนึ่งวาบผ่านหัวใจครึ้มหม่น เขารีบกดเบอร์ของเธอโทรออกทันทีด้วยหัวใจที่ดีดเต้นไม่เป็นจังหวะทว่าก็ต้องผิดหวังเหมือนทุกครั้ง ชั่วขณะที่กำลังจากโยนสมาร์ตโฟนไร้ประโยชน์ทิ้งไป ร่างสูงสง่าของนายเหนือหัวตระกูลหวังก็ผลักประตูเข้ามา“รู้แล้วว่าบรูคลินอยู่ที่ไหน” วินาทีนั้นหัวใจมาเฟียหนุ่มกระตุกวูบ คล้ายโลกทั้งใบหยุดหมุนไปเสี้ยววินาที“ที่ไหน” แจ็กเกตหนังถูกคว้าพาดบ่าลวก ๆ เตรียมพร้อมที่จะไปหาคนที่เขารัก“ลูเธอร์”โลกเงียบลงทันตามาเฟียหนุ่มนิ่งไปหลายวินาทีราวกับสมองรับรู้ แต่ยังไม่สามารถประมวลผลอ่า…บัดซบ…เธออยู่ห่างจากเขาแค่ไ
last update최신 업데이트 : 2026-04-16
더 보기

บทที่ 42 ทวงคืน [2]

“อ่า…งั้นมึงก็ยิงเลย แต่ถ้าไม่ตายกูจะเผาลูเธอร์แล้วพาเมียกูกลับ!” นัยน์ตาคมดุสีรัตติกาลเด็ดเดี่ยว แน่วแน่ราวกับต้องการเน้นย้ำในคำพูดเมื่อครู่ เปลือกตาสีอ่อนพับลงรอชดใช้ความผิดในอดีตที่ยังตามติดขณะที่มุมปากหยักของราฟาเอลขยับยิ้มเย็นเยือก ก่อนที่ปลายนิ้วแกร่งจะค่อย ๆ ลงน้ำหนักที่ไกปืน“อย่าทำนะคะ” นัยน์ตาสีอำพันปราดมองไปทางต้นเสียงเพียงครู่อย่างไม่ยี่หระ ร่างบอบบางของคุณหนูฮาเซงาวะวิ่งเข้ามาสวมกอดคนที่นั่งคุกเข่าอยู่อย่างไม่นึกเกรงกลัวภาพวัยเด็กที่เธอวิ่งเข้ามาสวมกอดรับเท้าหนัก ๆ ของเด็กผู้ชายที่โตกว่าแทนเขาซ้อนทับเข้ามาอีกครั้งทว่า…ปัง!!โลกเงียบลงทันตา บรูคลินกะพริบตาสองสามครั้งแล้วพบว่าตัวเองยังครองสติไว้ได้ มีเพียงความรู้สึกร้อนลวกของคมกระสุนที่เฉียดผ่านเธอและคนในอ้อมกอดไปเท่านั้น“ยัยเด็ก…” โดยไม่ทันตั้งตัวร่างบอบบางสั่นเทิ้มเพราะเขื่อนที่กักเก็บน้ำตาพังทลายก็ถูกคนตรงหน้ารั้งเข้าไปในอ้อมกอด ความโหยหามากมายกำจายโอบล้อมเธอไว้ ก่อนที่จุมพิตหนัก ๆ จะประทับลงมาที่ข้างขมับชื้นเหงื่อ“โคตรคิดถึง…” ราวกับเธอและเขาถูกกำแพงแห่งความโหยหากั้นออกจากโลกภายนอก เสียงกระซิบแผ่วของเขาที่ข้างหูช่
last update최신 업데이트 : 2026-04-16
더 보기
이전
1
...
5678910
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status