เพียงใจกระหายรัก のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

“หมูปิ้งไหมจ๊ะหมูปิ้ง หมูปิ้งไม้ละ 5 บาทเองจ้ะ” เด็กสาววัย 19 ปีที่สมควรโลดแล่นอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัยต้องเสียสละอนาคตตัวเองเพื่อแบ่งเบาภาระมารดาและให้น้องได้มีโอกาสเรียนแทนตนกำลังยกแขนขึ้นปาดเหงื่อแล้วพร่ำบอกกับตัวเองเป็นรอบที่สิบว่า ร้อนตับแตก “เอาสองไม้จ้ะหนู แล้วก็ขอข้าวเหนียวหนึ่งห่อ” ขึ้นฉ่าย มักจะมาขายข้าวเหนียวหมูปิ้งอยู่ที่หน้าโรงเรียนกุลสตรีวิทยาคมซึ่งอยู่ตรงข้ามกับโรงเรียนชาตรีวิทยาคมทุกทุก 6 โมงครึ่งจนถึง9 โมงเช้า ในวันจันทร์ถึงวันศุกร์ พื้นที่ทำเลตรงนี้ค่อนข้างดีเลยทีเดียวเพราะเป็นทางผ่านไปผ่านมาระหว่างโรงเรียนทั้งสองโรงเรียน ทำให้ถูกช่วงเช้าหน้าร้านของเธอจะเต็มไปด้วยนักเรียนทั้งชายและหญิงต่อคิวกันยาวเหยียด แต่วันนี้โชคไม่เข้าข้างโรงเรียนฝั่งกระโน้นจัดกิจกรรมกรีฑาสีจึงทำให้เด็กนักเรียนขาดกันมากโข… หมูปิ้งที่เตรียมมาสำหรับขายหมดภายในระยะประมาณ 3 ชั่วโมงในทุกๆวันก็กินเวลาไปเกือบเที่ยง “นี่จ้ะ ขอบคุณมากเลยนะจ๊ะ” ต่อให้อากาศจะร้อนอบอ้าวและเหน็ดเหนื่อยร่างกายสักแค่ไหน แต่เธอก็ไม่เคยย่อท้อหรือเอ่ยปากบ่นให้คนที่บ้านได้ยินสักครั้งเพราะเธอคิดอยู่เสมอว่าเธอเหนื่อยเท่าไหร่พวกเขาเ

วันจันทร์เวียนมาถึง… เธอหิ้วของพะรุงพะรังเต็มมือ มาวางรอไว้บนโต๊ะหน้าโรงเรียนตามที่ได้นัดแนะกับเขาผู้นั้นเอาไว้ ลูกค้าใจป๋าสายเปสั่งหนักที่เธอไม่ทราบแม้กระทั่งชื่อเสียงเรียงนาม“มารับของที่สั่งครับ” และเขาก็มาตามนัดพร้อมกับเหมาหมูปิ้งไปอีก 25 ไม้พร้อมข้าวเหนียว 10 ห่อ “ วันนี้ขายขนมเค้กด้วยเหรอครับ?”“ใช่ค่ะ บังเอิญว่าเวลาเหลือก็เลยอยากจะหารายได้พิเศษเพิ่ม” อันที่จริงมารดามาขู่เรียกหาเงินจากเธอเสียมากกว่า เธอก็เลยต้องดิ้นรนเหน็ดเหนื่อยกว่าเดิมอีกเท่าตัว นับได้ว่าเวลาพักผ่อนเหลือเพียง 0.01 เปอร์เซ็นต์“งั้นผมเหมาหมดเลยครับ”“คะ? 20กล่องเนี่ยนะคะ” ขึ้นฉ่ายเลิกคิ้วถามด้วยความแปลกใจ“ครับ บังเอิญว่าวันนี้เป็นวันเกิดของเพื่อนร่วมงานที่บริษัทน่ะครับ ผมก็เลยกะว่าจะซื้อของไปเลี้ยงสักหน่อยกำลังหาพวกขนมเบเกอรี่อยู่พอดีเลยดันมาเจอร้านคุณเข้าก็เลยซื้อที่นี่ซะเลย จะได้ไม่ต้องไปตามหาให้เสียเวลาอีก” ชายคนนั้นแก้ตัวน้ำขุ่นๆแต่ก็ดูฟังขึ้น“ค่ะ ขอบคุณค่ะ” “ส่วนพรุ่งนี้ผมขอเม็ดขนุนหนึ่งกิโลกับทองหยอดหนึ่งกิโลนะครับ เอาประมาณช่วงเย็นก็ได้ผมไม่รีบ” ของเก่ายังไม่ทันลองชิมก็สั่งของใหม่จ่อท้องรอเสียแล้ว พระ

“จะทำอะไร” เขาถามเสียงเข้ม “ไม่ต้องมายุ่ง! คะ…คุณ” หญิงสาวเสียงติดติดขัดขัดรีบยกฝ่ามือขึ้นมาปิดตาเมื่อเห็นผู้ชายรูปร่างแกร่งกำยำตรงหน้านุ่งเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวพาดเอว เขาเนี่ยหรือนายท่านที่พิมพาและคนพวกนั้นพูดถึง… ดูทรงเขาก็ยังหนุ่มยังแน่นตึงเปี๊ยะไม่ได้แก่หัวหงอกจนแทบจะเดินไม่รอดนี่ ส่วนเบ้าหน้าเองก็หล่อเหลาละม้ายคล้ายลูกครึ่งอิตาลี แววตานั้นเฉียบคมปราดเปรียวดูดุดันแล้วแฝงไปด้วยความเจ้าเล่เพทุบายชนิดที่ว่าไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้…“ฉันอาคม เป็นคนที่แม่เธอติดหนี้ไว้เป็นสิบล้าน” เขาแนะนำตัวเอง และนี่คืออาคม หัวหน้าแก๊งค์อินทรีขาวแก๊งค์มาเฟียที่ยิ่งใหญ่ในแถบฮ่องกง เป็นลูกชายหัวแก้วหัวแหวนเพียงคนเดียวของนายท่านใหญ่ทรงอำนาจและ คุณแคทธีรีนสาวสวยตาน้ำข้าวผมบลอนด์ส่งตรงจากอิตาลีผู้ให้กำเนิด ก่อนจะเสียชีวิตลงเพราะโดนศัตรูทางธุรกิจของทรงอำนาจสังหารอย่างเหี้ยมโหดเมื่อครั้นอาคมยังเล็กนัก! เขาจึงเติบโตมาจากการฟูมฟักและปลูกฝังของทรงอำนาจมาเฟียผู้มีอิทธิพลและถือความคิดของตนเองเป็นที่ตั้ง… ก็หลังจากที่เขาต้องสูญเสียเมียซึ่งเป็นดังแก้วตาดวงใจอย่างแคทธีรีน จากผู้ชายอ่อนโยนในวันนั้นกลับกลา

“มาอยู่กับฉันเธอก็เปรียบเสมือนคุณหญิงคุณนายคนหนึ่งเลยล่ะที่ไม่ว่าอยากได้อะไรฉันก็จะหามาให้เธอทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นกระเป๋า เสื้อผ้า รองเท้า เครื่องสำอาง แล้วเธอก็ไม่ต้องไปทุกข์ทนตกระกำลำบากหาเช้ากินค่ำทำงานตัวเป็นเกลียวเพื่อให้แม่ของเธอไปผลาญในบ่อนพนันและให้น้องสาวต่างแม่ของเธอใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายสิ้นคิด… อย่างน้อยน้อยต่อให้ฉันจะเอาเธอมาเป็นเมียก็จริงแต่ฉันก็ช่วยดึงเธอขึ้นมาจากเหวนรกที่ทำให้อกเธอไม่มาตลอดระยะเวลา 20 ปีไม่ใช่เหรอ ไอ้สิ่งที่เธอคิดว่าแม่พิมพาไม่ใช่แม่แท้แท้ของเธอแต่ก็เลี้ยงดูเธอมาย่อมมีความรักความผูกพันบ้างสักนิด ซึ่งฉันคิดต่างนะเพราะถ้ามันยังหลงเหลือความเป็นคนอยู่ในใจผู้หญิงคนนั้นหน่อยหนึ่งหล่อนจะไม่ผลักใสไล่ส่งแล้วทำกับเธอแบบนี้เด็ดขาดขึ้นฉ่าย” สิ่งที่อาคมพูดออกมานั้นล้วนเป็นความจริงทุกประการที่เธอไม่สามารถหลีกเลี่ยงหรือขัดค้านว่าเป็นเพียงคำกล่าวเท็จได้เขาพูดถูกทุกอย่าง… “นับแต่วันนี้เป็นต้นไปเธอคือผู้หญิงของฉันขึ้นฉ่าย ฉันจะดูแลปกป้องเธอแล้วจะไม่มีวันยอมให้ใครมาข่มเหงรังแกเธอได้อีกเพราะคนที่จะทำแบบนั้นได้มีแค่ฉันคนเดียวเท่านั้น” ริมฝีปากอยากได้รูปยังคงตรงเฉียบเช่นเดิ

“อ๊า อ๊ะ อ๊าส์ อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ” เนื้อนุ่มตอดรับความแข็งขืนจากลำกายแกร่งของอีกฝ่ายจนเขาเองต้องเบ้หน้าด้วยความปวดหนึบที่ไม่ต่างไปจากเธอสักเท่าไหร่ พลางส่งเสียงร้องสยิวกิ้วใบหน้ากระสับกระส่ายพลิกไปพลิกมา กรงเล็บเรียวยาวจิกขยำผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่เพื่อระบายความเสียวซ่านที่มันเเล่นพล่านอยู่ในอก“อ๊า อ๊ะ อ๊ะ คะ…คุณอาคม เบาหน่อยค่ะ” เธอส่งเสียงร้องห้ามแต่ดูเหมือนว่าการกระทำของหญิงสาวใต้ร่างจะทำให้อาคมกลายเป็นคนที่มีจุดเดือดต่ำไปเสียโดยปริยาย “เบาไม่ได้ อ่าห์” อาคมเองก็ครวญครางในลำคอถาโถมความเป็นชายตะบี้ตะบันช่องทางคับแคบจนแทบหลงลืมไปเสียเลยว่านี่เป็นเพียงครั้งแรกของหญิงสาวซึ่งเขาควรอ่อนโยนและทะนุถนอมเธอมากกว่านี้ ปัก ปัก ปัก ปัก หญิงสาวเหลือบตามองกล้ามเนื้อเป็นมัดมัดที่วางเรียงรายกันอยู่บริเวณแผ่นท้องแบนราบซึ่งอัดแน่นไปด้วยความแข็งแกร่งทุกสัดส่วนกำลังซอยสะโพกถี่ๆกระทบกับเนินอวบอูมของเธออย่างไม่สามารถเบี่ยงเบนไปทางอื่นได้ ความปรารถนาใหลอบอวลอยู่ในร่างกายทุกครั้งที่สัมผัสเห็นถึงแววตาคู่นั้นจ้องมองมาทางเธอด้วยความหลงใหลรักใคร่ ใจของเธอมันก็ดันคิดคดทรยศเข้าข้างตัวเองว่าเขาอาจมีความรู้สึกดีดี