LOGINShare
3
publish date:
2026-04-18 12:28:49วันจันทร์เวียนมาถึง… เธอหิ้วของพะรุงพะรังเต็มมือ มาวางรอไว้บนโต๊ะหน้าโรงเรียนตามที่ได้นัดแนะกับเขาผู้นั้นเอาไว้ ลูกค้าใจป๋าสายเปสั่งหนักที่เธอไม่ทราบแม้กระทั่งชื่อเสียงเรียงนาม
“มารับของที่สั่งครับ” และเขาก็มาตามนัดพร้อมกับเหมาหมูปิ้งไปอีก 25 ไม้พร้อมข้าวเหนียว 10 ห่อ “ วันนี้ขายขนมเค้กด้วยเหรอครับ?” “ใช่ค่ะ บังเอิญว่าเวลาเหลือก็เลยอยากจะหารายได้พิเศษเพิ่ม” อันที่จริงมารดามาขู่เรียกหาเงินจากเธอเสียมากกว่า เธอก็เลยต้องดิ้นรนเหน็ดเหนื่อยกว่าเดิมอีกเท่าตัว นับได้ว่าเวลาพักผ่อนเหลือเพียง 0.01 เปอร์เซ็นต์ “งั้นผมเหมาหมดเลยครับ” “คะ? 20กล่องเนี่ยนะคะ” ขึ้นฉ่ายเลิกคิ้วถามด้วยความแปลกใจ “ครับ บังเอิญว่าวันนี้เป็นวันเกิดของเพื่อนร่วมงานที่บริษัทน่ะครับ ผมก็เลยกะว่าจะซื้อของไปเลี้ยงสักหน่อยกำลังหาพวกขนมเบเกอรี่อยู่พอดีเลยดันมาเจอร้านคุณเข้าก็เลยซื้อที่นี่ซะเลย จะได้ไม่ต้องไปตามหาให้เสียเวลาอีก” ชายคนนั้นแก้ตัวน้ำขุ่นๆแต่ก็ดูฟังขึ้น “ค่ะ ขอบคุณค่ะ” “ส่วนพรุ่งนี้ผมขอเม็ดขนุนหนึ่งกิโลกับทองหยอดหนึ่งกิโลนะครับ เอาประมาณช่วงเย็นก็ได้ผมไม่รีบ” ของเก่ายังไม่ทันลองชิมก็สั่งของใหม่จ่อท้องรอเสียแล้ว พระเจ้าช่วยกล้วยทอดเธอเจอลูกค้าเงินหนักหรือนี่! “ค่ะ ขอบคุณอีกครั้งนะคะ คุณ…” “ผม…มดคำครับ” “ชื่อเหมือนผู้หญิงเลยนะคะเนี่ย แต่ก็ต้องขอบคุณจริงๆค่ะ” “ครับ” หลังจากวันนั้นผ่านไปประมาณหนึ่งเดือนเศษผู้ชายคนที่ชื่อมดดำซึ่งเธอไม่เคยเห็นหน้าค่าตาเขาเนื่องจากเขาสวมแว่นตาดำ ใส่แมสปิดปากและครอบหมวกปกปิดอย่างแน่นหนาก็เทียวไปเทียวมาแวะเวียนมาซื้อขนมร้านเธอเป็นประจำทุกๆเช้า และยังคง concept เดิมนั่นก็คือ หมูปิ้ง 25 ไม้ ข้าวเหนียว 10 ห่อ สั่งขนมไทยอย่างละหนึ่งกิโลบ้าง สองกิโลบ้างหรือเป็นถาด ร่วมด้วยเหมาอะไรก็ตามที่เธอเอามาขายและเป็นสินค้าใหม่… “เขาเป็นใครกันนะ…” ต่อให้เขาจะเป็นใครก็ช่าง แต่เธอก็ขอขอบคุณเขาทุกๆครั้งที่เขามาอุดหนุนสินค้าก็แล้วกัน “ก็เมื่อคืนพี่กล้าน่ะ เล่นจนบุ้งช้ำไปหมดทั้งตัวเลย” สิ่งแรกที่ขึ้นฉ่ายเห็นเมื่อกลับมาถึงบ้านนั่นก็คือน้องสาวกำลังเดินลงบันไดมากับผู้ชายคนใหม่ในวันจันทร์ถึงศุกร์ที่เธอไม่สมควรเห็นหล่อนอยู่ในบ้านหลังนี้เพราะเป็นเวลาเรียน… “ก็ใครล่ะคะที่บอกให้พี่กระแทกแรงแรง” ไอ้ตัวผู้ชายก็พูดมาได้ไม่อายปากทั้งทั้งที่พิมพาซึ่งเป็นมารดานั่งหัวโด่อยู่หน้าโทรทัศน์ทั้งคน! มารดาเธอก็ช่างกระไรดีปล่อยให้ลูกสาวคนเล็กที่เพิ่งขึ้นมอปลายทำตัวเหลวแหลกขนาดนี้ มีแฟนเธอไม่ว่าแต่ขออย่างเดียวอย่าให้มันมากระทบต่อการเรียนเช่นนี้เธอรับไม่ได้จริงๆ “ก็พี่กล้าเอวดีนี่คะ ไว้คืนนี้พี่กล้ามาหาบุ้งอีกนะคะบุ้งจะฉีดน้ำหอมหอมหอมไว้รอเลย” ผักบุ้งจูบลงบนสันกรามของเขา ก่อนที่ผู้ชายคนนั้นจะสตาร์ทรถมอเตอร์ไซค์แล้วขับออกไปจากหน้าบ้าน “ทำไมไม่ไปโรงเรียน?” เธอถามทันทีที่น้องสาวกลับเข้ามา “เพิ่งตื่น” “แล้วทำไมเพิ่งตื่น” “ก็เมื่อคืนเอากับผัวจนฟ้าสาง ฉันก็เลยไม่มีแรงลุกไปเรียนจบป่ะ” หล่อนตอบส่งส่ง “พูดมาได้” “โอ๊ย! มันจะอะไรนักหนาหรือว่าแกอิจฉาฉันที่แกไม่มีผัว แกก็เลยมาพาลหาเรื่องฉันใช่ไหม” “พี่ไม่เคยคิดแบบนั้นเลยนะผักบุ้ง ที่พี่พูดที่พี่เตือนเพราะพี่หวังดีกับผักบุ้งไม่อยากให้ผักบุ้งเดินทางผิดโดยเลือกเส้นทางสิ้นคิดแบบนี้” เพี้ยะ! ฝ่ามือบอบบางของผักบุ้งฟาดเข้ามาที่หน้าพี่สาวอย่างแรงด้วยความโมโห “อย่าริอาจมาสั่งสอนฉัน สาระแน!” “นั่นน่ะสิขึ้นฉ่าย แกจะเป็นจะตายอะไรนักหนากับอีแค่น้องพาแฟนมาบ้านแล้วขาดโรงเรียนแค่วันเดียวเนี่ยนะ! มันคงไม่ทำให้หมดอนาคตหรอก” พิมพายังคงเลือกเข้าข้างลูกสาวคนเล็กเหมือนเดิมไม่มีผิด เพล๊ง!!!! เพล๊ง!!!! เสียงคล้ายกับกระถางต้นไม้หรือข้าวของบางอย่างถูกขว้างหล่นลงจนตกแตกกระจัดกระจายกระเด็นเศษซากของมันเข้ามาในบ้าน ทำให้ทั้งสามคนที่กำลังยืนต่อล้อต่อเถียงกันอยู่รีบกรูออกไปดู ทว่า! ก็ต้องถอยกลับแทบไม่ทันเมื่อไอ้คนสูทสีดำรูปร่างคมเข้มพวกนั้นกำลังถอยทัพบุกเข้ามาในบ้าน เพล๊ง!!! เพล๊ง!!! “หยุด หยุดเดี๋ยวนี้นะไอ้พวกบ้า ไม่งั้นฉันจะแจ้งความจับแกข้อหาบุกรุกแล้วก็ทำลายเข้าของ” ผักบุ้งชี้หน้าด่าด้วยตัวสั่นเร่าเมื่อโทรทัศน์จอแบนที่เพิ่งถอยมาใหม่หน้าจอของมันแตกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี “แกก็ลองแจ้งดูสิ แต่รับรองได้เลยว่าแม้แต่ที่ซุกหัวนอนหรือชีวิตของพวกแกก็จะไม่ได้เหยียบอยู่บนแผ่นดินนี้” ไอ้คนหนึ่งหันหน้ามาตอบ “ฉันยังไม่มีให้ตอนนี้หรอกจ้ะเงินถุงเงินถังขนาดนั้นฉันจะไปหามาจากไหนในระยะเวลาเพียงแค่เจ็ดวัน” หลังจากได้ยินพิมพาพูดเพียงแค่นี้ขึ้นฉ่ายก็ถึงบางอ้อทันที คนพวกนี้ก็คงจะเป็นคนจากบ่อนพนันที่แม่หล่อนไปติดพันแล้วสร้างนี่สร้างสินไว้พะรุงพะรังแน่แน่ “เจ็ดวันมันก็มากเกินพอแล้วสำหรับแก! แกผลัดวันประกันพรุ่งมาร่วมเดือนเดือน บอกว่าจะจ่ายดอกเบี้ยให้วันละพันสองพันแต่แกก็เอามาผลาญในบ่อนจนหมด! ที่เจ้านายกูเมตตามึงก็มากเพียงพอแล้วอีพิมพา!” ชายผู้น่าเกรงขามยกขาขึ้นวางบนโซฟานุ่มแล้วตีมาดเข้มแลดูน่ากลัวชวนขนหัวลุก “แต่ฉันไม่มีให้จริงๆ ฉันขอผัดไปอีกสองสัปดาห์ได้ไหมจ๊ะ ช่วยลองไปคุยกับเจ้านายได้ไหมจ๊ะว่าฉันขออีกหนึ่งสัปดาห์เท่านั้นแล้วฉันจะเอาดอกมาชดใช้ให้ทุกบาททุกสตางค์จริงๆจ้ะ” พิมพากลัวจนตัวสั่น หล่อนรู้ดีว่าเจ้าของบ่อนธุรกิจสีเทานั่นคงไม่ใช่คนธรรมดาที่เป็นเพียงนักเลงกระจอกกระจอกหรือวางอำนาจบาตรใหญ่ทั่วไปแน่ๆ เพราะเขาค่อนข้างลึกลับตามตัวยากแม้กระทั่งคนที่ทำงานด้วยก็ได้ยินเพียงเสียงมิได้เจอตัวจริง “แกมีหลักอะไรมาค้ำประกันหรือเปล่าล่ะ? เอ๊ะ… ลูกสาวแกคนนี้ก็น่าสนใจดีนะ” ชายผู้นั้นปลายตามองผักบุ้งตั้งแต่หัวจรดเท้า แม้นรูปร่างหน้าตาจะสะสวยแข่งเด่นกันไม่มีใครยอมใคร แต่สิ่งที่ดึงดูดใจมากที่สุดคงจะเป็นอะไรไปไม่ได้นอกจากการแต่งตัวยั่วยวนล่อแหลมสายเดี่ยวเอวลอย กางเกงขาสั้นเห็นแก้มก้นเช่นนั้นหรอก ส่วนดูอีกคนไม่น่ามองเลยสักนิด ผมกระเซิงไม่เข้ารูปเข้าทรง ใส่เพียงเสื้อยืดโอเวอร์ไซด์สีดำตัวเก่าเก่ากับกางเกงขายาวทรงกระบอกคลุมข้อ แถมยังมีผ้ากันเปื้อนแม่ค้าปิดทับอีกทีนึง เจ้านายเขาคงจะเข่นฆ่าให้ตายเปล่าเสียได้เป็นเมียขัดดอก “ไม่! อย่ายุ่งกับลูกฉัน” “ฉันไม่มีทางไปกับพวกแกเด็ดขาดไอ้คนสถุน!” ผักบุ้งรีบไปหลบหลังแม่ “อี๋! เจ้านายของพวกแกคงจะแก่พุงย้วยเป็นไอ้เฒ่าหัวงูหวังหลอกแอ๊มเด็กสาวสาวล่ะสิ แก่แล้วไม่เจียมตัว ฉันไม่เอานะแม่แค่คิดฉันก็อยากจะอ้วกแล้ว” “หน็อย! นั่งนี่ปากดีนักนะ! ถ้าเกิดแกไม่มีหลักอะไรมาค้ำประกันวันนี้พวกแกก็เตรียมตัวไม่มีที่อยู่แล้วก็ตายยกครัวได้เลย!! หรือไม่เจ้านายฉันก็อาจจะใจดีเอาลูกสาวสองคนของแกไปขายซ่อง!” เขาพูดข่มขู่ “แม่!!” “งั้นก็เอานังขึ้นฉ่ายไปแทน” นี่คือคำพูดของผู้เป็นแม่บังเกิดเกล้าที่เปล่งออกมาจากริมฝีปากว่าจะส่งลูกสาวไปลงนรกหมกไหม้! “แม่… หนูเป็นลูกแม่นะ” “แกเป็นพี่แกต้องเสียสละ! หรือแกอยากจะให้ฉันกับน้องไม่มีที่ซุกหัวนอนแล้วก็ถูกฆ่าตายงั้นเหรอ นังลูกอกตัญญู!!” พิมพาเกรี้ยวกราดเสียงเข้ม “แต่แม่กำลังจะส่งหนูไปลงนรก แม่ไม่รักหนูเลยเหรอคะ ทำไมแม่ถึงผลักใสไล่ส่งหนูแบบนี้” หยุดน้ำอุ่นรื้นขึ้นมาคลอเบ้า เธอเองก็ไม่คิดเหมือนกันว่าจะได้ยินประโยคพวกนี้ออกมาจากริมฝีปากของแม่บังเกิดเกล้าที่เธอทั้งรักและเคารพเทิดทูนชีวิตอย่างภักดีมาตลอด
Latest chapter
เพียงใจกระหายรัก 18
"ชุดนี้ก็สวย ถ้าอยู่บนร่างของเธอคงจะเร้าใจแล้วก็เย้ายวนมากเลยแน่ๆขึ้นฉ่าย" อาคมหยิบชุดตัวจิ๋วที่ตัดเย็บด้วยมีลักษณะคล้ายกับซีฟองบางๆขึ้นมาดู "เลิกชมเพื่อเอาใจฉันได้แล้วค่ะคุณอาคม" ขึ้นฉ่ายปลงกับการกระทำของเขาเสียแล้ว ต่อให้เธอจะปฏิเสธไม่เอาท่าเดียวแต่ฝ่ายนั้นก็รีบดึงไม้แขวนส่งให้พนักงานไปเช็คเงินรวบยอดที่เคาน์เตอร์ทันที "ก็เธอสวยจริงๆนี่ขึ้นฉ่าย รู้หรือเปล่าว่าหน้าตาเธอน่ะไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่หรือโหลๆบ้านๆเลยสักนิด ในทางกลับกันเธอห่างไกลจากคำพวกนั้นมากเลยนะขึ้นฉ่าย เธอค่อนข้างจัดอยู่ในระดับผู้หญิงพิมพ์นิยมที่ใครๆเห็นก็ต้องตกหลุมพรางเหมือนกับโดนมนต์สะกด ฉันคิดว่าหากมีการประกวดดาวเดือนเธอคงได้รับตำแหน่งนั้นและเป็นคนที่ฮอตมากคนหนึ่งในคณะในมหาวิทยาลัยเชียวล่ะ" อาคมพูดไปตามเนื้อผ้า เขาไม่ได้เป็นคนเยินยอใครง่ายๆแต่หากได้กล่าวมาแล้วคนๆนั้นจะต้องสะสวยและต้องใจเขาจริงๆตัวอย่างเช่นผู้หญิงตรงหน้า... คราวแรกที่เห็นเธอในชุดเสื้อโอเวอร์ไซซ์ กางเกงขายาวทรงกระบอกปิดตาตุ่มแนบด้วยผ้ากันเปื้อนฉบับแม่ค้าสาว ผมผ้าวนี่ก็กระเซอะกระเซิงยุ่งเหยิง ปาดเหงื่อไหลย้อยตามใบหน้าร่างกายทำงานงกๆตัวเป็นเกลียวจน
เพียงใจกระหายรัก 17
"แล้วนี่ขึ้นฉ่ายจะกลับบ้านเลยหรือเปล่า เดี๋ยวเราไปส่ง" "แหมมม ถามแค่ขึ้นฉ่ายคนเดียวเลยนะ แล้วพวกฉัน 2 คนล่ะนี่ถามบ้างหรือไง นึกว่าในห้างนี้มีกันอยู่สองคนเหรอจ๊ะนายกร" ลดาแซว หล่อนมิใช่เด็กน้อยวัย 7-8 ขวบที่จะมองไม่ออกว่าอีกฝ่ายคิดอย่างไรกับขึ้นฉ่ายเพื่อนสนิทของตน "เอ่อ..." กรยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ "จะให้เราไปส่งเธอยังไงล่ะลดา เธอเพิ่งบอกไปหยกๆเมื่อครู่ว่าเธอมีนัดกับแฟน ถ้าแฟนเธอเห็นเราแฟนเธออาจจะเข้าใจผิดหรือไม่ก็บุกเข้ามาต่อยเราสลบคาที่ก็ได้นะ" แก้ตัวน้ำขุ่นๆ "อะจ้า ฉันจะเชื่อก็แล้วกันนะ แต่ มีนาล่ะ มีนายังไม่ได้พูดสักคำเลยนะว่ามีนามันมีแฟนน่ะ" "ก็เราเห็นว่าคอนโดของมีนาอยู่ตรงข้ามกับคอนโดของเธอ ก็น่าจะไปด้วยกันได้ยังไงล่ะ..." "พอๆเถอะ ไม่ต้องสรรหาคำพูดอะไรมาแก้ตัวอีกแล้ว ฉันมองออกน่ะว่าเธอรู้สึกยังไงกับขึ้นฉ่าย เพราะสายตาของเธอเวลาที่มองขึ้นฉ่ายกับมองพวกฉันสองคนมันไม่เหมือนกัน" "...เอ่อ..." "เอ่อ...ขอบคุณอีกครั้งสำหรับความหวังดีนะกร แต่ไม่เป็นไรหรอกเดี๋ยวฉันนั่งรถเมล์หรือไม่ก็รถสองแถวกลับเองได้" ขึ้นฉ่ายรีบชิงพูดออกมาหลังจากที่รับรู้ได้ว่าความอึดอัดมันเริ่มครอบงำเมื่อลดาพูดจบ "อ๋อโ
เพียงใจกระหายรัก 16
“งั้นเดี๋ยวรอฉันตรงนี้แป๊บนึงนะ ฉันขอตัวไปคุยโทรศัพท์ครู่เดียว” อย่างไรเสียจะทำอะไรเธอก็ควรรายงานให้ฝ่ายโน้นทราบด้วย คุณอาคม “คิดถึงฉันจนทนไม่ไหวหรือไง” ปลายสายแซวด้วยน้ำเสียงเจื้อยแจ้ว “เดี๋ยวกลับเพ้นท์เฮ้าส์มาผัวจะจัดให้อย่างสมใจอยากเลย”“ถามจริงเถอะค่ะคุณอาคมในหัวคุณมีแค่เรื่องนี้เท่านั้นเหรอคะ? เอ่อ… พอดีว่าวันนี้มีกิจกรรมแค่รับน้องปีหนึ่งเท่านั้น ช่วงบ่ายฉันขอไปเดินเที่ยวห้างใกล้ใกล้กับเพื่อนได้ไหมคะ”“เพื่อนที่ไหน ชื่ออะไร ผู้หญิงหรือผู้ชายแล้วไปรู้จักกันได้ยังไง” อาคมถามคำถามยาวยืดซักไซร้เธอด้วยความเป็นห่วง “บอกฉันมาให้หมดเปลือกเลยนะขึ้นฉ่าย เธอน่ะชอบทำตัวให้ฉันเป็นห่วงอยู่เรื่อยเลย” อาคมไม่ได้กลัวว่าหญิงสาวจะไปประพฤติปฏิบัติตัวไม่ดีไม่งามแต่อย่างใด เพียงแค่เขาเกรงว่าเธอจะถูกใครเขาหลอกลวงได้อย่างง่ายดายเพราะอาศัยความไร้เดียงสาไม่ทันคนและดีจนเกินไปของเธออาคมไม่อยากจะคิดจินตนาการถึงภาพที่มีชายคนอื่นมากระทำกับของรักของหวงของเค้าเช่นเดียวกับที่เขากระทำเธอ…หากเป็นเช่นนั้นอาคมคงอาละวาดคลั่งตายแน่ๆ “ชื่อลดา มีนา แล้วก็กรค่ะ” หญิงสาวตอบไปตามความจริงโดยไม่ได้ปิดบัง “ทั้งสามค
เพียงใจกระหายรัก 15
“…” หญิงสาวดวงตากลมโตดุจไข่ห่านเหลือบขึ้นไปมองใบหน้าหล่อเหลาลูกเสี้ยวอิตาลีของเขาเพียงครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ อ้าริมฝีปากแล้วลากไล้แลบลิ้นเลียความแข็งแกร่งของแท่งแข็งขืนตั้งแต่โคนจรดปลาย “อ่าห์” แววตาอันแสนเร่าร้อนของเขาจ้องมองปฏิกิริยาและทุกการเคลื่อนไหวของร่างกายเย้ายวนจากคนตรงหน้าไม่ให้คลาดแม้แต่วินาทีเดียวอาคมเพียงจินตนาการคิดถึงภาพที่ตนเองกำลังกระแทกความใหญ่โตถาโถมใส่ร่างบอบบางแล้วได้ยินเสียงร้องครวญครางผสมผสานกับใบหน้าเหยเกของเธอมันรู้สึกดีมากแค่ไหน บ๊วบ บ๊วบ! “…” หญิงสาวครอบความเป็นชายกลืนกินลงไปจนสุดความยาวเอ็น แล้วออกแรงขยับเขยื้อนโยกศรีษะขึ้นลงตามจังหวะปรนเปรอเขาเต็มที่จนเขาส่งเสียงร้องฮึมฮัมในลำคอด้วยความพึงพอใจต่อการกระทำนี้ “อย่างนั้นแหละขึ้นฉ่าย อ่าห์!” อาคมใช้ฝ่ามือกดศีรษะเธอเอาไว้ยามที่กำลังเสร็จสรรพถึงปลายสวรรค์เพื่อสูบฉีดน้ำเหนียวข้นพุ่งกระฉูดเข้าไปในโพรงปากเล็ก“อ่าห์…” “แค่กๆ” เธอเผลอกลืนมันเข้าไปทุกหยาดหยด “คาว” นี่คือรสชาติแรกที่ได้ลิ้มชิม “ขอกระแทกเธอสักรอบก่อนไปเรียนได้ไหม?” ไฟปรารถนาอันแรงกล้าที่ลุกโชนโชติช่วงอยู่ในอกไม่มีทีท่าว่าจะสงบลงได้เลย“คุณอาคมคะ
เพียงใจกระหายรัก 14
“ตั้งแต่ที่ไม่มีแคท พี่คงเป็นพ่อที่แย่มากใช่ไหมแคท พี่แทบไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพี่ต้องเลี้ยงลูกยังไงลูกของเราถึงจะเติบโตมาอย่างดี… แต่วันนี้แคทรู้หรือเปล่าว่าเจ้าอาคมมันเรียนจบปริญญาโทและกำลังจะเปิดรีสอร์ทของตัวเองที่จังหวัดภูเก็ตด้วยน้ำพักน้ำแรงของมันเองแล้วนะ ถ้าวันนี้แคทยังอยู่ แคทคงจะมีความสุขมากที่ลูกชายของขวัญในชีวิตของเราสองคนประสบความสำเร็จสมดังที่คิดตั้งใจเอาไว้ยังไงล่ะ” เรือนร่างหนาของคุณทรงอำนาจสั่นคลอนตามแรงสะอึกสะอื้นที่ถ่ายทอดออกมายามอยู่ตัวคนเดียว ไม่เคยมีใครรู้เลยว่าภายใต้หน้ากากที่ต้องทำตัวเหมือนเข้มแข็งและเข้มงวดทุกคนรวมถึงลูกชายเพียงคนเดียวอยู่ตลอดเวลานั้นเบื้องหลังเขาไม่เคยมีความสุขเลยสักวัน เขาแทบใช้นิ้วมือนิ้วตีนนับไม่หมดเลยด้วยซ้ำว่า เขาแอบร้องไห้กับตัวเองเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วตั้งแต่ที่ภรรยาของเขาเสียชีวิต… คุณทรงอำนาจต้องทำเหมือนว่าตัวเองเข้มแข็งและแข็งแกร่งมาโดยตลอด นั่นเพราะเขาเป็นประมุขใหญ่ของบ้านที่ไร้ซึ่งคู่คิดและคนเคียงข้างกาย เขายืนอยู่ลำพังโดดเดี่ยวเดียวดาย หากเขาอ่อนแอลงแล้วทุกคนในการดูแล ทุกคนในบ้านจะอยู่อย่างไร จะเคารพนับถือได้อย่างไรกัน? ทั้งทั้งที
เพียงใจกระหายรัก 13
“ตาอำนาจนี้ก็กระไรดี แต่ถ้าคิดในทางกลับกันพ่อเค้าอาจจะหวังดีกับเราก็ได้นะอาคม ตอนนี้เราก็ไม่ใช่เด็กเด็กแล้วอายุอานามปาเข้าเลขสามควรจะเป็นฝั่งเป็นฝาแล้วก็มีเหลนให้ย่าอุ้มได้แล้วนะ” คุณหญิงประภาศิริปลงกับเรื่องนี้ไปเสียแล้ว หล่อนตั้งหน้าตั้งตาอุ้มเหลนเตรียมของไว้รับขวัญมากมายตั้งแต่อาคมเพิ่งเรียนจบปริญญาตรีหมาดๆ แต่นี่เวลาล่วงเลยผ่านพ้นมาหลายปีก็ไร้ซึ่งวี่แววทายาทรุ่นถัดไป“ผมยังไม่เจอใครที่ถูกใจนี่ครับย่า” ยกเว้นขึ้นฉ่าย“ย่าก็ไม่รู้จะพูดยังไงกับเราสองคนพ่อลูกจริงๆ” “ไม่เป็นไรหรอกครับย่า ผมจัดการเองได้” ว่าจบก็กระตุกยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัยคล้ายกับสมองอันชาญฉลาดของเขาได้คิดแผนการเอาตัวรอดสำหรับดินเนอร์มื้อเย็นสุดหรูนี้ไว้เรียบร้อยแล้ว “…” คุณประภาศิริถอนหายใจเฮือกใหญ่ นี่ถ้าลูกสะใภ้ยังอยู่หล่อนคงจะหาทางออกสำหรับเรื่องนี้ได้อย่างดีแน่นอน @ตกเย็น อาคมจัดการโทรไปบอกหญิงสาวที่กำลังนั่งรออยู่ที่เพนท์เฮาส์อย่างใจจดใจจ่อเอาไว้แล้วว่าเย็นนี้เขาอาจจะไม่ได้กลับไปรับประทานอาหารเย็นร่วมด้วย เนื่องจากมีธุระสำคัญที่ต้องเคลียร์และสะสางให้เรียบร้อย หากเธออยากรับประทานอะไรที่มันไม่มีในตู้เย็นก็ออกปา
You may also like
รอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด313.8K viewsCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI83.8K viewsHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์335.8K viewsชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน94.5K viewsฤทธิ์รัก
เพียงดารา29 viewsพันธะร้ายกลายเป็นรัก
Duangkwan1.6K viewsพี่เลี้ยงซ่อนรัก
KHUNLii • คุณลิ102 viewsฝังลึกตรึงใจ
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว555 views
