ANMELDENTeilen
4
Veröffentlichungsdatum:
18.04.2026 12:28:54“หนี้ทั้งหมดที่ฉันติดเจ้านายพวกแกอยู่ฉันขอชดใช้แล้วก็แลกด้วยตัวของนังขึ้นฉ่าย เอาตัวนั่งนี่ไป! ฉันยกให้แล้วจะไปกระทำชำเราหรือทำอะไรมันก็ได้ถือว่าเป็นอภิสิทธิ์ของเจ้านายพวกแก! แต่ฉันขอแค่อย่างเดียวอย่ามายุ่งวุ่นวายกับลูกสาวฉันก็พอ!!” ยิ่งได้ยินหัวใจของเธอยิ่งปวดหนึบรวดร้าวราวกับถูกมือใครสักคนบีบให้มันแหลกละเอียดจนไม่เหลือชิ้นดี
“แม่…” “หนี้สิบล้านรวมดอกอีกสองล้านสาม ค่าตัวลูกสาวแกมันสูงไปหน่อยมั้ง! แต่เอาเถอะฉันจะไปคุยกับเจ้านายฉันดูส่วนนายท่านจะว่ายังไงก็แล้วแต่เวรแต่กรรม” ชายผู้นั้นกระตุกยิ้มมุมปาก “หนูไม่ไป! หนูไม่ไปนะคะแม่!” “แต่แกต้องไปนังขึ้นฉ่าย แกอยากชดใช้อยากตอบแทนบุญคุณฉันนักไม่ใช่เหรอ นี่ไงวิธีที่แกจะสามารถตอบแทนบุญคุณฉันได้ นั่นก็คือไปเป็นเมียขัดดอกไปเป็นนางบำเรอให้กับนายท่านเพื่อลบกลบหนี้ซะแล้วฉันจะพอใจเป็นอย่างมาก ถือว่าแกทำเพื่อฉันแล้วก็ดูแลปกป้องน้องอย่างที่แกสัญญาไว้กับพ่อของแก!” พิมพาพูด “แม่ทำแบบนี้กับลูกตัวเองได้ลงคอเหรอคะ?” “เพราะแกไม่ใช่ลูกแม่ฉันไงล่ะ! มันก็ถูกต้องแล้วนะนังขึ้นฉ่ายที่แกจะตอบแทนบุญคุณแม่ฉันที่อุตส่าห์เมตตาเลี้ยงดูแกมาตั้งแต่ตีนแกเท่าฝาหอยโดยที่แม่ฉันกับแกไม่ได้มีสายสัมพันธ์หรือมีอะไรเกี่ยวข้องกันเลยสักนิด! แม่แท้แท้ของแกมันใจเสาะฆ่าตัวตายทิ้งภาระแล้วก็ทิ้งแกไว้กับพ่อของแกตั้งแต่ตอนที่แกเกิดได้แค่เดือนเดียว! รู้ไว้ซะด้วยอีโง่!” ผักบุ้งเหลือจะอดวินาทีนี้หล่อนมองเห็นเพียงแค่หนทางที่ทำให้ตัวเองและมารดารอดโดยไม่สนใจเลยว่าใครจะรู้สึกอย่างไรช่างหัวมัน “…” คราวนี้คิดว่าทุกตรมแสนขมอยู่แล้ว มันเหมือนทวีคูณความรุนแรงขึ้นเป็น 10 เท่า 100 เท่า แววตาแดงก่ำหยาดน้ำร้อนไหลพรากอาบสองพวงแก้มที่แทบจะกรีดร้องให้สิ้นเสียงขาดใจตายลงเสียตรงนี้ คนที่เธอเรียกว่าแม่ คนที่เธอรักยิ่งกว่าชีวิตของตัวเองมาตลอดนับ 20 ปี แต่ความจริงแล้วทุกอย่างกลับพลิกผันไปคนละทิศคนละทาง… มาถึงวันนี้ที่ได้รู้ความจริงทุกคำถามที่ข้องและค้างคาอยู่ในใจ ว่าทำไมแม่ทำเหมือนไม่รักเธอเลย ทำเหมือนเธอไม่ใช่ลูกที่ชอบดุด่าเฆี่ยนตีและไม่เคยมีคำชมหลุดออกมาจากริมฝีปากยามที่เธอทำตัวดีเด่น เธอรู้แล้ว… เพราะเธอไม่ใช่ลูกแท้แท้ของท่านนี่เอง… “แกมันก็เป็นแค่อีลูกกาฝาก ที่แม่ฉันเมตตาชุบเลี้ยงเอาไว้เพราะความเอ็นดูก็แค่นั้น แล้ววันนี้มันก็ถึงเวลาที่แกจะต้องตอบแทนบุญคุณข้าวแดงแกงร้อนและน้ำนมที่แม่ของฉันใช้เลี้ยงแกมา! แกคงจะไม่เป็นคนอกตัญญูที่หลงลืมบุญคุณของผู้มีพระคุณที่สุดในชีวิตแกหรอกนะ” ที่พิมพาปล่อยให้ผักบุ้งพูดนั่นแสดงว่าทุกเรื่องคือความจริง นี่ไม่ใช่ความฝันแต่เป็นอีกโลกหนึ่งที่เธอไม่เคยรับรู้เลยต่างหาก… “มันเป็นความจริงเหรอคะแม่ที่หนูไม่ใช่ลูกแท้แท้ของแม่” เสียงสะอึกสะอื้นแล้วสะอึกสะอื้นเล่าถ่ายถอดความเจ็บช้ำน้ำใจออกมาเมื่อแลเห็นแววตาเย็นชาของพิมพาที่จะส่งเธอไปลงนรกท่าเดียว “ผักบุ้งมันก็พูดทุกอย่างแล้ว ถ้าแกอยากตอบแทนบุญคุณของฉันแล้วไม่อยากเป็นลูกอกตัญญูเพราะอย่างน้อยน้อยถึงแม้ฉันจะไม่ใช่แม่แท้แท้ของแกแต่ฉันก็เมตตาให้ข้าวให้น้ำเลี้ยงดูแกมาตั้งแต่อ้อนแต่เอาะ ก็ไปเป็นเมียขัดดอกไปเป็นเมียบำเรอของนายท่านซะแม่แกจะได้ไม่ต้องลำบากและเดือดร้อน” นี่คงเป็นคำตอบที่ชัดเจนที่สุด “…” หญิงสาวปล่อยโฮออกมาอีกยกใหญ่ใหญ่ ต่อให้เธอจะไม่ใช่ลูกแท้แท้ของพิมพาแต่ระยะเวลา 20 ปีที่พิมพาเลี้ยงดูเธอมาไม่ได้ก่อเกิดความรักความห่วงใยในใจสักนิดเลยหรือ ทำไมถึงได้ใจไม้ไส้ระกำยกเธอให้ไปเป็นเมียบำเรอของผู้ชายที่เธอไม่เคยเห็นแม้กระทั่งใบหน้าเช่นนี้ล่ะ? “นี่จะถือว่าเป็นคำขอครั้งสุดท้ายของฉันก็แล้วกันในฐานะคนที่เลี้ยงดูแกมา หน้าที่แกหลังจากที่ไปอยู่กับนายท่านแล้วแกจะต้องคอยดูแลปรนนิบัติบำเรอเรื่องบนเตียงและทำให้นายท่านพอใจ นายท่านจะได้ไม่มายุ่งวุ่นวายกับฉันและยายผักบุ้ง เข้าใจหรือเปล่า!!” ทุกน้ำเสียงที่เปล่งออกมาไม่ได้มีแววเมตตาเอ็นดูหรือรักใคร่เธอเลยสักนิด “ฮึก…ฮื่อ” “คุยกันจบแล้วใช่ไหม! สรุปจะเอายังไง” “เอาตัวนังขึ้นฉ่ายไปแล้วปล่อยฉันกับลูก” “เฮ้ย! รวบตัวผู้หญิงคนนั้นแล้วพาไปส่งให้นายท่านที่เพ้นท์เฮ้าส์” เมื่อสิ้นเสียงคำสั่งลูกน้องจำนวนสองคนก็เข้ามามัดมือ ปิดปากขึ้นฉ่ายก่อนฉุดกระชากขึ้นรถตู้คันสีบลอนด์ไร้ป้ายทะเบียนออกไปจากบ้านโกโรโกโสหลังนี้! “ฮื่อ…” หญิงสาวหวาดกลัวจนตัวสั่นงันงก พร้อมกับพร่างพรูหยาดน้ำตาหลั่งไหลลงมาไม่ขาดสาย… เธอแทบสิ้นความหวังกับอนาคตแสนมืดมิด มองไม่เห็นและคาดไม่ถึงด้วยซ้ำว่าหลังจากนี้เธอต้องประสบพบเจอกับอะไรบ้าง? นายท่าน ที่ถูกทั้งพิมพาและคนพวกนี้กล่าวถึงคงจะไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไปและคงจะไม่ใช่คนที่เมตตาปราณี มิเช่นนั้นคงไม่ทำธุรกิจสีเทาเปิดบ่อนการพนันทั้งส่งพรรคพวกลูกน้องมาถล่มบ้านเธอจนย่อยยับเช่นนี้หรอก… เขาคงจะช่วยโอกาสเอาความไร้เดียงสาของเธอแล้วกระทำย่ำยีร่างกายจนสาสมใจ เธอคงต้องกล้ำกลืนฝืนทนยอมรับสิ่งสกปรกโสมมที่แสนจะรังเกียจเดียดฉันท์พรรคนั้นเอาไว้อย่างจำยอม หากวันนี้พ่อยังอยู่ พ่อคงไม่ปล่อยให้ลูกสาวของท่านต้องตกอยู่ในสภาวะเช่นนี้เด็ดขาด ทำไมโชคชะตาถึงตลกร้ายขว้างปาบททดสอบอันแสนโหดเหี้ยมให้ผู้หญิงร่างบอบบางที่เพิ่งจะอายุ 20 ปีอย่างเธอในรูปแบบอำมหิต พวกเขาไม่คิดว่ามันโหดร้ายเกินไปหรือไง? กับทั้งหมดทั้งมวลที่เธอต้องเจอมาตลอดชีวิต ไม่เคยได้รับความรักจากแม่ซ้ำพ่อที่เป็นเพียงความอบอุ่นเดียวของหัวใจมาโดยตลอดก็ลาจากโลกนี้ไปไม่มีวันหวนคืน… ต้องออกจากโรงเรียนทิ้งความฝันอันสูงสุดเพื่อเสียสละให้น้องสาวแล้วทำงานตัวเป็นเกลียวเลี้ยงแม่เลี้ยงครอบครัว ร้าย… มารู้ความจริงว่าพิมพาไม่ใช่แม่แท้แท้ของตัวเองแต่เป็นเพียงแค่แม่เลี้ยง และยังถูกยัดเหยียดให้คนที่ตัวเองรักเคารพมาตลอดส่งไปลงนรกทั้งเป็น! บัดซบ มีอะไรที่เลวร้ายกว่านี้อีกไหม ทำไมเธอไม่ตายตายไปสักที! “ครับนายท่าน นังพิมพามันขอผ่อนผันจ่ายหนี้โดยให้ลูกสาวของมันมาเป็นตัวค้ำประกัน แต่หากนายท่านพอใจมันก็ยินดียกให้เป็นกรรมสิทธิ์ของนายท่านโดยนายท่านจะกระทำย่ำยีหรือจะทำอะไรกับลูกสาวมันก็ได้ แต่มันขอแค่แลกกับหนี้ที่มันติดไว้ทั้งหมด” เสียงผู้ชายคนนั้นพูดคุยกับปลายสาย “…” “ครับนายท่าน” “ครับ” จู่จู่ก็มีผ้ามาปิดที่จมูกของเธอแล้วความหน่วงหน่วงก็เริ่มแทรกซึมในพื้นที่สมองก่อนสิ่งต่างๆจะเลือนหายไปกลายเป็นภวังค์ เธอโดนปกยานอนหลับ! … … หญิงสาวสะลืมสะลือตื่นขึ้นมาอีกทีหนึ่งก็พบว่าร่างกายของตัวเองกำลังนอนอยู่บนเตียงนุ่มขนาดบิ๊กไซซ์ ใช้สายตามองปราดไปรอบๆห้องถูกตกแต่งอย่างอลังการหรูหราโดยคลุมโทนสีดำเกือบทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นเพดาน ฝาผนังหรือพวกเฟอร์นิเจอร์เครื่องใช้ “!!” ขึ้นฉ่ายรีบสำรวจเสื้อผ้าของตัวเองว่ายังอยู่ครบถ้วนดีหรือเปล่า ก่อนจะเหลียวซ้ายแลขวาขดตัวด้วยความหวาดกลัวหวาดผวา “มีด!” จนกระทั่งความโง่มันทำให้เธอสิ้นคิดถึงขั้นหยิบมีดปลายแหลมที่วางอยู่บนจานผลไม้ขึ้นมา กำลังจะง้างปักเข้าบริเวณก้อนเนื้อหน้าอกข้างซ้ายเพื่อหวังปลิดชีพตัวเอง! “ลาก่อน…” เพล๊ง!!! มีดเล่มนั้นถูกใครสักคนยื้อแย่งและรีบขว้างปามันไปให้พ้นหูพ้นตา
Aktuellstes Kapitel
เพียงใจกระหายรัก 18
"ชุดนี้ก็สวย ถ้าอยู่บนร่างของเธอคงจะเร้าใจแล้วก็เย้ายวนมากเลยแน่ๆขึ้นฉ่าย" อาคมหยิบชุดตัวจิ๋วที่ตัดเย็บด้วยมีลักษณะคล้ายกับซีฟองบางๆขึ้นมาดู "เลิกชมเพื่อเอาใจฉันได้แล้วค่ะคุณอาคม" ขึ้นฉ่ายปลงกับการกระทำของเขาเสียแล้ว ต่อให้เธอจะปฏิเสธไม่เอาท่าเดียวแต่ฝ่ายนั้นก็รีบดึงไม้แขวนส่งให้พนักงานไปเช็คเงินรวบยอดที่เคาน์เตอร์ทันที "ก็เธอสวยจริงๆนี่ขึ้นฉ่าย รู้หรือเปล่าว่าหน้าตาเธอน่ะไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่หรือโหลๆบ้านๆเลยสักนิด ในทางกลับกันเธอห่างไกลจากคำพวกนั้นมากเลยนะขึ้นฉ่าย เธอค่อนข้างจัดอยู่ในระดับผู้หญิงพิมพ์นิยมที่ใครๆเห็นก็ต้องตกหลุมพรางเหมือนกับโดนมนต์สะกด ฉันคิดว่าหากมีการประกวดดาวเดือนเธอคงได้รับตำแหน่งนั้นและเป็นคนที่ฮอตมากคนหนึ่งในคณะในมหาวิทยาลัยเชียวล่ะ" อาคมพูดไปตามเนื้อผ้า เขาไม่ได้เป็นคนเยินยอใครง่ายๆแต่หากได้กล่าวมาแล้วคนๆนั้นจะต้องสะสวยและต้องใจเขาจริงๆตัวอย่างเช่นผู้หญิงตรงหน้า... คราวแรกที่เห็นเธอในชุดเสื้อโอเวอร์ไซซ์ กางเกงขายาวทรงกระบอกปิดตาตุ่มแนบด้วยผ้ากันเปื้อนฉบับแม่ค้าสาว ผมผ้าวนี่ก็กระเซอะกระเซิงยุ่งเหยิง ปาดเหงื่อไหลย้อยตามใบหน้าร่างกายทำงานงกๆตัวเป็นเกลียวจน
เพียงใจกระหายรัก 17
"แล้วนี่ขึ้นฉ่ายจะกลับบ้านเลยหรือเปล่า เดี๋ยวเราไปส่ง" "แหมมม ถามแค่ขึ้นฉ่ายคนเดียวเลยนะ แล้วพวกฉัน 2 คนล่ะนี่ถามบ้างหรือไง นึกว่าในห้างนี้มีกันอยู่สองคนเหรอจ๊ะนายกร" ลดาแซว หล่อนมิใช่เด็กน้อยวัย 7-8 ขวบที่จะมองไม่ออกว่าอีกฝ่ายคิดอย่างไรกับขึ้นฉ่ายเพื่อนสนิทของตน "เอ่อ..." กรยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ "จะให้เราไปส่งเธอยังไงล่ะลดา เธอเพิ่งบอกไปหยกๆเมื่อครู่ว่าเธอมีนัดกับแฟน ถ้าแฟนเธอเห็นเราแฟนเธออาจจะเข้าใจผิดหรือไม่ก็บุกเข้ามาต่อยเราสลบคาที่ก็ได้นะ" แก้ตัวน้ำขุ่นๆ "อะจ้า ฉันจะเชื่อก็แล้วกันนะ แต่ มีนาล่ะ มีนายังไม่ได้พูดสักคำเลยนะว่ามีนามันมีแฟนน่ะ" "ก็เราเห็นว่าคอนโดของมีนาอยู่ตรงข้ามกับคอนโดของเธอ ก็น่าจะไปด้วยกันได้ยังไงล่ะ..." "พอๆเถอะ ไม่ต้องสรรหาคำพูดอะไรมาแก้ตัวอีกแล้ว ฉันมองออกน่ะว่าเธอรู้สึกยังไงกับขึ้นฉ่าย เพราะสายตาของเธอเวลาที่มองขึ้นฉ่ายกับมองพวกฉันสองคนมันไม่เหมือนกัน" "...เอ่อ..." "เอ่อ...ขอบคุณอีกครั้งสำหรับความหวังดีนะกร แต่ไม่เป็นไรหรอกเดี๋ยวฉันนั่งรถเมล์หรือไม่ก็รถสองแถวกลับเองได้" ขึ้นฉ่ายรีบชิงพูดออกมาหลังจากที่รับรู้ได้ว่าความอึดอัดมันเริ่มครอบงำเมื่อลดาพูดจบ "อ๋อโ
เพียงใจกระหายรัก 16
“งั้นเดี๋ยวรอฉันตรงนี้แป๊บนึงนะ ฉันขอตัวไปคุยโทรศัพท์ครู่เดียว” อย่างไรเสียจะทำอะไรเธอก็ควรรายงานให้ฝ่ายโน้นทราบด้วย คุณอาคม “คิดถึงฉันจนทนไม่ไหวหรือไง” ปลายสายแซวด้วยน้ำเสียงเจื้อยแจ้ว “เดี๋ยวกลับเพ้นท์เฮ้าส์มาผัวจะจัดให้อย่างสมใจอยากเลย”“ถามจริงเถอะค่ะคุณอาคมในหัวคุณมีแค่เรื่องนี้เท่านั้นเหรอคะ? เอ่อ… พอดีว่าวันนี้มีกิจกรรมแค่รับน้องปีหนึ่งเท่านั้น ช่วงบ่ายฉันขอไปเดินเที่ยวห้างใกล้ใกล้กับเพื่อนได้ไหมคะ”“เพื่อนที่ไหน ชื่ออะไร ผู้หญิงหรือผู้ชายแล้วไปรู้จักกันได้ยังไง” อาคมถามคำถามยาวยืดซักไซร้เธอด้วยความเป็นห่วง “บอกฉันมาให้หมดเปลือกเลยนะขึ้นฉ่าย เธอน่ะชอบทำตัวให้ฉันเป็นห่วงอยู่เรื่อยเลย” อาคมไม่ได้กลัวว่าหญิงสาวจะไปประพฤติปฏิบัติตัวไม่ดีไม่งามแต่อย่างใด เพียงแค่เขาเกรงว่าเธอจะถูกใครเขาหลอกลวงได้อย่างง่ายดายเพราะอาศัยความไร้เดียงสาไม่ทันคนและดีจนเกินไปของเธออาคมไม่อยากจะคิดจินตนาการถึงภาพที่มีชายคนอื่นมากระทำกับของรักของหวงของเค้าเช่นเดียวกับที่เขากระทำเธอ…หากเป็นเช่นนั้นอาคมคงอาละวาดคลั่งตายแน่ๆ “ชื่อลดา มีนา แล้วก็กรค่ะ” หญิงสาวตอบไปตามความจริงโดยไม่ได้ปิดบัง “ทั้งสามค
เพียงใจกระหายรัก 15
“…” หญิงสาวดวงตากลมโตดุจไข่ห่านเหลือบขึ้นไปมองใบหน้าหล่อเหลาลูกเสี้ยวอิตาลีของเขาเพียงครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ อ้าริมฝีปากแล้วลากไล้แลบลิ้นเลียความแข็งแกร่งของแท่งแข็งขืนตั้งแต่โคนจรดปลาย “อ่าห์” แววตาอันแสนเร่าร้อนของเขาจ้องมองปฏิกิริยาและทุกการเคลื่อนไหวของร่างกายเย้ายวนจากคนตรงหน้าไม่ให้คลาดแม้แต่วินาทีเดียวอาคมเพียงจินตนาการคิดถึงภาพที่ตนเองกำลังกระแทกความใหญ่โตถาโถมใส่ร่างบอบบางแล้วได้ยินเสียงร้องครวญครางผสมผสานกับใบหน้าเหยเกของเธอมันรู้สึกดีมากแค่ไหน บ๊วบ บ๊วบ! “…” หญิงสาวครอบความเป็นชายกลืนกินลงไปจนสุดความยาวเอ็น แล้วออกแรงขยับเขยื้อนโยกศรีษะขึ้นลงตามจังหวะปรนเปรอเขาเต็มที่จนเขาส่งเสียงร้องฮึมฮัมในลำคอด้วยความพึงพอใจต่อการกระทำนี้ “อย่างนั้นแหละขึ้นฉ่าย อ่าห์!” อาคมใช้ฝ่ามือกดศีรษะเธอเอาไว้ยามที่กำลังเสร็จสรรพถึงปลายสวรรค์เพื่อสูบฉีดน้ำเหนียวข้นพุ่งกระฉูดเข้าไปในโพรงปากเล็ก“อ่าห์…” “แค่กๆ” เธอเผลอกลืนมันเข้าไปทุกหยาดหยด “คาว” นี่คือรสชาติแรกที่ได้ลิ้มชิม “ขอกระแทกเธอสักรอบก่อนไปเรียนได้ไหม?” ไฟปรารถนาอันแรงกล้าที่ลุกโชนโชติช่วงอยู่ในอกไม่มีทีท่าว่าจะสงบลงได้เลย“คุณอาคมคะ
เพียงใจกระหายรัก 14
“ตั้งแต่ที่ไม่มีแคท พี่คงเป็นพ่อที่แย่มากใช่ไหมแคท พี่แทบไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพี่ต้องเลี้ยงลูกยังไงลูกของเราถึงจะเติบโตมาอย่างดี… แต่วันนี้แคทรู้หรือเปล่าว่าเจ้าอาคมมันเรียนจบปริญญาโทและกำลังจะเปิดรีสอร์ทของตัวเองที่จังหวัดภูเก็ตด้วยน้ำพักน้ำแรงของมันเองแล้วนะ ถ้าวันนี้แคทยังอยู่ แคทคงจะมีความสุขมากที่ลูกชายของขวัญในชีวิตของเราสองคนประสบความสำเร็จสมดังที่คิดตั้งใจเอาไว้ยังไงล่ะ” เรือนร่างหนาของคุณทรงอำนาจสั่นคลอนตามแรงสะอึกสะอื้นที่ถ่ายทอดออกมายามอยู่ตัวคนเดียว ไม่เคยมีใครรู้เลยว่าภายใต้หน้ากากที่ต้องทำตัวเหมือนเข้มแข็งและเข้มงวดทุกคนรวมถึงลูกชายเพียงคนเดียวอยู่ตลอดเวลานั้นเบื้องหลังเขาไม่เคยมีความสุขเลยสักวัน เขาแทบใช้นิ้วมือนิ้วตีนนับไม่หมดเลยด้วยซ้ำว่า เขาแอบร้องไห้กับตัวเองเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วตั้งแต่ที่ภรรยาของเขาเสียชีวิต… คุณทรงอำนาจต้องทำเหมือนว่าตัวเองเข้มแข็งและแข็งแกร่งมาโดยตลอด นั่นเพราะเขาเป็นประมุขใหญ่ของบ้านที่ไร้ซึ่งคู่คิดและคนเคียงข้างกาย เขายืนอยู่ลำพังโดดเดี่ยวเดียวดาย หากเขาอ่อนแอลงแล้วทุกคนในการดูแล ทุกคนในบ้านจะอยู่อย่างไร จะเคารพนับถือได้อย่างไรกัน? ทั้งทั้งที
เพียงใจกระหายรัก 13
“ตาอำนาจนี้ก็กระไรดี แต่ถ้าคิดในทางกลับกันพ่อเค้าอาจจะหวังดีกับเราก็ได้นะอาคม ตอนนี้เราก็ไม่ใช่เด็กเด็กแล้วอายุอานามปาเข้าเลขสามควรจะเป็นฝั่งเป็นฝาแล้วก็มีเหลนให้ย่าอุ้มได้แล้วนะ” คุณหญิงประภาศิริปลงกับเรื่องนี้ไปเสียแล้ว หล่อนตั้งหน้าตั้งตาอุ้มเหลนเตรียมของไว้รับขวัญมากมายตั้งแต่อาคมเพิ่งเรียนจบปริญญาตรีหมาดๆ แต่นี่เวลาล่วงเลยผ่านพ้นมาหลายปีก็ไร้ซึ่งวี่แววทายาทรุ่นถัดไป“ผมยังไม่เจอใครที่ถูกใจนี่ครับย่า” ยกเว้นขึ้นฉ่าย“ย่าก็ไม่รู้จะพูดยังไงกับเราสองคนพ่อลูกจริงๆ” “ไม่เป็นไรหรอกครับย่า ผมจัดการเองได้” ว่าจบก็กระตุกยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัยคล้ายกับสมองอันชาญฉลาดของเขาได้คิดแผนการเอาตัวรอดสำหรับดินเนอร์มื้อเย็นสุดหรูนี้ไว้เรียบร้อยแล้ว “…” คุณประภาศิริถอนหายใจเฮือกใหญ่ นี่ถ้าลูกสะใภ้ยังอยู่หล่อนคงจะหาทางออกสำหรับเรื่องนี้ได้อย่างดีแน่นอน @ตกเย็น อาคมจัดการโทรไปบอกหญิงสาวที่กำลังนั่งรออยู่ที่เพนท์เฮาส์อย่างใจจดใจจ่อเอาไว้แล้วว่าเย็นนี้เขาอาจจะไม่ได้กลับไปรับประทานอาหารเย็นร่วมด้วย เนื่องจากมีธุระสำคัญที่ต้องเคลียร์และสะสางให้เรียบร้อย หากเธออยากรับประทานอะไรที่มันไม่มีในตู้เย็นก็ออกปา
Das könnte dir auch gefallen
รักร้ายพี่ชายข้างบ้าน
ดอกอ้อลู่ลม52.3K AufrufeOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat77.1K Aufrufeเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย65.8K Aufrufeเกิดมาร่าน NC20+
Beefy Cat108.1K Aufrufeดอกไม้ของพ่อเลี้ยง
ต้นอ้อ563 Aufrufeนางร้ายคนนี้... ขอหนีพระเอก
แคลร์ออสติน1.1K Aufrufeรุ่นพี่วิศวะของคนดีขา
Moondaytime 60 Aufrufeสามี(ไร้)รัก
ชะนีติดมันส์917 Aufrufe
