All Chapters of The CEO’s Secret Heir: Chapter 1 - Chapter 6

ALTHEA’s POV, Year 2020“Bes, tapos ka na ba? Para mapasundo na kita sa driver.”Text ito ng bestfriend kong si Kyle. Pinilit niya akong sumama at magkunwaring girlfriend niya sa isang Charity Gala. Dapat ay may duty ako sa lugawan kung saan ako part-time nagtatrabaho, pero triple ng sahod ko ang kapalit kaya pumayag ako. Alam niya kasing gipit na gipit ako ngayon.“Oo, bes,” simpleng reply ko sa kan’ya.Maya-maya lamang ay tumunog ang cellphone ko. Si Kyle nasa video call kaya mabilis ko itong sinagot.“Mag-on cam ka dali,” excited na bungad niya. “Patingin ako ng ayos mo.”Binuksan ko ang camera at pinakita sa kan’ya ang damit at mukha ko.“Okay lang ba?” tanong ko habang iniiba-iba ang angle ng camera.“Yes!” mabilis niyang sagot. “Ang perfect talaga ng beauty mo, bes. Kung lalaki lang ako talaga…”“Lalaki ka naman, ah?” biro ko.“Na sa lalaki rin gustong lumuhod,” sagot niya at dahil doon ay sabay kaming natawa.“Mag-out ka na kasi sa pamilya mo para wala ka nang problema kung sin

“You asked for—”Hinalikan ko siya at ‘di ko pinatapos sa kan’yang sasabihin. Impluwensya siguro ng alak itong pagiging palaban ko. Isang halik na hindi na smack—kundi isang halik ng babaeng sabik.Ilang segundo ring nanigas ang kan’yang katawan bago siguro maproseso ng utak nya kung ano ang nangyayari. Tumigil ako sa paghalik sa kan’ya ng may ngiting pang-asar. “What now? “Hanggang doon lang pala ang kaya mo.”“You’re messing with the wrong guy,” seryosong sabi niya.Nilaro ko ng aking daliri ang kan’yang tainga. Dahan-dahan ko itong pinaikot-ikot. “Am I?”Ngumiti rin siya pero ‘yong ngiting mapang-akit. Lumapit siya sa tenga ko at bumulog, “Yes, you are.”Dumaplis ‘yong labi niya sa tenga ko kaya napapikit ako. Ang sarap sa pakiramdam—parang kuryente pero nakakakiliti. Ramdam na ramdam ko rin ang init ng kan’yang hininga. Lumuhod siya sa kama—pumaibabaw sa akin. “I don’t know if you would be able to handle it, Miss.”“With words? “I guess you're good,” patuloy ko siyang inasar. “B

Sabi nila, ang buhay daw ng isang fresh graduate ay parang teleserye na puno ng pag-asa, pangarap, at siyempre, matinding kaba. Pero sa kaso ko, ang teleserye ko ay may kasamang plot twist na hindi man lang dumaan sa scriptwriter. Habang ang mga kaklase ko ay busy sa pagpo-post ng “Licensed Nurse soon!” sa social media, ako naman ay busy sa pag-compute kung ilang lata ng gatas ang mabibili ko sa hinaharap.Pero dahil nga kailangan kong panindigan ang korona ng pagiging palaban at dahil kailangan ko ng panggastos sa check-up, hindi ko hinayaang lamunin ako ng lungkot. Nag-take ako ng Board Exam na parang walang dalang “extra passenger” sa loob ng tiyan ko. Sabi ko nga sa baby ko habang naglilshade ng questionnaire, “Nak, tulungan mo si Mommy mag-shade ng tamang letter, ha? Para sa future mo ’to. Huwag kang malikot diyan, nahihilo ako!”Habang naghihintay ng result, hindi ako pwedeng nganga. Hindi pwedeng umasa lang sa relief goods o sa himala ni San Pedro. Kaya naman, bitbit ang aking