Kabanata 2

“That was Victoria Sandoval and Lucien Cortez.”

Unfamiliar sa akin ang pangalan ng babae. Pero si Lucien…

“Co-Cortez Holdings?” tanong ko.

Mabilis namang tumango si Kyle. Mutikan na nga talaga ako.

“Hindi naman nila ako ipapapatay ’di ba?”

“That… I’m not certain,” boses in Uncle Troy. Naglakad siya papunta sa amin at ang kan’yang mga mata ay nakatuon lang kay Kyle.

“I’ll deal with you regarding this later,” dagdag niya at nilampasan kami.

Nanunuyo na ang lalamunan ko. Saktong may dumaan na waiter at puno ng inumin ang dala niyang tray kaya kumuha ako ng isa. Hindi ko alam kung ano klase ng inumin ang nahablot ko pero mabilis ko itong ininom.

cough-cough-cough

“Ang pait naman nito!” reklamo ko. “Ano ba klaseng inumin ’to?”

“Anong tingin mo sa whiskey juice?” manghang tanong ni Kyle.

Hindi ko siya nasagot agad kasi ramdam pa rin ng lalamunan ko ang pinaghalong init, pait at anghang ng inumin na ’yon. May napadaan ulit na waiter na ibang kulay naman ng inumin ang nasa tray niya. Halos kakulay na ng tubig pero may bubbles ito. Matamis siguro ’to.

Kumuha ako ng isa at mabilis itong tinikman. “Hmm! Masarap ’to, ah? Anong tawag dito?”

Natawa na lamang si Kyle sa akin. “Champagne.”

Nagtinginan kami ni Kyle at ngumiti nang marinig namin ang tugtog ng string band. Masarap ito sa tenga at ramdam mo ang pagmamahal sa bawat nota.

“Can I have this dance, Ms. Reyes?”

Inilahad ni Kyle ang kan’yang palad habang naghihintay ng sagot ko. Hindi ko maiwasang kiligin dahil ang pogi ng baklang ’to ngayong gabi at ang manly ng galawan niya. Malayong-malayo sa kung kami lang dalawa ang magkasama.

Bago ko siya sinagot ay inubos ko muna ang inuming kinuha ko. “It’s a pleasure to dance with you, Mr. Ledezma.”

Inalalayan niya ako papunta sa gitna ng ballroom at nagsimula kaming sumayaw.

Mga limang minuto rin kaming sumayaw ni Kyle pero napatigil ako ng maramdaman kong nahihilo ako.

“What’s the problem?”

Napahawak ako sa sintido sabay pisil. “Nahihilo ako.”

“’Yan kasi ginawa mong juice ’yong whiskey,” pangungutya niya. “Buti na lang at nag-book ako ng room dito. Tara hatid kita doon para makapagpahinga ka.”

“Kyle, come with me,” boses ni Uncle Troy. “I’ll introduce you to some of my business partners.”

“Wait lang, Dad. Hatid ko lang si—”

“Hindi na kaya ko nang mag-isa,” singit ko sa usapan nila.

Future na ni Kyle ang nakasalalay dito ’no. At kaya ko namang pumunta ng room mag-isa. Nahihilo lang ako pero alam kong kaya ko.

“Sigurado ka?”

“Yes, Kyle,” nginitian ko siya. “Kaya ko ’to.”

“Sige,” may inabot siya sa akin. “Here's the card, Room 1018”

“Okay, Room 1018.”

Nakita ko sa mukha niya ang pag-aalangan kaya bahagya ko siyang tinulak papunta kay Uncle. “Go na.”

Sinunod niya ako pero lumingon na naman siya kaya sumenyas akong ayos lang talaga ako.

Nang hindi ko na sila matanaw ay lumabas na kaagad ako sa venue. Tumindi lalo ang pagkahilo ko kaya bago ako sumakay ng elevator ay hinubad ko ang suot kong heels.

“Good evening, Ma’am,” bati ng elevator girl sa akin. “What floor po?”

Hindi ko na maaninag ng maayos ang kan’yang mukha. Ang buong paligid ko ay umiikot na.

“10th floor.”

Sumandal ako sa wall ng elevator nang umandar ito. Napapikit ako ng nadagdagan lalo ang pagkahilo ko.

“Ma’am nasa 10th floor na po tayo,” ring kong sabi ng elevator girl.

Hindi ko man lang namalayan na tumigil at bumukas na pala ang elevator. Muntik pa akong matumba kaya napahawak ako sa pinto.

Tinahak ko ang hallway ng 10th floor nang nakasandal sa pader. Ramdam ko kasing pagewang-gewang na ako kung maglakad. Pero inabutan na ako ng limang minuto at ’di pa rin mahagilap ng mata ko ang Room 1018.

Pilit kong niliitan ang mata ko para mabasa ko ng maayos ang mga numero sa mga pinto.

1016

1015

1014

1018

“Sa wakas ay nahanap din kita,” kinausap ko ’yong pinto. “Bobo nga lang gumawa sa’yo. Katabi mo 1014?”

Tumawa pa ako ng malakas. Tinapat ko ang card sa scanner. ’Di ko ito narinig na tumunog pero bumukas naman ’yong pinto ng pinihit ko ang doorknob.

Pumasok ako sa room at sinarado ang pinto. Tanaw ko na ’yong kama kaya humakbang ako. ’Yon nga lang ay hindi ko kinaya ang bigat ng sarili kong katawan dahil sa hilo kaya nauntog ako sa pader. Gano’n pa man ay ibinuhos ko ang lahat ng natitirang lakas at kaisipan ko para makahiga sa kama.

—

“Hey, wake up!”

“How did you end up here? Wake up!”

May naririnig akong nagsasalita pero sobrang sakit ng ulo ko kaya ayaw kong dumilat ng mata. Hanggang sa maramdam kong inaalog-alog na ako.

“Gumising ka, hoy!”

“Hmmmm,” daing ko habang pinipilit magmulat ng mata.

Nasa langit na ba ako o nananaginip lang? Bakit may pogi sa harapan ko?

Nakatayo siya sa side ng kama kung saan ako nakahiga habang nakayukong tumitingin sa akin.

Ngumiti ako sa kaniya. “Hi, pogi.”

“Get out of my room!”

“Ayaw ko,” nakanguso kong sagot sa kan’ya. “Gusto ko tabi tayo.”

“No way!”

Hinawakan niya ang kamay ko at hinila pabangon pero hinila ko rin siya pabalik kaya natumba siya sa ibabaw ko.

“Shit!”

Aalis sana siya pero hinawakan ko ng dalawang palad ko ang mukha niya. Niliitan ko ang mga mata ko para makita ng maayos ang mukha niya. Mapupungay ang kan’yang mga mata. Mahahaba ang mga pilikmata. Bagay na bagay sa korte ng mukha niya ang kaniyang matangos na ilong.

Hanggang sa dumako ang tingin ko sa kaniyang mga labi. Napangiti ako dahil sa naisip ko. “Ang sarap mo naman.”

“Whatever you’re trying to do, stop it.”

Diniin ko ang dalawang palad ko sa magkabilang pisngi niya dahilan para mag-pout ang kan’yang bibig

“No, no… Do—”

smack-smack-smack

Tatlong beses ko siyang hinalikan.

“What the hell di—”

smack

“You’re gonna pay fo—”

smack

Hinintay kong magsalita siya ulit pero ‘di niya ginawa.

“Oh,” nakataas ang kaliwang kilay ko, “bakit ‘di ka na nag—”

smack

Hindi ko natapos ang sasabihin ko dahil…

hinalikan niya ako.