Partager

Kabanata 3

Auteur: Miss Ching
last update Date de publication: 2026-04-28 11:24:03

“You asked for—”

Hinalikan ko siya at ‘di ko pinatapos sa kan’yang sasabihin. Impluwensya siguro ng alak itong pagiging palaban ko. Isang halik na hindi na smack—kundi isang halik ng babaeng sabik.

Ilang segundo ring nanigas ang kan’yang katawan bago siguro maproseso ng utak nya kung ano ang nangyayari.

Tumigil ako sa paghalik sa kan’ya ng may ngiting pang-asar. “What now? “Hanggang doon lang pala ang kaya mo.”

“You’re messing with the wrong guy,” seryosong sabi niya.

Nilaro ko ng aking daliri ang kan’yang tainga. Dahan-dahan ko itong pinaikot-ikot. “Am I?”

Ngumiti rin siya pero ‘yong ngiting mapang-akit. Lumapit siya sa tenga ko at bumulog, “Yes, you are.”

Dumaplis ‘yong labi niya sa tenga ko kaya napapikit ako. Ang sarap sa pakiramdam—parang kuryente pero nakakakiliti. Ramdam na ramdam ko rin ang init ng kan’yang hininga.

Lumuhod siya sa kama—pumaibabaw sa akin. “I don’t know if you would be able to handle it, Miss.”

“With words? “I guess you're good,” patuloy ko siyang inasar. “But I don’t think you’re good at—”

Siniil niya ako ng halik na puno ng panggigigil. Hindi ko alam kung saan, kailan, at paano ko itong natutunan pero sinabayan ko siya sa kan’yang ritmo. Sumasakit pa rin ang ulo at hilo pa ako. Pero lahat ng ‘yun ay humupa at napalitan ng init, pananabik at… sarap.

“Not bad,” bulong niya sa pagitan ng aming mga hiningang naghahabulan.

Isang mapang-akit na kislap ang dumaan sa kaniyang mga mata—ang klase ng tingin na tila ba ayaw na akong pakawalan pa.

Hinawakan niya ang aking panga, marahan pero may awtoridad. Ramdam ko ang kalyo sa kaniyang mga daliri na lalong nagpadagdag sa tensyong namumuo sa pagitan naming dalawa. Ang bawat haplos niya ay tila nag-iiwan ng bakas ng apoy sa aking balat.

“I’m good at everything, Miss. Baka sa huli, ikaw na ang sumuko,” hamon niya.

Tumawa ako nang mahina, isang tunog na puno ng pang-aakit. Ipinulupot ko ang aking mga braso sa kaniyang leeg, hinahila siya lalo papalapit hanggang sa maramdaman ko ang tibok ng kaniyang puso na kasing bilis na rin ng sa akin.

“Subukan natin.”

Muling nagtagpo ang aming mga labi. Ang bawat halik ay mas malalim, mas mapusok, at mas gutom. Ang aming mga dila ay tila nakikipagbuno, nag-uunahan sa pag-angkin sa bawat sulok ng aming mga bibig. Nawala na ang hilo mula sa alak at ang tanging nagpapatakbo sa aking sistema ay ang purong adrenaline at pagnanasa.

Dahan-dahan niyang ibinaba ang kaniyang mga halik sa aking panga patungo sa sensitibong bahagi ng aking leeg.

“Ahhh..” napaungol ako nang maramdaman ang kaniyang mainit na labi at ang bahagyang kagat na nagpataas ng lahat ng balahibo ko sa katawan.

“You're making this very difficult for me to be gentle,” he groaned against my skin.

“Then don't be,” I whispered back, my voice trembling with a mix of defiance and longing.

Hinawakan niya ang magkabila kong pulso at dahan-dahang itinaas iyon sa ibabaw ng aking ulo. Isang kamay lang niya ang sumiklot sa dalawa kong kamay, sapat na para maramdaman ko ang kaniyang lakas. Ang isa naman niyang kamay ay nagsimulang maglakbay sa aking katawan. Mula sa aking bewang, dumaan ito sa aking tadyang hanggang sa maramdaman ko ang kaniyang palad na humahaplos sa gilid ng aking dibdib.

“You have no idea what you’re doing to me,” paos na bulong niya bago muling siniil ang aking labi.

Ang halik na ito ay mas mabagal, mas mapang-angkin. Ramdam ko ang kaniyang dila na tila ninanamnam ang bawat sulok ng aking bibig. Habang ginagawa niya iyon, ang kaniyang daliri ay dahan-dahang gumagapang sa ilalim ng suot kong manipis na gown. Ang lamig ng kaniyang kamay laban sa nagbabaga kong balat ay nagdulot ng panibagong bugso ng kuryente sa buong katawan ko.

Hindi na ako nakatiis. Gamit ang malaya kong mga binti, ipinulupot ko ito sa kaniyang bewang, hinihila siya lalo na mas idikit ang kaniyang katawan sa akin. Ramdam ko ang tigas ng kaniyang pagkalalaki na nakadagan sa gitna ng aking hita, kahit may mga saplot pa kami. Isang mahaba at malalim na ungol ang kumawala sa kaniyang lalamunan dahil sa ginawa ko.

“Hungry, are we?” tanong niya nang bahagyang humiwalay ang kaniyang labi. Ang kaniyang mga mata ay tila naging madilim na dagat ng pagnanasa.

Hindi ako sumagot sa halip ay mas hinila ko ang kaniyang buhok para muling paglapitin ang aming mga mukha. “Talk less, do more.”

Isang nakakalokong ngiti ang sumilay sa kaniyang labi. Sa isang iglap, tinanggal niya ang kaniyang suot na t-shirt, inilalantad ang kaniyang matipunong dibdib at abs na tila inukit sa bato. Sumunod ang suot ko na walang hirap niyang hinubad sa akin.

Nang kapwa na kaming walang saplot sa itaas, idinikit niya ang kaniyang dibdib sa aking dibdib. Ang balat sa balat na pakikipag-ugnayan ay tila nagliyab. Dahan-dahan niyang ibinaba ang kaniyang mga halik—mula sa aking leeg, sa aking clavicle, hanggang sa marating niya ang tuktok ng aking dibdib.

“Oh, God…” napakapit ako nang mahigpit sa kaniyang balikat nang maramdaman ang init ng kaniyang bibig na bumalot sa aking u***g.

Nilaro niya ito gamit ang kaniyang dila bago marahang kinagat. Ang sensasyon ay diretsong tumama sa pagitan ng aking mga hita, nagpapanginig sa akin at nagpapabasa sa suot kong underwear.

Habang busy ang kaniyang bibig sa aking dibdib, ang kaniyang kamay ay bumaba na sa garter ng aking panty. Dahan-dahan, walang pagmamadali, hinila niya ito pababa hanggang sa tuluyan na akong mawalan ng saplot. Hindi siya tumigil doon. Hinayaan niya ang kaniyang mga daliri na sumayaw sa ibabaw ng aking pagkababae, sapat lang para lalo akong mabaliw.

“Please…” pagmamakaawa ko, hindi ko na alam kung ano ang hinihiling ko basta gusto kong mawala ang pangangati at init na nararamdaman ko.

“Not yet, baby. We’re just getting started,” bulong niya.

Lumipat siya sa gitna ng aking mga binti. Hinawakan niya ang aking tuhod at dahan-dahang binuksan ang aking mga hita, inilalantad ako nang buong-buo sa kaniyang paningin. Napapikit ako sa hiya pero agad din iyong napalitan ng matinding antisipasyon nang maramdaman ko ang kaniyang mainit na hininga sa tapat mismo ng aking sentro.

Nagsimula siyang humalik sa loob ng aking hita, papunta sa itaas. Nang daitin ng kaniyang dila ang aking clitoris, tila tumalon ang puso ko. Napakapit ako sa bedsheet, nilalamukot ang tela sa sobrang sarap. Ang kaniyang dila ay gumagalaw nang may ritmo—mabilis, mabagal, paikot, at madiin.

“Mmm… f-fuck…” ang mga mura na lang ang lumalabas sa bibig ko.

Ang bawat s****p at haplos ng kaniyang dila ay tila nagpapasabog ng fireworks sa loob ko. Hindi ko mapigilang igalaw ang aking bewang, sumasabay sa kaniyang pag-atake. Ramdam ko ang kaniyang mga kamay na nakahawak nang mahigpit sa aking pwet, iniaangat ako para mas lalong mabaon ang kaniyang mukha sa akin.

Nang maramdaman niyang malapit na ako, lalong bumilis ang paggalaw ng kaniyang dila. Ang hangin sa paligid ay tila naglaho. Napasinghap ako nang malalim, ang buong katawan ko ay nanigas bago unti-unting nanghina sa sunod-sunod na orgasmo na hatid ng kaniyang bibig.

Hingal na hingal ako nang umangat siya. May bakas pa ng aking katas sa kaniyang labi na pilit niyang dinilaan habang nakatitig sa akin. Isang nakakalokong kindat ang ibinigay niya bago siya tumayo para hubarin ang kaniyang natitirang saplot.

Doon ko nakita ang kaniyang pagkalalaki—galit na galit, matigas, at handang-handa. Mas lalo akong nakaramdam ng kaba na hinaluan ng pananabik.

“Ikaw naman,” utos niya sa paos na boses.

Pinaupo niya ako sa gilid ng kama habang siya ay nakatayo sa harap ko. Ang kaniyang k*****a ay nasa tapat na ng aking mukha. Sa simula ay nag-alinlangan ako, pero ang tingin niya ay tila nag-uudyok sa akin na huwag maging mahinhin. Hinawakan ko iyon—mainit at tumitibok.

Dahan-dahan ko itong idinikit sa aking pisngi bago ko inilabas ang aking dila para dilaan ang dulo nito. Narinig ko ang kaniyang paghuni, isang malalim na ungol ng kasiyahan. Ipinasok ko ang kaniyang dulo sa aking bibig, ninanamnam ang lasa ng kaniyang balat. Sinimulan ko itong s******n habang ang aking kamay ay gumagalaw pataas at pababa sa kaniyang puno.

“Shit… that’s it… keep going,” ungol niya, ang kaniyang kamay ay nakabaon sa aking buhok, ginagabayan ang bawat galaw ko.

Ginamit ko ang lahat ng natutunan ko sa mga nababasa at napapanood ko. Sinisipsip ko ang bawat pulgada, nilalaro ng aking dila ang bawat ugat na nakaumbok. Ramdam ko ang kaniyang panginginig, ang kaniyang paghinga na lalong bumibilis. Sa bawat pagbaon ko sa kaniyang pagkalalaki sa aking lalamunan, lalong lumalalim ang kaniyang mga ungol.

“Stop… stop, baka maputok ako dito,” sabi niya sabay hila sa akin pataas.

Inihiga niya ako muli sa kama. Ramdam ko ang bigat niya pero sa pagkakataong ito, wala nang halong biro ang kaniyang mga galaw. Ang kaniyang mga mata ay puno ng determinasyon.

Ipinosisyon niya ang kaniyang sarili sa pagitan ng aking mga binti. Ang dulo ng kaniyang pagkalalaki ay dahan-dahang humahaplos sa aking bukana, nanamnam ang basa at mainit kong loob na tila ba tinatantya kung gaano ako kahanda para sa kaniya.

“Are you sure about this?” tanong niya, ang boses ay puno ng pagnanasa pero may halong paggalang pa rin.

Tumingin ako nang diretso sa kaniyang mga mata, ang aking mga kamay ay nasa kaniyang matipunong dibdib, nararamdaman ang mabilis na tibok ng kaniyang puso.

“Huwag ka nang maraming tanong. Just… make me yours.”

Ngumiti siya nang madiin, hinawakan ang aking mga kamay at itinaas muli sa ibabaw ng aking ulo. Ibinaba niya ang kaniyang katawan, ang kaniyang mukha ay ilang pulgada na lang ang layo sa akin. Ramdam ko na ang dulo niya na pilit bumubutas sa aking proteksyon, dahan-dahang pumapasok, unti-unting pinupuno ang puwang na matagal nang naghihintay.

“Then don't scream too loud, Miss. Baka marinig tayo ng buong hotel,” bulong niya bago tuluyang madiin ang kaniyang bewang…

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • The CEO’s Secret Heir   Kabanata 13

    Lord, seryosong usapan po. Kung bibigyan Niyo po ako ng choice ngayon kung anong gusto kong makasalubong dito sa naglalakihang pasilyo ng Cortez Mansion, pramis, pipiliin ko na lang ang multo. Kahit si White Lady na may kasamang background music na nakakatakot, o kaya ’yung pugot na ulo na naghahanap ng sumbrero, I will gladly say, “Hi, friend! Kumusta ang kabilang buhay?” Huwag lang... huwag na huwag lang talaga si Lucien Cortez!Paano ba naman kasi, simula nung Abs Incident sa kwarto niya kung saan nag-feeling X-ray vision ang mga mata ko, hiyang-hiyang-hiya na talaga ang lola niyo! Halatang-halata niya na nakatitig ako sa kaniyang pang-sports-magazine na katawan. At ang mas malala? Dahil sa nakita ko, biglang nag-play ang isang bawal na senaryo sa utak ko—ang gabi sa Room 1013 limang taon na ang nakalipas.Shocks, Althea! Biglang nag-flashback sa akin kung paano niya ako niyakap nung gabing ’yun, kung gaano kabilis ang tibok ng puso niya, at kung gaano kinitid ang distansya naming

  • The CEO’s Secret Heir   Kabanata 12

    Grabe, as in level 999 na ang pagkabagot ko rito sa mansion ngayong araw. Alam niyo ’yung feeling na handa kang makipagbakbakan sa trabaho, ’yung tipong ready kang mag-CPR ng sampung tao nang sabay-sabay, pero ang ending ay nakatunganga ka lang sa magarbo nilang kisame? Ganun ako ngayon.Minsan talaga, napapaisip ako kung nurse ba ako o glorified alarm clock. Ang trabaho ko lang naman kasi rito ay i-monitor ang blood pressure nina Don Ricardo at Donya Elena—na buti naman at stable sa ngayon—at painumin sila ng maintenance meds on time. Tapos? Wala na. Nganga na ang lola niyo. Malaki rin talaga ang pasasalamat ko kay Adrian dahil dinala niya ako rito sa bakasyon na may sahod na trabahong ito, pero bes, ang hirap pala kapag walang ginagawa!At siyempre, ang pinakamahirap sa lahat? Miss na miss ko na ang baby scientist ko, si Aeron. Simula nang bumalik si Aling Nena—o Nanay Nena na ang tawag namin sa kaniya dahil siya na talaga ang tumayong lola ni Aeron—ay bumalik na rin ang anak ko sa

  • The CEO’s Secret Heir   Kabanata 11

    ALTHEA’s POVNaranasan niyo na ba yung feeling na parang sasabog ang puso niyo hindi dahil sa kilig, kundi dahil sa sobrang kaba? Yung tipong gusto mo nang mag-ala-Flash sa bilis dahil nawawala ang pinakamahalagang treasure ng buhay mo? Ganito ang eksena sa Cortez Mansion ngayon, at hindi ito dahil sa isang nawawalang mamahaling alahas o painting. Mas malala pa roon.Nawawala si Aeron.Kanina lang, maayos siyang natutulog sa maid’s quarters habang tinatapos ko ang ilang paperworks para sa gamot ni Donya Elena. Pero pagbalik ko, tanging ang unan na lang niya ang nandoon. Wala na ang maliit kong explorer.“Aeron! Baby!” tawag ko habang mabilis na naglalakad sa mga pasilyo.Hindi lang ako ang naghahanap. Dahil nga instant celebrity ang anak ko sa mansion—salamat sa kaniyang matabil na dila at pagmumukhang carbon copy ng amo namin—halos lahat ng mga kasambahay ay tumutulong na rin sa paghahanap. Sila Manang Celia, si Marites, pati na ang mga drivers. Lahat sila ay abalang-abala sa paghagi

  • The CEO’s Secret Heir   Kabanata 10

    LUCIEN’s POV ​Hindi ko alam kung anong pumasok sa isip ni Mommy. Ang mansion na ito ay isang simbolo ng kaayusan, katahimikan, at higit sa lahat, ng kapangyarihan ng mga Cortez. Hindi ito daycare center. Hindi rin ito parke para sa mga batang kung anu-anong itinatawag sa mga taong hindi naman nila kilala. ​Pumasok ako sa kwarto ni Mommy, seryoso ang mukha ko. “Mom, can we talk? I need an explanation. Bakit mo hinahayaan na magdala ng bata ang nurse mo rito? This is unprofessional. Paano niya magagawa ang trabaho niya kung ang atensyon niya ay nakahati sa anak niya? Binabayaran natin siya para mag-alaga sa inyo ni Dad, hindi para magpa-alaga ng sariling anak sa loob ng pamamahay natin.” ​Naupo si Mommy sa kaniyang chaise lounge, kalmado lang siya. Nakakairita ang pagiging kalmado niya kapag seryoso ako. ​“Lucien, relax. Althea is very efficient. In fact, she’s the best nurse we’ve had in years. Hindi niya pinapabayaan ang trabaho niya,” sagot niya nang hindi man lang tumitingin sa

  • The CEO’s Secret Heir   Kabanata 9

    ALTHEA's POV, Year 2026 (BACK TO PRESENT) ​Kung mayroon mang pagkakataon na gusto kong maglaho na parang bula o kaya ay lamunin na lang ako ng lupa nang buhay, ito na ‘yun. Ito na ang sandaling ‘yun. ​Parang tumigil ang pag-ikot ng mundo. Ang ingay ng mga kasambahay na kanina ay parang mga bubuyog sa bulungan ay biglang naglaho. Ang tanging naririnig ko na lang ay ang mabilis at malakas na tibok ng puso ko na parang sasabog na sa kaba. Dalawang letra lang ang binanggit ni Aeron, pero pakiramdam ko ay isang malaking bomba ang sumabog sa gitna ng mansion nina Lucien Cortez. ​“Papa!” ​Paulit-ulit na umaalingawngaw ang boses ng anak ko sa pandinig ko. Nakita ko kung paano natigilan si Lucien. Ang kaniyang malamig at seryosong mukha ay saglit na nabasagan ng emosyon ng pagkalito, gulat, at isang bagay na hindi ko mabasa. ​“Aeron!” sa wakas ay nabawi ko ang boses ko. ​Mabilis akong kumilos. Sa sobrang taranta, halos madapa ako malapitan lang ang anak ko. Hinila ko siya palayo kay

  • The CEO’s Secret Heir   Kabanata 8

    Simula nung marinig ko ang Cortez Mansion, naging paborito ko na ang kanta ng mga alarm clock. ’Yung tipong nakakagulat at nakaka-stress. Buong linggo akong hindi mapakali. Para akong nakalunok ng buhay na isda na pilit kumakawala sa tiyan ko. Tutuloy ba ako o hindi?Kung tutuloy ako, para akong pumasok sa lungga ng leon na may bitbit na steak. Pero kung hindi naman, paano ang gatas at future ni Aeron? Ang hirap maging mahirap, pero mas mahirap maging mahirap na may itinatagong bilyonaryong sikreto.Siyempre, tinawagan ko ang kaisa-isa kong consultant sa mga maling desisyon sa buhay.Si Kyle.“Bakla, ’wag kang tanga! Triple pay ’yun! Triple! Ibig sabihin, yung diaper ni Aeron, pwedeng may Swarovski crystals na!” sigaw niya sa kabilang linya.“Kyle, hindi mo kasi naiintindihan. Mansion ’yun nina Lucien! Paano kung magkita kami? Paano kung makilala niya ako? At paano si Aeron?”“Eh ’di aminin! Bes, destiny na ang lumalapit sa ’yo, tinatanggihan mo pa. Ipakilala mo na kasi ang bata para

  • The CEO’s Secret Heir   Kabanata 7

    Sabi nila, kapag may nagsara daw na pinto, may bubukas na bintana. Pero sa kaso ko, pagkatapos ng eksena sa mansion ng mga Ledezma four years ago, parang hindi lang bintana ang bumukas. Parang gumuho pati yung pader.Siyempre, hindi ako nakatulog nang maayos pagkatapos sabihin ni Uncle Troy na alam

  • The CEO’s Secret Heir   Kabanata 5

    Sabi nila, ang buhay daw ng isang fresh graduate ay parang teleserye na puno ng pag-asa, pangarap, at siyempre, matinding kaba. Pero sa kaso ko, ang teleserye ko ay may kasamang plot twist na hindi man lang dumaan sa scriptwriter. Habang ang mga kaklase ko ay busy sa pagpo-post ng “Licensed Nurse s

  • The CEO’s Secret Heir   Kabanata 1

    ALTHEA’s POV, Year 2020 (START OF FLASHBACK) “Bes, tapos ka na ba? Para mapasundo na kita sa driver.” Text ito ng bestfriend kong si Kyle. Pinilit niya akong sumama at magkunwaring girlfriend niya sa isang Charity Gala. Dapat ay may duty ako sa lugawan kung saan ako part-time nagtatrabaho, pero

  • The CEO’s Secret Heir   Prologue

    CORTEZ MANSION, Year 2026Sa gitna ng sikat ng araw na tumatagos sa naglalakihang bintana ng mansyon ng mga Cortez, hila-hila ni Althea Reyes ang maliit na maleta ng kaniyang gamit at ang malambot na kamay ng kaniyang limang taong gulang na anak na si Aeron. Isang private nurse si Althea para sa ma

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status