Kabanata 1

ALTHEA’s POV, Year 2020 (START OF FLASHBACK)

“Bes, tapos ka na ba? Para mapasundo na kita sa driver.”

Text ito ng bestfriend kong si Kyle. Pinilit niya akong sumama at magkunwaring girlfriend niya sa isang Charity Gala. Dapat ay may duty ako sa lugawan kung saan ako part-time nagtatrabaho, pero triple ng sahod ko ang kapalit kaya pumayag ako. Alam niya kasing gipit na gipit ako ngayon.

“Oo, bes,” simpleng reply ko sa kan’ya.

Maya-maya lamang ay tumunog ang cellphone ko. Si Kyle nasa video call kaya mabilis ko itong sinagot.

“Mag-on cam ka dali,” excited na bungad niya. “Patingin ako ng ayos mo.”

Binuksan ko ang camera at pinakita sa kan’ya ang damit at mukha ko.

“Okay lang ba?” tanong ko habang iniiba-iba ang angle ng camera.

“Yes!” mabilis niyang sagot. “Ang perfect talaga ng beauty mo, bes. Kung lalaki lang ako talaga…”

“Lalaki ka naman, ah?” biro ko.

“Na sa lalaki rin gustong lumuhod,” sagot niya at dahil doon ay sabay kaming natawa.

“Mag-out ka na kasi sa pamilya mo para wala ka nang problema kung sinong babae ang isasama mo sa mga elite gatherings,” advice ko sa kan’ya.

“Bakla ka, naka-loud speaker ako!” mahina niyang sigaw.

Napahinto ako. “Sorry, bes!”

Inirapan niya ako pero alam ko naman na biro lamang ‘yon.

“Sige na, paalis na si Manong Jun para sunduin ka. Kita tayo mamaya sa event.”

“Okay, bes.”

—

Dumating si Manong Jun para sunduin at ihatid ako papunta sa venue. Habang papalapit kami, lalong lumalaki at kumikinang ang hotel na parang hindi na basta gusali kundi mundo ng mayayaman.

“Sa loob na raw po kayo hihintayin ni Sir Kyle,” saad ni Manong Jun habang pinagbubuksan ako ng pinto ng sasakyan.

“Sige po, Manong Jun. Maraming salamat po.”

Dito pala ang event. Nalula ako sa taas ng hotel. Hindi lang ito ordinaryong hotel lang dahil bukod sa 5-star ito, isa rin sa mga pinakasikat na pamilya ang nagpapatakbo nito.

Pagpasok ko pa lang ay ramdam ko nang hindi ako nababagay rito.

Suot ang aking royal blue halter dress ay hindi naman ako nahirapang hanapin ang ballroom kung saan ginaganap ang Charity Gala. Sinundan ko lang ang mga nakita ko na nakasuot ng gowns at suits.

Hiningan ako ng invitation card sa entrance at agad ko naman itong inabot sa lalaking nakasuot ng black suit. Wow, kahit mga guard sa Charity Gala na ito ay sosyalin.

Dahil first time kong makadalo sa ganito kalaking event para sa mga elite circles ay hindi ko naiwasan na mamangha sa nakikita ng aking mga mata. Mula sa napakalaking crystal chandelier na nakasabit sa gitna ng ballroom hanggang sa napakagarang dekorasyon. Hindi rin pinalagpas ng mga mata ko ang buffet table na parang hindi pagkain ang naka-display kundi kayamanan.

“Ay kabayong may bangs!” napasigaw ako dahil may nabangga ako.

Isang babaeng nakasuot ng puting gown. Wala itong kahit na anong palamuti pero sa tela pa lang ay malalaman mo nang hindi basta-basta ang presyo nito. Mahaba ang unat niyang buhok at may… bangs.

Lagot ako nito! Nakaramdam ako bigla ng kaba dahil nakita kong marami pala ang nakatingin sa direksyon namin. Napalakas ata ‘yong sigaw ko.

“What did you just say?” mataray na tanong sa akin ng babaeng nabangga ko. Nakataas ang isang kilay nito at bakas sa mukha niya ang gigil.

“Kabayong may bangs,” nasabi ko bago ko pa man mapigilan ang sarili ko.

Nanlaki ang mata ko sa gulat. Napatingin ang lahat sa amin. May mga tumawa, may mga nagbulungan.

“How dare she call Victoria like that!”

“I know right!”

“She’s unfamiliar.”

Iilan lang ‘yan sa mga narinig kong bulungan sa loob ng ballroom. Akala ko sa mga nobela at palabas lamang nangyayari na sinasabi ng mga bida na sana biglang bumuka ang lupa at lamunin sila. Ngayon, alam ko na kung ano ang pakiramdam na mapunta sa ganoong sitwasyon.

Nataranta ako kaya dahan-dahan akong tumalikod mula sa kan’ya para tumakas.

“Where do you think you're going?”

Natigilan ako. Dahil sa takot at kaba, ay hindi na ako nakagalaw pa. Ni kahit isang hakbang ang ‘di ko magawa.

“Ay kabayo!” sigaw ko ulit dahil bigla niya na lamang akong hinila paharap sa kan’ya.

May iilan na namang natawa at ang iba ay napasinghap.

“You!” sigaw niya sa akin.

Napapikit na lamang ako ng makita kong sasampalin na niya ako. Pero lumipas ang lima, hindi… sampung segundo na akong nakapikit pero walang palad na dumapo sa mukha ko.

“I told you not to make a scene here.”

Isang malamig pero commanding na boses ng lalaki. Ramdam ko agad na mas delikado siya kaysa sa babae.

“That b*tch is so dead!”

“Victoria’s knight and shining armor is here!”

Mga bulungan sa paligid na sinasadyang lakasan para marinig ko. Oo, alam kong dito na magwawakas ang buhay ko.

Ma, Pa, sorry at hindi man lang ako nakapagtapos sa kurso kong nursing. Susunod na ata ako sa inyo diyan.

“Babe, she embarrassed me in front of everyone,” reklamo ng babae. “ You must seek justice for—.”

“Hush now, Victoria,” pagputol ng lalaki sa kan’ya. “And you, from what family are you?”

Alam kong ako ang tinatanong ng lalaki na ‘yon pero wala akong lakas ng loob na magdilat ng mata. Ayaw kong makita ang pagmumukha nila. Natatakot ako. Help!

“She’s my son’s girlfriend, Mr. Cortez,” sabi ng isang mature at pamilyar na boses mula sa likuran ko. “Our apologies if she offended you.”

“Althea.”

Mabilis akong dumilat at hinanap si Kyle ng marinig ko ang boses niya. Nasa likuran ko siya katabi si Mr. Ledezma, ang papa niya. Tumakbo ako papunta sa kan’ya at niyakap siya. Naiyak na rin ako dahil sa sobrang kaba na naramdaman ko kanina.

“No! We need to teach her a—”

“Oh, so she’s Mr. Ledezma’s future daughter-in-law,” pagputol ng lalaki sa galit na si Victoria.

“Yes,” dinig kong sagot ni Uncle.

“If that's so, we'll let this one go,” sagot ng lalaki.

Nakayakap pa rin ako kay Kyle at tinatago ang aking mukha pero nakaginhawa ako ng maluwag pagkatapos kong marinig ‘yon.

“There’s nothing to look in here,” anunsyo ni Kyle. Pilit niyang nilaliman at nilakasan ang boses niya para maging astig at commanding.

Naramdaman kong nagkalat muli ang mga taong nakatingin sa amin kanina kaya humiwalay na ako ng yakap kay Kyle.

“We're dead meat,” bulong sa akin ni Kyle habang kinakabahang nakatingin sa papa niya.

“B-bakit?” bulong ko pabalik. Nautal na ako dahil sa kaba.

“That was Victoria Sandoval and Lucien Cortez.”