บททั้งหมดของ คู่หมั้นในนามของผู้นำมาเฟีย (มี E-book): บทที่ 1 - บทที่ 10

10

บทที่ 1 ข่าวลือ

บทที่ 1ข่าวลือ ภายในห้องสี่เหลี่ยมที่มืดสนิท มีเพียงแสงสลัวจากโคมไฟบนหัวเตียงส่องเล็ดลอดผ่านเข้ามาภายในผ้าห่มผืนหนาเพียงเท่านั้น หญิงสาวนอนคุดคู้คลุมโปง พลางไล่นิ้วเรียวเลื่อนอ่านคอมเมนต์ในโลกโซเชียลอยู่หลายต่อหลายแพลตฟอร์ม แฮชแท็กที่กำลังขึ้นเทรนด์เป็นอันดับหนึ่งในขณะนี้คือ #มือที่สามชื่อย่อวจ มิหนำซ้ำมันยังติดเทรนด์มามากกว่าสองวันแล้ว โดยไม่มีท่าทีว่าจะหายไปจากหน้าฟีดเร็ว ๆ นี้ ใช่แล้ว ‘วจ’ คือชื่อย่อของเธอ ‘วาเจน วาริ เทวา’ นักแสดงสาวหน้าใหม่ เธอเพิ่งเข้าวงการมาได้เพียงไม่นานนั่นเอง คิด แต่ไม่ถึง : นางหน้าตาก็ดี ทำไมไปเป็นน้อยเขา ไม่เข้าใจเลยจริง ๆ อุบะ ๆ ๆ : วาเจนนางคือใครอ้ะ ดังเหรอ? ไม่เห็นจะรู้จักเลย ใส่สีตีไก่ : นักข่าวแม่งชอบพาดหัวข่าวให้คนสนใจไง ดาราดัง ดังกี่โมง? เอฟซีน้องวาเจนคนสวยขา : ขอโทษนะ ถ้าไม่รู้จักก็เสิร์ชกูเกิลจ้า อย่ามาโชว์โง่แถวนี้เนอะ!! The know : สงสัยไม่มีปัญญาหาเอง พวกนี้ชอบแย่งผัวชาวบ้าน Wajanne Fc Thailand : รอน้องออกมาแถลงข่าวก่อนดีไหมคะ ไม่ใช่เอาแต่ฟังความข้างเ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-04-29
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 2 สยบข่าวลือ

บทที่ 2สยบข่าวลือผ่านมาแล้วกว่าหนึ่งสัปดาห์ ข่าวลือของเธอยังคงไม่หายออกไปจากหน้าสื่อต่าง ๆ มิหนำซ้ำยังทวีความรุนแรงขึ้นเพราะไม่มีใครออกมาแก้ข่าวแม้ว่าฝ่ายชายจะถูกโจมตีจากเรื่องนี้อยู่บ้างก็จริง แต่ข่าวการแต่งงานสายฟ้าแลบของเขากลับถูกหยิบยกขึ้นมาพูดถึงเสียมากกว่า ส่วนเหล่าแฟนคลับของเขาก็ออกมาปกป้องแบบไม่ลืมหูลืมตาจนรอดตัวไปได้ทุกทีวายุ...ไอ้บ้านั่น ยังใช้ชีวิตได้อย่างปกติสุข ไม่ทุกข์ร้อนอะไรสักนิด แฟนคลับยังคงพากันออกโรงปกป้อง อวยยศสรรเสริญเต็มที่ราวกับว่าเขาเป็นเทพเจ้าผู้สร้างโลกน่าตลกสิ้นดี...ส่วนคนที่ถูกด่าทอมักจะเป็นเพศหญิงอยู่เสมอ ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่อะไรของสังคมมันเป็นเช่นนั้นจริง ๆ เธอเจอมากับตัว...ทั้งที่เธอเป็นฝ่ายโดนหลอกและถูกหักหลังจากคนที่รัก แต่กลับเป็นเธอที่ถูกด่าทอเสีย ๆ หาย ๆ อยู่ฝ่ายเดียวแต่เรื่องอะไรเธอจะปล่อยให้อีกฝ่ายไปมีความสุข!วาเจนกดโทรออกหาผู้จัดการส่วนตัวทันที รอไม่นานอีกฝ่ายก็รับสาย[แกโอเคหรือยัง?] น้ำเสียงของอีกฝ่ายแสดงออกถึงความห่วงใยอย่างชัดเจน“แพร...ฉันว่าจะแถลงข่าว”[หืม? แกพร้อมแล้วเหรอ]“อือ พร้อมสุด ๆ ไปเลยล่ะ”[ฉันดีใจนะ ที่แกมูฟออนได้ไวขน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-04-29
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 3 ชิคาดะ ยูยะ

บทที่ 3ชิคาดะ ยูยะเป็นเวลาเกือบเที่ยงคืนแล้ว สายเรียกเข้าดังอยู่พักใหญ่ สร้างความรำคาญใจให้ 'ชิคาดะ ยูยะ' อยู่ไม่น้อยเลยทีเดียวชายหนุ่มเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยสีหน้าเบื่อหน่ายเต็มทน เขาสวมเสื้อคลุมอาบน้ำเพียงลวก ๆ เท่านั้น เผยให้เห็นแผงอกกว้างกำยำ กล้ามเนื้อเป็นมัด ๆ ไม่บอกก็รู้ว่าเป็นคนที่ออกกำลังกายเป็นประจำทว่า…ตามลำตัวมีร่องรอยของบาดแผลหลายจุด บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าเขาเคยผ่านเรื่องอันตรายมาไม่ใช่น้อย…ดวงตาคมกริบเหลือบมองชื่อที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์มือถือ 'ริวเซย์' พี่ชายต่างมารดาของเขานั่นเองเขาพ่นลมหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่ายพลางชั่งใจอยู่เพียงครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจกดรับสายในวินาทีต่อมา"ว่า? มีไร"[ไอ้ยูยะ พ่อโทรหาทำไมถึงไม่รับ]"ไม่เห็น"[ลำบากฉันต้องมาติดต่อแทนเนี่ย รู้ไหม]"แล้วจะติดต่อแทนเพื่อ?"[อย่ากวนส้นตีน]"ไม่ได้กวน"[โธ่ ไอ้เวร][แล้วกว่าจะรับสาย ทำอะไรอยู่]"ก็ไม่อยากรับ เบื่อ"[งั้นก็ช่วยอ่านข้อความจากพ่อบังเกิดเกล้าหน่อยเถอะว่ะ]"มีเรื่องอะไรกันแน่วะ"[ไม่รู้ แต่เรื่องสำคัญแน่ อ่าน ๆ ไปเถอะน่า]"เออ เดี๋ยวอ่าน”“แค่นี้ใช่ไหม บาย"[เฮ้ย! เดี๋ยว–]คิ้วเรียวข
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-04-29
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 4 เรื่องบ้าอะไรวะ

บทที่ 4เรื่องบ้าอะไรวะหลังจากที่ชายหนุ่มได้อ่านข้อความที่ถูกส่งมาจากพ่อบังเกิดเกล้าในเช้าของวันถัดมา เขาก็หัวเสียจนแทบคลั่ง ข้อความพวกนั้นไร้สาระจนเขาไม่อยากจะเชื่อว่าเป็นเรื่องจริงเขาไม่มีทางยอมรับเรื่องนี้แน่…นี่มันเรื่องเหลวไหลไม่ใช่หรือไงวะ!“อรุณสวัสดิ์ครับบบยูยะซัง”“ถอยไปสิวะ!! เกะกะฉิบหาย!!”ยูยะตวาดเสียงดังลั่น เขาหัวเสียตั้งแต่เช้า พาลหาเรื่องลูกน้องไปทั่วจนมือขวาต้องบอกให้เขาใจเย็นลง“มึงเป็นไร ใจเย็น ๆ หน่อยดิวะ พวกมันกลัวจนหัวหดหมดแล้วเนี่ย” โทมะพูดพลางหันไปมองลูกน้องที่พากันก้มหน้า“ไปเตรียมรถมา” เขาไม่ได้สนใจคำพูดของมือขวาเลยสักนิดหลังจากที่เจ้าตัวตั้งสติอยู่พักใหญ่ ก็ตัดสินใจเดินทางไปยังคฤหาสน์ของตระกูลเพื่อเจรจากับคนเป็นพ่อให้รู้เรื่องทว่าไม่ทันที่เขาจะได้ก้าวขาออกจากคอนโด รถโรลส์-รอยซ์ป้ายทะเบียนแสนคุ้นตาก็มาจอดสนิทอยู่ที่หน้าคอนโดของเขาเสียแล้ว"เชิญครับ นายท่าน" ชายร่างกำยำในชุดสูทสีดำสนิทเปิดประตูพลางผายมือให้กับชายวัยกลางคนเดินลงมาเขาคือ 'ชิคาดะ เด็นโซ' หัวหน้าใหญ่แห่งแก๊ง ‘ชิคาดะ’"ฉันมีเรื่องจะคุยกับแก ยูยะ" ชายวัยกลางคนเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเรียบเฉยก่อนจะเด
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-14
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 5 ความบังเอิญที่ตั้งใจ

บทที่ 5ความบังเอิญที่ตั้งใจครืดจู่ ๆ ก็มีข้อความปริศนาส่งมาหาเธอในช่วงหัวค่ำ“แอนตี้ทักมาด่าอีกแล้วเหรอ…”วาเจนรู้สึกแปลกใจ เพราะหลายวันที่ผ่านมาผู้จัดการของเธอไล่บล็อกแอคเคาท์หลุมไปหมดแล้วเธอขมวดคิ้วทันทีที่เห็นข้อความทักทายจากอีกฝ่าย ดูเหมือนจะไม่ใช่พวกแอนตี้แฟน แต่ก็ไม่ใช่แฟนคลับด้วยเช่นกันไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใครหรือต้องการอะไรจากเธอกันแน่…YUYA : ไงWajanne : ?YUYA : ชิคาดะ ยูยะWajanne : คะ?YUYA : ชื่อไง งงอะไรวะWajanne : แล้วมาบอกฉันทำไมคะYUYA : เอ๋อไร คู่หมั้นไง อย่าบอกว่าไม่รู้อ้อ เขาคือว่าที่คู่หมั้นของเธอนี่เองแค่การพิมพ์ก็ยังรู้เลยว่าปากปีจอ!Wajanne : อ๋อWajanne : ยูนี่เองYUYA : ยูยะ อย่าเรียกยูเฉย ๆ ฉันไม่ชอบให้คนนอกเรียกว่ายูWajanne : ยู ที่ฉันหมายถึงคือ you น่ะYUYA : เธอคิดจะกวนประสาทฉันรึไงWajanne : เปล่านี่ นายเข้าใจผิดเองYUYA : เหอะ! เข้าเรื่องเลยก็แล้วกัน YUYA : อยากหมั้นกับคนที่ไม่ได้รักนักเหรอ?YUYA : ทำไมเธอไม่ปฏิเสธWajanne : ถ้าปฏิเสธได้ฉันก็ทำไปแล้วสิWajanne : คิดว่าฉันอยากหมั้นกับคนที่ไม่ได้รักมากหรือไง?Wajanne : แล้วทำไมคุณไม่ปฏิเสธล่ะ?
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-14
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 6 รักแรกของยูยะ

บทที่ 6รักแรกของยูยะ ร่างสูงเดินออกมารับลมที่ริมระเบียงของเพนต์เฮาส์สุดหรูที่อยู่จุดสูงสุดของคอนโด SHIKADAนัยน์ตาสีนิลทอดมองไปยังดวงดาวบนท้องฟ้าที่ส่องประกายในยามค่ำคืน ใบหน้าหล่อเหลาไม่ปรากฏคลื่นอารมณ์ใด แต่ทว่าสิ่งที่สะท้อนอยู่นัยน์ตาคมคู่นั้นกลับเป็นความว่างเปล่าที่เจือปนไปด้วยความเศร้า…คืนนี้ยังคงเป็นอีกค่ำคืนหนึ่งที่เขาปล่อยให้ตัวเองจมดิ่งอยู่ในภวังค์ ท่ามกลางความเงียบสงัดมือหนาเสยผมที่ตกลงมาปรกใบหน้าพร้อมกับพ่นควันบุหรี่สีขาวขุ่นให้ลอยคละคลุ้งไปตามทิศทางของแรงลม บุหรี่มวนเดิมยังคงถูกยกขึ้นมาสูบนับครั้งไม่ถ้วน ในขณะที่ร่างสูงหลับตาลงอย่างเชื่องช้าด้วยความรู้สึกที่ยากจะคาดเดาอันที่จริงเขากลับมาจากญี่ปุ่นได้หลายเดือนแล้ว กลับมาก่อนกำหนดการ ครึ่งปีแล้วที่เขาหนีจากความจริง…หนีความจริงจาก 'ฮานะซากิ เอริ' ผู้หญิงที่เขารักจนหมดหัวใจ เธอเป็นรักแรกและรักเดียวของเขาตลอดมา ทว่าหัวใจของเธอกลับไม่ได้เป็นของเขา หากแต่เป็นของ '
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-15
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 7 สวนสนุกกับคนพิเศษ

บทที่ 7สวนสนุกกับคนพิเศษ บ่ายสองของวันถัดมา ร่างสูงอยู่ในชุดลำลองอันแสนเรียบง่าย ทว่ากลับดึงดูดสายตาผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาได้เป็นอย่างดี อาจเป็นเพราะความสูงและใบหน้าของเขาที่โดดเด่นมากกว่าคนทั่วไป ทว่าสิ่งที่ทำให้ผู้คนไม่กล้าสบตาเขาก็คือใบหน้าที่ยังคงเรียบเฉยเหมือนเช่นเคย…เส้นผมสีเทาควันบุหรี่ของเขายุ่งเหยิงเล็กน้อย ถึงอย่างนั้นเจ้าตัวก็ไม่ได้คิดที่จะสนใจมัน เป็นเพราะเขาไม่อยากเสียเวลาไปกับมันจนมาช้าหรือทำให้อีกฝ่ายต้องมารอเขายูยะเหลือบมองนาฬิกาเรือนหรูสีเงินที่อยู่บนข้อมือซ้ายเพื่อดูเวลาเลยเวลานัดมาแล้วสิบนาที…เขาไม่เคยต้องรอใครมาก่อน‘ไม่เป็นไร…ก็แค่สิบนาที’จะให้เขารออีกสามชั่วโมงก็ยังได้ ถ้าคนคนนั้นเป็นเธอฮานะซากิ เอริ“ยูยะคุง!” เสียงหวานตะโกนเรียกเขาจากอีกฟากหนึ่งของถนนเจ้าของเสียงนั้นเป็นหญิงสาวตัวเล็กผิวขาวหน้าตาจิ้มลิ้ม มีเส้นผมสีบลอนด์น้ำตาลเป็นประกายเล่นแสง เธอย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-16
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 8 นัดดูตัว (?)

บทที่ 8นัดดูตัว (?) เช้าวันถัดมายูยะได้รับสาส์นจากผู้เป็นพ่อว่าให้เขานัดเจอและดินเนอร์กับยัยคู่หมั้นที่เขาไม่อยากแม้แต่จะเห็นหน้า ต้องหมั้นไม่พอยังต้องมาทำความรู้จักอีกเรื่องเยอะจริง!จะเจอหรือไม่ ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงทั้งนั้น แต่ครั้นจะให้ปฏิเสธคำสั่งของบิดาเขาก็ทำไม่ได้เช่นกันที่น่าหงุดหงิดยิ่งไปกว่านั้นคือเขาต้องเป็นคนชวนฝ่ายนั้นด้วยตัวเองนี่สิทำไมเขาต้องทำด้วย?แต่ถามว่าทำไหม ก็ต้องทำ…โธ่เว้ยยย!YUYA : เย็นนี้ว่างเปล่าอ่านแล้ว11.20 น.อ่านแต่ไม่ตอบ?ยัยบ้านี่กล้าเมินเขาเหรอ หงุดหงิดว่ะ..YUYA : นิ้วโดนตัดไปแล้วหรือไง ถึงอ่านได้แต่ตอบไม่ได้?Wajanne : ไม่อยากเสวนากับคนประสาทYUYA : ว่าไงนะ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-17
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 9 "Come Up. Baby!"

บทที่ 9"Come Up. Baby!" ใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงก็มาถึงยังที่หมาย เจ้าตัวบิดจนมิดไมล์ แต่ก็สู้จราจรของประเทศไทยที่โคตรติดไม่ได้มาช้าแค่ไม่กี่นาทีคงไม่เป็นไรหรอกมั้งสองขาแกร่งก้าวเข้าไปยังร้านอาหารสุดหรูด้วยความเร่งรีบ ทว่ากลับโดนพนักงานหน้าร้านขวางเอาไว้ไม่ให้เข้าไปด้านในปมคิ้วเรียวของยูยะขมวดแน่น เขารู้สึกหงุดหงิดที่ถูกขวางทางคนยิ่งรีบ ๆ อยู่จะมาขวางทำพระแสงอะไรวะ!"ถอยไป""ต้องขออภัยด้วยนะครับแต่เราไม่สามารถปล่อยคุณผู้ชายเข้าไปได้จริง ๆ" หรือเพราะว่าเขายังอยู่ในชุดแข่งรถอยู่?ดีเหมือนกัน ยัยคู่หมั้นจะได้อับอายจนไม่อยากหมั้นกับเขา!แต่ถึงกับห้ามไม่ให้เข้าไป…ก็ดูจะเกินไปหน่อยไหม?"ทำไม? ต้องใส่ชุดสูทเท่านั้นหรือไงถึงจะเข้าไปได้”"ไม่ใช่ครับคุณผู้ชาย ทางร้านเราไม่มีกำหนดเรื่องการแต่งกายครับ" พนักงานหนุ่มอธิบายด้วยน้ำเสียงสุภาพนอบน้อมระดับสิบ"แล้วจะขวางทำไมวะ”เสียเวลาฉิ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-19
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 10 ข้อตกลง

บทที่ 10ข้อตกลง คอนโด SHIKADAร่างบางนั่งอยู่บนโซฟาบุหนังแท้สีดำขลับ เธอนั่งประจันหน้าอยู่กับเขาพลางเล่าสถานการณ์คร่าว ๆ ของเธอให้อีกฝ่ายฟัง“สรุปคือเธอเป็นชู้กับไอ้ดารา พ่อเธอเลยจับให้มาหมั้นกับฉันเนี่ยนะ?” ยูยะโพล่งขึ้นเสียงดัง สีหน้าของเขาบ่งบอกได้ว่า 'ไม่อยากจะเชื่อ' เขาต้องหมั้นเพราะปัญหาที่มาจากเธอ?“นายมีสมองไว้คั่นหูหรือไง” เสียงหวานตอบกลับทันควัน ไม่พอใจที่อีกฝ่ายกล่าวหาว่าเธอเป็นชู้ออกมาโต้ง ๆ “บอกทีว่านั่นคือประโยคที่ออกมาจากปากของคนที่ต้องการให้ช่วย”“ก็นายมาว่าฉันเป็นชู้ก่อนนี่!”“แล้วมันไม่ใช่หรือไง ถึงจะโง่โดนหลอกก็เหอะ”“นี่!”“เสียงดังอยู่ได้ รำคา– เฮ้ย! จะร้องไห้ทำไมวะ” ยูยะลุกลี้ลุกลนทำตัวไม่ถูก เขาไม่ชอบให้ผู้หญิงร้องไห้ต่อหน้า เขาแพ้น้ำตาผู้หญิง!เมื่อกี้ยังเถียงเข
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-21
อ่านเพิ่มเติม
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status