LOGINบทที่ 2
สยบข่าวลือ
ผ่านมาแล้วกว่าหนึ่งสัปดาห์ ข่าวลือของเธอยังคงไม่หายออกไปจากหน้าสื่อต่าง ๆ มิหนำซ้ำยังทวีความรุนแรงขึ้นเพราะไม่มีใครออกมาแก้ข่าว
แม้ว่าฝ่ายชายจะถูกโจมตีจากเรื่องนี้อยู่บ้างก็จริง แต่ข่าวการแต่งงานสายฟ้าแลบของเขากลับถูกหยิบยกขึ้นมาพูดถึงเสียมากกว่า ส่วนเหล่าแฟนคลับของเขาก็ออกมาปกป้องแบบไม่ลืมหูลืมตาจนรอดตัวไปได้ทุกที
วายุ...ไอ้บ้านั่น ยังใช้ชีวิตได้อย่างปกติสุข ไม่ทุกข์ร้อนอะไรสักนิด แฟนคลับยังคงพากันออกโรงปกป้อง อวยยศสรรเสริญเต็มที่ราวกับว่าเขาเป็นเทพเจ้าผู้สร้างโลก
น่าตลกสิ้นดี...
ส่วนคนที่ถูกด่าทอมักจะเป็นเพศหญิงอยู่เสมอ ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่อะไรของสังคม
มันเป็นเช่นนั้นจริง ๆ เธอเจอมากับตัว...
ทั้งที่เธอเป็นฝ่ายโดนหลอกและถูกหักหลังจากคนที่รัก แต่กลับเป็นเธอที่ถูกด่าทอเสีย ๆ หาย ๆ อยู่ฝ่ายเดียว
แต่เรื่องอะไรเธอจะปล่อยให้อีกฝ่ายไปมีความสุข!
วาเจนกดโทรออกหาผู้จัดการส่วนตัวทันที รอไม่นานอีกฝ่ายก็รับสาย
[แกโอเคหรือยัง?] น้ำเสียงของอีกฝ่ายแสดงออกถึงความห่วงใยอย่างชัดเจน
“แพร...ฉันว่าจะแถลงข่าว”
[หืม? แกพร้อมแล้วเหรอ]
“อือ พร้อมสุด ๆ ไปเลยล่ะ”
[ฉันดีใจนะ ที่แกมูฟออนได้ไวขนาดนี้]
[อย่างน้อย ๆ การออกมาชี้แจงอะไรหน่อยก็เป็นผลดีต่อตัวแกเอง]
“นั่นสินะ”
“อีกฝ่ายเองไม่คิดจะแคร์อะไรเลยด้วยซ้ำ…ฉันคงต้องออกมาปกป้องตัวเอง”
[แล้วจะแถลงวันไหนล่ะ กี่โมง ฉันจะได้ติดต่อพี่ ๆ นักข่าวให้]
“วันนี้ สี่โมงเย็น”
[ฮะ!! มันไม่ปุบปับไปเหรอ?]
“รีบชี้แจงเร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดีไม่ใช่เหรอ”
[อ่า...งั้นเดี๋ยวฉันรีบติดต่อเลย แกแต่งหน้าแต่งตัวสวย ๆ รอได้เลย]
“อื้ม ขอบคุณแกมากนะแพร”
[แหมมม– หน้าที่ของฉันอยู่แล้วมะ ฉันเป็นผู้จัดการส่วนตัวของแกนะยะ]
“ขอบคุณที่แกคอยอยู่ข้าง ๆ ฉันต่างหาก”
[ไม่ต้องมาดึงดราม่าเลย ไว้เจอกันนะ]
“ฮ่ะ ๆ โอเค ไว้เจอกัน”
หลังจากจบบทสนทนาทั่วทั้งห้องก็กลับสู่ความเงียบงันอีกครั้ง
ใครบอกว่าเธอจะออกมาปฏิเสธล่ะ?
เธอจะออกมาแฉต่างหาก!
เรื่องอะไรเธอต้องปล่อยให้คนหลอกลวงไปมีความสุขด้วยล่ะ ดูท่าฝ่ายหญิงจะยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอเองก็ถูกหลอกอยู่เหมือนกัน
จะต้องแฉให้ทุกคนรู้ธาตุแท้ของผู้ชายเฮงซวยนั่นให้ได้...!!
‘นักแสดงสาวชื่อดังแถลงปมดราม่าร้อน 4 โมงเย็น วันนี้!’
16.00 P.M.
Live On
LOVE WAJANNE : น้องวอจอวันนี้สวยม๊ากกกกกกก ฮือๆๆๆๆ จิร้อง คนสวยของมี๊
วาเจนคนเดียว only : ในที่สุดน้องก็ออกมาแถลงข่าวแล้ววววว เย้!!!
รักเธอ คนเดียว : เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอครับ ผมไม่ได้ตามข่าวเลย
วายหล่อที่สุดเลิฟวาย~ : ไม่ใช่เรื่องจริงแน่นอน เพราะวายของนี่ไม่มีทางสันดานแบบนั้นจ่ะ ผญ สตอ
นักเลงคีย์บอร์ด : เมื่อไหร่ชีจะแถลง ลีลา
Sir F : เพิ่งไลฟ์ได้ 1 นาทีน้อออ รีบมากไม่มาตั้งแต่เมื่อวานล่ะ
แอนตี้อีวจ : ไม่เห็นสวยตรงไหนเลย งง
กูรักของกูค่ะ ไม่ต้องเสือก : มารอฟังคำแถของพวกชู้ค่าาา #แบนอีวาเจน
ซ้อใหญ่ สร้อยคำ : หน้าตาทรงเมียน้อยมากอะ พวกมือที่สามหาผัวเองไม่ได้
แม่ค้า ปากแสบ : เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย เมียน้อย #แบนอีวาเจน
ถิงถิง น้ำขิงเอง : รำคาญคอมเมนต์ว่ะ อยากฟังชีพูดละ
อีปึก ง่าวแต้ : ใครให้อ่านล่ะอิงัว ปิดคอมเมนต์ไปสิ
WAJANNE Thailand FC : พิมพ์อะไรก็ระวังหน่อยจร้าาา หัดมีมารยาทบ้างเนอะ น้องจะแถลงแล้ว พวกคุณเตรียมหงายเงิบได้เลย
ขึ้นไลฟ์สดได้เพียงหนึ่งนาที คอมเมนต์ต่างหลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย บ่งบอกได้ดีว่ามีผู้คนติดตามบทสรุปของเรื่องราวนี้มากแค่ไหน
หญิงสาวเจ้าของประเด็นร้อนอยู่ในชุดคอลเลกชันใหม่จากแบรนด์ชื่อดัง เธอเดินเข้ามานั่งบนเก้าอี้ที่ถูกจัดเตรียมไว้ ก่อนจะสูดลมหายใจลึกเข้าเต็มปอดแล้วพรูออกมาช้า ๆ เพื่อตั้งสติ
เธอกล่าวขอโทษทุกฝ่ายแล้วชี้แจงอย่างฉะฉาน จนถึงประเด็นสุดท้ายที่เธอจะพูด
ในตอนนี้เธอพร้อมแล้ว...
“…วาขอยืนยันว่าเป็นเรื่องจริงค่ะ แต่ไม่ใช่เรื่องจริงทั้งหมด วาคบกับพี่วายจริงค่ะ เราคบกันมาได้ 2 ปีแล้ว แต่วาไม่เคยทราบเลยค่ะว่าพี่วายยังคบอยู่กับผู้หญิงอีกคน….เพราะตลอด 2 ปีที่ผ่านมาพี่วายดูแลวาดีมาโดยตลอด และก่อนที่จะคบกัน พี่วายย้ำตลอดค่ะว่าเขาโสดและได้จบความสัมพันธ์กับคนรักเก่าไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว………….”
หลังการแถลงข่าวได้จบลง เสียงต่างแตกออกเป็นสองฝ่ายในทันที คอมเมนต์ต่าง ๆ ถล่มทลายเสียจนอ่านแทบไม่ทัน ทว่าเสียงด้านลบส่วนใหญ่ต่างตกมาอยู่ที่เธอเสียอย่างนั้น...
เธอถูกวิพากษ์วิจารณ์และโจมตีอย่างหนักจากกลุ่มแฟนคลับของอีกฝ่าย ทั้งในประเทศและต่างประเทศ ผลลัพท์ไม่ได้เป็นไปอย่างที่เธอคาดคิดเอาไว้เลยสักนิด
คนบนโลกนี้เป็นบ้ากันไปหมดแล้วหรือไง?
เธอพูดเรื่องจริงทุกอย่าง หลักฐานก็มีให้เห็น ไม่ได้พูดลอย ๆ แต่ผู้คนกลับโจมตีเธอที่เป็นเหยื่อ
ป่านนี้คนในโซเชียลคงถล่มด่าเธอจนเละเทะ
เธอกลายเป็นที่สำเร็จความใคร่ทางศีลธรรมไปเสียแล้ว...
“ใครโทรมาอีกเนี่ย” เธอพึมพำออกมาอย่างเหนื่อยล้า แต่เมื่อเห็นว่าปลายสายคือคุณพ่อ เธอจึงสูดลมหายใจเข้าออกลึก ๆ เพื่อสงบสติอารมณ์ก่อนกดรับสาย
[แกทำอะไรลงไป หา!!!??]
เธอยื่นโทรศัพท์มือถือให้ห่างออกจากใบหูอย่างรวดเร็ว เสียงของ ‘พีรยชน์ เทวา’ นักธุรกิจชื่อดัง ผู้เป็นพ่อของเธอตวาดดังลั่นผ่านปลายสายเสียจนหูเธอแทบแตก
“ก็แถลงข่าวไงคะคุณพ่อ”
[ฉันรู้!! แต่แกพูดอะไรออกไป!!?”
“วาก็พูดความจริงทุกอย่าง วาโดนมันหลอก จะปล่อยให้มันไปมีความสุขได้ยังไง”
[แล้วยังไง?]
[ดูสิ...สังคมอยู่ข้างแกไหมล่ะ?]
[เป็นถึงลูกสาวของตระกูลเทวา แต่กลับโดนตราหน้าว่าเป็นเมียน้อย มันใช้ได้ที่ไหนกัน!!]
“ที่พูดมาทั้งหมดก็คือคุณพ่อห่วงชื่อเสียงของตระกูลใช่ไหมคะ...?”
[ก็ต้องใช่อยู่แล้ว...แต่ฉันก็เป็นห่ว–]
“อ๋อ ค่ะ...ขอโทษแล้วกันนะคะ ที่ทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียง”
[เฮ้อ…วาเจน]
[เลิกประชดประชันฉันเสียที]
[แกไม่ใช่เด็ก ๆ แล้วนะ]
“…”
[ฉันลบไลฟ์แถลงข่าวของแกทิ้งหมดแล้ว]
“ทำไปทำไมคะ ยังไงคนที่ดูไลฟ์ก็ไม่ลืมอยู่ดี”
[เดี๋ยวคนก็ลืมกันไปเอง]
[ฉันจะลงข่าวใหม่เอามากลบข่าวนี้ของแกเอง]
“ข่าว? ข่าวอะไรคะ?”
[หึ ลงพอดี ไปดูซะสิ]
‘ดาราสาวสวย “วาเจน” เธอมีตัวจริงอยู่แล้ว!? ประกาศงานหมั้นเร็ว ๆ นี้!!’
‘ข่าวนักแสดงสาวเป็นมือที่สาม เฟคนิวส์! หลังจากมีข่าวหลุดว่าเธอมีความสัมพันธ์อันหวานฉ่ำกับแฟนหนุ่มนอกวงการ!’
‘ข่าวฉาวเรื่องมือที่สามเป็นข่าวเท็จ ชาวเน็ตหน้าแหกไปตาม ๆ กัน’
“นี่มันอะไรกันคะ...แฟนหนุ่ม? หมั้น?”
[ก็ตามพาดหัวข่าว แกต้องหมั้นเพื่อสยบข่าวเหลวไหลนี่ซะ]
“อะไรนะคะ?!”
[ได้ยินไม่ผิดหรอก แกต้องหมั้นกับลูกชายของตระกูลชิคาดะ]
[เตรียมตัวไว้ให้พร้อมด้วยล่ะ]
“แล้วถ้าวาไม่ทำตามที่–”
[ยึดคอนโด รถ บัตรเครดิต อ้อ– แล้วถ้าคิดว่าจะทำงานหาเงินเองได้ก็ตามใจเลย เพราะตอนนี้แกน่ะ มีแต่กระแสด้านลบ คงไม่มีงานไปอีกสักพักใหญ่เลยล่ะ]
“…นี่คุณพ่อล้อวาเล่นหรือเปล่า?”
[ไม่ แค่นี้ก่อน ฉันมีธุระต้องไปทำต่อ]
พีรยชน์วางสายไปแล้ว ทว่าหญิงสาวยังคงถือสายค้างเอาไว้อยู่ด้วยอาการเหม่อลอย
ทำไมชีวิตของเธอถึงเป็นแบบนี้ไปได้…
โดนผู้ชายหลอก โดนสังคมตราหน้า แถมยังโดนบังคับให้หมั้นกับใครก็ไม่รู้อีก
เคราะห์ซ้ำกรรมซัดชะมัดเลย!
หรือว่าบุญที่เธอเคยทำมาตั้งแต่ชาติปางก่อนจะหมดลงแล้วนะ…
บทที่ 18นามบัตรของเพลย์หลังจากวันนั้นก็ผ่านมาได้สองสัปดาห์แล้ว เธอและเขาต่างกลับมาใช้ชีวิตตามปกติของตัวเองหลังจากหมั้นกันแล้ว ต่างฝ่ายต่างจะไม่ยุ่งชีวิตของกันและกันทั้งคู่ทำตามข้อตกลงที่ทำร่วมกันไว้ได้เป็นอย่างดี เขาไม่ได้มายุ่มย่ามเธอ ส่วนเธอก็ไม่ได้สนใจเขาช่วงนี้งานในวงการของเธอเงียบสนิท จะมีก็เพียงงานโฆษณาเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ยังไม่ถูกยกเลิกสัญญาเท่านั้นและวันนี้เธอก็ได้รับการติดต่อมาจากลูกค้ารายใหม่ให้ไปถ่ายโฆษณาหนึ่งตัวที่สตูดิโอใหม่ที่อยู่แถบชานเมือง แพรไหมผู้จัดการส่วนตัวของเธอติดธุระด่วนที่ต่างจังหวัดและยืมรถยนต์ของเธอไป นั่นทำให้เธอต้องเรียกรถนั่งไปคนเดียวอย่างช่วยไม่ได้ผ่านไปไม่นานรถยนต์สีเทาติดฟิล์มดำทึบทั้งคันก็มาจอดสนิทอยู่ตรงหน้าเธอรถแล่นไปตามถนนหนทางเรื่อย ๆ ผ่านเส้นทางที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี ก่อนเส้นทางจะดูแปลกไป สิ่งก่อสร้างค่อย ๆ บางตาลง วาเจนนึกสงสัยเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ใส่ใจมากนักเพราะเธอยังไม่เคยมาที่สต
บทที่ 17พี่เป็ดตัวนี้..ยูยะกึ่งเดินกึ่งวิ่งพร้อมกับกวาดสายตามองไปทั่วบริเวณเพื่อหาวาเจนแต่ก็ไร้วี่แวว"ไปไหนของเธอวะ"สุดท้ายเขาจึงกลับมายืนรอเธออยู่ที่เดิม โทรไปก็ไม่รับ ส่งข้อความไปก็ไม่ตอบ เกินกว่าครึ่งชั่วโมงแล้วที่เขายืนรออยู่ตรงนี้ไม่ไปไหนรู้สึกหงุดหงิด..ไม่รู้ว่าเรื่องของเอริหรือว่าเรื่องของวาเจนกันแน่Rrrrสายถูกเรียกเข้าจากลูกน้องคนหนึ่ง เขารีบกดรับสายในทันที ก่อนหน้านี้เขาสั่งให้ลูกน้องกระจายกันตามงานเพื่อตามหาเธอ"ว่าไง?"[เจอคุณวาเจนแล้วครับยูยะซัง][เดี๋ยวผมส่งพิกัดให้ครับ]"อืม ฝากบอกพวกเด็ก ๆ ด้วยว่าแยกย้ายได้"[รับทราบครับ]สองขาแกร่งก้าวไปยังทิศทางที่ลูกน้องส่งพิกัดมาให้ ไม่นานก็เห็นหญิงสาวนั่งอยู่ริมแม่น้ำที่อยู่ด้านนอกงานเพียงลำพัง"ไม่คิดจะรับสายกันเลยหรือไง?"ใบหน้าหวานแหงนขึ้นสบตากับคนตัวสูงที่มายืนอยู่ข้าง ๆ "แบตหมดน่ะ""ทีหลังอย่าทำแบบนี
บทที่ 16อย่าเข้าใจผิดสองขาแกร่งก้าวลงจากรถคันหรูพลางผิวปากอย่างสบายอกสบายใจ เขาเดินเข้าไปในบ้านเป็นเวลาเดียวกันกับที่ร่างบางเดินลงมาถึงเชิงบันไดพอดี ยูยะไม่ได้เจอกับเธอตั้งแต่เมื่อวานเพราะตั้งแต่ที่เขาออกไปหาอาร์เดลก็ไม่ได้กลับเข้ามาอีก ร่างสูงชะงักเล็กน้อยพลางปรายตามองอีกฝ่าย แต่เธอกลับมองผ่านเขาไปราวกับเป็นอากาศธาตุ ปมคิ้วเรียวของยูยะขมวดเข้ม รู้สึกไม่พอใจที่ถูกอีกฝ่ายเมิน “เดี๋ยว”เธอก้าวเดินต่อไปไม่แม้แต่จะหันมามองหรือสนใจเขาเลยแม้แต่น้อย“หูหนวกเหรอ” ยูยะเอ่ยเสียงเข้ม สองขาแกร่งก้าวตามมาหยุดยืนขวางทางเธอเอาไว้“อะไรของนาย?”“เย็นนี้ว่างหรือเปล่า”ทั้งที่หงุดหงิดกับการถูกเธอเมินแต่ไม่รู้ทำไม..เขาถึงได้พูดประโยคนั้นออกไป“ไม่ว่าง”“ไม่คิดก่อนตอบเลยหรือไง”“จำเป็นต้องคิดด้วยเหรอ ตอนนี้เราไม่จำเป็นต้องไปไหนมาไหนด้วยกันเพื่อตบตาใครแล้วนี่? ที่สำคัญที่นี่ไม่มีทั้งพ่อของนายแล้วก็พ่อของฉัน”“พูดได้ดีนี่” ยูยะแสยะยิ้มพลางแค่นหัวเราะในลำคอ “แต่ในบ้านหลังนี้เกือบทั้งหมดเป็นคนของพ่อฉัน”“…”“ทีนี้ว่างหรือยังล่ะ?”ดวงตากลมใสมองจ้องเขม็งที่ใบหน้าคมคายด้วยความไม่เข้าใจ “สองทุ่ม เจอกัน” ยูย
บทที่ 15ไม่ได้สำคัญขนาดนั้นหญิงสาวสะดุ้งตื่นขึ้นมาท่ามกลางความมืดมิด ไฟทั่วทั้งห้องถูกปิดสนิท เธอเอื้อมมือไปเปิดโคมไฟที่หัวเตียงให้พอมองเห็นทางพลันกวาดสายตามองไปทั่วห้อง ไม่มีใครนอกจากเธอและความว่างเปล่า...หึ สมน้ำหน้า ออกไปซะได้ก็ดี!ไม่คิดเลยว่าหลังจบงานหมั้นเธอจะต้องมานอนที่บ้านของคนพรรค์นั้นอีก เป็นเพราะผู้ใหญ่บอกว่าเป็นธรรมเนียมของตระกูลชิคาดะที่สานต่อกันมาอย่างยาวนานยุคนี้ยังมีอะไรแบบนี้อยู่อีกเหรอ?เธอไม่เคยรู้มาก่อนเลยจริง ๆ แต่ถึงจะสงสัยมากแค่ไหน สุดท้ายเธอก็ต้องทำตามคำสั่งอยู่ดี…มิหนำซ้ำยังให้เธอมานอนที่ห้องของเขาอีก ทีแรกเธอคิดว่าเป็นห้องรับรองแขกที่ทางชิคาดะตระเตรียมเอาไว้ให้ ถ้ารู้ว่าเป็นห้องนอนของเขา เธอคงขอย้ายห้องตั้งแต่แรกแล้ว จะได้ไม่ต้องมาตบตีกับคนบ้าให้เสียเวลาพักผ่อนสองขาเรียวเดินตรงไปยังห้องน้ำเพื่อจัดการทำธุระแต่ประตูกลับถูกปิดเอาไว้ ไม่รั้งรอเธอหมุนลูกบิดพรวดพราดเข้าไปทันที แล้วเรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น!
บทที่ 14คำสั่งจากพ่อบังเกิดเกล้ายูยะออกมาจากคฤหาสน์ชิคาดะได้ราว ๆ ยี่สิบนาทีสายเรียกเข้าก็ดังขึ้น เขาไม่ได้ใส่ใจเสียงรำคาญหูของมัน ทว่าก็ต้องแปลกใจเมื่อเห็นรายชื่อที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอ ปมคิ้วของเขาขมวดมุ่นทันทีก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาพรืดใหญ่แล้วกดรับสายด้วยใบหน้าเบื่อหน่าย"ว่าไงครับ?"[ยูยะ แกจะไปไหน?]“ครับ?”[ใครสั่งให้กลับ]“งานจบแล้ว ผมจะอยู่ทำไม”[แกต้องอยู่ที่นี่สามวัน]“ฮะ!? อะไรนะ?!!”[กลับมา]“…”[เดี๋ยวนี้]"ขอเหตุผลที่ผมต้องอยู่ที่นั่นหน่อย"[ไม่มี][รีบกลับมาซะ]ชิคาดะ เด็นโซตัดสายเขาไปแล้ว โทรมาออกคำสั่งเขาโดยที่ไม่บอกเหตุผลเลยสักนิด!บรรยากาศในรถเต็มไปด้วยความคุกรุ่นราวกับถูกเปลวเพลิงค่อย ๆ แผดเผาก่อนร่างสูงจะสบถออกมาอย่างหัวเสีย “เวรเอ๊ย!!”ถ้าเขาไม่ทำตามที่พ่อของเขาสั่งต้องมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเหมือนตอนนั้นอีกแน่“เกิดอะไรขึ้น?” โทมะเอ่ยถามพลางมองยูยะผ่านกระจกส่องหลัง
บทที่ 13งานหมั้นหมายแบบลับ ๆคฤหาสน์ตระกูลชิคาดะแล้ววันนี้ก็มาถึง วันที่วาเจนและยูยะต้องเข้าพิธีหมั้นหมายตามขนบธรรมเนียม ทั้งสองคนนัดเจอกันอยู่สองสามครั้งหลังจากวันที่ทำข้อตกลงร่วมกันเพื่อตบตาพวกผู้ใหญ่ว่ากำลังเรียนรู้กันและกันได้อย่างแนบเนียนพิธีหมั้นหมายเริ่มขึ้นตั้งแต่ช่วงเช้าที่คฤหาสน์หลังใหญ่บนเนื้อที่กว่าสามร้อยไร่ของตระกูลชิคาดะ มีเพียงคนสนิทเท่านั้นที่สามารถเข้าร่วมงานได้ทุกอย่างถูกเก็บเป็นความลับทั้งสิ้น สื่อรู้เพียงว่าเป็นวันนี้เท่านั้น แต่ไม่รู้ว่าจัดงานที่ไหนหรือแม้กระทั่งฝ่ายชายเป็นใครและเพราะอย่างนั้นพีธีการจึงสามารถดำเนินไปได้อย่างปกติ ไร้ความวุ่นวายของสื่อด้วยอำนาจของทั้งสองตระกูลงานที่จัดขึ้นในวันนี้ไม่ได้ใหญ่โตมากมายนัก แต่ทว่าก็ไม่ได้เรียบง่ายจนเกินไป แน่นอนว่าต้องสมฐานะของตระกูลชิคาดะและตระกูลเทวาทุกอย่างถูกจัดเตรียมเอาไว้เป็นอย่างดีด้วยออแกไนซ์มืออาชีพ งานในวันนี้สวยงามไม่มีที่ติ…แม้กระทั่งดอกไม้ภายในงานจ
บทที่ 12จุดอ่อนของศัตรู“เรียกให้ผมมารับใช้ไวขนาดนี้ ดูท่า…ข้อมูลที่ได้ไปมีประโยชน์ใช้ได้เลยสินะครับ”"อย่าพูดมาก""ฮ่า ๆ ต้องขออภัยด้วยครับ"“แก๊งมันใกล้
บทที่ 11คนไร้ประโยชน์ตอนนี้วาเจน เธออยู่ในร้านอาหารไฟน์ไดนิ่งที่อยู่ไม่ไกลจากคอนโดของเธอ เป็นเพราะวันนี้อัลตันเอารถที่ซ่อมเสร็จแล้วมาส่งให้ เธอจึงถือโอกาสนี้เลี้ยงมื้อค่ำเขาเพื่อเป็นการขอบคุณ
บทที่ 10ข้อตกลงคอนโด SHIKADAร่างบางนั่งอยู่บนโซฟาบุหนังแท้สีดำขลับ เธอนั่งประจันหน้าอยู่กับเขาพลางเล่าสถานการณ์คร่าว ๆ ของเธอให้อีกฝ่ายฟัง“สรุปคือเธอเป็นชู้กับไ
บทที่ 9"Come Up. Baby!"ใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงก็มาถึงยังที่หมาย เจ้าตัวบิดจนมิดไมล์ แต่ก็สู้จราจรของประเทศไทยที่โคตรติดไม่ได้มาช้าแค่ไม่กี่นาทีคงไม่เป็นไรหรอกมั้งสองขาแกร่งก้าวเข้าไป







