All Chapters of ซีรีส์ ทอรักปักสวาท nc35+: Chapter 81 - Chapter 90

“ว่าง่าย ๆ แบบนี้ดีมากกล้วยหอมของฉัน เธอรู้ไหมว่าตัวเธอหอมมาก หอมจนฉันอยากกระแทกเอาเธอแรง ๆ" มือใหญ่ลูบไล้แก้มนวลไปมา จมูกโด่งก็สูดดมกลิ่นกายหอมรัญจวนเข้าปอดแรง ๆ เคลื่อนไล่ถูไถเคราสากไปกับพวงแก้มชื้นน้ำตาของคนใต้ร่าง“อือ!" หล่อนครวญรับและพยักหน้าจำยอม ทำให้เพ้อภพกระตุกยิ้มของมัจจุราชออกมา เขาชอบเหลือเกินเมื่อได้ข่มขู่ร่างน้อยร่างนี้มือใหญ่หยาบยกร้านเคลื่อนไล้สัมผัสตามต้นคอระหง ลากไล้มือหยาบกร้านของตนมายังต้นแขนเรียวเล็ก ไล่เลื้อยมากอบกุมปทุมคู่งาม บดบี้ขยำยอดอกของหล่อน“อะ! เจ็บ!" หล่อนสะดุ้งเจ็บกำผ้าปูที่นอนแน่น“อ่า! เดี๋ยวเธอจะชอบให้ฉันทำ” เสียงแหบพร่าเปล่งรดริมฝีปากอวบอิ่มของคนตัวเล็ก ก่อนจะบดขยี้ทาบทับเข้าไปหา สอดแทรกเรียวลิ้นสากของตนเข้าไปกอดเกี่ยวเลี้ยวคด กลืนกินความหวานในปากน้อยด้วยความตะกละตะกลาม“อ่ะ! อื้อ!"หล่อนครวญครางอย่างรำคาญ เมื่อถูกบุกรุกโพรงปาก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่บิดดิ้นรนกายสาวไปมา มือเล็กอยากผลักไสแต่ก็กลัวคำขู่ก่อนหน้า เลยได้แต่ฝืนความเจ็บปวดและความกลัวไว้ ดวงตาสวยสดใสหม่นหมองอาบคลอด้วยน้ำตา“ฉันไม่ได้ข่มขืนเธอสักหน่อย จะร้องไห้ทำไม อีกอย่างมันเป็นสิ่งที่

“อือ! ทำไมกล้วยร้อนแบบนี้คะ อ่ะ! อื้อ!" หล่อนแอ่นเด้งไร้เดียงสาตอบสนองร่างใหญ่กระแทกหล่อน มือเล็กจิกทึ้งแผ่นหลังใหญ่ของบุรุษไปมาเพื่อระบายความเสียวซ่าน“อือ! ก็เสียวไงจะคนสวย อ่า! เดี๋ยวจะซี้ดกว่านี้กล้วยหอม โอว์! ตอดรัดพี่ดีเหลือเกิน อ่า! เรียกพี่สิ ครางเรียกพี่เพ้อหน่อยกล้วย อ่า!"ชายหนุ่มกระหยิ่มยิ้มเยาะคนตัวเล็กใต้ร่างเมื่อเห็นหล่อนร้องครวญครางทรมานเพราะความเสียวซ่านมิต่างจากเขา มือใหญ่เคลื่อนมากอบกุมเต้างามบีบขยำเป็นจังหวะหนักหน่วงพร้อมกับแรงกระแทกกายแข็งแรง“พ่อเลี้ยง...ชะ...ช่วยกล้วยด้วยค่า...อือ!"“อ่า! บอกให้ครางพี่เพ้อไงจะ ครางชื่อพี่หน่อย อูว์! ไม่ไหวแล้วตอดรัดแรงเหลือเกิน โอว์! เย้!"เงียบ!ไม่มีเสียงร้องครวญครางเรียกชื่อของมัจจุราช มีเพียงเสียงลมหายใจหอบถี่ของกล้วยดังออกมา เจือปนเสียงครางเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ทำให้เพ้อภพพึงพอใจ เพราะสิ่งที่เขาปรารถนาจะได้ยินคือชื่อของเขาจากปากของเธอ“ครางสิ ครางชื่อฉันสิกล้วย” กระแทกบั้นเอวดุดันกว่าเดิมเพื่อเป็นการสั่งสอน“อ่ะ! โอ๊ย!"

“หนูกล้วยรอป้าก่อนเน้อ เดี๋ยวป้าไปเอากุญแจสำรองมาเปิดให้”เสียงบอกร้อนรน เมื่อเสียงข้างในเงียบลง ป้ายิ้มจึงรีบวิ่งกลับไปห้องนอนของตัวเองเพื่อเอากุญแจสำรองมาไขเปิดเข้าไปดูสาวน้อยในห้อง พอได้กุญแจก็รีบวิ่งมาเปิดไขห้องของหญิงสาวทันที พอเปิดเข้าไปก็ผลักเปิดประตูไม่ได้เมื่อกล้วยนอนสลบอยู่หน้าประตูห้องอยู่“หนูกล้วยรอป้าก่อนเน้อ ป้าจะรีบไปตามคนมาช่วย” เมื่อเห็นว่าหญิงสาวหมดสติไปแล้วป้ายิ้มก็รีบวิ่งไปเคาะห้องของคนสวนในบ้านมาช่วยกัน และไม่นานความวุ่นวายก็เกิดขึ้น คนในบ้านพากันตื่นกันหมด แม้แต่เพ้อภพก็ต้องตื่นลงมาดูว่ามันเกิดอะไรขึ้น“ป้ายิ้มไปเอาผ้าเย็นมาให้หวันหน่อยสิจ๊ะ หวันจะเช็ดหน้าให้กล้วยค่ะ”ดาหวันนั่งบนเตียงข้าง ๆ กับร่างหมดสติของกล้วยเจ้าของห้องพักแคบ ๆ ห้องนี้ สายตาสาวจ้องมองสำรวจร่างกายของกล้วยที่มีร่องรอยแดงเป็นจ้ำ ตามลำคอ เนินอก ต้นแขน เพราะเมื่อวานตอนหัวค่ำเธอไม่เห็น แต่ทำไมตอนนี้มี หล่อนได้แต่เก็บความสงสัยไว้ในใจ ก่อนจะหันไปยิ้มให้กับป้ายิ้มก่อนที่ป้ายิ้มจะเดินไปทำตามคำสั่ง“ไม่มีอะไรแล้ว แม่กับพ่อไป

ดาหวันนั่งรอนักพรตในห้องนั่งเล่น สาวใช้บอกว่าชายหนุ่มกำลังอาบน้ำอยู่ หล่อนจึงนั่งรอ รอไม่นานเขาก็เดินเข้ามาด้วยท่าทางสบาย สองมือล้วงกระเป๋ากางเกงยีนส์ ปากหนาฮัมเพลงเข้ามาอย่างอารมณ์ดี วันนี้พ่อเลี้ยงประวิทย์กับแม่เลี้ยงนิภาพรไม่อยู่ ทั้งสองไปทานข้าวในตัวเมือง ฉลองครบรอบวันแต่งงาน“สวัสดีค่ะพี่พรต”“สวัสดีครับ คิดถึงพี่เหรอ แล้วทำไมไม่ใส่สร้อยข้อมือที่พี่ซื้อให้” เขาทรุดกายนั่งลงโซฟาตรงข้ามกับหญิงสาว พร้อมกับจ้องมองข้อมือสวย“หวันว่าคงมีคนต้องการมากกว่าหวันค่ะ” พูดพร้อมกับเอาโทรศัพท์ที่ตนเก็บได้ออกมาส่งยื่นให้ชายหนุ่ม“ของพี่ค่ะ พี่พรตทำตกไว้ในไร่ของหวันเมื่อหลายวันก่อน”สาวเจ้าสังเกตท่าทางของอีกฝ่ายเมื่อเห็นโทรศัพท์ที่เธอส่งยื่นให้ ด้านนักพรตเก็บท่าทางตกใจไว้ภายใต้ใบหน้าขรึม แม้ว่าวินาทีแรกที่เห็นเขาจะตกใจแต่ก็ปรับสีหน้ากลับมาเป็นปกติเหมือนไม่ได้รู้สึกอะไร“พี่จำได้พี่โดนขโมยฉกที่ตลาดนะ และตอนนี้พี่ก็ซื้อเครื่องใหม่แล้ว น้องหวันไปเจอที่ไร่น้องหวันได้ยังไงครับ” เขาสร

สองทุ่มกว่าที่แคร่ใต้ต้นมะขามหน้าบ้าน เพ้อภพกำลังดวลเหล้าต้มกับพวกคนงาน เหล้าต้มกี่ไหก็ไม่สามารถทำอะไรเขาได้ ขนาดว่าเป็นเหล้าที่แรงที่สุด แรงกว่าเหล้านอกที่กิน แต่ตอนนี้หมดไปห้าไหแล้วเขายังคงครองสติตัวเองได้ดีอยู่ ส่วยอามู่กับคนงานพากันหมดสติไปแล้ว เหลือแต่เขายกไหเหล้ากระดกดื่มกินอยู่คนเดียว“เฮ้ย! พวกมึงแม่งคออ่อนว่ะ! ฮึก!" เมื่อเหล้าหมดไหก็ชี้มือเป๋ไปทางคนงานที่นอนไม่ได้สติบนแคร่เดียวกันกับตน คนคอแข็งพยายามจะลุกขึ้นยืนเพื่อพาตัวเองเข้าบ้าน แต่แล้วน้ำเมาก็เริ่มออกฤทธิ์ ทำให้เขาล้มตัวลงนอนหมดสติตามคนงาน“ม่าย...เมา...ฮึก!"พึมพำยกมือกวาดคว้าอากาศแล้วก็หลับสติพร้อมกับแสงไฟหน้ารถยนต์ที่แล่นเข้ามาสาดส่องมายังแคร่หน้าบ้าน ด้านเจ้าของรถยนต์เมื่อเห็นว่าพี่ชายกับคนงานเมาเหล้ากันที่แคร่หน้าบ้าน เธอก็ขับรถไปจอดไว้ที่ประจำแล้วชวนกล้วยมาปลุกเพ้อภพ เพราะเมื่อกี้หล่อนเห็นพี่ชายหลับอยู่“พี่เพ้อตื่นได้แล้วค่ะ มานอนทำไมตรงนี้ เดี๋ยวยุงก็หามไปหรอกค่ะ” เขย่าคนเมาแรง ๆ“กล้วยช่วยกันปลุกพี่เพ้อหน่อยสิ” เมื่อตัวเองเ