สวัสดีคุณสามีสุดที่ร้าย のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

ปัง!พิมพ์พลอยเผลอมองไปยังต้นเสียงดัง ประตูบานใหญ่ถูกปิดลงด้วยแรงสนั่นตามอารมณ์ของผู้ใช้งาน นาวินออกไปแล้วเขาทิ้งเธอไว้ยังห้องหอคนเดียวตั้งแต่ค่ำคืนแรกของวันวิวาห์ เจ้าสาวคนสวยถอนหายใจด้วยความเหนื่อยล้า ชายหนุ่มคงไปหาผู้หญิงที่เขารักซึ่งนั่นก็คือ ‘พิชชา พลากร’ พี่สาวต่างเลือดลูกสาวเพียงคนเดียวของเมียน้อยบิดาสองแม่ลูกที่เธอเรียกว่ากาฝากได้อย่างไม่อายปาก พวกเขาเข้ามาพังทลายสิ่งที่พิมพ์พลอยมีนั่นคือความสุขจนพังยับเยิน ทั้งคู่พรากมันไปจนไม่สามารถหวนคืนกลับมาดังเดิมได้อีก ไม่เว้นแม้กระทั่ง ‘เขาคนนั้น’ชายหนุ่มเลือกเชื่อคนอื่นมากกว่าแทนที่จะเป็นเธอ คนที่เขาเอ่ยปากบอกว่ารักกัน พิมพ์พลอยยังจำแววตายิ้มแย้มซึ่งเพียงไม่นานก็เริ่มกระด้างจนเธอไม่ทันตั้งตัว ทุกความเย็นชามันเหมือนบาดแผลซึ่งฝังรากลึกลงในความทรงจำต่อให้หลับตาก็ไม่อาจลืมเลือนไปได้แปดปีก่อน…‘ทำไมเราถึงกลายเป็นเด็กขี้โกหกใจร้ายแบบนี้’ นาวินเดินเข้ามาพร้อมต่อว่าเธอราวกับไม่ต้องการรับฟังเหตุผล เล่นเอาคนที่โกรธเคืองเขามาเกือบทั้งสัปดาห์มองค้อนกลับไป น้ำเสียงด่าทอรวมถึงดวงตาอันเป็นประกายสะท้อนถึงความไม่พอใจนั่นมันทำให้เธอรู้สึกปวดร้าว การ

ห้องทำงานของประธานหนุ่มบัดนี้เต็มไปด้วยกองเอกสารมากมาย เขามักเข้ามาเคลียร์งานที่ธนาคารพงพิพัฒน์ซึ่งคือธุรกิจของครอบครัวในช่วงเช้า แต่ก็ไม่วายแบ่งเวลาบางส่วนตอนบ่ายเพื่อเข้าไปดูแลโชว์รูมรถยนต์ซึ่งเป็นธุรกิจที่ตนเองชื่นชอบ“สวัสดีครับ ไอ้เจ้าบ่าวป้ายแดง” เสียงทักทายกวนอวัยวะเบื้องล่างดังขึ้นมาฉับพลัน เมื่อประตูห้องทำงานถูกเปิดออก ปรากฏเรือนร่างคุ้นเคยของ ‘ไตรภพ’ เพื่อนสนิทควบตำแหน่งรองประธานที่นี่“ไม่มีงานทำหรือไง” นาวินตอบกลับเสียงขรึมเพราะรู้ว่าจุดประสงค์ก็แซวเล่นกันอีกตามเคย จำได้ดีว่าเสียงหัวเราะของไตรภพดังลั่นแค่ไหนหลังจากรับรู้ว่าเพื่อนคนนี้จะแต่งงาน“เออ อยากเห็นหน้าไอ้เจ้าบ่าวที่เมื่อคืนแอบโดดเวลาเข้าหอไปควงสาวอื่นว่ามันเหี้ยมแค่ไหน” คนอารมณ์สุนทรีย์มองเขาอย่างเจ้าเล่ห์แกมรู้ทัน“ไม่ต้องคิดไกล มันไม่ใช่แบบที่แกจินตนาการ” เลือกปฏิเสธไม่อยากให้พิชชาเสียหาย คนมีพันธะอย่างเขาถ้าหล่อนสนิทสนมจนเกินงามมันจะดูไม่ดียิ่งเป็นระดับนางเอกยิ่งต้องระวังตัว“ฉันกับพีชแค่เพื่อนกัน”“เหรอค้าบคุณวิน”“ไอ้ไตร!” เมื่อเห็นว่าคนเบื้องหน้ายังปากมากไม่หยุด เสียงทุ้มเข้มตวาดลอดไรฟันราวกับหงุดหงิด มือหนา

‘ประจบเอาใจเก่งไม่มีใครเกิน’ ไม่รู้ว่าเธอเรียนการแสดงมาจากที่ไหน ต่อหน้าแม่เขาทำตัวใสซื่อไร้เดียงสา ทว่าลับหลังนั้นกลับร้ายกาจจนเขาไม่อาจคาดคิด “นี่แม่ไม่คิดจะทักทายผมบ้างหน่อยเหรอครับ” เมื่อเห็นมารดาหลงใหลได้ปลื้มกับคนตัวเล็ก อันธพาลอย่างเขาจะทำอะไรได้นอกจากจิกกัดเธอ “แกน่ะฉันเจอหน้าทุกวันจนเบื่อ ส่วนหนูพิมพ์นานๆ ถึงเจอน้อง จะอิจฉาอะไรเมียนักหนา” ใบหน้าหวานร้อนผ่าวเมื่อได้ยินคำว่า ‘เมีย’ อยากปฏิเสธก็ทำไม่ได้เพราะตอนนี้อยู่ในสถานะนั้นจริงๆ “ครับหลงกันเข้าไป” “มาทานข้าวกันดีกว่าลูก” หน้าหล่อขมวดคิ้วอย่างไม่สบอารมณ์เมื่อเห็นมารดาเมินเฉย แต่รู้ดีว่าโวยวายไปก็เท่านั้น ท่านฟังเขาที่ไหนทุกวันนี้พูดอะไรไปเข้าหูซ้ายทะลุหูขวาตลอด “เจ้าวินไม่ได้ดื้ออะไรกับหนูใช่มั้ยลูก” “ค่ะ พี่วินดีกับพิมพ์มาก” ยังสวมหน้ากากคนดีเหมือนเคย ลูกรักคุณนายลดาปั้นหน้ายิ้มราวกับมีความสุขที่ได้วิวาห์กับเขา “ถ้าลูกชายแม่ดื้อกับหนูบอกแม่นะ เดี๋ยวแม่จัดการไอ้ตัวดีนี่เอง” ท่านว่าพลางเสนอตัว “เอ๊ะ! แม่เห็นผมเป็นคนยังไงครับ”

“ไม่คิดจะเกรงใจกันเลยใช่มั้ย” ไม่ต้องรอนานเสียงทุ้มที่คุ้นเคยกล่าวพลางเลิกคิ้วถาม “…” ความเงียบไม่ใช่ทางออกที่ดีเวลานี้ แต่เธอยังคงดื้อรั้นต่อไป คนชอบเอาชนะซึ่งพิงอยู่บริเวณประตูกระจกนั้นตรงเข้ามาพร้อมกักขังเธอเอาไว้ มือหนาวางพาดหัวเตียง จนพิมพ์พลอยได้แต่เขยิบใบหน้าถอยห่างออกด้วยความตกใจ ริมฝีปากบางเม้มแน่นจนห้อเลือด “จะเฉยไปถึงเมื่อไหร่” อ้อมกอดของเขาเป็นดังกรงขังซึ่งล้อมรอบไปด้วยหนามแหลมที่พร้อมจะทิ่มแทงกันทุกเมื่อ “ไม่ละอายบ้างรึไง…นี่เตียงของสามีเธอนะ” เล็บยาวจิกผ้าปูที่นอนราวกับระงับอารมณ์ ถ้อยคำว่าสามีนั้นช่างบาดลึกลงไปในจิตใจเธอ ...ก่อนจะทวงสิทธิ์ความเป็นสามีเคยมองดูตัวเองหรือยังว่าที่เขาทำนั้นมันไม่ต่างกัน “พิมพ์ไม่เคยทำอะไรเสียหาย” “ปากแข็ง!” ต่อว่าก่อนฉุดมือเล็กมากำแน่นระบายความกรุ่นโกรธ นัยน์ตาคมเข้มจ้องยังเธอเขม่น ไม่หลบสายตาอีกแล้ว พิมพ์พลอยจะไม่ยอมให้เขาปรามาสด้วยถ้อยคำร้ายกาจอีกต่อไป “พิมพ์พูดความจริง…อย่างน้อยพิมพ์ก็ไม่เคยทำเหมือนที่คุณทำ” เหนื่อยเหลือเกินที่จะต้องอธิบายให้

วางปากกาลงทันทีที่สลักชื่อลงยังใบทะเบียนสมรสตามด้วยใบหย่า พร้อมกับข้อสัญญาที่อีกฝ่ายเตรียมไว้ให้ คำพูดย่อมเป็นคำพูดเมื่อสัญญาว่าใช้เป็นภรรยาของเขาแค่หกเดือนเท่านั้น นาวินจึงไม่รอช้ารีบเร่งให้ทนายร่างเอกสารขึ้นมาราวกับกลัวเธอบิดพลิ้ว “เสร็จแล้วนะครับ” นายทะเบียนว่าพร้อมยื่นเอกสารทั้งใบทะเบียนสมรสรวมถึงใบหย่าที่ถูกเซ็นไว้เรียบร้อย แต่จะมีข้อบังคับใช้ในหลังหกเดือนข้างหน้าถ้าฝ่ายชายเอาไปยื่น “ขอบคุณนะคะ” กลายเป็นเธอที่ตอบกลับอยู่ฝ่ายเดียว เมื่อร่างสูงของคนไร้มารยาทนั้นพุ่งตัวออกไปทันทีหลังจากธุระเสร็จสิ้น แม้ว่าใบหน้าหล่อเหลาจะราบเรียบแคไหน แต่การกระทำเมื่อสักครู่นี้พิมพ์พลอยรู้ดีว่าเขาไม่สบอารมณ์ “ขอบคุณ คุณอิทธิมากนะคะที่มาเป็นธุระให้” หันไปไหว้ตัวแทนกฎหมายของสามี และก็ได้รับรอยยิ้มเอ็นดู พิมพ์พลอยขอตัวเพราะมีงานที่ต้องไปสะสางต่อ หลังจากเหตุการณ์เมื่อคืน แม้นาวินจะเว้นระยะห่างกับเธอมากขึ้น แต่หญิงสาวรู้ดีว่ามันไม่ได้ปลอดภัยเลย อารมณ์ของเขาตอนนี้พร้อมจะทำอะไรที่ขาดสติได้ตลอดเวลา คนตัวเล็กเดินทางมายังที่นัด