جميع فصول : الفصل -الفصل 4

เรือนไทยหลังงามถูกแต่งเติมด้วยดอกไม้หลากสีให้เหมาะสมกับพิธีอันเป็นมงคล ใบหน้าหวานหยดย้อยแย้มยิ้มสวยพยายามปั้นหน้าให้มีความสุขที่สุด แตกต่างจากฝ่ายชายซึ่งดูเคร่งขรึมไม่ปรากฏร่องรอยแห่งความยินดีเพราะงานแต่งครั้งนี้มาพร้อมเงื่อนไขบีบบังคับหัวใจอันเฮงซวย“ยิ้มหน่อยสิคะ”‘พิมพ์พลอย’ กระซิบแผ่วเบาข้างร่างสูงซึ่งยืนกอดอกพร้อมใบหน้าบึ้งตึงอย่าง ‘นาวิน’ ให้รู้ตัว แต่เขาทำราวกับไม่แยแสนอกจากจะไม่ปฏิบัติตามคำขอร้องแล้ว ผู้ชายคนนี้ยังมองกลับเขม็งราวกับคนตัวเล็กทำผิดอะไรนักหนา“จะให้ฝืนยิ้มจอมปลอมแบบเธอ ฉันทำไม่เป็น” เสียงทุ้มลอดไรฟันดังขึ้นอย่างขัดใจในตัวเจ้าสาวแสนสวยใช่! ...นี่คืองานหมั้นรวมถึงงานแต่งระหว่างทายาทธนาคารยักษ์ใหญ่ควบตำแหน่งเจ้าพ่อนำเข้ารถหรู อย่าง ‘นาวิน พงพิพัฒน์’ กับ ‘พิมพ์พลอย พลากร’ ลูกหลานผู้ดีเก่า พวกพลากรซึ่งตอนนี้กลายเป็นผู้ดีตกอับจนต้องวางแผนเร่งจับผู้ชายด้วยการเลื่อนกำหนดการทุกอย่างให้รวดเร็วยิ่งขึ้นทั้งคู่รู้จักกันมาตั้งแต่วัยเยาว์ เมื่อก่อนเธอเคยเป็นน้องน้อยของเขา แต่เพราะเหตุการณ์บางอย่างในอดีตทำให้ความรู้สึกที่เคยมีต่อกันนั่นแปรเปลี่ยนไปไม่เป็นดังเดิม พิมพ์พลอยเติบโ

แสงสว่างจากพระอาทิตย์บนฟากฟ้าไม่อาจปลุกชายหนุ่มผู้นอนหลับใหลในห้วงนิทราให้เปิดเปลือกตาตื่นขึ้นมารับแสงอรุณ แตกต่างจากร่างบางซึ่งเริ่มลืมตาพร่าเพื่อความสดใสของวันใหม่ตั้งแต่เด็กเธอมักคอยช่วยเหลือมารดาเข้าครัวในช่วงเช้าอยู่เป็นประจำนั่นจึงทำให้ตื่นเร็วจนเป็นกลายนิสัยวันนี้ก็เช่นกันคนตัวเล็กขยับกายลงจากเตียงนุ่ม แต่นัยน์ตาทรงเสน่ห์ก็ไม่วายหันไปเหลือบมองยังแผ่นหลังกว้างของสามี หญิงสาวไม่แน่ใจว่าเจ้าบ่าวของเธอกลับมาตั้งแต่เมื่อไร ทั้งที่ตอนแรกดูเหมือนว่าชายหนุ่มเลือกใช้เวลาทั้งหมดหลังเสร็จสิ้นพิธีเพื่อเสพสุขกับพิชชา แล้วทำไมถึงเปลี่ยนใจช่างเถอะมันไม่ใช่เรื่องที่พิมพ์พลอยต้องสนใจอีกต่อไป เธอชินชาในการกระทำของทั้งคู่แล้ว ภาพเมื่อก่อนหรือแม้แต่กระทั่งเวลานี้ไม่มีอะไรสามารถทำลายความรู้สึกเธอได้อีกต่อไปความรักที่เคยมีให้เขามันถูกเก็บเอาไว้อย่างแน่นหนา ไม่มีทางที่จะกลับไปใช้ความรู้สึกสิ้นเปลืองเหล่านั้นกับนาวินได้อีก เขาเองก็คงเหมือนกัน ชายหนุ่มชัดเจนอยู่แล้วว่าไม่เคยต้องการความรักจากเธอต่อให้เคยรอแล้วรอเล่าหวังเพียงว่าสักวันหนึ่งผู้ชายคนนี้จะหันหลังกลับมา แต่เหมือนทุกอย่างมันเปล่าประโยชน์ไ