جميع فصول : الفصل -الفصل 40

บทที่ 30 ในตอนเช้าพยัคฆ์เดินออกมาจากห้องเจออลันนั่งดื่มกาแฟเขาใช้เพียงสายตาและพยักหน้าให้กับเพื่อนมานั่งที่โต๊ะอลันรู้ว่าเมื่อคืนนี้เกิดอะไรขึ้นถึงแม้ว่าตนเองนั้นจะเอาที่ช็อตไฟฟ้าให้กับน้ำหนาวไว้ป้องกันตัวแต่เขาก็รู้ว่าเพื่อนของเขานั้นฉลาดพอ"เป็นไงวะเมาเหมือนหมาเลย""อืมเครียดว่ะ""เรื่อง?"เรื่องครอบครัวมึงเชื่อไหมว่า (พยัคฆ์เล่าเรื่องครอบครัวของตนเองนั้นให้กับอลันฟังทุกอย่าง)"เป็นไปได้ไงวะ เสียใจด้วยนะมึงกูไม่เคยคิดว่าเรื่องแบบนี้จะมีในชีวิตจริงๆ" อลันได้ฟังคำเล่าของพยัคฆ์ถึงกับตกใจใช้มือจับไหล่ของเพื่อน"กูก็ไม่คิดเหมือนกันว่ากูจะเจอเรื่องแบบนี้""แล้วเรื่องน้ำหนาว?"กูขอได้ไหมน้ำหนาว" พยัคฆ์เอ่ยขอน้ำหนาวจากอลันตรงๆ"หมายความว่ายังไงกูพาน้ำหนาวมาที่นี่ก็เพื่อมาทำงานบ้านถ้าเธอเต็มใจจะไปกับมึงกูก็ไม่ได้ว่าที่สำคัญมึงก็รู้อยู่แล้วว่าแก๊งเราไม่กินของกันและกันถึงแม้ว่ากูจะ.."กูยังบอกความรู้สึกของกูไม่ได้แต่กูไม่อยากเสียน้ำหนาวไป""นี่คือการที่มึงยอมรับกับกูแล้วนะว่ามึงรักน้ำหนาว""กูยังไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเองต่างหากกูยังไม่ได้รักใคร" พยัคฆ์ก็ยังปากแ

บทที่ 32ใบหน้าของน้ำหนาวเริ่มซีดหลังจากที่รถขับเคลื่อนออกมาได้นานพักใหญ่พยัคฆ์จึงเอาถังนั้นออกจากตนเองและน้ำหนาวใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยเหงื่อถึงแม้ว่าจะไม่มีแสงสว่างมากนักแต่เขาสัมผัสได้ถึงไอร้อนที่กำลังผุดออกจากตัวหญิงสาว"ไม่สบายหรอ" มือหนาจับเข้ายังแก้มของเธอใช้หัวแม่มือสัมผัสเข้าที่แก้มน้อยๆ"ถังคุมคงทำให้เกิดไอร้อนค่ะ""อืมมาได้ไกลแล้วแหละพวกมันคงไม่ตามมาเดี๋ยวรถจอดฉันจะพาลง" พยัคฆ์ชะเง้อเตรียมที่จะพาน้ำหนาวนั้นลงจากรถขยะแต่พอเห็นรถกระบะคันนั้นขับตามรถขยะมาเขาจึงนั่งลงที่เดิม"พวกมันตามดูรถขยะไม่ยอมห่าง อดทนหน่อยนะน้ำหนาว" พยัคฆ์ใช้มือลูบหัวของน้ำหนาวก่อนที่จะดึงเธอเข้าไปกอดในอ้อมอก ปากบอกว่าไม่ได้รักไม่ได้ต้องการแต่การกระทำของพยัคฆ์นั้นทำเอาน้ำหนาวยิ้มทั้งน้ำตาใบหน้าซบลงที่แผงอกของเขามือทั้งสองข้างโอบกอดเอวกระชับแน่น"น้ำหนาวหายใจไม่ออก" บนรถขยะทั้งเหม็นและมืดแถมยังไร้อากาศถ่ายเท"โถ่เว้ย กูรอดไปได้เมื่อไหร่พวกมึงเตรียมหัวกระจุยกันได้เลย" เขาไม่รู้เลยว่าพวกไหนเป็นคนตามเขา"อดทนไว้นะ" เขาหันไปเห็นกระดาษแผ่นนึงซึ่งสามารถทำเป็นพัดได้ จึงหยิบมาผัดให้กับเธอเพื่อดึงดูดอากาศให้ได้หายใจ

บทที่ 34 ปากน้อยเต็มไปด้วยเอ็นร้อนอันใหญ่เขาเงยหน้ามองขึ้นบนเม็ดเหงื่อผุดขึ้นหลายเม็ดจิกเท้าเข้าพื้นกระดานสวนเอวเข้าออกตามจังหวะที่ต้องการของตนเองจนกระทั่งปลดปล่อยน้ำกรามขาวขุ่นนั้นออกมาพุ่งกระฉอกจนถึงลำคอเธอ"อ้วกอึก" เมื่อเขาถอดเอ็นร้อนออกจากปากของเธออาการจะอ้วกของเธอก็เกิดขึ้นน้ำกรามนั้นเต็มจนหยาดเยิ้มไหลออกจากปากเธอใช้มือทั้งสองข้างเช็ดริมฝีปากของตนเอง"ไม่ไหวแล้วน้ำหนาว ทำไมเธอมันน่าเoาอย่างนี้" เขากัดมุมปากของตนเองสายตาจ้องมองน้ำหนาวก่อนที่จะกระชากเสื้อของเธอขาดและเผยให้เห็นเนินนูนทั้งสองข้างอย่างเด่นชัด เขาจับเอวของเธอขยับให้เข้าใกล้ตนเองและแทรกตัวลงไปที่ระหว่างขาของน้ำหนาวอีกครั้งมือหนากุมเนินนมขยำขยี้พร้อมกับปากก้มจูบดูดเค้นใส่ความหื่นกระหายลงไปจนกระทั่ง เอ็นร้อนจ่อเข้าที่ช่องสวาทถูไถพร้อมกับน้ำหล่อลื่นของเธอที่หยาดเยิ้มรออยู่"เงี่euไหม" มือของเขานั้นยังกุมและเล่นที่เนินนูนทั้งสองข้างสายตาของเขาจ้องมองเธอที่หลับตาพริ้มอยู่ด้านล่างเมื่อเขาเอ่ยถามเธอพยักหน้าให้แต่ไม่กล้าที่จะลืมตามาสบสายตาของเขา"งั้นผัวแหย่เข้าละนะ" เธอก็ยังคงหลับตาและพยักหน้าให้กับเข

บทที่ 36 ทั้งสองคนนั้นต้องใช้ชีวิตอยู่กับยายที่ต่างจังหวัดที่นี่คือจังหวัดนครสวรรค์ซึ่งบ้านของยายนั้นไม่ได้อยู่ในเมืองแต่ก็ไม่ไกลเมืองมากนักชายบ้านติดทุ่งนาด้านหลังเป็นป่ากล้วยบรรยากาศดี ถึงแม้ว่าจะเป็นเพียงกระต๊อบเล็กๆ"น้ำหนาวยายฝากกล้วยมาให้" น้ำหนาวเดินมานั่งเปลอยู่ใต้พุ่มไม้ใหญ่หน้าบ้านของยายหลังจากที่กินข้าวฝีมือยายเสร็จแล้วส่วนพยัคฆ์นั้นไปเข้าห้องน้ำและเจอยายที่เดินออกมาพอดีเขาจึงฝากกล้วยหอมลูกใหญ่มาให้กับน้ำหนาว"พูดด้วยทำไมไม่พูดวะ" พยัคฆ์ยืนกล้วยลูกนั้นให้กับน้ำหนาวเธอหันหน้าหนีทำเหมือนพยัคฆ์เป็นอากาศที่อยู่ตรงหน้าของเธอ"น้ำหนาว""คุณจะเรียกน้ำหนาวทำไมคะต่างคนต่างอยู่วันไหนที่กลับบ้านไปได้ก็อย่าได้กลับมาเจอกันอีกเลย""ทำไมจะกลับไปมีผัวใหม่หรอหรือว่าจะกลับไปเอาไอ้อลันเพื่อนของฉันล่ะฝันไปเถอะนะอลันมันมีเมียของมันอยู่แล้ว""จะไปมีผัวใหม่หรือไปมีร้อยผัวมันก็เรื่องของน้ำหนาว เพราะต่อให้น้ำหนาวดีเป็นผู้หญิงที่ประเสริฐศรีแค่ไหนคุณก็ไม่มีวันรักน้ำหนาวจริงไหมล่ะคะ" น้ำหนาวลุกขึ้นจากเปลยกมือทั้งสองข้างนั้นผลักหน้าอกของพยัคฆ์จ้องมองหน้าของเขาน้ำตาคลอ ส่วนพยัคฆ์นั้นได้เพียงแต่ยืนเ

บทที่ 38 รถคันที่น้ำหนาวนั่งนั้นขับมาที่บ้านหลังหนึ่งซึ่งใหญ่เหมือนกับวังในทีวีแม้แต่ประตูรั้วก็ยังเป็นขอบทอง เธอหันซ้ายและขวามองออกนอกกระจกกลืนน้ำลายลงคอในใจเริ่มรู้สึกกลัวและตื่นเต้นกับสิ่งตรงหน้าถ้าพวกเขาคิดร้ายจริงๆเขาคงไม่ทำดีกับเธอและเคารพเธอแบบนี้น้ำหนาวเอ่ยขอบคุณเรื่องเงินกับชายชุดดำที่หยิบยื่นให้ในตอนที่ไปลายาย"เกิดอะไรขึ้นกับชีวิตน้ำหนาวคะ" เธอไม่กล้าคิดว่าตัวเองนั้นจะมีวาสนาได้เป็นลูกสาวของเจ้าของบ้านอย่างแน่นอนต้องมีการเข้าใจผิดกันสักอย่างแต่สิ่งแรกที่เธอโชคดีเลยนั้นเธอหลุดพ้นจากความอันตรายและส่งพยัคฆ์ที่บ้านอย่างปลอดภัย"คุณหนูครับคุณหนูเข้าไปด้านในเถอะครับแล้วคุณหนูจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตคุณหนูเชื่อผมนะครับคุณหนูกำลังจะมีชีวิตที่ดี" เขาลงมาเปิดประตูให้กับน้ำหนาวและพาเธอเข้าไปในบ้านสายตาของน้ำหนาวมองรอบๆเมื่อก้าวขาเข้าบ้าน บ้านหลังใหญ่อลังการแม้แต่บันไดก็ยังเป็นทองปักลายด้วยเพชรมุกมากมายโคมไฟสวยสง่าโดดเด่นทุกอย่างเป็นทองปักลายมังกร"โหทำไมบ้านใหญ่ขนาดนี้คะเนี่ย""บ้านใหญ่หลังนี้เป็นของหนูนะลูก" เธอรีบหันไปตามเสียงที่พูดขึ้นทันทีและตกใจค