จบบริบูรณ์"ดะเดี๋ยวฮื่อๆ" น้ำหนาวรีบลุกขึ้นจากเตียงในขณะที่พยัคฆ์เปิดประตูห้องเตรียมที่จะออก เธอรีบลุกขึ้นวิ่งไปกอดพยัคฆ์จากทางด้านหลังใบหน้าน้อยซบแผ่นหลังโดยที่มีน้ำตาอาบจนเปื้อนเสื้อของเขา"น้ำหนาวขอโทษ" เขาฉีกยิ้มกว้างออกมาทันทีและเอียงคอหันมองน้ำหนาวมือทั้งสองข้างพยายามแกะมือของน้ำหนาวออกจากหน้าท้องของตนเองแต่ดูเหมือนว่าน้ำหนาวนั้นจะไม่ปล่อย"ไม่ร้องไห้สิร้องไห้แบบนี้เดี๋ยวมีผลกระทบต่อลูกในท้องของเรานะ" เขายกมือขึ้นลูบเข้าที่หัวของเธอเบาๆ"น้ำหนาวขอโทษ" เขาพยักหน้าให้กับเธอพร้อมกับฉีกยิ้มกว้างหันหน้ากลับมาหาน้ำหนาวโอบกอดด้วยสองแขนของเขา"เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะ" เธอพยักหน้าให้กับเขาทั้งน้ำตา มือของเขานั้นจับเข้าที่ใบหน้าของเธอก่อนที่จะใช้หัวแม่มือเช็ดน้ำตาเบาๆริมฝีปากหนาประกบจูบหอมเข้าที่หน้าผากด้วยความอ่อนโยน"ขอโทษสำหรับทุกอย่างเรามาเริ่มต้นกันใหม่นะน้ำหนาวฉันสัญญาว่าฉันจะทำให้เธอมีความสุขและจะไม่มีวันทำให้เธอเสียใจอีก""ค่ะฮึก""ไม่ร้องไห้แล้วนะ""คุณว่าแต่น้ำตาร้องไห้คุณก็ร้องไห้จนตาแดงหมดแล้ว" น้ำหนาวเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาออกจากแก้มให้กับพยัคฆ์ทั้งสองคนนั้นปรับความเข้าใจกันและใ
آخر تحديث : 2026-05-12 اقرأ المزيد