All Chapters of ชาตินี้ข้าเกิดมา...เพื่อเป็นผู้ชนะ: Chapter 11 - Chapter 20

ตอนที่ 12หมาจ้องจะกินเนื้อ “อย่าร้องเลยนะคนดี ข้าต่างหากที่ผิด เพราะการสร้างผลงานครั้งนี้มีผลต่อตำแหน่งรัชทายาท เลยทำให้ละเลยเจ้าไปชั่วขณะ เจ้าให้อภัยข้าสักครั้งได้หรือไม่”เขาเอ่ยจากใจจริง เพราะหากผลงานครั้งนี้ออกมาดี ตำแหน่งรัชทายาทก็คงไม่ไปไหนไกล เลยทำให้เขาไม่ได้สนใจคนรอบข้างเท่าที่ควร“หม่อมฉันเข้าใจเพคะ จึงได้เตรียมเสบียงเหล่านั้นไว้เพื่อพระองค์อย่างไรเล่า ไม่คิดว่าจะได้ใช้จริง ๆ นับว่าคุ้มค่ากับเงินที่ยืมท่านมานะเพคะ” นางพูดหยอกล้อให้บรรยากาศดีขึ้น“ไหนมาดูซิ ว่าจำนวนเสบียงที่พระชายามอบสมทบให้ผู้ประสบภัยครั้งนี้มีมากเท่าใด”เขาพานางไปนั่ง ก่อนจะเอาสมุดจดในกล่องออกมาอ่าน ก่อนจะยิ้มกว้างกว่าเดิม เพราะมันมากเกินกว่าที่เขาต้องการเสียอีก“พอหรือไม่เพคะ หากไม่พอหม่อมฉันจะได้เอาส่วนที่เตรียมไว้แจกชาวบ้านมาให้ท่านก่อน” นางแสร้งทำสีหน้ากังวล แต่ในใ

ตอนที่ 14โชคชะตาเล่นตลก 3 เดือนผ่านไปตอนนี้ปัญหาที่เมืองทางเหนือได้รับการคลีคลายไปหมดแล้ว องค์ชายใหญ่จึงคิดว่าควรเดินทางกลับเมืองหลวงเสียทีเหล่าเจ้าเมืองจึงรวมตัวกันเพื่อจัดงานเลี้ยงอำลาองค์ชาย แต่เขาไม่ต้องการ เหล่าเจ้าเมืองและชาวบ้านจึงมายืนส่งขบวนขององค์ชายใหญ่เดินทางกลับแทนนับว่าการเดินทางมาช่วยผู้ประสบภัยครั้งนี้สร้างชื่อเสียงให้องค์ชายใหญ่อย่างมาก ร่วมถึงขุนนางที่ร่วมเดินทางไปด้วยขุนนางที่อยู่เมืองหลวงต่างคาดเดาได้ ว่าตำแหน่งรัชทายาทคงไม่พ้นองค์ชายใหญ่ผู้นี้“องค์ชายพะย่ะค่ะ ด้านหน้ามีต้นไม้ล้มขวางทางอยู่ ข้าได้ส่งทหารไปดูแล้ว เหมือนจะเป็นกำดัก ขอให้องค์ชายรออยู่ตรงนี้ก่อนนะพะย่ะค่ะ”องครักษ์ที่ควบม้าอยู่หน้าขบวนกลับมารายงาน ซึ่งตอนนี้พวกเขากำลังผ่านหุบเขาเส้นหนึ่ง ที่มีข่าวลือเรื่องโจรดักปล้มบ่อย ๆ“ข้าจะไปดูเอง” เฉินเว่ยหานควบม้านำขึ้นไปทันที พอดีก

ตอนที่ 16ความชอกช้ำที่ต้องพบเจอซ้ำ ๆ ภาพที่องค์ชายใหญ่แสดงออกว่าทั้งรักและทนุถนอนหวังเจียวอวี่ ยิ่งทำให้หวังเจียวหลิงคับแค้นใจ เหตุใดนังมารหัวใจมันถึงได้ก้าวนำหน้านางหนึ่งก้าวเสมอ!!แต่อย่างไรนางก็จะได้เข้าไปอยู่ในตำหนักเดียวกับองค์ชายใหญ่แล้ว นั่นย่อมเป็นโอกาสให้นางได้ปรับความเข้าใจใหม่กับเขาด้านองค์ชายใหญ่ เขาได้ให้หมอหลวงมารักษาพิษที่เหลืออยู่ในร่างกายของเขา แต่กลับพบว่าไม่สามารถกำจัดพิษออกได้ทั้งหมด“พิษนี้แม้จะเอาออกได้จนเกือบหมดแล้ว แต่ยังมีหลงเหลืออยู่ในร่างกายเล็กน้อย ไม่ส่งผลถึงชีวิตแต่อนาคตอาจทำให้เกิดอาการชาตามข้อช่วงที่อากาศเย็นได้ ข้าจะหาวิธีรักษาให้หายขาด แต่คงต้องใช้เวลาหน่อยพะย่ะค่ะ”สิ่งที่หมอหลวงรายงานทำให้เขาเริ่มคิดหนัก แต่พอได้ฟังประโยคท้ายก็เบาใจลงได้บ้าง“อย่าทรงคิดมากไปเลยเพคะ หมอหลวงก็บอกแล้วว่าจะหาทางรักษาให้หายขาด อีกอย่างร่างกายองค์ชายยังแข็งแรงดี ข้าเชื่อว่าต้องรักษ

ตอนที่ 18ตอกย้ำความพ่ายแพ้ “ชายารองมาหรือเพคะ รีบให้นางเข้ามาเร็ว” นางเอ่ยพร้อมกับหันไปสั่งหยวนซี“ให้นางรอไปก่อน เจ้าทานข้าวก่อนดีกว่า เจ้ายังไม่ได้แตะอาหารเลยนะ” องค์ชายรีบพูดดัก ก่อนจะทำเป็นไม่สนใจเสียงด้านนอก“ก็ได้เพคะ” นางทำทีเป็นมองไปที่ประตูบ่อยครั้ง แต่ก็ยอมค่อย ๆ ทานข้าวกับองค์ชายจนอิ่ม“ให้พระชายารองเข้ามาได้” เมื่อเห็นว่านางอิ่มแล้ว เขาจึงอนุญาตให้สตรีด้านนอกเข้ามา“คารวะองค์ชายและพระชายาเพคะ” หวังเจียวหลิงทำความเคารพพวกเขาอย่างนอบน้อม“รีบลุกขึ้นเถอะ เจ้าเพิ่งปรนนิบัติองค์ชายมา อย่าได้มากพิธีเลย เอาเก้าอี้มาให้ชายารองเร็ว” นางเอ่ยด้วยท่าทีกระตือรืนร้น“ขอบพระทัยพระชายาเพคะ” หวังเจียวหลิงพยายามทำตัวอ่อนหวาน แต่องค์ชายใหญ่ไม่ชายตามองเลยสักนิด“องค์ชายจะไปพบเหล่าขุนนางไม่ใช่หรือ ไปเถอะเพคะ หาก

ตอนที่ 20ดวงชะตาสังหารบิดา หลังจากงานเลี้ยงในวัง องค์รัชทายาทก็มีงานรัดตัวจนไม่ได้มาหานาง แต่เขาก็ยังส่งจดหมายพร้อมของกินเล็ก ๆ น้อย ๆ มาให้เสมอส่วนบิดาที่มาหาเรื่องนางในงานเลี้ยง เขาไม่ได้คุกเข่าขอร้องนางเช่นที่ปากพูด นั่นจึงเป็นเหตุให้ซิ่วหรงไปรายงานรัชทายาทโดยไม่ปิดบังตอนนี้บิดานางเลยกำลังลำบากเพราะถูกตราหน้าว่าลำเอียงรักลูกไม่เท่ากัน ซึ่งคนที่ปล่อยข่าวลือคือองค์รัชทายาท ส่วนนางก็แค่เล่าเรื่องราวในอดีตให้ซิ่วหรงฟังนิด ๆ หน่อย ๆ เท่านั้น“พระชายาเพคะ คนของเรารายงานว่าชายารองให้คนไปซื้อยาปลุกกำหนัดชนิดรุนแรงมาเพคะ” หยวนซีเอ่ยรายงานนางด้วยสีหน้านิ่งสนิท ไม่ได้ดูกังวลเช่นทุกครั้งที่ผ่านมา“นางจะเอามาใช้กับใครได้ ในเมื่อตำหนักนี้มีบุรุษคนเดียว เจ้าก็ช่วงส่งเสริมนางหน่อยแล้วกัน” นางเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ“แต่ก่อนหน้านี้นางให้คนหายาที่ช่วยให้ตั้งครรภ์ง่ายมาดื่มนะเพคะ แบบนี้นางจะไม่ตั้งท้องอ