LOGINAVERY POVMedyo maingay ang kaluskos ng kutsilyo habang dahan-dahan kong itinadtad ang mga hiwa ng papaya. Nakaupo ako sa mataas na silya sa tabi ng malaking counter habang si Nanay Elena naman ay abala sa pagpapakulo ng suka at asukal sa maliit na kaserola. Amoy na amoy sa buong kusina ang asim at tamis ng timpla, habang si Salve naman ay nagbabalat ng mga bawang at luya sa tabi namin."Avery, dapat pantay-pantay ang kapal ng hiwa para pantay rin ang pasok ng lasa kapag ibinabad na natin sa garapon," paliwanag ni Nanay Elena habang ipinapakita sa akin ang tamang haba ng hiwa sa kaniyang hawak na piraso."Ganto po ba, Nanay?" tanong ko sabay pakita sa kaniya ng ginawa kong maliit na piraso.Napangiti ang matanda at tumango. "Oo, 'yan! Magaling ka palang matuto, e. Akala ko ba hindi ka masyadong nagluluto noong nasa Maynila ka pa?""Medyo bihirang magluto noon, Nanay. Masyado kasing mabilis ang oras doon at madalas order lang kami nang ord
AVERY POVNagising ako nang maramdaman ko ang dahan-dahang paggalaw ng kumot sa aking tabi. Idinilat ko ang aking mga mata at nakita kong nakaupo na si Sandro sa gilid ng kama, maingat na itinatali ang kaniyang sapatos na pang-ehersisyo. Medyo maaga pa at lumulusot pa lang ang bahagyang liwanag ng araw sa pagitan ng mga kurtina ng aming bintana."Maaga ka palang nagising," mahinang bati ko habang dahan-dahang umuupo at itinutukod ang aking kamay sa matras.Lumingon agad si Sandro nang marinig ang boses ko. May pumasok na ngiti sa kaniyang mukha habang mabilis siyang lumapit para tabihan ako muli."Magandang umaga, Avery," malambing niyang sabi habang hinahaplos ang pisngi ko. "Maglalakad-lakad lang ako sa paligid ng bakuran kasama si Gabriel habang malamig pa ang hangin. Nakatutulong kasi para lumuwag ang pakiramdam ko bago magsimula ang araw.""Mabuti 'yan," sagot ko habang iniaayos ang aking gulu-gulong buhok. "Mag-iingat ka sa labas. Bababa na rin ako maya-maya para makatulong kay
AVERY POVMedyo lumalamig na ang simoy ng hangin habang nakatayo ako sa beranda. Kulay kahel na rin ang langit at unt-unti nang lumulubog ang araw sa likod ng mga punong mangga sa bakuran. Hawak ko ang isang baso ng warm water habang dahan-dahang pinapanood sina Mang Tomas na nagliligpit ng mga gamit sa paghahalaman bago ganap na dumilim.Narinig ko ang pamilyar na tunog ng pinto at ang mabagal na yabag ni Sandro mula sa aking likuran. Hindi na ako lumingon dahil alam kong siya 'yun. Naramdaman ko na lang ang dahan-dahang paglapat ng kaniyang mga braso sa aking baywang habang ipinapatong niya ang kaniyang baba sa aking balikat."Medyo malamig na rito sa labas, Avery. Baka siponina ka," pabulong niyang paalala habang mas inilalapit ako sa kaniyang katawan para bigyan ako ng init."Atras lang ako nang kaunti kapag lumamig pa lalo, Sandro. Ang ganda kasi ng paglubog ng araw ngayon," nakangiting sagot ko habang ipinapatong ang aking mga kamay sa ibabaw ng kaniyang mga kamay na nakayakap s
AVERY POVNagising ako mula sa aking tanghaling tulog na masigla ang pakiramdam. Pagtingin ko sa orasan sa dingding, alas-tres na pala ng hapon. Dahan-dahan akong umupo sa gilid ng kama para ayusin ang aking buhok at panggabing daster. Pagbaba ko sa sala, narinig ko ang mahinang usapan nina Sandro at Nanay Elena sa may kainan."Nakahanda na ba 'yung listahan ng mga kailangang bilhin sa palengke, Nanay?" tanong ni Sandro habang nakatayo at hawak ang kaniyang susi ng sasakyan."Oo, Sandro. Naisulat ko na rito sa papel 'yung mga gulay at karne na kailangan natin para sa buong linggo. Pati na rin 'yung mga prutas na gustong kainin ni Avery," sagot ni Nanay Elena habang iniaabot ang isang maliit na papel sa kaniya."Sama ako," presinta ko habang dahan-dahang naglalakad patungo sa kanila.Lumingon agad si Sandro at medyo kumunot ang kaniyang noo. "Avery, gising ka na pala. Sigurado ka bang gusto mong sumama sa bayan? Baka mapagod ka lang sa paglalakad doon.""Gusto kong lumabas nang kaunti,
AVERY POVAlas-siyete na nang umaga nang magising ako. Sobrang ganda ng gising ko dahil mahimbing ang tulog ko kagabi, walang gaanong abala, at ramdam ko ring mas maayos ang galaw ni baby sa loob ng tiyan ko. Pagbaba ko sa hagdan, agad kong narinig ang ingay ng kawali mula sa kusina at ang masarap na amoy ng fried rice at daing na bangus na niluluto ni Nanay Elena.Nakita ko si Sandro sa dining table habang nakatitig sa kaniyang laptop, may hawak na tasa ng kape at tila may malalim na binabasa. Agad siyang nag-angat ng tingin nang marinig ang mga yabag ko pababa. Mabilis siyang tumayo para alayan ako papunta sa silya."Magandang umaga, Avery," bati niya sabay halik sa aking noo. "Kamusta ang tulog mo?""Magandang umaga rin. Maayos naman, Sandro. Napakahimbing nga, e," nakangiting sagot ko. "Ano 'yang binabasa mo nang seryoso diyan?"Isinara niya nang bahagya ang screen ng laptop bago ako tinignan. "Ah, nag-email lang si Atty. Ramos. Nagpapadala siya ng summary ng mga dokumentong ipapa
AVERY POVMatapos naming makakain ng pananghalian, nagpahinga muna ako sa malambot na sofa sa sala habang dahan-dahang hinahaplos ang aking tiyan. Si Sandro naman ay umakyat muna sa aming kwarto para kumuha ng panibagong t-shirt matapos niyang tumulong kina Gabriel sa pag-aayos sa labas. Medyo mainit na ang sikat ng araw sa labas, pero salamat sa malaking puno ng mangga sa gilid ng beranda, mananatiling malamig at presko ang pasok ng hangin dito sa loob ng bahay.Narinig ko ang mabagal na mga yabag ni Sandro pababa ng hagdan. Nakapalit na siya ng simpleng preskong preskong damit at hawak niya ang kaniyang laptop. Lumapit siya sa sofa at dahan-dahang naupo sa tabi ko."Gusto mo bang lumipat sa kwarto para mas makapagpahinga ka nang maayos?" maingat niyang tanong habang inilalagay ang laptop sa maliit na mesa sa aming harap."Dito na lang muna ako, Sandro. Mas gusto ko rito kasi naririnig ko 'yung huni ng mga ibon sa bakuran at nararamdaman ko 'yung hangin mula sa bintana," nakangiting
AVERY POVBiyernes. Ordinaryong araw lang sa labas—mainit ang sikat ng araw at abala ang mga tao sa kani-kanilang buhay. Pero sa loob ng opisina ng mayor sa Taguig, parang tumigil ang oras para sa akin.Nakatayo ako sa harap ng salamin sa maliit na lounge, tinitingnan ang sarili ko. Hindi ako naka-
AVERY POVMuntik na akong madapa sa silver heels na 'to pagbaba ko ng hagdan. Ang taas masyado, parang balak yata akong pilayin ni Sandro bago pa man kami makarating sa dinner. Hawak-hawak ko ang railings habang dahan-dahang bumababa, tinitiis ang hapdi sa likod ng sakong ko.Nasa baba ng hagdan si
AVERY POVPag-uwi ko sa apartment, hindi ko na binuksan ang ilaw. Naupo lang ako sa gilid ng kama habang pinapanood ang mga ilaw ng sasakyang dumadaan sa labas. Kanina pa magulo ang isip ko. 'Yung sinabi ni Sandro tungkol sa kumpanya nila, 'yung board, pati 'yung tatay ko... hindi ko na alam kung a
AVERY POVNapatitig lang ako sa phone ko kahit namatay na ang tawag. Nanlalamig ang mga palad ko, at 'yung kaba sa dibdib ko, parang gustong kumawala. Sandro Tallano. Bakit ngayon pa? Bakit kailangan niyang lumitaw kung kailan iniisip ko na kung paano itatago ang lahat?Dahan-dahan akong lumapit sa
![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






