All Chapters of The CEO's Unexpected Heir: Chapter 51 - Chapter 58

SANDRO POV Tiningnan ko ang puting kahon ng gamot na abot-abot ni Gabriel sa akin sa tabi ng gate. Nakasulat doon ang pangalan ng vitamins ni Avery, 'yung pampakapit na madalas niyang inumin bago matulog. Tama si Salve, sa tindi ng pagmamadali naming umalis sa mansyon kahapon dahil sa mga itim na sasakyang umaali-aligid, naiwan nga namin ito sa ibabaw ng side table ng guest room. Buti na lang talaga maingat si Salve, bulong ko sa sarili ko. Pero may bahagi sa akin ang hindi mapakali. Paano nalaman ng drayber ni Mama kung nasaan kami? Sinabi ko kay Salve na sabihing nasa opisina ako sa Makati kung may maghahanap. Ibig sabihin, may nakatunog pa rin sa naging ruta ng sasakyan ko, o sadyang masyadong mabilis kumilos ang mga tauhan sa paligid ng pamilya ko. Pitong taon ko nang pilit na binabantayan ang bawat sulok ng buhay namin mula nung mawala si Kuya Samuel, pero hanggang ngayon, pakiramdam ko ay laging may isang hakbang na nauuna ang mga kalaban sa akin

AVERY POV Narinig ko ang mahinang kaluskos ng sapatos ni Sandro sa sahig habang maaga pa lang ay gising na siya para i-check ang perimeter ng bahay kasama si Gabriel. Nakatingin lang ako sa kisame, nakikinig sa bawat yabag ng paa niya hanggang sa bumukas at sumara ang pinto sa ibaba. Hindi na naman ako nakatulog nang maayos pagkatapos ng pagbisita ng abogado ni Mariana kagabi. Ang daling nawala ng kapayapaan na akala ko ay nahanap na namin dito sa Antipolo. Bumangon ako nang dahan-dahan, hinawakan ko ang tiyan ko na medyo matigas na naman dahil sa stress. Kung tutuusin, pwedeng-pwede kong buksan ang bag ko ngayon, kunin ang flash drive na itinatago ko pa rin, at panoorin kung anong meron doon. Pero natatakot ako. Natatakot ako na kapag nalaman ko ang ibig sabihin ng abogado tungkol sa toxicological report ni Samuel, baka hindi ko na kayang tingnan si Sandro kahit kailan. Ano ba talaga ang totoo, Sandro? tuwing titingnan ko siya, pilit kong hinahanap 'y

AVERY POV Tumayo ako mula sa pagkakahiga at binuksan ang pinto ng kwarto. Nadatnan ko si Sandro na nakatayo sa hallway, may bitbit na tray kung saan nakalagay ang dalawang mangkok ng umuusok pang sinigang na baka at isang plato ng bagong saing na kanin. Amoy pal pa lang ng patis at asidong galing sa sampalok, naglaway na agad ako. Mukhang nakuha niya sa paborito kong kainan sa may tabi ng opisina ko noon ang pagkain. "Ayaw ko nang lumabas ka pa sa sala, baka mapagod ka lang," banat niya sabay sipa nang dahan-dahan sa pinto para mas mabuksan ito. Isang pilit na ngiti ang sumalubong sa akin, pero kitang-kita ko pa rin ang pagod sa mga mata niya. "Dito na tayo kumain sa kama. Pwede naman natin ilapag 'to sa side table." "Salamat," sagot ko habang umaayos ng upo sa gilid ng kutson. Inilapag niya ang tray at inabutan ako ng kutsara. Habang humihigop ako ng mainit na sabaw, hindi ko maiwasang mapatingin sa kaniya. Kumakain din siya, pero parang wala

AVERY POV Nabitawan ko ang hawak kong tinidor nung marinig ko ang marahang pagtunog ng buzzer mula sa pinto ng condo. Biglang tumahimik ang buong sala. Kahit si Gabriel na kanina lang ay tahimik na kumakain sa gilid ng counter ay napatigil, awtomatikong napahawak sa kaniyang baywang kung nasaan ang nakatagong lisensyadong baril niya. Tumingin ako kay Sandro. Nakita ko ang mabilis na pagbabago sa mukha niya—ang pilit na kalmado niyang ekspresyon nung dumating siya galing Makati ay napalitan agad ng matinding pagkabahala. Lumingon siya sa akin, tsaka niya hinawakan ang kamay ko sa ilalim ng lamesa. Malamig na naman ang mga palad niya. Pitong taon na pala siyang tumatakbo sa mga anino ng pamilya niya, at ngayon, kasama na niya ako sa karerang ito na parang walang katapusan. Sino na naman 'yan? Kinabahan ako nang husto, lalo na nung maalala ko 'yung fax papel na iniwan ni Sandro kanina tungkol sa transaksyon sa Switzerland. Kung hindi si Mariana, baka ang