สายตาอันลึกล้ำของซางเลี่ยรุ่ยจับจ้องอยู่ที่เธอ “ถ้าผมเต็มใจจะแต่งงานกับคุณล่ะ?”เวินหร่านชะงักไป“คุณว่าอะไรนะ?”เขาถึงกับบอกว่า เขาเต็มใจจะแต่งงานกับเธอเนี่ยนะ?เขาพูดเล่นหรือเปล่า?“ถ้าไม่เชื่อ พรุ่งนี้เราไปจดทะเบียนสมรสกันที่สำนักงานเขตเลยเป็นไง!” ซางเลี่ยรุ่ยให้คำมั่นกับเธอตรง ๆ เวินหร่านกะพริบตาปริบ ๆ มองเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตาในหัวของเธอตอนนี้มีเพียงความคิดเดียวเท่านั้นซางเลี่ยรุ่ยอยากพาเธอไปจดทะเบียนสมรสเนี่ยนะ?เธอกำลังฝันอยู่หรือเปล่า?เธอจึงยื่นมือไปหยิกแขนตัวเองแรง ๆ ตามสัญชาตญาณเจ็บไม่ได้ฝันไปจริง ๆ ด้วย!“ฉันไม่ได้อยากแต่งงานกับคุณสักหน่อย!”เวินหร่านโพล่งปฏิเสธออกไปทันควันใครบอกกันว่าเธออยากไปสำนักงานเขตกับเขา?เขาบอกว่าอยากแต่งงานด้วย แล้วเธอจำเป็นต้องอยากแต่งงานกับเขาด้วยหรือไง?“คุณ!”ซางเลี่ยรุ่ยจ้องมองเธอด้วยความขุ่นเคืองก่อนจะโน้มเรือนร่างสูงใหญ่เข้ามาทาบทับเธอไว้ทั้งตัว“ผมอยากได้คุณ!”ริมฝีปากบางพ่นลมหายใจแนบชิดใบหูของเธอ เสียงของเขาทั้งต่ำทั้งพร่าพร้าวเวินหร่านตอบกลับไปตามสัญชาตญาณ “แต่ฉันไม่ได้อยากได้นี่คะ!”ทว่าเรื่องที่เธอโ
Read more