All Chapters of บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก: Chapter 501 - Chapter 510

เขากลัวว่าคำพูดของตัวเองจะทำให้เวินหร่านไม่พอใจเกรงว่าหลังจากนั้นเธออาจจะไม่มอบโอกาสแม้กระทั่งการร่วมโต๊ะรับประทานอาหารด้วยกันให้กับเขาอีกเลย“ถ้าเป็นไปได้ คุณลองพิจารณาเรื่องการประกาศเรื่องที่เราหย่ากันแล้วออกไปดีไหมคะ?” เวินหร่านเอ่ยข้อเสนอขึ้นมากะทันหันฟู่จิ่งเฉิงสะดุ้งตกใจเล็กน้อย “คุณว่าอะไรนะ?”เวินหร่านเข้าประเด็นตรงไปตรงมา “ฉันรู้ว่าทางตระกูลฟู่กำลังจัดหาคนดูตัวให้คุณอยู่ ถ้าหากประกาศว่าพวกเราหย่ากันแล้ว และคุณกลับมาเป็นโสดอีกครั้ง มีแต่ผลดีกับตัวคุณ ไม่มีอะไรเสียหายเลยสักนิด! ถึงตอนนั้นคุณจะได้เลือกสรรคุณหนูตระกูลผู้ดีได้อย่างเปิดเผยและถูกต้องตามทำนองคลองธรรม!”ฟู่จิ่งเฉิงขมวดคิ้วแน่น เอ่ยถามย้อนกลับด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ใครบอกคุณว่าผมอยากแต่งงานกับคุณหนูตระกูลผู้ดีพวกนั้นกัน?”เวินหร่านกรอกตามองบนใส่ “คุณช่วยเลิกแกล้งทำเป็นฟอร์มจัดต่อหน้าฉันสักทีเถอะค่ะ!”เธอแต่งงานอยู่กินกับเขามาตั้งปีเศษ ย่อมมีความเข้าใจในตัวเขาเรื่องนี้เป็นอย่างดีอันที่จริงแล้วฟู่จิ่งเฉิงเป็นคนให้ความสำคัญกับภูมิหลังทางครอบครัวของฝ่ายหญิง รวมถึงคุณค่าในการนำมาใช้ประโยชน์สนับสนุนตนเองเป็นอย่างมาก

“คุณพูดใหม่อีกทีซิ?” เขาคำรามต่ำด้วยความรู้สึกที่ยากจะยอมรับเวินหร่านจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่นั้นตรง ๆ “ฉันบอกว่า ครั้งนั้นคือครั้งสุด...”คำพูดที่เหลือยังไม่ทันได้หลุดออกจากริมฝีปากซางเลี่ยรุ่ยก็โน้มใบหน้าลงมาประกบจุมพิตลงอย่างไร้ความปรานีเธอเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงปฏิกิริยาตามสัญชาตญาณคือการยกมือขึ้นผลักไสเขาออกไปทว่าแผงอกของซางเลี่ยรุ่ยกลับแข็งแกร่งราวกำแพงเหล็กเธอไม่สามารถผลักเขาให้ถอยห่างได้เลยแม้แต่น้อยกลับกัน เขากลับใช้มือประคองท้ายทอยของเธอไว้บังคับให้เงยรับสัมผัส พร้อมกับรุกรานหนักหน่วงยิ่งกว่าเดิม!เวินหร่านนึกโกรธเคืองจึงกัดลงที่ริมฝีปากของเขาไม่นานนักกลิ่นคาวเลือดก็คละคลุ้งกระจายไปทั่วทั้งโพรงปากทว่าซางเลี่ยรุ่ยในตอนนี้ราวกับคนเสียสติไปแล้วไม่ใช่เพียงแต่ไม่ยอมปล่อยเธอไปเท่านั้น แต่เขายังจูบลงมาอย่างดุดันเร่าร้อนกว่าเดิมเสียอีกเมื่อเห็นดังนั้น เวินหร่านจึงเลิกดิ้นรนและเลิกต่อต้านมันเสียดื้อ ๆ ปล่อยให้ร่างกายแข็งทื่อราวกับตุ๊กตาไม้ ปล่อยให้เขาจูบซับตามใจชอบโดยไม่ตอบสนองซางเลี่ยรุ่ยรับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงนี้ได้อย่างรวดเร็ว ในที่สุดเขาก็ยอมผละริ

เจียงฮ่าวกล้าเอาหัวเป็นประกันเลยว่า หากเวินหร่านยื่นใบลาออกจริง ๆ บอสของเขาจะต้องไม่พอใจอย่างแน่นอนไม่พอใจขั้นระเบิดอารมณ์จนฟ้าถล่มเป็นแน่“อีกอย่าง จะมีค่าปรับกรณีผิดสัญญาจ้างงานก่อนครบกำหนดที่สูงมากเลยนะครับ” เขาทำได้เพียงยกเรื่องนี้ขึ้นมาอันที่จริงเรื่องนี้เวินหร่านได้นั่งคิดทบทวนไตร่ตรองมาอย่างถี่ถ้วนตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว“เท่าไหร่คะ?” เธอเอ่ยถามเจียงฮ่าว “อย่างน้อยก็หลักล้านครับ”หัวใจของเวินหร่านกระตุกวูบไปชั่วขณะทว่าเพื่อที่จะตัดขาดความสัมพันธ์กับซางเลี่ยรุ่ยให้สิ้นซาก ต่อให้ต้องจ่ายค่าปรับก้อนนี้ เธอก็จำใจต้องยอมควักกระเป๋าจ่ายมันอยู่ดี“เข้าใจแล้วค่ะ”หลังจากที่เธอจัดการเรื่องหย่ากับฟู่จิ่งเฉิงเรียบร้อยแล้ว เรือนหอหลังนั้นก็จะตกเป็นกรรมสิทธิ์ของเธอขอแค่จัดการประกาศขายมันออกไปให้เร็วที่สุด เงินค่าปรับมหาศาลนี้ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไรอีกต่อไปเมื่อเจียงฮ่าวเห็นว่าเวินหร่านไม่ได้มีทีท่าร้อนรนเรื่องค่าปรับแม้แต่น้อย เขาก็ยิ่งร้อนใจหนักกว่าเดิมเรื่องใหญ่ขนาดนี้ เขาจำเป็นต้องรีบรายงานให้บอสรับรู้โดยด่วน“เดี๋ยวก่อนครับ เวินหร่าน เราคุยกันให้รู้เรื่องก่อน...”ในจังหวะท

เวินหร่านปฏิเสธด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยใบหน้าหล่อเหลาของซางเลี่ยรุ่ยเย็นชาราวกับคนแปลกหน้าออกปากไล่เธอออกจากห้องทันที “ผมยังมีประชุมอีกหนึ่งนัด ออกไปแล้วปิดประตูด้วย”เวินหร่านพยักหน้าอย่างจนใจแล้วเดินจากไปซางเลี่ยรุ่ยมองตามแผ่นหลังของเธอ นัยน์ตาเต็มไปด้วยความมืดมน...เมื่อถึงเวลาเลิกงานเวินหร่านเดินออกจากตึกบริษัทด้วยความรู้สึกหนักอึ้งในใจเธอกำลังลังเลอยู่ว่า จะหาค่าปรับผิดสัญญาจำนวนเงินห้าสิบล้านบาทนี้มาจากไหนดีจู่ ๆ เธอก็ได้รับโทรศัพท์สายหนึ่ง“ฉันโจวลี่จวน ฉันอยากเจอเธอ!”เวินหร่านนัดพบกับโจวลี่จวนที่คลับเสริมความงามระดับไฮเอนด์แห่งหนึ่งโจวลี่จวนเป็นลูกค้าวีไอพีของที่นี่ มักจะมาทำทรีตเมนต์ใบหน้าที่นี่อยู่เป็นประจำที่นี่จึงมีห้องส่วนตัวที่เป็นของเธอโดยเฉพาะเวินหร่านมาถึงคลับเสริมความงามแห่งนี้ตามนัด ก่อนจะถูกนำตัวเข้าไปในห้องดังกล่าวโจวลี่จวนรออยู่ข้างในนั้นจริง ๆ “นั่งก่อนสิ”อีกฝ่ายผายมือเป็นเชิงให้เธอนั่งลงบนโซฟาจากนั้นจึงนั่งลงที่ฝั่งตรงข้ามเธอ“มีธุระอะไรบอกมาได้เลยค่ะ”เวินหร่านเข้าประเด็นตรงไปตรงมาเธอไม่ได้ติดต่อกับอดีตแม่สามีคนนี้มานานมากแล้ว

เธอทั้งเคียดเแค้นและชิงชัง ถ้อยคำที่เอ่ยออกมาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวฟู่จิ่งเฉิง “ผมรู้ครับ”โจวลี่จวนชะงักงันไปอีกรอบ “ในเมื่อแกรู้แล้วทำไมยัง...”ฟู่จิ่งเฉิงเอ่ยเสียงหนักแน่นเด็ดขาด “ชาตินี้ นอกจากเวินหร่านแล้ว ผมจะไม่แต่งงานกับใครทั้งสิ้น!”โจวลี่จวนเบิกตากว้างเกือบจะคิดว่าตัวเองหูฝาดไป“แกพูดว่าอะไรนะ?”ฟู่จิ่งเฉิงกล่าวซ้ำอีกครั้ง “ผมบอกว่า ผมต้องการแค่เวินหร่านคนเดียว”คราวนี้เขาแสดงเจตนาออกมาอย่างชัดเจนแจ่มแจ้งโจวลี่จวนเองก็ได้ยินอย่างถ่องแท้เช่นกัน“แกบอกว่าต้องการแค่เวินหร่าน แล้วทำไมตอนนั้นถึงอยากหย่ากับเธอตั้งแต่แรก? แล้วตอนที่แต่งงานกับเธอ ทำไมถึงยังตัดไม่ขาดกับเวินฉีล่ะ?”แม้แต่คนเป็นแม่อย่างเธอก็ยังไม่เข้าใจความคิดของลูกชายตัวเองในตอนนี้แล้วที่ผ่านมาเธอกลัดกลุ้มมาตลอดว่าคนที่อยู่ในใจลูกชายคือเวินฉีมากระทั่งตอนที่หย่ากับเวินหร่านในตอนนั้น ก็เพื่อจะแต่งงานรับเอาเวินฉีเข้าบ้านทว่าตอนนี้ลูกชายกลับไม่เพียงแต่ใจร้ายกับเวินฉี แต่ยังเอ่ยปากบอกกับเธอด้วยตัวเองว่าชาตินี้เขาจะไม่แต่งงานกับใครนอกจากเวินหร่านเด็ดขาดหรือว่าตอนนี้เขากับเวินหร่านจะ...?“เรื่องตอนนั