Tous les chapitres de : Chapitre 41 - Chapitre 50

Beş Yıl ÖnceEli boğazımdaydı; sıkmıyordu, beni boğmaya da çalışmıyordu. Sadece oradaydı. Ama titriyordu. Titreyen oydu.Tüm bedeni gerilmişti. Gözlerinde ilkel, karanlık bir şey yanıyordu. Onu daha önce hiç böyle görmemiştim."Bunu bir daha asla söyleme," diye hırladı.Omurgamdan aşağı buz gibi bir ürperti indi.Hızla başımı salladım; nefesim takılmıştı. Ama bu ona yetmedi."Bunu senden duymak istiyorum," diye üsteledi.Dudaklarım aralandı ama tek kelime çıkmadı. Kıpırdamadı, gözünü bile kırpmadı. Aramızdaki hava boğucu geliyordu."B-Bir daha asla söylemeyeceğim," diye fısıldadım sonunda.Asher sertçe nefes aldı. Sanki kendini toparlamaya çalışıyormuş gibi göğsü inip kalkıyordu. Yavaşça elini boğazımdan çekti. Koltuğuna yaslandı, bir elini yüzünde gezdirdi ve gözlerini sımsıkı kapattı.Yutkundum; parmaklarım boynuma dokundu. Bana gerçekten zarar vermemişti. Avucu sıcaktı, kavrayışı sağlamdı. Ama onun elinin yanında benim elim küçücük, kırılgan görünüyordu.Asher arabayı yen

Ama yüzümdeki saçları kenara itmek ya da ayağa kalkmak için kımıldamadım. Olduğum yerde uzandım; gözlerimi kapattım, ona bakmadım. Ne düşündüğünü bilmek istiyordum. Benden nefret mi ediyordu, öfkeli miydi, yoksa içinde başka ne vardı?Aklım sorularla doluydu.Erkeklerin seks istediğini sanıyordum. Onu baştan çıkarmak için elimden geleni yaptığım ikinci seferdi bu; oysa Asher yine beni geri çeviriyordu.Hem çevremde gördüklerim hem de kendi deneyimlerim, buna karşı koyamayacağını söylüyordu. Ama o, insanı çileden çıkaracak kadar inatçıydı. Bu da aklıma yeniden karanlık düşünceler üşüştürüyordu.Mesela... Neden benimle yatmak istemiyordu?Biliyorum, bana nedenini söylemişti. Yine de bunu sorgulamama kimse kızamazdı.Bir süre sessizlik oldu. Sonra sesi, odanın uzak bir köşesinden geldi."Bunu neden yapıyorsun, Ariella?"Başta sesi yavaştı; sanki yalnızca bir soru soruyordu. Sonra yükseldi, öfkeyle doldu."Bunu neden yapıyorsun?" diye tekrarladı. Bu kez sesi sertti.Hiçbir şey sö

Annem gittikten sonra banyoda uzun süre kaldım. Orada bir şey yaptığım yoktu; Asher'dan ayrılmam için beni ikna etmeye çalışırken onunla aynı odada olmak istemiyordum. Bu olmayacaktı.Bir planım vardı. Ve o plan işleyecekti. Engel olacak kişinin Asher'ın kendisi olmasını beklemiyordum. Beni sevdiğini biliyordum. Bunu hissediyordum: Beni öperken, bana dokunurken, beni tutarken ellerini üzerimde gereğinden uzun tuttuğunda... Her defasında hissediyordum. Bunun yeterli olacağını sanmıştım. Ben istiyorsam onun da isteyeceğini, hatta belki benden de çok isteyeceğini düşünmüştüm.Ama tereddüt ediyordu. Sorun da buydu.Yine de yavaş yavaş direncinin kırıldığını görebiliyordum. Sadece doğru anı beklemem gerekiyordu; sakin, özel, kimsenin bizi bölemeyeceği bir anı.Sonunda banyodan çıkıp yatak odama girdiğimde onu aradım. Telefonu açmadı. Bir an kalbim sıkıştı. Ama sonra daha önce söylediklerini hatırladım: Babası ona bir iş vermişti ve onunla ilgilenmesi gerekiyordu. Kendime sakin olmamı sö

Telefon hâlâ elimdeyken irkilerek uyandım. İlk yaptığım şey ekrana bakmak oldu. Hâlâ arama yoktu. Mesaj yoktu. Asher'dan hiçbir şey yoktu.İçimden buz gibi bir panik dalgası geçti."Araması gerekirdi. Korkmaya başlıyorum," diye düşündüm.Ne yaptığını ikimiz de biliyorduk. Bana tam olarak ne yaptığını anlatmıyordu ama her gün ne tür işlerle uğraştığını ikimiz de biliyorduk. Ciddi işlerdi bunlar. Ölmüş olabilirdi. Yaralanmış olabilirdi. Düşmanlarının eline düşmüş olabilirdi.Kısacası korkuyordum. Hayatı için korkuyordum, iyi olup olmadığını merak ediyordum; çünkü bu daha önce hiç yaşanmamıştı. Beni hiç bu kadar uzun süre yanıtsız bırakmamıştı.Ama her şeyden önce annemle babamın odasına koştum ve kapıyı çaldım. Cevap veren olmadı.Kapıyı açtım. İçeride kimse yoktu."Saat kaç?" diye odaya sordum. Elbette kimse cevap vermedi.Merdivenlerden inerken mutfaktan sesler geldiğini duydum.İçeri girdiğimde babamı tezgâhın yanında, annemi ise kahvaltı hazırlarken gördüm.Günaydın bile de

Odama döndüğümde Luca'dan iz bulmaya çalışmaya başladım. Bir yerde parti mi yapıyordu? Onu gören olmuş muydu?Asher'la ilişkim herkesin dilindeydi; birkaç kişiye sorunca Luca'nın yerini buldum. Oradaydı. Görünüşe göre babasının sahildeki evinde parti veriyordu. Trafik açıksa en az kırk beş dakika, yoğunsa bir saat sürerdi.Bir an düşündüm. Uber çağırıp oraya mı gitmeliydim?Ailemden izin istemeyecektim. Cevabı zaten biliyordum. İzin vermezlerdi. Gizlice çıkmam gerekirdi.Ama mesele yalnızca evden gizlice çıkmak değildi. Bir araç bulmaktı.Yine de gözü karalığıma yenildim. Luca'yı tekrar aradım.Açmadı. Sorun değildi, bunu bekliyordum.Ona mesaj attım:'Neredesin?'Cevap vermedi.Beş dakika bekledim, sonra bir mesaj daha yolladım:'Şu an yanına geliyorum. Asher'ı görmem gerek ve beni ona sen götüreceksin.'Beş dakika daha geçti.Bir tane daha gönderdim:'Uber çağırıp evine geliyorum.'Mesaj iletilir iletilmez beni aradı."Ne var, Küçük Ari?" dedi. Sesi, koşmuş ya da... b